Μικρές και Μεσαίες Επιχειρήσεις η Ραχοκοκαλιά της Ελληνικής Οικονομίας

Είναι ευρέως γνωστό πως σε όλα τα επίπεδα της οικο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης οι Μικρές και Μεσαίες Επι­χει­ρή­σεις (μΜΕ) παίζουν ζωτικό ρόλο. Οι μΜΕ απο­τε­λούν τη ραχο­κο­κα­λιά του ιδιω­τι­κού τομέα, απο­τε­λούν περίπου το 90% των επι­χει­ρή­σεων παγκο­σμίως και απα­σχο­λούν 50%-60% του εργα­τι­κού δυνα­μι­κού. Σε οικο­νο­μίες, όπως η ελλη­νική, που βρί­σκο­νται σε μετα­βα­τικό επίπεδο ο ρόλος των μΜΕ είναι ακόμη μεγα­λύ­τε­ρος, όταν μεγάλες και ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κές κρα­τι­κές εται­ρίες δίνουν χώρο σε νέες ιδιω­τι­κές εται­ρίες μικρό­τε­ρες και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρες.

Οι μΜΕ συμ­βά­λουν ζωτικά στην οικο­νο­μική ανά­πτυξη γιατί είναι κατά κύριο λόγο εντά­σεως εργα­σίας και οδηγούν σε δικαιό­τερη κατα­νομή του εισο­δή­μα­τος σε σχέση με τις μεγα­λύ­τε­ρες. Επίσης απορ­ρο­φούν παρα­γω­γι­κούς πόρους σε όλα τα επίπεδα της οικο­νο­μίας και συνει­σφέ­ρουν στη δημιουρ­γία ανθε­κτι­κών οικο­νο­μι­κών συστη­μά­των­στα οποία μικρές και μεγάλες επι­χει­ρή­σεις αλλη­λε­πι­δρούν. Ειδικά στην Ελλάδα που πάνω από 80% της ιδιω­τι­κής απα­σχό­λη­σης αφορά μΜΕτα μέτρα λιτό­τη­τας και η καθυ­στέ­ρηση των απα­ραί­τη­των μεταρ­ρυθ­μί­σεων τις έχει πλήξει σε δυσα­νά­λογα μεγα­λύ­τερο βαθμό από τις μεγάλες επι­χει­ρή­σεις.

Το νέο παρα­γω­γικό μοντέλο της χώρας δεν πρέπει πλέον να βασί­ζε­ται κυρίως στην εσω­τε­ρική κατα­νά­λωση, αλλά σε νέες παρα­γω­γι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες,  σε διεθνώς εμπο­ρεύ­σιμα προ­ϊ­ό­ντα και υπη­ρε­σίες, ούτως ώστε να δοθεί ισχυρή ώθηση στην αύξηση των εξα­γω­γών.Σημα­ντικά επίσης στοι­χεία για την ανά­πτυξη των μΜΕ πρέπει να είναι οι εναρ­μο­νι­σμέ­νες πολι­τι­κές με την Ευρω­παϊκή Ένωση, βελ­τί­ωση των συν­θη­κών χρη­μα­το­δό­τη­σης, ειδική προσοχή στην νομο­θε­σία για την απα­σχό­ληση, μείωση τελών και απλού­στε­ρες κανο­νι­στι­κές απαι­τή­σεις.

Σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να προ­χω­ρή­σουμε σε ταχύ­τατη αδειο­δό­τηση όλων των επι­χει­ρη­μα­τι­κών δρα­στη­ριο­τή­των μέσω δια­δι­κα­σιών «μιας στάσης» (onestopshop) και την ενδυ­νά­μωση της υπη­ρε­σίας fasttruck σε συν­δυα­σμό με τη φορο­λο­γική λογική «πρώτα φορο­λο­γείς την κατα­νά­λωση, μετά τα εισο­δή­ματα και στο τέλος την παρα­γωγή που δημιουρ­γεί εισο­δή­ματα και ενι­σχύει  την ζήτηση».  Με την ίδια αντί­στροφη σειρά θα πρέπει να καθο­ρί­ζο­νται και οι προ­τε­ραιό­τη­τες ελά­φρυν­σης της φορο­λο­γίας.

Η Ελλάδα έχει το δυνα­μικό για να εκπλή­ξει θετικά τα επόμενα χρόνια. Η μετα­τό­πισή του παρα­γω­γι­κού μοντέ­λου σε μια πιο ανα­πτυ­ξιακή κατεύ­θυνση είναι πλέον απα­ραί­τητη αλλά και εφικτή αφού έχει συντε­λε­στεί στο μέγιστο μέρος της, η δημο­σιο­νο­μική προ­σαρ­μογή. Μαγικές λύσεις δεν υπάρ­χουν. Οφεί­λουμε να κινη­θούμε με σαφή σχε­δια­σμό, εφαρ­μό­ζο­ντας μια σειρά από προ­ο­δευ­τι­κές πολι­τι­κές που θα μας οδη­γή­σουν στην ανά­πτυξη.

Δημή­τρης Παμπά­κας

Οικο­νο­μο­λό­γος

Αν. Γραμ­μα­τέας ΝΕ ΠΑΣΟΚ

Νότιας Δωδε­κα­νή­σου