B. Μηναΐδης: «Όσοι περισσότεροι ξενοδόχοι επιβιώσουν τόσο μεγαλύτερο το κέρδος για την οικονομία της χώρας μας»

Κύριε Μηναΐδη, φαί­νε­ται πως παρόλα τα προ­βλή­ματα, η σεζόν του 2019 ήταν επι­τυ­χής. Πώς θα είναι τα πράγ­ματα το 2020;

Μπο­ρούμε να πούμε ότι η σεζόν του 2019 ήταν ικα­νο­ποι­η­τική, αφού δεχθήκαμε-έστω και οριακά-περισσότερους επι­σκέ­πτες απ’ ό,τι την προη­γού­μενη χρονιά. Σαφώς και πρό­κει­ται για επι­τυ­χία! Προ­φα­νώς θα υπάρ­χουν και εκείνοι που είχαν προ­βλή­ματα. Δεν ευτυ­χούν πάντα όλοι.

Κοι­τάξτε, από το 2016 κι έπειτα, ενι­σχύ­θηκε το του­ρι­στικό ρεύμα προς τη Ρόδο λόγω των κατα­στά­σεων στην Τουρκία, στην Αίγυπτο και στην Τυνησία. Γενι­κό­τερα, οι γεω­πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις, έστρε­ψαν τους επι­σκέ­πτες σε ευρω­παϊ­κούς προ­ο­ρι­σμούς, στην Ισπανία, στην Πορ­το­γα­λία, στην Ιταλία και στην Ελλάδα. Είναι μεγάλη υπόθεση που κατα­φέ­ραμε να συγκρα­τή­σουμε τον κόσμο που είχαμε και δεν χάσαμε επι­σκέ­πτες, παρόλο που επα­νήλ­θαν η Τουρκία, η Αίγυ­πτος… Βέβαια, έχει απο­δει­χθεί ότι η Ελλάδα δεν αντα­γω­νί­ζε­ται αυτές τις χώρες. Ο βασικός μας αντα­γω­νι­στής είναι η Ισπανία, από εκεί αντλούμε επι­σκέ­πτες. Υπάρ­χουν Ευρω­παίοι οι οποίοι δεν προ­τι­μούν τις μου­σουλ­μα­νι­κές χώρες και επι­λέ­γουν εναλλάξ την Ισπανία, την Ελλάδα, την Ιταλία, την Πορ­το­γα­λία για τις θερινές τους δια­κο­πές.

Με την πτώ­χευση της Thomas Cook…χάθηκαν αρκετές αερο­πο­ρι­κές θέσεις. Σας ανη­συ­χεί αυτό;

Δεν θα έλεγα ότι με την πτώ­χευση της Thomas Cook δημιουρ­γεί­ται ιδιαί­τερο πρό­βλημα όσον αφορά τις αερο­πο­ρι­κές θέσεις, αφού η Condor συνε­χί­ζει να πετάει κανο­νικά από και προς την Γερ­μα­νία. Οι όποιες θέσεις μένουν κενές στην Αγγλία, θα καλυ­φθούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα θα έλεγα ότι δημιουρ­γεί η καθή­λωση των Boeing 737 MAX.

Επειδή είμαστε Ευρω­παϊκή χώρα, δεν μπο­ρούμε να επι­δο­τούμε τις αερο­πο­ρι­κές εται­ρείες, όπως κάνουν η Τουρκία, η Αίγυ­πτος, η Τυνησία κλπ. Αν το ψάξετε, θα δια­πι­στώ­σετε ότι τουρ­κι­κές αερο­πο­ρι­κές εται­ρείες διο­χε­τεύ­ουν τους επισκέπτες-τουλάχιστον το μεγα­λύ­τερο όγκο-στην Τουρκία.

Τα…απόνερα της πτώ­χευ­σης θα ταρά­ξουν την νέα του­ρι­στική σεζόν;

Την…κατάρ­ρευση του Thomas Cook στις 23 Σεπτεμ­βρίου δεν την περί­μενε κανείς. Υπο­λο­γί­ζουμε ότι τα ξενο­δο­χεία έχασαν περίπου 150 εκατ. ευρώ. Δεν είναι όμως μόνο αυτό το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα. Οι του­ρί­στες που δια­κι­νούσε, δεν πρό­κει­ται να έρθουν με τις ίδιες τιμές. Ζητούν 20% με 30% εκπτώ­σεις οι τουρ οπε­ρέι­τορς, ποσοστά τα οποία δεν είναι καθόλου αστεία! Αυτό δεν το κατα­λα­βαί­νει κανείς, ούτε καν το Κράτος.

Μπορεί ο Έλληνας ξενο­δό­χος να αντι­στα­θεί σε αυτές τις πιέσεις;

Ο έμπει­ρος ξενο­δό­χος γνω­ρί­ζει ότι οι τιμές των συμ­βο­λαίων σπάνια εφαρ­μό­ζο­νται. Πρέπει να δίνει λοιπόν τιμές 20% και 30% πάνω από αυτές που προσ­δοκά να εισπρά­ξει. Χρειά­ζε­ται μία τεχνική την οποία μόνο οι έμπει­ροι ξενο­δό­χοι κατέ­χουν. Ο του­ρι­σμός είναι η μόνη δρα­στη­ριό­τητα στην Ελλάδα που έχει έντονο διεθνή αντα­γω­νι­σμό! Δεν είναι καθόλου εύκολη δουλειά η διοί­κηση ενός ξενο­δο­χείου, έχει πολλά μυστικά…

Τα μη εξυ­πη­ρε­τού­μενα δάνεια των ξενο­δο­χείων είναι ένα πανελ­λή­νιο φαι­νό­μενο. Πανελ­λα­δικά και κατά συνέ­πεια στη Ρόδο και στα Δωδε­κά­νησα αυξά­νο­νται τα πωλη­τή­ρια των ξενο­δο­χείων με τους ξένους επεν­δυ­τές να ψάχνουν το επόμενο μεγάλο deal…

Έγινα πρό­ε­δρος της Ένωσης Ξενο­δό­χων Ρόδου το 1993, όταν η Ελλάδα, προ­σπα­θώ­ντας να εναρ­μο­νι­στεί με τις απαι­τή­σεις της νεο­συ­στα­θεί­σας Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, πήρε μέτρα σε βάρος των επι­χει­ρή­σεων που χρώ­στα­γαν. Τα ξενο­δο­χεία που είχαν μεγάλα βάρη, ήταν αδύνατο να τα εξο­φλή­σουν και έπρεπε να τους χαρί­σουν ορι­σμένα επι­τό­κια για να επι­βιώ­σουν. Αυτό τον αγώνα, να σώσω τα ξενο­δο­χεία από τον «κόκκινο δανει­σμό», τον ανέλαβα προ­σω­πικά.

Σήμερα, πρέπει να δούμε πώς θα στη­ρι­χθούν τα ξενο­δο­χεία που είναι στο κόκκινο, ώστε να κατα­στούν βιώσιμα. Όσοι περισ­σό­τε­ροι, ξενο­δό­χοι επι­βιώ­σουν, τόσο μεγα­λύ­τερο το κέρδος για την οικο­νο­μία της χώρας μας. Πρέπει να απο­τρέ­ψουμε τις μεγάλες, απρό­σω­πες εται­ρείες να πάρουν τα πάντα… Δια­φο­ρε­τικά θα χάσουμε τον του­ρι­σμό από τα χέρια μας. Πρέπει να το αντι­με­τω­πί­σουμε το φαι­νό­μενο αυτό ως χώρα και ως επι­χει­ρη­μα­τίες. Οι τοπικές ενώσεις, η ΠΟΞ, οι τοπικοί φορείς οφεί­λουν να ακο­λου­θή­σουν κοινή γραμμή.

Ποια είναι η γνώμη σας για την του­ρι­στική προβολή της χώρας;

Οι πάντες αυτο­σχε­διά­ζουν και ειδικά στον του­ρι­σμό. Να ξεκα­θα­ρί­σουμε ότι ο του­ρι­σμός ήρθε και μας βρήκε μετά το Β’ Παγκό­σμιο Πόλεμο, δεν τον ανα­κα­λύ­ψαμε εμείς. Αν νομί­ζουμε ότι εμείς φέραμε τον του­ρι­σμό, μάλλον απα­τώ­μεθα. Δημιουρ­γή­θηκε από την ανάγκη των Βορειο­ευ­ρω­παίων να επι­σκέ­πτο­νται τις χώρες του νότου λόγω του ζεστού κλί­μα­τος. Σήμερα, οι επι­σκέ­πτες θέλουν να συν­δυά­σουν τις θερινές δια­κο­πές με κάποια επι­πλέον δρα­στη­ριό­τητα ανάλογα με τα ενδια­φέ­ρο­ντά τους, βλ. αθλη­τικό του­ρι­σμό, θρη­σκευ­τικό, ιατρικό, πολι­τι­στικό κοκ. Όλες αυτές οι…σάλτσες ενι­σχύ­ουν τον του­ρι­σμό.

Πιστεύ­ετε ότι πρέπει να επεν­δύ­σει η χώρα στις εναλ­λα­κτι­κές μορφές του­ρι­σμού;

Το να καθό­μα­στε και να κατη­γο­ρούμε συνέ­χεια τον ήλιο και τη θάλασσα, είναι σαν να θέλουμε να βγά­λουμε τα μάτια μας με τα ίδια μας τα χέρια. Αυτό είναι το βασικό μας προϊόν μαζί με τον πολι­τι­σμό! Ο κόσμος έρχεται να δει τον πολι­τι­σμό μας αλλά κυρίως για τον ήλιο και τη θάλασσα αυτές τις 15 μέρες το χρόνο που διαρ­κούν συνήθως οι θερινές δια­κο­πές.

Μπορεί ο εναλ­λα­κτι­κός του­ρι­σμός να ενι­σχύ­σει το του­ρι­στικό μας προϊόν και να προ­σελ­κύ­σει περισ­σό­τερο κόσμο, η βάση θα είναι πάντα όμως το τρί­πτυχο ήλιος, θάλασσα και πολι­τι­σμός. Δεν μπο­ρούμε να ξεφύ­γουμε από το μοντέλο αυτό όσο και αν προ­σπα­θή­σουμε. Να το συνει­δη­το­ποι­ή­σουμε λοιπόν και να καθί­σουμε να δούμε πώς θα εξυ­πη­ρε­τή­σουμε τους του­ρί­στες αυτούς που μας επι­λέ­γουν γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους.

Η επι­μή­κυνση της του­ρι­στι­κής σεζόν κατά πόσο είναι εφικτή τελικά;

Από τότε που ξεκί­νησε ο του­ρι­σμός, όλοι προ­σπα­θούν να πετύ­χουν την επι­μή­κυνση της του­ρι­στι­κής περιό­δου. Δεν τα κατα­φέ­ραμε μέχρι σήμερα. Είναι δύσκολο να προ­σπα­θείς να φέρεις τους επι­σκέ­πτες, όταν δεν έρχο­νται μόνοι τους. Οι του­ρί­στες θα πάνε εκεί όπου θέλουν να πάνε. Μόνοι τους θα ανα­κα­λύ­ψουν τη Ρόδο ούτως ή άλλως.

Ξέρω πολύ καλά το χει­με­ρινό του­ρι­σμό γι’ αυτό μπορώ να πιστο­ποι­ήσω πόσο δύσκολο εγχεί­ρημα είναι. Χρειά­ζο­νται αερο­πλάνα και χρειά­ζε­ται να απευ­θυν­θούμε στις κατάλ­λη­λες αγορές. Αν απευ­θυν­θούμε λ.χ. στην Ιταλία θα απο­τύ­χουμε. Η λύση είναι η Ρωσία. Όπως είναι π.χ. οι Μπα­χά­μες για την Νέα Υόρκη, μπορεί να είναι η Ρόδος για τη Μόσχα!

Ποια είναι η γνώμη σας για τις μέχρι τώρα πρω­το­βου­λίες του Υπουρ­γείου Του­ρι­σμού όσον αφορά την προβολή;

Προ­φα­νώς το Υπουρ­γείο θα ακο­λου­θή­σει την πεπα­τη­μένη… Δεν μπορεί να κάνει πολλά πράγ­ματα. Ο οικο­δε­σπό­της είναι ο Δήμος και από εκεί πρέπει να ξεκινά κάθε προ­σπά­θεια προ­βο­λής. Ο Δήμος είναι κοντά στον του­ρί­στα, στον επαγ­γελ­μα­τία, στην υποδομή. Το ζητού­μενο είναι λοιπόν πώς να βοη­θη­θεί ο Δήμος για να φέρει του­ρί­στες.

Το δια­χρο­νικό ερώτημα είναι, εάν θα αφή­σουμε την πολι­τική εντός ή εκτός του του­ρι­σμού, αν θα πρέπει να υμνούμε τον κάθε υπουργό, περι­φε­ρειάρχη, δήμαρχο κλπ… Έχουμε δει υπουρ­γούς του­ρι­σμού να μιλάνε στην ΙΤΒ σε 35 Έλληνες δημο­σιο­γρά­φους και σε ένα μόνο Γερμανό… Έχω δει υπουρ­γούς να έρχο­νται στο Βερο­λίνο με αερο­πλάνα γεμάτα από Έλληνες δημο­σιο­γρά­φους. Πού απευ­θύ­νο­νται όλοι αυτοί λοιπόν; Πήγαν στη Γερ­μα­νία να μιλή­σουν για να τους ακούσει μόνον η Ελλάδα!

Θα πρέπει λοιπόν να ξέρουμε πού απευ­θυ­νό­μα­στε και πώς θα προ­σεγ­γί­σουμε τον κοινό στόχο. Πρέπει οι τοπικοί επαγ­γελ­μα­τι­κοί φορείς, ο Σήμος, η Περι­φέ­ρεια και το Υπουρ­γείο να συμπο­ρευ­θούν για να επι­τύ­χουν τον επι­θυ­μητό στόχο.

Τελικά, τι έχουμε να περι­μέ­νουμε το 2020; Πόσο εύκολα ή δύσκολα θα είναι τα πράγ­ματα;

Μία από τα ίδια θα είναι εφόσον δεν έχουμε άλλες εξε­λί­ξεις με την Τουρκία… Στα ίδια επίπεδα με το 2019 θα κυμαν­θούμε περίπου. Θα είναι οπωσ­δή­ποτε δυσκο­λό­τερα τα πράγ­ματα για ορι­σμέ­νους ξενο­δό­χους που είχαν μεγάλη εξάρ­τηση από τον Thomas Cook…

Εδώ και 30-40 χρόνια υπάρχει ένας αγώνας τερά­στιος για το ποιος θα πλη­ρώ­σει το μάρμαρο. Ο όλος αντα­γω­νι­σμός πιέζει τις τιμές προς τα κάτω ξεζου­μί­ζο­ντας το κόστος. Ο πρώτος που ξεζου­μί­στηκε ήταν ο τοπικός του­ρι­στι­κός πρά­κτο­ρας. Ο πόλεμος συνε­χί­ζε­ται μεταξύ σκληρών… των τουρ οπρέι­τορς των αερο­πο­ρι­κών εται­ρειών, των ξενο­δό­χων… Ήδη έφυγε από τη μέση ο Thomas Cook, ενώ άλλοι τουρ οπε­ρέι­τορς δια­σώ­θη­καν επειδή έγιναν και ξενο­δό­χοι…

Είναι λεπτές οι ισορ­ρο­πίες και απαι­τεί­ται μεγάλη προσοχή απ’ όλους. Όταν είχα πει παλαιό­τερα ότι θα χρε­ο­κο­πή­σουμε γεμάτοι, αυτό εννο­ούσα… Μας ξεγε­λάνε να ρίξουμε τις τιμές… Μοιάζει η όλη κατά­σταση σαν ένα “μπρα ντε φερ” όπου θα κερ­δί­σει αυτός ο οποίος έχει τη μεγα­λύ­τερη επιμονή. Δεν θα πάρει κανείς είδηση αυτόν που θα λυγίσει… Αφού θα συνε­χί­σει να έρχεται ο κόσμος και θα χει­ρο­κρο­τούμε που ήρθαν. Μέσα σε αυτό το γενικό κλίμα του επι­φα­νεια­κού ενθου­σια­σμού, δεν θα κατα­λά­βουμε ποιοι είναι στο πράσινο και ποιοι είναι στο κόκκινο, ποιοι θα επι­βιώ­σουν και ποιοι όχι. Το κανόνι του Thomas Cook κατά­λαβε ο κόσμος, επειδή ήταν ηχηρό. Όμως από τη μέρα που ξεκί­νησα υπήρξαν χρε­ο­κο­πίες πάρα πολλές Όλοι οι φίλοι μου, μικροί τουρ οπε­ρέι­τορς στη Σκαν­δι­να­βία με τους οποίους ξεκί­νησα την πορεία μου, έχουν κλείσει. Είμαστε συνη­θι­σμέ­νοι στο να κλεί­νουν οι τουρ οπε­ρέι­τορς.