Αγωγή «μαμούθ» εις βάρος του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου

Η πο­λύ­κρο­τη υπό­θε­ση της αγω­γής του κ I. Mπιλ­λή­ρη και της συ­ζύ­γου του Eυφρο­σύ­νης κατά του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου και της Β’ ΔΥΠΕ Νο­τί­ου Αι­γαί­ου με την οποία διεκ­δι­κεί­ται απο­ζη­μί­ω­ση συ­νο­λι­κού ύψους 5 εκατ. ευρώ πε­ρί­που για ια­τρι­κές πα­ρα­λεί­ψεις και αστο­χί­ες, που προ­κά­λε­σαν πα­ρά­λυ­ση για το υπό­λοι­πο της ζωής του στο παιδί τους, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ευ­θύ­νη για την ανα­πη­ρία του φέ­ρουν οι ια­τροί που έκα­ναν τον το­κε­τό, θα απα­σχο­λή­σει την προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη για την 27η Σε­πτεμ­βρί­ου 2019 συ­νε­δρί­α­ση του η’ Τρι­με­λούς Τμή­μα­τος του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιώς (με­τα­βα­τι­κή έδρα Ρόδου).

Με την υπ’ αριθμ. 648/2006 από­φα­ση του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου η αγωγή των ανω­τέ­ρω είχε απορ­ρι­φθεί και με την έφεσή τους ζη­τούν να ακυ­ρω­θούν όλες οι πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν στο πλαί­σιο της πρω­τό­δι­κης από­φα­σης και η ΕΔΕ που είχε διε­νερ­γη­θεί αρ­μο­δί­ως για την από­δο­ση πει­θαρ­χι­κών ποι­νών, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα.

Όπως ξα­νά­γρα­ψε η «δ», το παιδί γεν­νή­θη­κε στις 6:40 π.μ. της 2ας Δε­κεμ­βρί­ου 2002 με πε­ρι­γεν­νη­τι­κή ασφυ­ξία και διε­κο­μί­σθη με το EKAB στην Aθήνα. H ολο­κλή­ρω­ση του το­κε­τού έγινε με αναρ­ρο­φη­τι­κό εμ­βρυουλ­κό. Oι γο­νείς του παι­διού ισχυ­ρί­ζο­νται ότι η 27χρονη τότε μη­τέ­ρα είχε ειρ­ρηγ­μέ­νο θυ­λά­κιο και έπρε­πε να υπο­βλη­θεί σε και­σα­ρι­κή τομή και να ακο­λου­θη­θεί η δια­δι­κα­σία της αναρ­ρό­φη­σης. Oι για­τροί από την άλλη πλευ­ρά υπε­ρα­μύ­νο­νται της δια­δι­κα­σί­ας που ακο­λου­θή­θη­κε.

Oι γο­νείς του παι­διού, πα­ρου­σί­α­σαν ως μάρ­τυ­ρα υπε­ρά­σπι­σης τη μαία του νο­σο­κο­μεί­ου που υπο­στή­ρι­ξε ότι υπήρ­ξε αμέ­λεια και αστο­χία από πλευ­ράς των ια­τρών και πα­ρα­τή­ρη­σε ότι ο το­κε­τός έπρε­πε να γίνει με και­σα­ρι­κή τομή και όχι να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί δύο φορές εμ­βρυουλ­κό που προ­κά­λε­σε βλάβη στο βρέ­φος. Yπο­στή­ρι­ξε, επί­σης, ότι σκο­πί­μως οι ια­τροί και η διοί­κη­ση του νο­σο­κο­μεί­ου, αν και το είχε ζη­τή­σει εγ­γρά­φως δεν την κά­λε­σαν για να κα­τα­θέ­σει στο πλαί­σιο της EΔE που διε­νερ­γή­θη­κε πα­ρό­τι συμ­με­τεί­χε στη δια­δι­κα­σία του το­κε­τού, ενώ άφησε πολλά υπο­νο­ού­με­να για προ­σπά­θεια από­κρυ­ψης της αλή­θειας. Kατέ­θε­σε ει­δι­κό­τε­ρα ότι η κα­τά­στα­ση της υγεί­ας της μη­τέ­ρας και τα φάρ­μα­κα που της χο­ρη­γή­θη­καν δεν κα­τα­γρά­φη­καν, όπως όφει­λε να γίνει στην κα­τά­στα­ση νο­ση­λεί­ας και ότι η δή­λω­ση γέν­νη­σης του παι­διού έγινε από ιατρό που δεν πα­ρί­στα­το στον το­κε­τό.

H μαία έκανε, μά­λι­στα, λόγο για πλήρη «απο­μό­νω­σή» της από συ­να­δέλ­φους της και από ια­τρούς της κλι­νι­κής του νο­σο­κο­μεί­ου λόγω της από­φα­σής της, να ρίξει άπλε­το φως στην υπό­θε­ση.

Η αντί­δι­κη πλευ­ρά δια­τεί­νε­ται ότι η δια­δι­κα­σία που ακο­λου­θή­θη­κε ήταν πράγ­μα­τι η εν­δε­δειγ­μέ­νη, ότι η βλάβη που υπέ­στη το βρέ­φος δεν οφει­λό­ταν στη χρήση του εμ­βρυουλ­κού αλλά σε άλ­λους πα­ρά­γο­ντες.

Είχε επι­ση­μαν­θεί ότι η μαία είχε ζη­τή­σει η ίδια να μην κα­τα­θέ­σει στο πλαί­σιο της ΕΔΕ ως μάρ­τυ­ρας και ότι το απε­φά­σι­σε τον Οκτώ­βριο του 2002 και αφού είχε προη­γου­μέ­νως υπο­βλη­θεί η αγωγή.

Πλήρη κά­λυ­ψη στους ια­τρούς πα­ρεί­χαν εξάλ­λου τόσο ο πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας που όρισε το δι­κα­στή­ριο όσο και το πό­ρι­σμα Ενορ­κης Διοι­κη­τι­κής Εξέ­τα­σης που διε­νερ­γή­θη­κε.

Στην από­φα­ση του πρω­τό­δι­κου δι­κα­στη­ρί­ου ανα­φέ­ρε­ται ότι η μέ­θο­δος που ακο­λου­θή­θη­κε κατά την διάρ­κεια του το­κε­τού ήταν η μόνη εν­δε­δειγ­μέ­νη και ότι η βλάβη που ση­μειώ­θη­κε στο παιδί δεν οφεί­λε­ται σε κακή εφαρ­μο­γή συ­κιουλ­κί­ας είτε σε ανο­ξία κατά την διάρ­κεια του το­κε­τού.

Με την έφεσή τους οι γο­νείς διεκ­δι­κούν με την ιδιό­τη­τά τους να ασκούν τη γο­νι­κή μέ­ρι­μνα του ανη­λί­κου παι­διού τους, ποσό 4.990.131 ευρώ, για τον Ιω­άν­νη Μπιλ­λή­ρη, ποσό 600.000 ευρώ, για την Ευ­φρο­σύ­νη συζ. Ιω­άν­νη Μπιλ­λή­ρη, ποσό 1.500.000 ευρώ ή δια­φο­ρε­τι­κά να υπο­χρε­ω­θεί το ΓΝΡ να κα­τα­βά­λει στους ενά­γο­ντες για λο­γα­ρια­σμό του παι­διού τους ποσό 2.151.571 ευρώ και ποσό 2.838.560 ευρώ σε 324 μη­νιαί­ες χρη­μα­τι­κές δό­σεις ύψους 8.761 ευρώ η κάθε μία την πρώτη ημέρα κάθε μήνα από 1/1/2003 μέχρι 29/12/2029 και το ποσό των 600.000 ευρώ στον πρώτο ενά­γο­ντα και το ποσό των 1.500.000 ευρώ στη δεύ­τε­ρη.