Πένθιμα χτυπούσαν οι καμπάνες στην καθολική εκκλησία, Σάντα Μαρία στη μνήμη του εκλιπόντος Πάπα Φραγκίσκου

• Από την περα­σμένη Δευτέρα και για τρεις ημέρες ειδική λει­τουρ­γία για τους Καθο­λι­κούς της Ρόδου στις 12 το μεση­μέρι • Την προσεχή Κυριακή, θα τελε­στεί θεία λει­τουρ­γία στον Άγιο Φρα­γκί­σκο

Γράφει η Πέγκυ Ντόκου

Πένθιμα χτυ­πού­σαν χτες από το πρωί, οι καμπά­νες στην καθο­λική εκκλη­σία, Σάντα Μαρία (Ιερός Ναός Πανα­γιάς της Νίκης) που βρί­σκε­ται στο κέντρο της πόλης της Ρόδου, στη μνήμη του εκλι­πό­ντος Πάπα Φρα­γκί­σκου.

Από την περα­σμένη Δευτέρα 21 Απρι­λίου 2025, χτες Τρίτη αλλά και σήμερα Τετάρτη 23 Απρι­λίου, τελεί­ται (καθη­με­ρινά) στις 12 το μεση­μέρι ειδική θεία λει­τουρ­γία για τους Καθο­λι­κούς της Ρόδου.

Οι ιερείς που ανήκουν στην Καθο­λική Αρχιε­πι­σκο­πική Ρόδου (των Ιερών Ναών Αγίου Φρα­γκί­σκου και Πανα­γιάς της Νίκης – Φρα­γκι­σκα­νοί Αδελφοί Ρόδου) βρί­σκο­νται σε βαρύ πένθος, καθώς έχασαν τον ποιμένα τους στον οποίο ήταν αφο­σιω­μέ­νοι ενώ δήλωσαν απέ­ρα­ντη θλίψη, αφού έφυγε ο ‘Πάπας των φτωχών’ και πολύ αγα­πη­τός –όχι μόνον στο καθο­λικό ποίμνιο, αλλά και σε ολό­κληρο τον κόσμο καθώς ήταν μια μεγάλη προ­σω­πι­κό­τητα πέραν του ανώ­τα­του ιερα­τι­κού αξιώ­μα­τος το οποίο υπη­ρέ­τησε.

Επειδή η κοι­νό­τητα των καθο­λι­κών της Ρόδου δεν μπορεί να συμ­με­τέ­χει στην καθη­με­ρινή λει­τουρ­γία, την προσεχή Κυριακή 27 Απρι­λίου 2025, στις 10 το πρωί, θα τελε­στεί θεία λει­τουρ­γία στην άλλη καθο­λική εκκλη­σία της πόλης μας, τον Άγιο Φρα­γκί­σκο προ­κει­μέ­νου να έχουν την δυνα­τό­τητα να συμ­με­τέ­χουν περισ­σό­τε­ροι πιστοί, οι οποίοι ζουν στη Ρόδο αλλά εργά­ζο­νται.

Σημειώ­νε­ται πως στις λει­τουρ­γίες συμ­με­τεί­χαν και ξένοι επι­σκέ­πτες μας που βρί­σκο­νται αυτή την περίοδο στο νησί για τις δια­κο­πές τους, τιμώ­ντας την μνήμη του εκλι­πό­ντος Ποντί­φικα.

Παγκό­σμια θλίψη για την ταπεινή έξοδο ενός σπου­δαίου Ποιμένα

Σε τρι­ή­μερο λαϊκό προ­σκύ­νημα εκτί­θε­ται από σήμερα στην πλατεία του Αγίου Πέτρου στο Βατι­κανό η σορός του Πάπα Φρα­γκί­σκου.

Η κηδεία θα τελε­στεί στην εκκλη­σία Σάντα Μαρία Ματζόρε της Ρώμης με τάφο λιτό, όπως ήταν η επι­θυ­μία του Ποντί­φικα.

Γράφει η Νατάσσα Παμπρή

Σύμφωνα με την επίσημη ανα­κοί­νωση της Αγίας Έδρας, ο θάνατός του οφεί­λε­ται σε εγκε­φα­λικό επει­σό­διο και καρ­διακή ανε­πάρ­κεια.

Δύο με τρεις εβδο­μά­δες μετά την κηδεία, το Κολ­λέ­γιο των Καρ­δι­να­λίων θα συνέλ­θει στην Καπέλα Σιξτίνα για το Κον­κλά­βιο, που είναι μια μυστική δια­δι­κα­σία για την εκλογή του νέου Ποντί­φικα.

Ως πιστό φίλο του Οικου­με­νι­κού Πατριαρ­χείου και της Ορθο­δο­ξίας χαρα­κτή­ρισε τον Πάπα Φρα­γκί­σκο στο μήνυμά του για το θάνατο του Ποντί­φικα, ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης κ.κ. Βαρ­θο­λο­μαίος. Ο Πατριάρ­χης έκανε ειδική αναφορά στην κοινή παρου­σία τους στο παρελ­θόν στους Αγίους Τόπους, σημεί­ωσε πως δεν πρό­λα­βαν να συζη­τή­σουν την πορεία για το «Κοινό Ποτή­ριον» ενώ ανα­φέρ­θηκε και στο όραμα του ποντί­φικα.

Η σχέση τους ήταν στε­νό­τατη. Επρό­κειτο μάλιστα να συνα­ντη­θούν τον ερχό­μενο Μάιο, στην Μικρά Ασία για τα 1.700 χρόνια από την Πρώτη Οικου­με­νική Σύνοδο της Νίκαιας, ενώ κοινή τους επι­θυ­μία ήταν να εορ­τά­ζουν οι δύο Εκκλη­σίες μόνιμα από κοινού το Πάσχα.

Θλίψη για την απώλεια του Πάπα Φρα­γκί­σκου επι­κρα­τεί και στην Καθο­λική Κοι­νό­τητα της Ρόδου, που υπο­λο­γί­ζε­ται ότι εκτός των Ροδίων καθο­λι­κών οικο­γε­νειών με βάση και την μόνιμη διαμονή πολλών Ευρω­παίων στο νησί μας, πλέον αριθμεί περίπου τα 1.000 άτομα. Ως είθι­σται στις απώ­λειες των θρη­σκευ­τι­κών ηγετών, ανοίγει και βιβλίο συλ­λυ­πη­τή­ριών στην εκκλη­σία της Σάντα Μαρία της Νίκης στο Νιοχώρι.

Την βαθιά του θλίψη για την απώλεια του Προ­κα­θή­με­νου της Ρωμαιο­κα­θο­λι­κής Εκκλη­σίας Πάπα Φρα­γκί­σκου, εξέ­φρασε μέσω ανάρ­τη­σής του ο Χωρικός Αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Κυκλά­δων, Γιώργος Λεο­ντα­ρί­της.

Όπως ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά:

«Δεν θα προ­σπα­θήσω να περι­γράψω με λόγια το μεγα­λείο της σημα­ντι­κό­τε­ρης (μακράν από την δεύτερη) προ­σω­πι­κό­τη­τας που είχα την τύχη και την ευλογία να συνα­ντήσω. «Μια εικόνα, χίλιες λέξεις»…

Για να απο­χαι­ρε­τή­σει έναν κοινό θνητό σηκώ­θηκε, “έπιασε το χέρι μου, χαμή­λωσε το κεφάλι και το βλέμμα του”…

Το ΜΕΓΑΛΕΊΟ της προ­σω­πι­κό­τη­τας…

Τα λόγια του και οι ιδέες του είναι βαθιά χαραγ­μέ­νες στο μυαλό μου.

Ανέ­δειξε γεγο­νότα που πλη­γώ­νουν την ανθρω­πό­τητα, γεγο­νότα τα οποία όμως δυστυ­χώς δεν μπόρεσε να απο­τρέ­ψει. Άλλωστε όλοι γνω­ρί­ζουμε οτι ένας άνθρω­πος όσο ισχυρός κι’ αν είναι, δεν μπορεί να αλλάξει μόνος του τον κόσμο…

Κατήγ­γειλε την παι­δε­ρα­στία (ειδικά στους κόλπους της εκκλη­σίας), κατήγ­γειλε τους πολέ­μους, μίλησε ανοιχτά για τη σφαγή των Παλαι­στι­νίων και των Ισραη­λι­νών, για την εκμε­τάλ­λευση των μετα­να­στών, τις θρη­σκείες, κ.α.

Βεβαίως «ουδείς ανα­ντι­κα­τά­στα­τος», αλλά κατά την γνώμη μου η απώλεια του είναι τερά­στια».

Ο πρώην βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου, Δημή­τρης Γάκης, ανα­φέ­ρει:

«Έφυγε από κοντά μας μια τερά­στια θρη­σκευ­τική και κοι­νω­νική προ­σω­πι­κό­τητα. Ο Πάπας Φρα­γκί­σκος μίλησε με λόγια, αλλά και με πράξεις, απλά κατα­νοητά και ανθρώ­πινα για τα μεγάλα παγκό­σμια κοι­νω­νικά προ­βλή­ματα. Δεν δίστασε να συγκρου­στεί με συμ­φέ­ρο­ντα και με ισχυ­ρούς. Ήταν ένας λόγος για να ακου­στεί από απλούς ανθρώ­πους και για να τον κατα­νο­ή­σουν αυτοί που καμώ­νο­νται ότι δεν τον κατα­λα­βαί­νουν.

Κατά την ιστο­ρική του επί­σκεψη στη Λέσβο μαζί με τον Οικου­με­νικό Πατριάρχη Βαρ­θο­λο­μαίο, ανέ­δειξε για ακόμη μία φορά τον ασυμ­βί­βα­στο αγώνα του για ειρήνη, δικαιο­σύνη και την υπε­ρά­σπιση των αδύ­να­μων. Με λόγο βαθιά ανθρώ­πινο και θαρ­ρα­λέο, κατα­δί­κασε απε­ρί­φρα­στα τους πολέ­μους, την αδια­φο­ρία απέ­να­ντι στους πρό­σφυ­γες και την απαν­θρω­πιά του παγκό­σμιου καπι­τα­λι­στι­κού συστή­μα­τος που παράγει φτώχεια, ανι­σό­τητα και εκτο­πι­σμό. Η παρου­σία του στο πλευρό των κατα­τρεγ­μέ­νων της προ­σφυ­γι­κής κρίσης, δεν ήταν απλώς συμ­βο­λική — ήταν μια πράξη αντί­στα­σης απέ­να­ντι σε κάθε μορφή εξου­σίας που θυσιά­ζει τον άνθρωπο στο βωμό του κέρδους. Με αυτή τη στάση, ο Πάπας Φρα­γκί­σκος επι­βε­βαιώ­νει ότι η πίστη δεν μπορεί να είναι ουδέ­τερη μπροστά στην αδικία.

Η ελπίδα μας είναι ότι ο λόγος του για ειρήνη και για κοι­νω­νική δικαιο­σύνη θα βρει απήχηση, έστω και μετά θάνατον».

Η δικη­γό­ρος Έλενα Γιαν­νίκη σε δήλωσή της ανα­φέ­ρει, στα social media:

«Με τα πάθη, με τα ανθρώ­πινα λάθη του.

Με τους πρό­σφυ­γες, με τους αδύ­να­μους, με τους τελευ­ταί­ους των τελευ­ταίων.

Δίδαξε Αγάπη.

Έπραξε Αγάπη.

Γιατί πολλοί και πολύ τον αγα­πή­σαμε.

Αλλά πολύ και ακόμα περισ­σό­τε­ροι σήμερα τον πενθούν.

Καθο­λι­κοί, πιστοί άλλων θρη­σκειών, άθεοι, αγνω­στι­κι­στές.

Και εγώ μαζί τους».

Ο δημο­σιο­γρά­φος Τέρης Χατζη­ιω­άν­νου, έγραψε επίσης σε ανάρ­τησή του στο FB, για την απώλεια του Πάπα Φρα­γκί­σκου:

«Έφυγε από τη ζωή ο Πάπας Φρα­γκί­σκος.

Ο Πάπας των “φτωχών”.

Μια εμβλη­μα­τική μορφή της εκκλη­σίας που δια­τη­ρούσε εξαι­ρε­τι­κές δια­προ­σω­πι­κές σχέσεις με τον Οικου­με­νικό Πατριάρχη κ. κ. Βαρ­θο­λο­μαίο.

Το 2023 ο Πάπας Φρα­γκί­σκος είχε προ­σκυ­νή­σει την ροδί­τικη εικόνα της Πανα­γίας Δαμα­σκη­νής στην Μάλτα.

Την εικόνα πήραν μαζί τους οι Ροδίτες που ακο­λού­θη­σαν τους ιππότες μετά την παρά­δοση του νησιού το 1522.

Θλίψη για την Καθο­λική Κοι­νό­τητα της Ρόδου…»