Υπάρχει επιστημονική εξήγηση

«Όταν δεν θες ο άλλος να σε βιά­σει υπάρ­χουν πολ­λοί τρό­ποι να το απο­φύ­γεις, δεν θα πας στον χώρο του. Του ρί­χνεις ένα χα­στού­κι, λες θα πάω στην αστυ­νο­μία ή θα το πω στον μπα­μπά μου.» μας είπε γνω­στός τρα­γου­δι­στής. Πέραν του πόσο άτοπο είναι να πέ­φτουν ευ­θύ­νες στους ώμους των θυ­μά­των με από­ψεις  σαν αυτές του κυ­ρί­ου ή με  ερω­τή­σεις του στυλ «γιατί πήγε;» ή «γιατί δε φώ­να­ξε» ή «γιατί δεν τον χτύ­πη­σε», «δεν αντέ­δρα­σε», έρ­χε­ται η επι­στή­μη να δώσει εξή­γη­ση: σε πε­ρι­πτώ­σεις σε­ξουα­λι­κών επι­θέ­σε­ων, το «freeze response» είναι μια συχνή αντί­δρα­ση, κατά την οποία το θύμα πα­γώ­νει, νιώ­θει να πα­ρα­λύ­ει και δεν αντι­δρά­ει. Σύμ­φω­να με έρευ­να στην οποία με­λε­τή­θη­καν πε­ρι­πτώ­σεις γυ­ναι­κών που επι­σκέ­φθη­καν την Emergency Clinic for Rape Victims στην Στοκ­χόλ­μη, οι πε­ρισ­σό­τε­ρες εξ αυτών δεν πά­λε­ψαν, ούτε αντι­στά­θη­καν, κατά τη διάρ­κεια του βια­σμού τους, δη­λώ­νο­ντας πως πρα­κτι­κά ένιω­σαν να πα­γώ­νουν και να πα­ρα­λύ­ουν. Δεν είναι θέμα δυ­να­μι­σμού, ούτε στε­γα­νών, είναι μια αντί­δρα­ση κοινή και ως τέ­τοια πρέ­πει να αντι­με­τω­πί­ζε­ται. Όχι ως όπλο για άλ­λους γύ­ρους άτυ­πων κα­κο­κο­ποι­ή­σε­ων στα θύ­μα­τα.