Νομικά άκυρη η συμφωνία των Πρεσπών – Ανοικτή επιστολή πανεπιστημιακών προς τον πρόεδρο της Ν.Δ. Κυριάκο Μητσοτάκη

Ανοι­κτή επι­στο­λή προς τον πρό­ε­δρο της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας, Κυ­ριά­κο Μη­τσο­τά­κη, απευ­θύ­νουν δε­κά­δες πα­νε­πι­στη­μια­κοί, νο­μι­κοί, στρα­τη­γοί, δι­πλω­μά­τες και επι­χει­ρη­μα­τί­ες, ζη­τώ­ντας του να προ­χω­ρή­σει ως πρω­θυ­πουρ­γός στην ακύ­ρω­ση της συμ­φω­νί­ας των Πρε­σπών. Το κεί­με­νο της επι­στο­λής έχει ως εξής:

Αξιό­τι­με κύριε πρό­ε­δρε,

Απευ­θυ­νό­μα­στε σε εσάς που θα έχετε τον ανα­γκαίο θε­σμι­κό ρόλο ως ο αυ­ρια­νός πρω­θυ­πουρ­γός και κά­νου­με έκ­κλη­ση να γί­νε­τε ο ση­μαιο­φό­ρος της ακύ­ρω­σης της επα­χθούς συμ­φω­νί­ας των Πρε­σπών, την οποία η συ­ντρι­πτι­κή πλειο­νό­τη­τα του Ελ­λή­νων τη θε­ω­ρεί απα­ρά­δε­κτη και την εκλαμ­βά­νει ως εθνι­κή ήττα και κα­τα­στρο­φή. Σας κα­λού­με να το δια­κη­ρύ­ξε­τε αυτό σαφώς, πριν από τις επερ­χό­με­νες εκλο­γές, πράξη που είναι βέ­βαιο ότι ο ελ­λη­νι­κός λαός θα την αντα­μεί­ψει με την ψήφο του και η ιστο­ρία θα σας εντά­ξει σε πε­ρί­ο­πτη θέση μέσα στο Πάν­θε­ον των εθνι­κά δρώ­ντων πο­λι­τι­κών.

Οι υπο­γρά­φο­ντες –έγκρι­τοι επι­στή­μο­νες, κα­θη­γη­τές, συ­νταγ­μα­το­λό­γοι, νο­μι­κοί, στρα­τη­γοί, δι­πλω­μά­τες, πο­λι­τειο­λό­γοι, ιστο­ρι­κοί, επι­χει­ρη­μα­τί­ες– θε­ω­ρούν ότι η συμ­φω­νία των Πρε­σπών είναι νο­μι­κά άκυρη, καθώς πα­ρα­βιά­ζει κα­τά­φω­ρα το Σύ­νταγ­μα, το εθνι­κό μας δί­καιο αλλά και θε­με­λιώ­δεις αρχές του διε­θνούς δι­καί­ου, όπως αυτές περί «αλη­θεί­ας», «καλής πί­στε­ως», «σα­φή­νειας», καθώς πε­ρι­λαμ­βά­νει ιστο­ρι­κά ψεύδη, νο­μι­κές πα­ρα­βιά­σεις, ασά­φειες, πα­ρα­πει­στι­κά επι­χει­ρή­μα­τα και δόλο. Συ­να­φώς πα­ρα­βιά­ζει σειρά άρ­θρων της σύμ­βα­σης της Βιέν­νης, 1969.

1. Στην ανά­θε­ση κα­θη­κό­ντων του Μά­θιου Νί­μιτς υπήρ­χε εντο­λή απο­κλει­στι­κά και μόνο για το «όνομα», την οποία εντο­λή αυτός πα­ρα­βί­α­σε.

2. Στη συμ­φω­νία των Πρε­σπών πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται κραυ­γα­λέα ψευδή στοι­χεία όπως στο Μέρος Α΄, άρθρο 1, παρ. γ. και στο άρθρο 7, ενυ­πάρ­χει το δο­μι­κό ψεύ­δος, ότι δήθεν ανα­γνω­ρί­στη­κε από τον ΟΗΕ η πλα­στή «μα­κε­δο­νι­κή» γλώσ­σα κατά την «Τρίτη διε­θνή σύ­νο­δο του ΟΗΕ για την τυ­πο­ποί­η­ση των γε­ω­γρα­φι­κών ονο­μά­των, 1977». Αντι­θέ­τως, στις ση­μειώ­σεις της συ­νό­δου στον τόμο l και στο Προ­οί­μιο του τόμου 2 στη σε­λί­δα ΙΙΙ στην από­φα­ση 17/8- 7/9, 1977 ανα­γρά­φε­ται: «Οι εφαρ­μο­ζό­με­νες ονο­μα­σί­ες και η πα­ρου­σί­α­ση του υλι­κού σε αυτή την έκ­δο­ση δεν συ­νε­πά­γο­νται την έκ­φρα­ση οποιασ­δή­πο­τε γνώ­μης εκ μέ­ρους της γραμ­μα­τεί­ας του ΟΗΕ». Υπεν­θυ­μί­ζου­με ότι χωρίς ανά­λο­γη γλώσ­σα δεν υπάρ­χει ούτε εθνό­τη­τα ούτε χώρα με το όνομα «Μα­κε­δο­νία» ή το «μα­κε­δο­νι­κός-ή-ό».

3. Με τις πα­ρα­νο­μί­ες του γ.γ. ΟΗΕ Αντό­νιο Γκου­τέ­ρες (12- 13/2/2019), ο οποί­ος απο­δέ­χτη­κε την ει­σα­γω­γή του θέ­μα­τος στον Ορ­γα­νι­σμό με κοινή (επί του ιδίου επι­στο­λο­χάρ­του) επι­στο­λή Ελ­λά­δος και της FYROM ανα­φε­ρό­με­νη ως «Βό­ρεια Μα­κε­δο­νία», με τα δύο εθνό­ση­μα των χωρών. Η πράξη αυτή είναι πα­ρά­νο­μη τόσον διότι κατά την ημέρα απο­στο­λής και πα­ρα­λα­βής της επι­στο­λής δεν υπήρ­χε, και ακόμη δεν υπάρ­χει χώρα με το όνομα «Βό­ρεια Μα­κε­δο­νία» την οποία να έχει εγκρί­νει προη­γου­μέ­νως το Συμ­βού­λιο Ασφα­λεί­ας. Ωσαύ­τως δεν έχει απο­στα­λεί προς το Σ.Α. του ΟΗΕ ει­δι­κή έκ­θε­ση του γ.γ., όπως απαι­τεί και πε­ρι­γρά­φει η Από­φα­ση 845 Σ.Α. μετά την οποία το Σ.Α. θα κυ­ρώ­σει ή όχι τη συμ­φω­νία των Πρε­σπών, ως οφεί­λει και κατ’ εφαρ­μο­γή της δικής του Από­φα­σης 817.

4. Αγνο­ή­θη­κε κα­τά­φω­ρα η βού­λη­ση της συ­ντρι­πτι­κής πλειο­νό­τη­τας του ελ­λη­νι­κού λαού, ο οποί­ος απαι­τού­σε δη­μο­ψή­φι­σμα αντί­στοι­χο με εκεί­νο του λαού της FYROM. Ετσι κα­τα­πα­τή­θη­κε το θε­με­λιώ­δες άρθρο 1, παρ 2 και 3 του ελ­λη­νι­κού Συ­ντάγ­μα­τος, που προ­βλέ­πουν πως: 2. «Θε­μέ­λιο του πο­λι­τεύ­μα­τος είναι η λαϊκή κυ­ριαρ­χία». Και παρ. 3. «Ολες οι εξου­σί­ες πη­γά­ζουν από τον λαό, υπάρ­χουν υπέρ αυτού και του έθνους και ασκού­νται όπως ορί­ζει το Σύ­νταγ­μα».

5. Ο υπουρ­γός των Εξω­τε­ρι­κών κ. Νι­κό­λα­ος Κο­τζιάς σύμ­φω­να με το άρθρο 2 ν. 3566 (ΦΕΚ Α΄ 117/05.06.2007) «Κύ­ρω­ση ως κώ­δι­κα του ορ­γα­νι­σμού του υπουρ­γεί­ου Εξω­τε­ρι­κών», είχε τις πε­ριο­ρι­στι­κά εκεί ανα­φε­ρό­με­νες αρ­μο­διό­τη­τες, στις οποί­ες δεν συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται η συ­νο­μο­λό­γη­ση των διε­θνών συν­θη­κών και συ­νε­πώς γι’ αυτήν απαι­τεί­ται, κατά το άρθρο 5β του ν. 3566/2007, ει­δι­κή εξου­σιο­δό­τη­σή του. Επ’ αυτού δεν έγινε προη­γου­μέ­νως καμία ει­δι­κή συ­ζή­τη­ση στη Βουλή, για τη λήψη σχε­τι­κής από­φα­σης με σκοπό την πα­ρο­χή ει­δι­κής προς υπο­γρα­φή εξου­σιο­δό­τη­σης-εντο­λής στον αρ­μό­διο υπουρ­γό, ούτε τέ­θη­κε προς έγκρι­ση και εξου­σιο­δό­τη­ση στο υπουρ­γι­κό συμ­βού­λιο το σχέ­διο της συμ­φω­νί­ας, ούτε απο­τέ­λε­σε αντι­κεί­με­νο πο­λι­τι­κής δια­βού­λευ­σης, (αντι­θέ­τως, αυτό συ­νέ­βη στη αντι­συμ­βαλ­λό­με­νη FYROM), και δεν ζη­τή­θη­κε η γνώμη και η απο­δο­χή της από τον ελ­λη­νι­κό λαό.

6. Ως προς το Διε­θνές Δί­καιο, σε συν­δυα­σμό των δια­τά­ξε­ων των άρ­θρων 6, 7, 26, 27 και 46 της σύμ­βα­σης της Βιέν­νης περί του δι­καί­ου των συν­θη­κών προ­κύ­πτουν τα εξής: ένα κρά­τος μπο­ρεί εξαι­ρε­τι­κά να επι­κα­λε­σθεί, προς ακυ­ρό­τη­τα μιας σύμ­βα­σης, διά­τα­ξη του εσω­τε­ρι­κού του δι­καί­ου εφό­σον τυγ­χά­νουν πα­ρα­βιά­σεις. Αυτό μπο­ρεί να γίνει από την επό­με­νη κυ­βέρ­νη­ση, όπως επι­βάλ­λει η διε­θνής συ­νταγ­μα­τι­κή τάξη, με μία ρη­μα­τι­κή δια­κοί­νω­ση δια­φω­νιών, με την οποία η Ελλάς μπο­ρεί να προ­σβά­λει τη συμ­φω­νία των Πρε­σπών.

Η συμ­φω­νία των Πρε­σπών απο­τε­λεί μια δι­με­ρή δια­κρα­τι­κή συμ­φω­νία υπό αί­ρε­ση που μπο­ρεί να προ­σβλη­θεί ως ακυ­ρώ­σι­μη, λόγω πα­ρα­βί­α­σης των άρ­θρων 36 παρ.1 και 35 παρ.1 του Συ­ντάγ­μα­τος, και αφε­τέ­ρου να θε­ω­ρη­θεί ως λή­ξα­σα, διότι εξα­ντλή­θη­κε η προ­θε­σμία που ορί­ζε­ται ρητά στη συμ­φω­νία των Πρε­σπών έως το τέλος του 2018.

7. Στο δη­μο­ψή­φι­σμα που διε­νερ­γή­θη­κε στη FYROM συμ­με­τεί­χε μόνο το 36,8% των πο­λι­τών και όχι άνω του 50% όπως ως νο­μι­μο­ποι­η­τι­κή βάση ώφει­λε.

8. Ο ΠτΔ της FYROM, Γκιόρ­γκι Ιβα­νόφ, ου­δέ­πο­τε υπέ­γρα­ψε αυτήν τη συμ­φω­νία η οποία και εξ αυτού του λόγου είναι άκυρη.

9. Οι συ­νταγ­μα­τι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις του Συ­ντάγ­μα­τος της FYROM ου­δέ­πο­τε κοι­νο­ποι­ή­θη­καν «ως ενιαίο κεί­με­νο» διά ρη­μα­τι­κής δια­κοι­νώ­σε­ως στην Ελ­λά­δα. Στο Σύ­νταγ­μα πα­ρα­μέ­νουν αλυ­τρω­τι­κές βλέ­ψεις, οι οποί­ες ανα­τρέ­πουν όσα επι­βάλ­λει η ίδια η συμ­φω­νία των Πρε­σπών και αντι­τί­θε­νται στις «σχέ­σεις καλής γει­το­νί­ας ομό­ρων κρα­τών.

10. Η ρη­μα­τι­κή δια­κοί­νω­ση προς την Ελ­λά­δα δεν φέρει την υπο­γρα­φή –ως ώφει­λε– του ΠτΔ της FYROM Γκιόρ­γκι Ιβα­νόφ.

11. Η γει­το­νι­κή μας χώρα μέχρι σή­με­ρα προ­βαί­νει στη χρήση του ονό­μα­τος «Μα­κε­δο­νία» απο­κλει­στι­κώς, χωρίς το «Βό­ρεια», κα­τα­πα­τώ­ντας συ­νε­χώς τα όσα υπέ­γρα­ψε περί erga omnes. Συ­να­φές μέ­γι­στο ζή­τη­μα είναι τα αλυ­τρω­τι­κά εις βάρος της Ελ­λά­δος σύμ­βο­λα, τα οποία υπάρ­χουν στα χαρ­το­νο­μί­σμα­τα και νο­μί­σμα­τά της, αλλά και τα όσα πε­ρι­λαμ­βά­νει στους στί­χους του ο εθνι­κός ύμνος τής εν λόγω χώρας.

12. Σο­βα­ρά ελ­λείμ­μα­τα νο­μι­μό­τη­τας έχει η συμ­φω­νία των Πρε­σπών και στα εμπο­ρι­κά ζη­τή­μα­τα όπου η λύση θα συμ­βεί (;) μετά πε­ντα­ε­τία, πράγ­μα που συ­νι­στά πα­ρα­πει­στι­κό όρο και πα­ρα­βιά­ζει διε­θνείς αρχές περί σα­φή­νειας και καλή πί­στε­ως.

Κύριε πρό­ε­δρε, δια­τε­λού­με με την ελ­πί­δα ότι θα λά­βε­τε υπόψη σας τα πα­ρα­πά­νω εκτε­θέ­ντα, που συμ­φέ­ρουν πρω­τί­στως την Ελ­λά­δα, αλλά και τη με­γά­λη πα­ρά­τα­ξη της οποί­ας επα­ξί­ως ηγεί­στε.

Θεσ­σα­λο­νί­κη 19-6-2019».