ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ

Παρουσίαση του νέου βιβλίου του Φιλήμονα Πατσάκη “Ας ξαναχτίσουμε τους ανεμόμυλους”

news room 2 λεπτά ανάγνωση
890

Τα PublicΡόδου (Αυστρα­λίας 84-86) και οι εκδό­σεις Εξάρ­χεια σας προ­σκα­λούν στην παρου­σί­αση του νέου βιβλίου του Φιλή­μονα Πατσάκη «Ας ξανα­χτί­σουμε τους ανε­μό­μυ­λους. Λογο­τε­χνία και αυτε­ξού­σιο», την Παρα­σκευή 24 Μαρτίου και ώρα 19:00 στον χώρο του βιβλιο­πω­λείου του κατα­στή­μα­τος. Ο συγ­γρα­φέας θα συνο­μι­λή­σει με το κοινό του και θα υπο­γρά­ψει αντί­τυπα του βιβλίου του.

 Ο Φιλή­μο­νας Πατσά­κης γεν­νή­θηκε το 1970 στη Ρόδο. Σπού­δασε Μαθη­μα­τικά στο Πανε­πι­στή­μιο Πατρών. Έχει δια­τε­λέ­σει μέλος του περιο­δι­κού Μαρμίτα και Βαβυ­λω­νία. Κείμενά του έχουν δημο­σιευ­θεί σε εφη­με­ρί­δες και περιο­δικά (Εφη­με­ρίδα των Συντα­κτών, Αυγή, Unfollowκ.α.). Είναι μέλος της συντα­κτι­κής ομάδας του περιο­δι­κού Το Έρμα. Από τις εκδό­σεις Εξάρ­χεια κυκλο­φο­ρεί και το βιβλίο του «Ο Ευτυ­χι­σμέ­νος Σίσυφος».

 

 

Η τέχνη δεν μπορεί να βολεύ­ε­ται στην οκνηρή αιω­νιό­τητα των ειδώλων,

σε κατα­σκευα­σμέ­νες στα­θε­ρές, αλλά πρέπει να ξεβο­λεύει, να συμ­βά­λει

σε μια καθο­λική αλλαγή. Ποια θέση έχει η λογο­τε­χνία σε έναν κόσμο που

υπο­λο­γί­ζει μόνο τους κώδικες της απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας; Κι όμως, η

λογο­τε­χνία μπορεί να ανι­χνεύει τα κενά και να τα αφου­γκρά­ζε­ται, καθώς

αυτά οικο­δο­μούν ένα έξω. Μπορεί να ανα­πο­λεί το μη χρήσιμο ως

κινη­τή­ριο, να εγκα­θι­δρύει το αυτε­ξού­σιο και να φαντά­ζε­ται το νέο. Αυτό

που θα προ­σπα­θή­σουμε να διη­γη­θούμε είναι οι ατε­λεί­ω­τες δυνα­τό­τη­τες

του Είναι. Αυτές οι δυνα­τό­τη­τες είναι που παρά­γουν τις πολ­λα­πλό­τη­τες

και αντι­μά­χο­νται τις επι­τη­δευ­μέ­νες τελε­ο­λο­γίες και σαφή­νειες που

μετέ­τρε­ψαν τον κόσμο σε αυτό το ζοφερό τοπίο. Αυτές οι

πολ­λα­πλό­τη­τες είναι που γεννούν ασυ­νέ­χειες και τονί­ζουν τις σχέσεις

του κοι­νω­νι­κού με την ελευ­θε­ρία.

Το λογο­τε­χνικό έργο δεν είναι ένα αντι­κεί­μενο που υφί­στα­ται καθαυτό

και που προ­σφέ­ρει σε κάθε εποχή την ίδια πάντοτε εικόνα στον

ανα­γνώ­στη του. Δεν είναι ένα μνημείο το οποίο μονο­λο­γώ­ντας

απο­κα­λύ­πτει την αχρο­νική ουσία του. Βασί­ζε­ται πολύ περισ­σό­τερο,

όπως μια παρ­τι­τούρα, στους πάντοτε νέους ήχους μιας ανά­γνω­σης, η

οποία απε­λευ­θε­ρώ­νει το κείμενο από το υλικό βάρος των λέξεων.

Καθιστά την ύπαρξή του διαρκώς επί­καιρη, καθώς προσ­δοκά την

ανά­γνωση των υπαρ­ξια­κών αμφι­βο­λιών.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.