Εμπλοκή στο Δήμο Ρόδου με τις πληρωμές μέσω εξώδικων συμβιβασμών

Εμπλοκή έχει ανα­κύ­ψει στον Δήμο Ρόδου με την πληρωμή χρη­μα­τι­κών ενταλ­μά­των μέσω εξώ­δι­κων συμ­βι­βα­σμών ή χωρίς την άσκηση ανα­κο­πών μετά από παρέμ­βαση του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου.

Το θέμα ανέκυψε κατά την δια­δι­κα­σία πλη­ρω­μής εντάλ­μα­τος σε εται­ρεία από Σύμβαση Εξω­δι­κα­στι­κής Επί­λυ­σης Δια­φο­ράς.

Η εται­ρεία άσκησε αγωγή κατά του Δήμου Ρόδου στο Διοι­κη­τικό Εφετείο Πειραιά και ακο­λού­θως αίτηση συμ­βι­βα­σμού που εγκρί­θηκε από την Οικο­νο­μική Επι­τροπή. Ακο­λού­θως παραι­τή­θηκε από την αγωγή της πλην όμως με πράξη του Επι­τρό­που του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου, δεν εγκρί­θηκε η πληρωμή του εντάλ­μα­τος διότι η συμπλη­ρω­μα­τική σύμβαση του έργου που αφο­ρούσε η διαφορά   (Συντή­ρηση  Λει­τουρ­γία   Μονάδας  Επε­ξερ­γα­σίας Λυμάτων  Δήμου   Καμει­ρου)  δεν συνήφθη νόμιμα.

Το ένταλμα επα­νυ­πο­βλή­θηκε δικαιο­λο­γώ­ντας την πληρωμή του, επειδή σε κάθε περί­πτωση αυτή τοκο­φόρα και με δικα­στικά έξοδα θα δια­τα­χθεί δικα­στι­κός να πλη­ρω­θεί σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις του αδι­καιο­λό­γη­του πλου­τι­σμού.

Το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο με πράξεις του Κλι­μα­κίου του VII Τμή­μα­τος, έκρινε ότι οι Συμ­βά­σεις Εξώ­δι­κου Συμ­βι­βα­σμού, όπως είναι ο παρα­πάνω Συμ­βι­βα­σμός, κατ’ αρχή απο­τε­λεί νόμιμο δικαιο­λο­γη­τικό για την πληρωμή δαπάνης, που όμως δεν παράγει δεδι­κα­σμένο, υπα­γό­μενη σε προ­λη­πτικό έλεγχο και τυπικά και ουσια­στικά.

Κρίθηκε συγκε­κρι­μένα ότι «στο χώρο του δημο­σιο­λο­γιο­τι­κού δικαίου, δεν συνιστά έγκυρη αιτία για την σύναψη εξώ­δι­κου συμ­βι­βα­σμού η παρά­νομη σύμβαση παροχής υπη­ρε­σιών μεταξύ ιδιώτη και Ο.Τ.Α., επειδή τέτοιου είδους σύμβαση είναι αντί­θετη στις αρχές της νομι­μό­τη­τας και της δια­φά­νειας, της υπευ­θυ­νό­τη­τας και της λογο­δο­σίας, ώστε θεώρηση της θα ήταν αντί­θετη με τους σκοπούς τους οποίους εξυ­πη­ρε­τεί ο προ­λη­πτι­κός έλεγχος των δημο­σίων δαπανών».

Σκοπών, μεταξύ των οποίων είναι «η απο­τροπή παρά­τυ­πων – παρά­νο­μων εκτα­μιεύ­σεων, ουσια­στι­κών αλλά και τυπικών ελλειμ­μά­των, δια της μη θεω­ρή­σεως των τίτλων πλη­ρω­μής προς εμπέ­δωση της δια­φά­νειας κατά τη δια­χεί­ριση των δημο­σίων κον­δυ­λίων, της αξιο­πι­στίας των λογα­ρια­σμών και της εμπι­στο­σύ­νης των πολιτών στην υπακοή και την πει­θαρ­χία των δικα­στών».

Το Κλι­μά­κιο του VII Τμή­μα­τος του Ε.Σ. έκρινε ότι δεν πρέπει να θεω­ρη­θεί το Χ.Ε. του εξώ­δι­κου συμ­βι­βα­σμού , ούτε κατά τις δια­τά­ξεις του αδι­καιο­λό­γη­του πλου­τι­σμού και έστω αν η ενά­γουσα εται­ρεία παραι­τή­θηκε τόκων, εξόδων και 5% του κεφα­λαίου , με αιτιο­λο­γία της άρνησης αυτής ότι δεν συνήφθη νόμιμα (όρθρο 25 του Π.Δ. 59/2007) η από 11-4-2012 συμπλη­ρω­μα­τική σύμβαση που συνήφθη με το Δήμο Καμεί­ρου (και τον οποίο δια­δέ­χθηκε ο Δήμος Ρόδου, επειδή ο Δήμος Καμεί­ρου δεν είχε ΔΕΥΑ και η δια­χεί­ριση της Μ.Ε. Λ. δεν είχε υπαχθεί ακόμη στην αρμο­διό­τητα της ΔΕΥΑΡ) και ειδι­κό­τερα, ως έκρινε, δεν συνέ­τρεχε απρό­βλε­πτη περί­σταση που να δικαιο­λο­γεί την απευ­θείας ανάθεση των επί­μα­χων εργα­σιών, ως «εκ τούτου ο συμ­βι­βα­σμός ως αιτιώ­δης δικαιο­πρα­ξία δεν είναι νόμιμος παρελ­κό­με­νου του προ­βαλ­λό­με­νου από τον Επί­τροπο λόγου που αφορά στο χρόνο κατάρ­τι­σης της σύμ­βα­σης» καθώς επίσης απορ­ρι­πτέου του λόγου περί συγ­γνω­στής πλάνης….

Του θέματος επι­λή­φθηκε η νομική υπη­ρε­σία του Δήμου Ρόδου που σε γνω­μο­δό­τηση της τονίζει ότι «ακόμη και να υπάρ­χουν προ­φα­νείς οικο­νο­μι­κές ωφέ­λειες από τον επί ενδίκων βοη­θη­μά­των συμ­βι­βα­σμό (παραί­τηση από δικα­στικά έξοδα, τόκους μέρους επί του κεφα­λαίου), οι οποίες χωρίς τον συμ­βι­βα­σμό δικα­στικά θα απω­λε­σθούν, παρά ταύτα οι Ο.Τ.Α. επί παρα­νό­μων ανα­θέ­σεων εκτέ­λε­σης έργων, υπη­ρε­σιών, εργα­σιών, προ­μη­θειών κ.λ.π. οφεί­λουν να εξα­ντλούν μέχρι δεδι­κα­σμέ­νου τις δια­δι­κα­σίες δικα­στι­κής – και όχι διοι­κη­τι­κής – επι­βε­βαί­ω­σης της ύπαρξης και της έκτασης της οικο­νο­μι­κής ωφέ­λειας από την εκτέ­λεση  του έργου, υπη­ρε­σίας, εργα­σίας, προ­μή­θειας κ.λ.π. που ο ανά­δο­χος αξιώνει την πληρωμή του».

Ο προϊ­στά­με­νος της νομικής Υπη­ρε­σίας του Δήμου Ρόδου κ. Θ. Παπα­γε­ωρ­γίου τονίζει ότι «με τη συνεχή αυστη­ρο­ποί­ηση των θέσεων του Ε.Σ. επί των ζητη­μά­των δια­κρι­τι­κής ευχέ­ρειας των οργάνων των Ο.Τ.Α. , όπως είναι και οι εξώ­δι­κοι συμ­βι­βα­σμοί επί των δικών που κατά τα άλλα τυπικά πλέον μόνο προ­βλέ­πο­νται στις δια­τά­ξεις του άρθρου 72    του  Ν.  3852/2010,     δεν προ­σή­κουν ούτε στα  πολι­τικά Δικα­στή­ρια οι συμ­βι­βα­σμοί ή οι πλη­ρω­μές, όταν έχουν δεδι­κα­σμένα όχι δικα­στι­κές απο­φά­σεις, αλλά από πρα­κτικά συμ­βι­βα­σμών ή με τη μη άσκηση ανα­κο­πών. Πόσω μάλλον όταν σύμφωνα και με προ­γε­νέ­στερη γνω­μο­δό­τηση μας (Α.Π. 2/85887/11-09-2015) ήδη επί διοι­κη­τι­κών συμ­βά­σεων δεν προ­βλέ­πο­νται πλέον εκδό­σεις δια­τα­γών πλη­ρω­μής από τα πολι­τικά αλλά μόνο από τα διοι­κη­τικά δικα­στή­ρια (Ν.4329/2015) ώστε τυχόν ακόμη από τα πολι­τικά δικα­στή­ρια εκδι­δό­με­νες , μπορεί να θεω­ρη­θούν ως χωρίς δικαιο­δο­σία ανύ­παρ­κτες. Εφόσον δε παρά ταύτα γίνο­νται τέτοιου είδους συμ­βι­βα­σμοί ή πλη­ρω­μές, κατά τη γνώμη μας θα πρέπει οπωσ­δή­ποτε προ της πλη­ρω­μής τους να ζητεί­ται του­λά­χι­στον, ειδικώς και επι­μό­νως, η διε­νέρ­γεια προ­λη­πτι­κού ελέγχου από το Ε.Σ., προς αποφυγή μελ­λο­ντι­κών από κατα­σταλ­τι­κούς ελέγ­χους ζητη­μά­των που ενδε­χο­μέ­νως ανα­κύ­ψουν».