Βουλή: Από μετακλητοί έγιναν αορίστου χρόνου, με αποφάσεις Βούτση

Μεί­ζο­να ερω­τή­μα­τα ηθι­κής τά­ξε­ως, με απο­χρώ­σεις σο­βα­ρής πα­ρα­βί­α­σης του Κα­νο­νι­σμού της Βου­λής από την κο­ρυ­φή, μά­λι­στα, της πο­λι­τι­κής ιε­ραρ­χί­ας του Κοι­νο­βου­λί­ου, ανα­δει­κνύ­ο­νται από έγ­γρα­φα διο­ρι­σμών που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν τον τε­λευ­ταίο μήνα στον Ναό της Δη­μο­κρα­τί­ας.

Το στοι­χείο που δια­φο­ρο­ποιεί τις συ­γκε­κρι­μέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις από τις δε­κά­δες άλλες -για τις οποί­ες ήδη έχει γρά­ψει η “Κ” και αφο­ρούν πο­λυά­ριθ­μες συμ­βά­σεις ερ­γα­σί­ας διάρ­κειας συ­νή­θως ενός έτους- είναι πως πρό­κει­ται ου­σια­στι­κά για με­τα­τρο­πές σχέ­σης ερ­γα­σί­ας με­τα­κλη­τού σε συμ­βά­σεις ερ­γα­σί­ας αο­ρί­στου χρό­νου, κάτι το οποίο απα­γο­ρεύ­ε­ται ρητά από τον Κα­νο­νι­σμό.

Η πρώτη εξ αυτών, έχει σχέση με από­φα­ση διο­ρι­σμού “σε υπάρ­χου­σα κενή ορ­γα­νι­κή θέση με σχέση ερ­γα­σί­ας Ιδιω­τι­κού Δι­καί­ου Αο­ρί­στου Χρό­νου” για πρό­σω­πο το οποίο το προη­γού­με­νο διά­στη­μα ερ­γα­ζό­ταν ως με­τα­κλη­τή στο γρα­φείο του Ει­δι­κού Γραμ­μα­τέα της Βου­λής Κ.Βα­σι­λά­κη. Ο διο­ρι­σμός του συ­γκε­κρι­μέ­νου προ­σώ­που στο προ­α­να­φερ­θέν γρα­φείο με την ιδιό­τη­τα με­τα­κλη­τού-βοη­θη­τι­κού προ­σω­πι­κού έγινε στις 22/11/2015. Στις 13/3/2017 (μετά, δη­λα­δή από τον διο­ρι­σμό ως ΙΔΑΧ) εκ­δό­θη­κε η “δια­πι­στω­τι­κή πράξη” του Προ­έ­δρου της Βου­λής για την “αυ­το­δί­καιη πα­ραί­τη­ση” του εν λόγω προ­σώ­που από τη θέση του με­τα­κλη­τού.

Η δεύ­τε­ρη πε­ρί­πτω­ση αφορά πράξη διο­ρι­σμού σε θέση ΙΔΑΧ με ημε­ρο­μη­νία 14/3/2017. Το πρό­σω­πο αυτό αρ­χι­κά εμ­φα­νί­ζε­ται να έχει προ­σλη­φθεί ως με­τα­κλη­τή στο γρα­φείο της τέως Προ­έ­δρου, στις 21/4/2015. Ακο­λού­θως εκ­δί­δε­ται δια­πι­στω­τι­κή πράξη από­λυ­σής της στις 14/10/2015, όταν έχου­με πλέον και τη λήξη της θη­τεί­ας της τέως Προ­έ­δρου. Δέκα ημέ­ρες αρ­γό­τε­ρα, όμως, και συ­γκε­κρι­μέ­να στις 24/10/2015 η ίδια υπάλ­λη­λος επα­να­προ­σλαμ­βά­νε­ται εκ νέου ως με­τα­κλη­τή υπάλ­λη­λος στο γρα­φείο αυτή τη φορά του νέου Ει­δι­κού Γραμ­μα­τέα, όπου και φαί­νε­ται να πα­ρα­μέ­νει έως να γίνει ΙΔΑΧ, όπως προ­α­να­φέρ­θη­κε.

Η τρίτη πε­ρί­πτω­ση αφορά υπάλ­λη­λο που εμ­φα­νι­ζό­ταν να είναι ως τις 14/10/2015 με­τα­κλη­τή στο γρα­φείο του τέως γ.γ. Γ.Θα­λάσ­ση. Στις 30/10/2015 το­πο­θε­τή­θη­κε με­τα­κλη­τή εκ νέου στο γρα­φείο πλέον του τότε νέου Προ­έ­δρου της Βου­λής. Στις 17/6/2016 εμ­φα­νί­ζε­ται πρό­σλη­ψή της ως Ει­δι­κή Σύμ­βου­λος πια στο γρα­φείο του γ.γ. της Βου­λής. Στις 22/2/2017 δη­μο­σιο­ποιεί­ται πρό­σλη­ψή της πλέον ως Ιδιω­τι­κού Δι­καί­ου Αο­ρί­στου Χρό­νου, και στις 13/3/2017 εκ­δί­δε­ται η δια­πι­στω­τι­κή πράξη πα­ραί­τη­σής της από τη θέση της Ει­δι­κού Συμ­βού­λου.

Ο Κα­νο­νι­σμός της Βου­λής

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι στον Κα­νο­νι­σμό της Βου­λής – Μέρος β’, και ει­δι­κό­τε­ρα στο άρθρο 36 §1α, το­νί­ζε­ται: “Απα­γο­ρεύ­ε­ται η με­τα­τρο­πή της ερ­γα­σια­κής σχέ­σης του με­τα­κλη­τού υπαλ­λή­λου που επά­γε­ται διο­ρι­σμό σε ορ­γα­νι­κή ή προ­σω­πο­πα­γή θέση μο­νί­μου ή ιδιω­τι­κού δι­καί­ου προ­σω­πι­κού της Βου­λής”. Η απα­γό­ρευ­ση αυτή, ως πρό­βλε­ψη του Κα­νο­νι­σμού, είχε ως γνω­στόν κρι­θεί ανα­γκαία μετά από τον με­γά­λο θό­ρυ­βο που είχαν προ­κα­λέ­σει στο πα­ρελ­θόν φαι­νό­με­να μα­ζι­κών “μο­νι­μο­ποι­ή­σε­ων” με­τα­κλη­τών υπαλ­λή­λων στη Βουλή.

Μά­λι­στα, ο πρώην Πρό­ε­δρος της Βου­λής Φίλ.Πε­τσάλ­νι­κος στις 29/5/2010, με αφορ­μή το θό­ρυ­βο από μα­ζι­κές μο­νι­μο­ποι­ή­σεις τότε επί της δικής του θη­τεί­ας, υπο­γράμ­μι­ζε πως εκεί­νες έγι­ναν με βάση διά­τα­ξη που είχε ψη­φι­στεί τον Ιού­λιο του 2008 από τον προ­κά­το­χό του και την τότε πλειο­ψη­φία στην Ολο­μέ­λεια, και δε­σμευό­ταν ότι θα έφερ­νε ει­δι­κή απα­γο­ρευ­τι­κή διά­τα­ξη στον Κα­νο­νι­σμό για να στα­μα­τή­σει το φαι­νό­με­νο αυτό: πρό­σω­πα, δη­λα­δή, που επι­λέ­γο­νται από πο­λι­τι­κούς πα­ρά­γο­ντες ως συ­νερ­γά­τες – με­τα­κλη­τοί, με διάρ­κεια απα­σχό­λη­σης όση και η διάρ­κεια θε­σμι­κής θη­τεί­ας των εν λόγω πα­ρα­γό­ντων, να μπαί­νουν στο Δη­μό­σιο ου­σια­στι­κά ως μό­νι­μοι.

Η δια­φο­ρά των τω­ρι­νών με τις τότε πε­ρι­πτώ­σεις είναι αφε­νός ότι αφο­ρούν πολύ πε­ριο­ρι­σμέ­νο κύκλο πα­ρα­γό­ντων (τότε ήταν γε­νι­κή και ευ­νο­ού­σε με­τα­κλη­τούς ακόμα και βου­λευ­τών), και αφε­τέ­ρου πως εκεί­νη την εποχή η “τα­κτο­ποί­η­ση” γι­νό­ταν με νο­μο­θε­τι­κές ρυθ­μί­σεις που ψη­φί­ζο­νταν από την εθνι­κή αντι­προ­σω­πεία, ενώ τώρα με δια­πι­στω­τι­κές και άλλες πρά­ξεις αξιω­μα­τού­χων της Βου­λής.

Κα­θη­με­ρι­νή