I. Mαρωνίτης: «Η Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου πρέπει να προστατεύεται πάντα από αυθαιρεσίες και από όποιους άλλους κινδύνους»

Κύριε Μαρω­νίτη, ποιοι είναι οι στόχοι και ποιες οι προ­τε­ραιό­τη­τες του Ομίλου για την UNESCO Πει­ραιώς & Νήσων;

Ο Όμιλος είναι σωμα­τείο με θεμε­λιώδη σκοπό την καλ­λιέρ­γεια της διε­θνούς αντί­λη­ψης, κατα­νό­η­σης, συνερ­γα­σίας και αλλη­λεγ­γύης σύμφωνα με τις αρχές και τα ιδανικά της UNESCO και ανήκει στην Ελλη­νική Ομο­σπον­δία Ομίλων, Οργα­νι­σμών και Κέντρων UNESCO.

Στο πλαίσιο των 17 στόχων βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης του ΟΗΕ, απο­τε­λεί κύριο μέλημα του Ομίλου η παρα­γωγή και συγκρό­τηση ομάδων Μελετών και Διεθνών σχάσεων, τη διορ­γά­νωση δηλαδή ημε­ρί­δων, σεμι­να­ρίων, συνέ­δριων ομιλιών κ.α. που έχουν άμεση σχέση με τους σκοπούς του Οργα­νι­σμού της UNESCO, όπως επίσης η διορ­γά­νωση προ­γραμ­μά­των Περι­φε­ρεια­κής ή Εθνικής εμβέ­λειας άτυπης συνε­χι­ζό­με­νης επαγ­γελ­μα­τι­κής κατάρ­τι­σης, Εκπαί­δευ­σης και απο­κα­τά­στα­σης ανερ­γίας πολιτών, παλιν­νο­στού­ντων, ανέργων, απο­δή­μων καθώς και προ­γραμ­μά­των που έχουν σαν αντι­κεί­μενο τη δια­τή­ρηση, διάσωση και διάδοση της Ελλη­νι­κής Παρα­δο­σια­κής πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς και των παρα­δο­σια­κών Ελλη­νι­κών Τεχνών. Ψηλά στην ατζέντα των προ­τε­ραιο­τή­των του Ομίλου μας είναι και η περιβαλλοντική-οικολογική και πολι­τι­σμική κατάρ­τιση των μελών του, βοη­θώ­ντας κυρίως στην προ­σαρ­μογή τους στις κάθε είδους εξε­λί­ξεις και μετα­βο­λές, που παρου­σιά­ζο­νται συνεχώς σ’ όλους τους τομείς της κοι­νω­νι­κής ζωής και κυρίως να επι­τε­λεί έργο το οποίο θα έχει ως στόχο και σκοπό τη δημιουρ­γία ενός πολι­τι­σμού της ΕΙΡΗΝΗΣ, βασικού αγαθού του ανθρώ­που κοκ.

Ο Όμιλος επι­τε­λεί ένα σημα­ντικό κοι­νω­νικό έργο. Πόσο εύκολο είναι να συνε­χι­σθεί το έργο αυτό κατά τη διάρ­κεια της παν­δη­μίας του κορω­νοϊού;

Πριν λίγους μήνες ολο­κλη­ρώ­θη­καν οι νέες μας εγκα­τα­στά­σεις, στα Καμίνια του Πειραιά, ένα κτήριο 2500 τ.μ., μία καθε­το­ποι­η­μένη δομή, που συμ­βάλ­λει στην βελ­τί­ωση της ποιό­τη­τας των παρε­χό­με­νων υπη­ρε­σιών μας. Ένα υπερ­σύγ­χρονο, εξα­ώ­ροφο κτήριο αφιε­ρω­μένο στην αλλη­λεγ­γύη, στην εκπαί­δευση στον Άνθρωπο και στον Πολι­τι­σμό. Στο ισόγειο λει­τουρ­γούν δύο εστια­τό­ρια 200 θέσεων και μια μεγάλη κουζίνα 400 τμ.

Στον πρώτο και δεύτερο όροφο υπάρ­χουν δύο hostels 65 κλινών. Στους υπό­λοι­πους ορόφους βρί­σκο­νται έξι αίθου­σες εκπαι­δευ­τη­ρίων, δύο ιατρεία και φαρ­μα­κεία, χώροι συνε­δριών με κοι­νω­νι­κούς λει­τουρ­γούς, ψυχο­λό­γους και στον τελευ­ταίο όροφο υπάρχει ένα σύγ­χρονο πολι­τι­στικό κέντρο και βεβαίως στο roof garden έχουμε τη δυνα­τό­τητα να πραγ­μα­το­ποιούμε διά­φο­ρες κοι­νω­νι­κές εκδη­λώ­σεις.

Σε αυτό το κτήριο υλο­ποιούμε λοιπόν ένα προς ένα όλους τους 17 στόχους βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης του ΟΗΕ. Είμαι ιδιαί­τερα υπε­ρή­φα­νος για την ολο­κλή­ρωση του κτηρίου αυτού κατά τη διάρ­κεια της παν­δη­μίας του κορω­νοϊού, έργο που απο­δει­κνύει ότι κάναμε ένα ποιο­τικό άλμα, χωρίς να πτο­ού­μα­στε από τις προ­κλή­σεις της εποχής.

Και σημειώ­στε ότι δεν χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε ούτε ένα ευρώ από κανένα υπουρ­γείο. Δημιουρ­γώ­ντας τράπεζα χορηγών και με πολλή προ­σω­πική δουλειά και εθε­λο­ντι­σμό φτάσαμε στο επι­θυ­μητό απο­τέ­λε­σμα.

Η δομή είναι ανοιχτή στην κοι­νω­νία. Δεν θέλουμε να δημιουρ­γή­σουμε τείχος ντροπής…

Υπάρ­χουν φιλο­ξε­νού­με­νοι από τη Ρόδο και γενικώς τα Δωδε­κά­νησα στις δομές σας;

Φιλο­ξε­νούμε ανθρώ­πους απ’ όλη την Ελλάδα. Δεν υπάρχει νησί, ή νομός που δεν εκπρο­σω­πεί­ται. Συνήθως οι άνθρω­ποι που κατα­στρέ­φο­νται δεν μένουν στον τόπο τους, θέλο­ντας να απο­φύ­γουν το κοι­νω­νικό στίγμα… Μέλημά μας είναι να βρουν μία στέγη, μία ανοιχτή αγκαλιά, να κλεί­σουμε τις πληγές τους και να προ­σπα­θή­σουμε να τους επα­να­φέ­ρουμε στην κοι­νω­νία, πράγμα που προ­ϋ­πο­θέ­τει αρκετή δουλειά. Όσοι φθάνουν σε εμάς, είναι θυμω­μέ­νοι επειδή έχουν χάσει τα πάντα, ενδε­χο­μέ­νως από τα ίδια τους τα λάθη, κάτι το οποίο βέβαια δεν το παρα­δέ­χο­νται.

Πρέπει λοιπόν καθένα από τους ανθρώ­πους αυτούς να τους εμψυ­χώ­σουμε και να τους βοη­θή­σουμε, να βελ­τιώ­σουν το βιο­γρα­φικό τους μέσα από εκπαι­δευ­τικά προ­γράμ­ματα που διορ­γα­νώ­νουμε. Να τους προ­ε­τοι­μά­σουμε για την επα­νέ­νταξή τους στο κοι­νω­νικό σύνολο.

Πόσο σας έχει επη­ρε­ά­σει ως άνθρωπο όλο αυτό το έργο;

Αγαπώ αυτό που κάνω. Από τους άστε­γους έχω κατα­λά­βει το νόημα της ζωής.

Με έχουν κάνει πολύ καλύ­τερο άνθρωπο.

Συμ­βου­λεύω τους νέους ότι η μεγα­λύ­τερη κατά­κτησή τους θα είναι να μάθουν τι τους χρειά­ζε­ται στη ζωή.

Και αυτό που χρεια­ζό­μα­στε είναι πολύ λιγό­τερα από αυτά που πιστεύ­ουμε και από αυτά που επι­διώ­κουμε να απο­κτή­σουμε κατα­λή­γο­ντας να γινό­μα­στε μηχανές παρα­γω­γής χρή­μα­τος στε­ρώ­ντας από άλλους ανθρώ­πους πόρους και προ­κα­λώ­ντας ανι­σό­τη­τες, ανι­σορ­ρο­πία και φτώχεια. Αυτό που πραγ­μα­τικά μας ανήκει είναι αυτό που μπο­ρούμε να κατα­να­λώ­σουμε καθ’ όλη τη διάρ­κεια της ζωής μας. Τα πλε­ο­νά­ζο­ντα δεν μας ωφελούν.

Όπως δια­πι­στώ­νουμε δίνετε ιδιαί­τερη έμφαση στις δράσεις για τον πολι­τι­σμό και το λαϊκό πολι­τι­σμό. Με αφορμή την πρό­σφατη επί­σκεψή σας στην Κάρπαθο, θα ήθελα να μου πείτε πώς μπορεί το νησί να εκμε­ταλ­λευ­θεί τα μνημεία άυλης πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς του;

Αρχικά να σας πω ότι κατά­γο­μαι από την Κάλυμνο και τη Σύρο, αισθά­νο­μαι ότι κυλά θαλασ­σινό αίμα στις φλέβες μου. Επι­σκέ­φθηκα λοιπόν την περίοδο του Δεκα­πε­νταύ­γου­στου την Κάρπαθο και αγάπησα το νησί αυτο­στιγ­μεί. Επι­σκέ­φθηκα όλα σχεδόν τα χωριά και εντυ­πω­σιά­στηκα από τις παρα­λίες και τα όμορφα τοπία. Θαύμασα την πίστη και το πείσμα των κατοί­κων οι οποίοι μένουν και δημιουρ­γούν σε βου­νο­κορ­φές όπως οι Μενετές και η Όλυμπος.

Δεν είναι τυχαίο που οι Καρ­πά­θιοι δημιουρ­γούν ισχυρές κοι­νό­τη­τες και μεγα­λουρ­γούν σε κάθε γωνιά του πλανήτη!

Είχα λοιπόν την ευκαι­ρία να δω το περί­φημο πανη­γύρι της Καρ­πά­θου… Και θέλω να τονίσω ότι πρέπει να τηρού­νται τα ήθη και τις παρα­δό­σεις διότι έτσι δια­τη­ρού­νται τα μνημεία άυλης πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς ανά τους αιώνες που είναι τα πιο ευαί­σθητα όλων, καθώς εάν γίνει έστω και ένα λάθος στη μετα­φορά από γενιά σε γενιά από στόμα σε στόμα μπορεί να τεθεί το μνημείο σε κίνδυνο. Θαύμασα αυτό που γίνεται στην Κάρπαθο.

Είναι ένας όμορφός θεσμός που πληροί τα κρι­τή­ρια ένταξης στον κατά­λογο της UNESCO ώστε να διε­θνο­ποι­η­θεί το μνημείο με πολλά οφέλη για τον τόπο. Αρκεί να ομο­νο­ή­σουν σε μία πρόταση συγκε­κρι­μένη.

Να σας πω επίσης ότι ετοι­μά­ζουμε ένα τρι­ή­μερο αφιέ­ρωμα στην Κάρπαθο και στον Πολι­τι­σμό της με το INTERNATIONAL ACTION ART που απο­τε­λεί ίσως το μεγα­λύ­τερο οργα­νι­σμό διε­θνούς εμβέ­λειας στην Ελλάδα και με 47 παρα­τή­ματα στον κόσμο. Έχει σαν σκοπό να βάλει στο επί­κε­ντρο τον Πολι­τι­σμό και τις Πολι­τι­στι­κές βιο­μη­χα­νίες, τους ανθρώ­πους των γραμ­μά­των, των τεχνών και της πολι­τι­σμι­κής δια­χεί­ρι­σης, μέσω αυτού να δοθούν λύσεις σε καίρια προ­βλή­ματα και να συντε­λέ­σει απο­τε­λε­σμα­τικά στον διάλογο των πολι­τι­σμών των λαών, για έναν κόσμο ειρήνης και μη βίας

Αυτή η συνερ­γα­σία με το INTERNATIONAL ACTION ART έχει ανα­δεί­ξει τον Όμιλο ως το μεγα­λύ­τερο όμιλο της UNESCΟ στον κόσμο και είμαστε ίσως οι μόνοι από Ελλάδα που παίρ­νουμε μέρος στις συνε­δριά­σεις του ΟΗΕ που γίνο­νται πλέον ηλε­κτρο­νικά… με τη συμ­με­τοχή μεγάλων προ­σω­πι­κο­τή­των.

Έχετε κάνει μεγάλο αγώνα για την επι­στροφή των μαρ­μά­ρων του Παρ­θε­νώνα. Ποιοι είναι οι επό­με­νοι σας στόχοι;

Έχουμε κάνει σημα­ντικά βήματα για την ευαι­σθη­το­ποί­ηση της παγκό­σμιας κοινής γνώμης απέ­να­ντι σε αυτό το βάρβαρο έγκλημα της κλοπής των μαρ­μά­ρων του Παρ­θε­νώνα. Θέλουμε να πεί­σουμε τον κόσμο για τη δικαί­ωση της διε­θνούς ηθικής, κάτι που απο­τε­λεί το κλειδί για τη επίλυση του προ­βλή­μα­τος.

Πιστεύω ότι τα μάρμαρα πρέπει να επι­στρέ­ψουν και να εγκα­τα­στα­θούν στο χώρο όπου ανήκουν, δηλαδή στην Ακρό­πολη και όχι σε μουσείο. Πρό­κει­ται για δομικά στοι­χεία του παγκό­σμιου μνη­μείου του Παρ­θε­νώνα.

Και αυτός είναι πιο σημα­ντι­κός λόγος της επι­στρο­φής τους, να ολο­κλη­ρω­θεί ξανά το ανάπηρο μνημείο και να πορευ­τεί αρτι­με­λέ­στερο ανά στους αιώνες.

Πρό­κει­ται για τα μόνα αρχαία εκθέ­ματα που απο­τε­λούν δομικό στοι­χείο της μετώπης του Παρ­θε­νώνα και πάνω σε αυτή την ιδιαι­τε­ρό­τητα πρέπει να εστιά­σουμε έτσι ώστε να πεί­σουμε για το δίκαιο του αιτή­μα­τός μας.

Μία τέτοια κλοπή ένας λαός υπε­ρή­φα­νος λαός όπως ο Βρε­τα­νι­κός δεν δύναται να εξα­κο­λου­θεί να τη δέχεται και να τη συγκα­λύ­πτει. Ο Όμιλός μας είναι έτοιμος να ανα­λά­βει την καμπά­νια επι­στρο­φής και επα­να­το­πο­θέ­τη­σης των μαρ­μά­ρων του Παρ­θε­νώνα. Δεν γίνεται να τα απο­κα­θή­λωσε τότε ο Έλγιν και να λένε σήμερα ότι δεν μπορούν να ανεβούν στο χώρο όπου ανήκουν!

Θα ήθελα κύριε Μαρω­νίτη να κλεί­σουμε τη συνέ­ντευξη με ένα σημα­ντικό μνημείο παγκό­σμιας πολι­τι­κής κλη­ρο­νο­μιάς, εγγε­γραμ­μένο στον κατά­λογο της UNESCO, που δεν είναι άλλο από τη Μεσαιω­νική Πόλη της Ρόδου. Ποια είναι η γνώμη σας για το μνημείο και πώς πρέπει να προ­στα­τευ­θεί;

Πρό­κει­ται για ένα σπάνιο και μονα­δικό μνημείο. Το ιδιαί­τερο στοι­χείο της Μεσαιω­νική Πόλης Ρόδου είναι ότι παρα­μέ­νει ένας ζωντα­νός οργα­νι­σμός της πόλης. Αυτό το μνημείο θα πρέπει να προ­στα­τεύ­ε­ται πάντα από αυθαι­ρε­σίες και από όποιους άλλους κιν­δύ­νους.

Χρειά­ζε­ται ιδιαί­τερα μεγάλη προσοχή ακριβώς επειδή πρό­κει­ται για ένα ζωντανό μνημείο όπου συνυ­πάρ­χουν οι μόνιμοι κάτοι­κοι με τους επι­σκέ­πτες.

Είναι ένα ιδιαί­τερο θέμα η προ­στα­σία του μνη­μείου, πρέπει να δούμε κατά­ματα όλα τα προ­βλή­ματα και να απο­φα­σί­σουμε τι πρέπει να απο­φύ­γουμε!

Η Κνωσός και η Φαιστός δεν έχουν ανα­γνω­ρι­στεί ως μνημεία Παγκό­σμιας Πολι­τι­στι­κής Κλη­ρο­νο­μιάς της Unesco… Σκε­φτείτε πόσο μπορεί να αποβούν μοι­ραίες οι αυθαί­ρε­τες παρεμ­βά­σεις …

Πολλά πρέπει να γίνουν στη χώρα ώστε να πάρουν τα μνημεία μας τη θέση που τους αξίζει.

Απαι­τεί­ται ομο­φω­νία ήρεμη και ψύχραιμη βούληση και δράση. Οφεί­λουμε να τα προ­στα­τεύ­ουμε και να τους εξα­σφα­λί­σουμε μία ομαλή πορεία στο μέλλον.