Το «κλειδί» του ανασχηματισμού κρατά ο Ευ. Τσακαλώτος

Θα συ­νε­χί­σει ο Ευ­κλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος  να περνά με το κόκ­κι­νο σα­κί­διο του την πόρτα της οδού Νίκης ή θα επι­διώ­ξει, από το φθι­νό­πω­ρο και μετά, τη με­τα­κό­μι­σή του σε άλλο χαρ­το­φυ­λά­κιο; Ανα­σχη­μα­τι­σμός έγινε τον πε­ρα­σμέ­νο Νο­έμ­βριο, όμως και τότε παρά την έντο­νη φη­μο­λο­γία ο επι­κε­φα­λής του οι­κο­νο­μι­κού επι­τε­λεί­ου δεν άλ­λα­ξε.

Μια πρώτη ανά­γνω­ση των τω­ρι­νών κι­νή­σε­ων δεί­χνουν πως υπουρ­γός των Οι­κο­νο­μι­κών από το Λον­δί­νο, ψά­χνο­ντας επεν­δυ­τές, δη­λώ­νει για άλλη μια φορά πως είναι έτοι­μος να υπε­ρα­σπι­στεί τη συμ­φω­νία που έφερε, αλλά και να δια­χει­ρι­στεί την επό­με­νη ημέρα από το Λου­ξεμ­βούρ­γο.

Σε όλη τη διάρ­κεια της δια­πραγ­μά­τευ­σης ακόμα και τον Φε­βρουά­ριο, όπου κα­τα­γρά­φη­κε η επι­κοι­νω­νια­κή σύ­γκρου­ση με το Μα­ξί­μου, ο υπουρ­γός των Οι­κο­νο­μι­κών είχε μι­λή­σει για τη συλ­λο­γι­κή ευ­θύ­νη δεί­χνο­ντας τη βού­λη­ση του να μην γίνει «ο νέος  Βα­ρου­φά­κης» και να μη δε­χτεί την «πο­λι­τι­κή του θυσία» στον βωμό της συμ­φω­νί­ας. Η «πα­γί­δα» της «λύσης πα­κέ­του», στην οποία εγκλω­βί­στη­κε και ο ίδιος,  ξε­πε­ρά­στη­κε και τα χέρια της δια­πραγ­μα­τευ­τι­κής ομά­δας λύ­θη­καν αυ­τό­μα­τα.

Το γε­γο­νός ότι η πρό­τα­ση Σόι­μπλε – έστω με μια άλλη μορφή –  έγινε τε­λι­κά απο­δε­κτή, το­πο­θε­τεί  τον Ευ­κλεί­δη Τσα­κα­λώ­το και τον Γιώρ­γο Χου­λια­ρά­κη στο βάθρο των  «ισχυ­ρών» της δια­πραγ­μά­τευ­σης ανε­βά­ζο­ντας τις με­το­χές τους στην Ηρώ­δου Ατ­τι­κού. Τα τη­λε­φω­νή­μα­τα του πρω­θυ­πουρ­γού και η πίεση που άσκη­σε σε ανώ­τα­το επί­πε­δο δεν επι­σκί­α­σαν επι­κοι­νω­νια­κά τη δια­δρο­μή που ακο­λού­θη­σαν οι δυο επι­κε­φα­λής του οι­κο­νο­μι­κού επι­τε­λεί­ου.

Οι πο­λύ­μη­νες δια­πραγ­μα­τεύ­σεις έχουν εδραιώ­σει τη θέση του Ευ­κλεί­δη Τσα­κα­λώ­του ως βα­σι­κού συ­νο­μι­λη­τή  με τους εταί­ρους. Οποια­δή­πο­τε σκέψη του πρω­θυ­πουρ­γού για αντι­κα­τά­στα­ση του από άλλο πρό­σω­πο και με­τα­κό­μι­σή του σε άλλο χαρ­το­φυ­λά­κιο πρέ­πει να «ζυ­γι­στεί»  και μέσα από τις επι­θυ­μί­ες των δα­νει­στών που φαί­νε­ται πως έχουν βρει στο πρό­σω­πο του  Έλ­λη­να «τσά­ρου της οι­κο­νο­μί­ας»  έναν αξιό­πι­στο συ­νο­μι­λη­τή. Το σκε­πτι­κό αυτό απο­κτά ιδιαί­τε­ρη βα­ρύ­τη­τα εν όψει και της δύ­σκο­λης  γ’ αξιο­λό­γη­σης. Τα πρό­σφα­τα καλά λόγια του Βόλφ­γκανγκ Σόι­μπλε δεν πέ­ρα­σαν απα­ρα­τή­ρη­τα στο Μα­ξί­μου, αν και οι Γερ­μα­νι­κές εκλο­γές του Σε­πτεμ­βρί­ου δεν απο­κλεί­ε­ται να αλ­λά­ξουν τις ισορ­ρο­πί­ες.

Συ­νυ­πο­λο­γί­ζο­ντας τα δε­δο­μέ­να από τη δια­πραγ­μά­τευ­ση του τε­λευ­ταί­ου χρό­νου, όλα τα σε­νά­ρια που θέ­λουν τον κ. Τσα­κα­λώ­το να ανα­λαμ­βά­νει στον επό­με­νο ανα­σχη­μα­τι­σμό ένα ρόλο υπε­ρυ­πουρ­γού – συ­ντο­νι­στή των οι­κο­νο­μι­κών και ανα­πτυ­ξια­κών υπουρ­γεί­ων, προ­ϋ­πο­θέ­τουν την αντι­κα­τά­στα­σή του από τον Γιώρ­γο Χου­λια­ρά­κη. Ο ίδιος, πά­ντως μέσα από το πε­ρι­βάλ­λον του, δεν έχει αφή­σει ποτέ να εν­νοη­θεί πως θέλει να απο­χω­ρή­σει από γρα­φείο του στον 6ο όροφο της οδού Νίκης.

Υπερ­θε­μα­τί­ζο­ντας στην πα­ρα­μο­νή του Ευ­κλεί­δη Τσα­κα­λώ­του ο πρω­θυ­πουρ­γός δε θα μπο­ρού­σε σε αυτή τη φάση να απο­μα­κρύ­νει τον υπουρ­γό των Οι­κο­νο­μι­κών από τη θέση του, από τη στιγ­μή που με τη συμ­φω­νία της 22ας Μαΐου «επε­τεύ­χθη ο πο­λι­τι­κός στό­χος που είχε θέσει η κυ­βέρ­νη­ση», όπως δή­λω­σε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά  στο πρό­σφα­το υπουρ­γι­κό συμ­βού­λιο. Οι  δυ­σκο­λί­ες της γ’ αξιο­λό­γη­σης, ωστό­σο απαι­τούν  πέρα από «γερό στο­μά­χι» και διά­θε­ση για νέες υπο­χω­ρή­σεις,  χωρίς κα­νείς να μπο­ρεί να προ­βλέ­ψει τις αντο­χές που μπο­ρεί να έχει ο βα­σι­κός δια­πραγ­μα­τευ­τής της κυ­βέρ­νη­σης  μετά από σχε­δόν δυο χρό­νια στο τι­μό­νι της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας.

Βα­σι­κός πα­ρά­γο­ντας που δεν πρέ­πει να λη­σμο­νη­θεί είναι πως με τη δια­τή­ρη­ση του Ευ­κλεί­δη Τσα­κα­λώ­του στη θέση του, ο πρω­θυ­πουρ­γός με­τριά­ζει και τις αντι­πο­λι­τευ­τι­κές φωνές από την κί­νη­ση των «53+». Μπο­ρεί οι συ­να­ντή­σεις των στε­λε­χών της τάσης με τον επι­κε­φα­λής υπουρ­γό τους να έχουν αραιώ­σει και κατά πολ­λούς να θε­ω­ρεί­ται πως οι σχέ­σεις έχουν διαρ­ρα­γεί μετά τις «κόκ­κι­νες γραμ­μές» που και ο ίδιος έχει πα­τή­σει, ωστό­σο η επιρ­ροή που έχει ακόμα είναι με­γά­λη.  Ση­μα­ντι­κή με­ρί­δα στε­λε­χών θε­ω­ρούν πως ο Ευ­κλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος τρα­βώ­ντας τον Αλέξη Τσί­πρα από το «αρι­στε­ρό μα­νί­κι» κα­τα­φέρ­νει να αντι­σταθ­μί­σει, έως ένα βαθμό, τις υπο­χω­ρή­σεις της κυ­βέρ­νη­σης απέ­να­ντι στα ισχυ­ρά «θέλω»  των δα­νει­στών

Ο ανα­σχη­μα­τι­σμός μπο­ρεί να μην είναι αυτή τη στιγ­μή στα πλάνα του πρω­θυ­πουρ­γού, με δε­δο­μέ­νο ότι η δυ­να­μι­κή του θα χα­νό­ταν μέσα στην «κα­λο­και­ρι­νή ρα­στώ­νη», ωστό­σο κα­νείς δεν μπο­ρεί να αμ­φι­σβη­τή­σει πως ο Ευ­κλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος θα είναι το βα­ρό­με­τρο για τις αλ­λα­γές που θα γί­νουν και τις «κα­ρα­μπό­λες» που θα προ­κύ­ψουν.

Στη μνη­μο­νια­κή Ελ­λά­δα, ωστό­σο  κα­νέ­νας υπουρ­γός των Οι­κο­νο­μι­κών δεν έχει κα­τα­γρά­ψει θη­τεία με­γα­λύ­τε­ρη των δυο ετών.

newpost.gr