Ενστάσεις για την αναγραφή των ΑΦΜ στα δικόγραφα

Ζήτημα συνταγ­μα­τι­κό­τη­τας εγείρει διάταξη που περι­λή­φθηκε στον νέο Κώδικα Πολι­τι­κής Δικο­νο­μίας και η οποία καθιστά υπο­χρε­ω­τική την ανα­γραφή του Αριθμού Φορο­λο­γι­κού Μητρώου στα δικό­γραφα.

Το άρθρο 118 του Κώδικα Πολι­τι­κής Δικο­νο­μίας ανα­φέ­ρει μεταξύ άλλων πως τα

δικό­γραφα που επι­δί­δο­νται από ένα διάδικο σε άλλον ή υπο­βάλ­λο­νται στο δικα­στή­ριο πρέπει να ανα­φέ­ρουν το όνομα, το επώνυμο, το πατρώ­νυμο, την κατοι­κία και τη διεύ­θυνση όλων των δια­δί­κων και των νόμιμων αντι­προ­σώ­πων τους, καθώς και τον αριθμό φορο­λο­γι­κού μητρώου του δια­δί­κου που επι­δί­δει ή υπο­βάλ­λει το δικό­γραφο και αν πρό­κει­ται για νομικά πρόσωπα, την επω­νυ­μία, τη διεύ­θυνση της έδρας τους, καθώς και τον αριθμό του φορο­λο­γι­κού μητρώου τους.

Σκοπός της ρύθ­μι­σης αυτής είναι η ακριβής και επαρκής ταυ­το­ποί­ησή των δια­δί­κων, ώστε να εξα­σφα­λί­ζε­ται η ασφά­λεια και η τυπι­κό­τητα της δια­δι­κα­σίας και να διευ­κο­λύ­νε­ται η πραγ­μά­τωση της αξίωσης του ενά­γο­ντος και γενι­κό­τερα η ορθή απονομή της δικαιο­σύ­νης. Η λογική είναι ότι ο ΑΦΜ είναι μονα­δι­κός για κάθε φυσικό και νομικό πρόσωπο και δεν αλλάζει και ως εκ τούτου το πρόσωπο αυτό προσ­διο­ρί­ζε­ται με ασφά­λεια.

Ωστόσο, η Επι­στη­μο­νική Υπη­ρε­σία της Βουλής στην έκθεση της για τις δια­τά­ξεις του νομο­σχε­δίου που ψηφί­σθηκε σήμερα τις πρώτες πρωινές ώρες ανα­φέ­ρει πως ο ΑΦΜ απο­τε­λεί δεδο­μένο προ­σω­πι­κού χαρα­κτήρα του υπο­κει­μέ­νου, εφόσον αφορά φυσικό πρόσωπο, συνιστά δε και στοι­χείο του λεγό­με­νου φορο­λο­γι­κού απορ­ρή­του, θεσμού που, μεταξύ άλλων, στο­χεύει στην προ­στα­σία του συμ­φέ­ρο­ντος των φορο­λο­γου­μέ­νων.

Εν προ­κει­μένω, η υπο­χρέ­ωση ανα­γρα­φής ανε­ξαι­ρέ­τως σε κάθε δικό­γραφο – είτε αυτό συν­δέ­ε­ται προς δια­δι­κα­σία ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης, είτε όχι – του ΑΦΜ του δια­δί­κου δημιουρ­γεί προ­βλη­μα­τι­σμό σε σχέση προς το ανα­γκαίο μέτρο και τα κρι­τή­ρια συγκε­ρα­σμού – υπό το φως της αρχής της ανα­λο­γι­κό­τη­τας – μεταξύ του δημό­σιου συμ­φέ­ρο­ντος και της επι­τα­γής για κατο­χύ­ρωση του θεμε­λιώ­δους δικαιώ­μα­τος του ατόμου στην προ­στα­σία των δεδο­μέ­νων προ­σω­πι­κού χαρα­κτήρα που το αφορούν.

Η Επι­στη­μο­νική Υπη­ρε­σία της Βουλής επι­κα­λεί­ται γνω­μο­δο­τή­σεις της Αρχής Προ­στα­σίας Δεδο­μέ­νων Προ­σω­πι­κού Χαρα­κτήρα στις οποίες επι­ση­μαί­νε­ται ότι η δυνα­τό­τητα άμεσης πρό­σβα­σης τρίτων προ­σώ­πων, και δη αντι­δί­κων, σε φορο­λο­γικά δεδο­μένα μπορεί να επη­ρε­ά­ζει αθέμιτα τις συναλ­λα­κτι­κές σχέσεις, διότι θα είναι δυνατό να εξυ­πη­ρε­τού­νται σκοποί ξένοι προς εκεί­νους, για τους οποίους τα δεδο­μένα αυτά έχουν συλ­λε­χθεί από τις αρμό­διες φορο­λο­γι­κές αρχές, ενέχει δε και σοβα­ρούς κιν­δύ­νους εγκλη­μα­τι­κών ενερ­γειών σε βάρος μερίδας, του­λά­χι­στον, των φορο­λο­γου­μέ­νων.

Τέλος, υπο­στη­ρί­ζει πως ενέχει τον κίνδυνο τα φορο­λο­γικά δεδο­μένα τους να τύχουν επε­ξερ­γα­σίας για σκοπούς, που επη­ρε­ά­ζουν άμεσα την ατομική ελευ­θε­ρία συμ­με­το­χής τους στην κοι­νω­νική και οικο­νο­μική ζωή της χώρας.

ΒΗΜΑ

.