Η επιλεκτική όραση ενός Πρωθυπουργού-Γράφει ο Μιχάλης Λουλούς

Σε αντί­θεση με όσα επι­λε­κτικά βλέπετε, επι­θυ­μείτε να βλέπετε ή σας συμ­βου­λεύ­ουν να βλέπετε, η πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι εντελώς δια­φο­ρε­τική κύριε Τσίπρα. Επι­λέ­ξατε να διορ­γα­νώ­σετε ένα ανα­πτυ­ξιακό συνέ­δριο στον τόπο μας, την ίδια ώρα που μας έχετε στε­ρή­σει κάθε δικαί­ωμα που μας καθι­στούσε του­λά­χι­στον ισό­τι­μους με την υπό­λοιπη Ελλάδα. Η νησιω­τι­κό­τητα για εσάς προ­φα­νώς ταυ­τί­ζε­ται με την καλο­και­ρινή περίοδο που χιλιά­δες κόσμο επι­σκέ­πτο­νται τα νησιά μας για αναψυχή. Δεν είναι τυχαίο ότι στο δια­δί­κτυο το συνέ­δριό σας χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ως “πεντα­ή­μερη στη Ρόδο”.

Αυτό που δεν βλέπετε, δεν επι­θυ­μείτε να βλέπετε ή σας συμ­βου­λεύ­ουν να μην βλέπετε είναι η πλήρης απο­διορ­γά­νωση του κοι­νω­νι­κού ιστού, η φτω­χο­ποί­ηση της μεσαίας τάξης, η ανεργία στους νέους που είτε επι­λέ­γουν το δρόμο της φυγής ή το συμ­βι­βα­σμό στους μισθούς της πείνας, η πλήρης απαξία των νησιών μας που εσείς επι­λέ­ξατε να κατα­δι­κά­σετε με τα μέτρα και τη φορο­λο­γία σας.

Θα μπο­ρούσα να σας απα­ριθ­μήσω μια πλειάδα παρα­δειγ­μά­των για όσα έχετε κατα­φέ­ρει στην περίοδο της δια­κυ­βέρ­νη­σής σας και σίγουρα δεν είναι παρα­δείγ­ματα για να είστε υπε­ρή­φα­νος. Ως υπεύ­θυ­νος πολίτης όμως επιμένω να σας επι­ση­μάνω ότι έστω και τούτη την ώρα μπο­ρείτε να κάνετε κάτι για να βάλετε ένα φρένο σε αυτή την ανε­ξέ­λεγ­κτη κατρα­κύλα της χώρας και την εξα­θλί­ωση της κοι­νω­νίας.

Δεν είναι δυνατόν να έχουμε φθάσει στο σημείο επα­να­προσ­διο­ρι­σμού των ορίων της φτώ­χειας, της επα­νε­ξέ­τα­σης θεμάτων που είχαν τακτο­ποι­η­θεί, όπως η κοι­νω­νική πρόνοια, η υγεία, η εκπαί­δευση και η άρση των κοι­νω­νι­κών απο­κλει­σμών. Οφεί­λετε, αν σας έχει μείνει έστω και ελά­χι­στη κοι­νω­νική ευαι­σθη­σία, να κατα­βά­λετε συντο­νι­σμέ­νες προ­σπά­θειες για την άρση των κοι­νω­νι­κών απο­κλει­σμών και την άμβλυνση των ανι­σο­τή­των.

Το ποτάμι της λαϊκής αγα­νά­κτι­σης φου­σκώ­νει επι­κίν­δυνα και λάβετε υπόψη ότι έχει γίνει ιδιαί­τερα ορμη­τικό, που αν δεν το λάβετε υπόψη οι συνέ­πειες θα είναι απρό­βλε­πτες. Τα κύματα της κοι­νω­νι­κής δυσα­ρέ­σκειας θα είναι τόσο μεγάλα που κανένας κυμα­το­θραύ­στης δεν θα μπορεί να τα στα­μα­τή­σει.

Έχετε μια τελευ­ταία ευκαι­ρία, αρχής γενο­μέ­νης από τα νησιά μας, να κατα­βά­λετε μια ύστατη προ­σπά­θεια για να επα­να­δο­μή­σετε μια κοι­νω­νία συνοχής και αλλη­λεγ­γύης. Εκτός αν επι­μεί­νετε στην επι­ζή­μια τακτική, τόσο για τη χώρα όσο και για την κυβέρ­νησή σας, να εθε­λο­τυ­φλείτε και να βλέπετε μόνο όσα θέλετε ή όσα σας υπο­δει­κνύ­ουν…