Λογιστής στο εδώλιο του Εφετείου με την κατηγορία της υπεξαίρεσης!

Την κατη­γο­ρία της υπε­ξαί­ρε­σης αντι­κει­μέ­νου ιδιαι­τέ­ρως μεγάλης αξίας, το οποίο του είχαν εμπι­στευ­τεί με την ιδιό­τητα του εντο­λο­δό­χου θα αντι­με­τω­πί­σει ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των, ένας λογι­στής της Ρόδου.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος είχε αφεθεί, μετά την απο­λο­γία του, την 13η Μαΐου 2012, ελεύ­θε­ρος με τους περιο­ρι­στι­κούς όρους της απα­γό­ρευ­σης εξόδου του από τη χώρα και της εμφά­νι­σής του μια φορά κάθε μήνα στο αστυ­νο­μικό τμήμα του τόπου κατοι­κίας του.

Φέρεται μάλιστα να έχει εμπλοκή σε σκαν­δα­λώδη υπόθεση χορή­γη­σης δανείων με τη χρήση ψευδών βεβαιώ­σεων.

Ο φερό­με­νος ως θύμα είναι επι­χει­ρη­μα­τίας, που λει­τουρ­γεί κατά­στημα με χρήση οπωρολαχανοπωλείου-παντοπωλείου με άδεια πώλησης άρτου.

Ο επι­τη­δευ­μα­τίας είχε κατα­μη­νύ­σει κι άλλο λογιστή, με μακρά θητεία στα δημο­τικά πράγ­ματα καπο­δι­στρια­κού Δήμου, σε βάρος του οποίου όμως δεν απαγ­γέλ­θηκε κατη­γο­ρία.

Περί τον Ιανουά­ριο του 2005 του επι­δό­θηκε από δικα­στικό επι­με­λητή έκθεση ανα­γκα­στι­κής κατά­σχε­σης ενός Ι.Χ.Ε. αυτο­κι­νή­του του οποίου ήταν συνι­διο­κτή­της κατά 50%, για οφειλή προς το Ι.Κ.Α. ποσού 2.470,47 ευρώ πλέον προ­σαυ­ξή­σεων.

Στις εύλογες απορίες του, από πού προ­ερ­χό­ταν η οφειλή, του εξή­γη­σαν ότι οφεί­λετο σε παλαιό­τε­ρες χρήσεις του προη­γού­με­νου λογιστή του.

Έδωσε το ποσό για την πληρωμή της οφειλής και ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να τον καθη­σύ­χασε, λέγο­ντάς του, πως θα τακτο­ποιούσε το θέμα και του ζήτησε την έκθεση κατά­σχε­σης.

Από άλλο λογιστή του, πλη­ρο­φο­ρή­θηκε ότι ήταν χρε­ω­μέ­νος στο Ι.Κ.Α. με ποσό της τάξεως των 20.000 ευρώ, γιατί δεν είχαν κατα­βλη­θεί οι ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές που τον βάρυναν.

Πιο συγκε­κρι­μένα ο μηνυτής είχε ανα­θέ­σει σε λογιστή με θητεία στην αυτο­διοί­κηση την τήρηση   των  λογι­στι­κών βιβλίων της επι­χεί­ρη­σής του, δίνο­ντάς του ταυ­τό­χρονα και την εντολή να διεκ­πε­ραιώ­νει, για λογα­ρια­σμό του, όλες τις μηνιαίες υπο­χρε­ώ­σεις του προς τις αρμό­διες υπη­ρε­σίες.

Από τον Ιανουά­ριο του έτους 2002 ο λογι­στής στα­μά­τησε να επι­σκέ­πτε­ται τον μηνυτή στο κατά­στημά του, προ­κει­μέ­νου να παρα­λά­βει το εκά­στοτε απαι­τού­μενο χρη­μα­τικό ποσό για τη διεκ­πε­ραί­ωση των λογι­στι­κών του υπο­θέ­σεων, στέλ­νο­ντας, αντ’ αυτού, τον κατη­γο­ρού­μενο, ο οποίος εργα­ζό­ταν στο λογι­στικό του γραφείο.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται στην πορεία να ανέλαβε απο­κλει­στικά τη διεκ­πε­ραί­ωση των υπο­θέ­σεών του, κερ­δί­ζο­ντας την εμπι­στο­σύνη του.

Για το χρονικό διά­στημα των ετών 2002 έως και 2006, ο μηνυτής φέρεται να του κατέ­βαλε συνο­λικά 14.642,18 ευρώ.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος δεν κατέ­βαλε προς το ΙΚΑ το ως άνω ποσό με απο­τέ­λε­σμα να ανέλθει το χρέος του μηνυτή προς το ασφα­λι­στικό ταμείο στο ποσό των 26.933,48 ευρώ.

Ο μηνυτής πλη­ρο­φο­ρή­θηκε την υπε­ξαί­ρεση τον Ιανουά­ριο του 2005 όταν του επι­δό­θηκε, όπως προ­α­να­φέρ­θηκε, η  έκθεση ανα­γκα­στι­κής κατά­σχε­σης αυτο­κι­νή­του του. Ο κατη­γο­ρού­με­νος ανέλαβε την ευθύνη και στις 8 Απρι­λίου 2008 συνέ­τα­ξαν σχετικό συμ­φω­νη­τικό.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν τήρησε τα συμ­φω­νη­θέ­ντα και κατέ­βαλε μέχρι και τον Ιούλιο του 2008 ποσό 2.500 ευρώ περίπου σε διά­φο­ρους κωδι­κούς του Ι.Κ.Α.

κι έκτοτε εξα­φα­νί­στηκε παντε­λώς. Του επι­δό­θηκε στην πορεία νέα κατά­σχεση από το ΙΚΑ για οφειλή 32.367,74 ευρώ, πλέον προ­σθέ­των τελών ποσού 10.267,13 ευρώ ήτοι συνο­λικά 42.634,87 ευρώ και ανα­γκά­στηκε να προ­χω­ρή­σει σε ρύθμιση.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος απο­λο­γού­με­νος ισχυ­ρί­στηκε ότι συγ­γε­νικό του πρόσωπο αντι­με­τώ­πισε προ­βλή­ματα υγείας και ότι υπε­ξαί­ρεσε ποσό 8.000 ευρώ το οποίο θα το επι­στρέ­ψει.

Ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σής του παρί­στα­ται ο δικη­γό­ρος κ. Μ. Κου­τσού­κος.