Shell: Κάνει «focus» στο Αιγαίο για θαλάσσια αιολικά

Πυκνώ­νουν οι συνα­ντή­σεις των Ολλαν­δών με ελλη­νι­κές εται­ρείες που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στον χώρο των Ανα­νε­ώ­σι­μων Πηγών Ενέρ­γειας (ΑΠΕ), ανα­ζη­τώ­ντας συνερ­γα­σίες για ανά­πτυξη πλωτών αιο­λι­κών πάρκων, δίχως, ωστόσο, να απο­κλεί­ουν και συμπρά­ξεις για χερσαία έργα ΑΠΕ

«Ρελάνς» προ­ε­τοι­μά­ζε­ται να κάνει η Shell στην ελλη­νική αγορά ενέρ­γειας. Οι Ολλαν­δοί, οι οποίοι είχαν απο­χω­ρή­σει από τις δρα­στη­ριό­τη­τές τους στη χώρα μας το 2018, επα­νέρ­χο­νται εστιά­ζο­ντας, αυτήν τη φορά, στους αέρηδες του Αιγαίου.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, το τελευ­ταίο διά­στημα πυκνώ­νουν οι συνα­ντή­σεις με ελλη­νι­κές εται­ρείες που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στον χώρο των Ανα­νε­ώ­σι­μων Πηγών Ενέρ­γειας (ΑΠΕ), ανα­ζη­τώ­ντας συνερ­γα­σίες για ανά­πτυξη υπε­ρά­κτιων αιο­λι­κών πάρκων, δίχως ωστόσο να απο­κλεί­ουν και συμπρά­ξεις για από κοινού ανά­πτυξη έργων ΑΠΕ ή και ευκαι­ρίες για εξαγορά αδειο­δο­τικά ώριμων χερ­σαίων έργων στην ηπει­ρω­τική χώρα ή στα νησιά.

Σε κάθε περί­πτωση, όπως ανα­φέ­ρουν πηγές της αγοράς, το ενδια­φέ­ρον τους εστιά­ζει στα θαλάσ­σια αιολικά. Άλλωστε, ο διεθνής πετρε­λαϊ­κός κολοσ­σός έχει εδώ και καιρό αρχίσει να μετα­το­πί­ζει στα­διακά τα επεν­δυ­τικά του πλάνα προς τις ΑΠΕ, με δεδο­μένο ότι έχει θέσει ως στόχο τις μηδε­νι­κές εκπο­μπές έως το 2050. Δεν είναι τυχαίο ότι το 2020 συμ­φώ­νησε σε 15ετή συνερ­γα­σία με τη βρε­τα­νική SSE Renewables και τη νορ­βη­γική Equinor, προ­κει­μέ­νου να λάβει μερίδιο 20% στο μεγα­λύ­τερο  αιολικό πάρκο στον κόσμο, το οποίο κατα­σκευά­ζε­ται στη Βόρεια Θάλασσα, το Dogger Bank των 3.6 GW (γιγαβάτ).

Επίσης, πριν λίγους μήνες συμ­φώ­νησε να εξα­γο­ρά­σει το πλειο­ψη­φικό πακέτο μετοχών  σε πλωτό αιολικό πάρκο 1 GW στην Κελτική Θάλασσα, στα νότια παράλια της Ιρλαν­δίας. Η Shell είχε αρχίσει να δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στον τομέα των υπε­ρά­κτιων αιο­λι­κών το 2000 συμ­με­τέ­χο­ντας στην κοι­νο­πρα­ξία που εγκα­τέ­στησε την πρώτη θαλάσ­σια ανε­μο­γεν­νή­τρια στα νερά της Βρε­τα­νίας. Έκτοτε συνε­χί­ζει να επεν­δύει σε αιολικά και φωτο­βολ­ταϊκά πάρκα, δίχως ωστόσο να εγκα­τα­λεί­ψει τον κύριο κορμό των πετρε­λαϊ­κών δρα­στη­ριο­τή­των της.

Την ίδια τακτική, άλλωστε, ακο­λου­θούν και άλλοι πετρε­λαϊ­κοί κολοσ­σοί όπως η Repsol, η Total, η Equinor, οι οποίοι «πρα­σι­νί­ζουν» το χαρ­το­φυ­λά­κιό τους, επι­χει­ρώ­ντας να ευθυ­γραμ­μι­στούν με τις επι­τα­γές της Συμ­φω­νίας του Παρι­σιού για την ανά­σχεση της κλι­μα­τι­κής αλλαγής αλλά και του ευρω­παϊ­κού Green Deal.

Πάντως, το ενδια­φέ­ρον της Shell για την Ελλάδα, όπως δια­φαί­νε­ται, έχει επα­να­κάμ­ψει. Η πολυ­ε­θνική, η οποία συμ­με­τείχε μέσω της SHELL GAS B.V. στο μετο­χικό κεφά­λαιο της «Φυσικό Αέριο»  (πρώην ΕΠΑ Αττικής) και της Εται­ρείας Δια­νο­μής Αερίου (ΕΔΑ) Αττικής είχε απο­χω­ρή­σει από την ελλη­νική αγορά το 2018, που­λώ­ντας το ποσοστό της (49%) στις δύο εται­ρείες, για 150 εκατ. ευρώ στη ΔΕΠΑ. Είχε προη­γη­θεί το  2010 η πώληση στη Μότορ Οιλ των δρα­στη­ριο­τή­των της στην εμπορία καυ­σί­μων καθώς και των πρα­τη­ρίων. Ωστόσο, εμφα­νί­στηκε και πάλι, ως μία εκ των διεκ­δι­κη­τών της ΔΕΠΑ Εμπο­ρίας, ενώ το τελευ­ταίο διά­στημα ρίχνει …άγκυρες και για ανά­πτυξη θαλάσ­σιων αιο­λι­κών στο Αιγαίο.

Και δεν είναι η μονα­δική που δείχνει επεν­δυ­τικό ενδια­φέ­ρον για υπε­ρά­κτια αιολικά πάρκα. Ήδη από τον περα­σμένο Μάρτιο  η ΤΕΡΝΑ Ενερ­γειακή ανα­κοί­νωσε συνερ­γα­σία με την Ocean Winds, η οποία απο­τε­λεί  joint venture της πορ­το­γα­λι­κής EDP Renewables και της γαλ­λι­κής ENGIE, για την από κοινού ανά­πτυξη πλωτών αιο­λι­κών πάρκων, σε ελλη­νικά νερά, δυνα­μι­κό­τη­τας άνω του 1,5 GW σε βάθος δεκα­ε­τίας.

Με τους ανέμους του Αιγαίου «φλερ­τά­ρουν» επίσης πολλοί ξένοι όμιλοι όπως είναι η Equinor, η δανέ­ζικη Copenhagen Offshore Partners, η ισπα­νική Iberdrola, η Ideol, η Innogy και οι αμε­ρι­κα­νι­κές Principal Power, Quantum και BlueFloat. Αλλά και εγχώ­ριοι «παίκτες» είναι ετοι­μο­πό­λε­μοι, όπως η ΔΕΗ Ανα­νε­ώ­σι­μες, ο όμιλος Κοπε­λού­ζου, η Mytilineos  (βρί­σκε­ται σε προ­χω­ρη­μέ­νες συζη­τή­σεις με μεγάλο ξένο όμιλο του κλάδου), η Motor Oil,  τα ΕΛΠΕ, η ΕΝΤΕΚΑ κ.ά.

Το ενδια­φέ­ρον ξένων εται­ρειών για να …ακτι­νο­γρα­φή­σουν τις ελλη­νι­κές θάλασ­σες έχουν εκφρά­σει στο ενερ­γειακό επι­τε­λείο της κυβέρ­νη­σης και αξιω­μα­τού­χοι άλλων χωρών που έχουν περάσει το κατώφλι του υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας (ΥΠΕΝ), όπως ο Αμε­ρι­κα­νός, ο Γερ­μα­νός και ο Νορ­βη­γός πρέσβης, η πρέ­σβειρα της Κίνας, και μόλις την περα­σμένη εβδο­μάδα η Βελγίδα ανα­πλη­ρώ­τρια πρω­θυ­πουρ­γός.

Άλλωστε, το υψηλό κόστος της επέν­δυ­σης βαίνει διαρκώς μειού­μενο, με τη συμ­βου­λευ­τική εται­ρεία Navigant να προ­βλέ­πει ότι το σταθ­μι­σμένο κόστος ενέρ­γειας από πλωτά αιολικά στο Αιγαίο θα είναι 76 ευρώ/MWh το 2030 και θα μειωθεί στα 46 ευρώ/MWh το 2050. Η ίδια μελέτη που έγινε για λογα­ρια­σμό της ΕΕ, υπο­λο­γί­ζει το δια­θέ­σιμο θαλάσ­σιο δυνα­μικό για πλωτά αιολικά στη χώρα μας στα 263 GW.

Ωστόσο, για να προ­χω­ρή­σουν οι συγκε­κρι­μέ­νες επεν­δύ­σεις  θα πρέπει να ολο­κλη­ρω­θεί από το ΥΠΕΝ το ρυθ­μι­στικό και κανο­νι­στικό πλαίσιο, το οποίο, όπως ανα­φέ­ρουν στελέχη του, δεν ανα­μέ­νε­ται να είναι έτοιμο πριν το φθι­νό­πωρο.

Πηγή ΟΤ