Ομογενής από την Γερμανία κατηγορείται για υπεξαίρεση

Στο εδώ­λιο του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των, κα­τη­γο­ρού­με­νος για υπε­ξαί­ρε­ση αντι­κει­μέ­νου η αξία του οποί­ου υπερ­βαί­νει τα 120.000 ευρώ, θα κα­θί­σει την 17η Μαρ­τί­ου 2022 ένας ομο­γε­νής από τη Γερ­μα­νία.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης, που κι­νή­θη­κε μετά από τη μή­νυ­ση γνω­στού Ρο­δί­τη επι­χει­ρη­μα­τία, φέ­ρε­ται να έχει ως εξής:

Ρο­δί­τι­κη ετε­ρόρ­ρυθ­μη εται­ρεία όφει­λε δυ­νά­μει συμ­βά­σε­ως δα­νεί­ου, που συ­νή­φθη την 27η Νο­εμ­βρί­ου 2006, στον κα­τη­γο­ρού­με­νο ποσό ύψους 275.915 ευρώ συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των τόκων.

Το δά­νειο χο­ρη­γή­θη­κε για την αγορά επαγ­γελ­μα­τι­κού σκά­φους και για την εξα­σφά­λι­ση του κα­τη­γο­ρού­με­νου ενε­γρά­φη σ’ αυτό υπο­θή­κη ποσού 220.000 ευρώ.

Η εται­ρεία απο­φά­σι­σε να που­λή­σει το σκά­φος για την αγορά με­γα­λύ­τε­ρου και φέ­ρε­ται να συμ­φώ­νη­σε με τον κα­τη­γο­ρού­με­νο να προ­χω­ρή­σουν στη συ­ναι­νε­τι­κή εξά­λει­ψη της υπο­θή­κης ώστε να είναι δυ­να­τή η με­τα­βί­βα­σή του.

Για την εξα­σφά­λι­σή του με­τα­βί­βα­σε στον κα­τη­γο­ρού­με­νο με οπι­σθο­γρά­φη­ση μια με­τα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νη επι­τα­γή με ημε­ρο­μη­νία έκ­δο­σης 31 Αυ­γού­στου 2007 και μια συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κή, εκ­δό­σε­ως 27 Νο­εμ­βρί­ου 2006, του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου σε δια­τα­γή του ιδίου με απο­δέ­κτη την ετε­ρόρ­ρυθ­μη εται­ρεία και τρι­τεγ­γυ­ή­τρια μια ανώ­νυ­μη εται­ρεία, συ­νο­λι­κού ύψους 275.915 €.

Πε­ραι­τέ­ρω συμ­φω­νή­θη­κε να εγ­γρα­φεί νέα υπο­θή­κη στο νέο σκά­φος που θα αγό­ρα­ζε η εται­ρεία, για το ποσό των 275.915 €, το οποίο θα εξο­φλεί­το τμη­μα­τι­κά μέχρι την 31η Δε­κεμ­βρί­ου 2009 χωρίς να προ­βεί ο κα­τη­γο­ρού­με­νος σε εί­σπρα­ξη της επι­τα­γής και της συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κής.

Με την αγορά του νέου σκά­φους τον Μάρ­τιο του 2007 ο κα­τη­γο­ρού­με­νος χο­ρή­γη­σε στην εται­ρεία νέο δά­νειο ύψους 200.000 € με τη συμ­φω­νία ότι η εγ­γρα­φή της νέας υπο­θή­κης θα ήταν για ποσό 475.915 €.

Φέ­ρε­ται να ζή­τη­σε και νέες επι­τα­γές προς εξα­σφά­λι­σή του και προς αντι­κα­τά­στα­ση των προη­γού­με­νων αξιό­γρα­φων.

Φέ­ρε­ται επί­σης να ρυθ­μί­στη­κε το σύ­νο­λο της οφει­λής και συ­γκε­κρι­μέ­να η ανώ­νυ­μη εται­ρεία εξέ­δω­σε και του πα­ρέ­δω­σε τρεις με­τα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες ισό­πο­σες επι­τα­γές, ύψους 87.673 €, έκα­στη με ημε­ρο­μη­νί­ες έκ­δο­σης 30 Σε­πτεμ­βρί­ου 2007, 30 Ιου­νί­ου 2008 και 30 Σε­πτεμ­βρί­ου 2009 και μια επι­τα­γή ποσού 61.890 € σε δια­τα­γή τρί­του, με ημε­ρο­μη­νία έκ­δο­σης την 30η Σε­πτεμ­βρί­ου 2007. Το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο, έκρι­νε ότι ενώ η υπο­θή­κη ενε­γρά­φη στο νηο­λό­γιο Ρόδου στις 2 Οκτω­βρί­ου 2007, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος πα­ρό­τι είχε υπο­χρέ­ω­ση να απο­δώ­σει στον μη­νυ­τή τα σώ­μα­τα των επι­τα­γών, αρ­νή­θη­κε να τις πα­ρα­δώ­σει και τις ιδιο­ποι­ή­θη­κε πα­ρά­νο­μα.

Το ύψος της ζη­μί­ας που προ­κά­λε­σε φέ­ρε­ται να ανέρ­χε­ται σε 412.582 ευρώ, αφού κα­τη­γο­ρεί­ται ότι η προς πλη­ρω­μή επι­τα­γή ποσού 87.673 € σφρα­γί­στη­κε λόγω ανά­κλη­σής της, τις δε υπό­λοι­πες τις εμ­φά­νι­σε προς πλη­ρω­μή, οι οποί­ες δεν πλη­ρώ­θη­καν ελ­λεί­ψει δια­θέ­σι­μου υπο­λοί­που.