Γ. Ρέτσος: «Καλούμε την Κυβέρνηση να κάνει λογαριασμό»

«Είναι καλά τα σχέδια για μεγάλες επεν­δύ­σεις ξένων στο ελλη­νικό ξενο­δο­χειακό γίγνε­σθαι, αλλά πρώτα ας προ­σε­χθεί ο Έλληνας ξενο­δό­χος, ο οποίος δια­χρο­νικά απο­τε­λεί έναν από τους κύριους στυ­λο­βά­τες της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας και απα­σχό­λη­σης».

Αυτό δηλώνει, ο πρό­ε­δρος της Πανελ­λή­νιας Ομο­σπον­δίας Ξενο­δό­χων κ. Γιάννης Ρέτσος, με αφορμή όσα ανα­φέ­ρο­νται για επεν­δύ­σεις στην Ελλάδα σε συνέ­ντευξή του προς την «δ».

Ο πρό­ε­δρος της ΠΟΞ προει­δο­ποιεί πως δεν θα πρέπει λόγω αδυ­να­μίας και αστο­χιών του κράτους να “αφελ­λη­νι­σθεί” η Ξενο­δο­χία γιατί τότε οι συνέ­πειες θα είναι κατα­στρο­φι­κές για την οικο­νο­μία και την κοι­νω­νία της χώρας.

Σε ερώτηση σχετικά με τις αυξή­σεις των τιμών ο κ. Γιάννης Ρέτσος δηλώνει πως οι ξενο­δό­χοι μόνοι και αβο­ή­θη­τοι έκαναν αγώνα για να κρα­τη­θεί ο κλάδος στη ζωή.

«Μόνοι και σχεδόν αβο­ή­θη­τοι, κρα­τή­σαμε τον κλάδο ζωντανό, όταν οι υπό­λοι­ποι κλάδοι κατέρ­ρεαν, σύμφωνα και με τις επί­ση­μες δηλώ­σεις των προ­έ­δρων των φορέων που τους εκπρο­σω­πούν. Τώρα που η ζήτηση αυξή­θηκε, ήταν ανα­με­νό­μενο και μας χαρο­ποιεί, που ανα­κτή­σαμε κάποιο από το χαμένο έδαφος στο επίπεδο των τιμών. Τούτο θα έπρεπε να ικα­νο­ποιεί και την κεντρική πολι­τική σκηνή», δηλώνει ο κ. Ρέτσος.

Η συνέ­ντευξη του κ. Γιάννη Ρέτσου, ανα­λυ­τικά:

• Πώς εξε­λίσ­σε­ται η φετινή του­ρι­στική σεζόν, που ξεκί­νησε δύσκολα, εξαι­τίας της κρίσης στην Ουκρα­νία;

Η θερινή του­ρι­στική περί­ο­δος ξεκί­νησε θετικά και μάλιστα νωρί­τερα από ό,τι τα τελευ­ταία χρόνια. Αυτό δεί­χνουν τα πρώτα στοι­χεία αφίξεων από τα περι­φε­ρειακά αερο­δρό­μια αλλά και από το “Ελευ­θέ­ριος Βενι­ζέ­λος”. Παρα­μέ­νει ζητού­μενο η αύξηση των εσόδων των ξενο­δο­χεια­κών επι­χει­ρή­σεων οι οποίες στα χρόνια της κρίσης είχαν ως μόνο όπλο προ­σέλ­κυ­σης του­ρι­στών τη μείωση των τιμών τους. Η Ουκρα­νική κρίση, όπως είναι λογικό, επη­ρέ­ασε μόνο τους επι­σκέ­πτες από την Ουκρα­νία. Ωστόσο, το σύνολο των Ουκρα­νών που μας επι­σκέ­φτη­καν το 2013 ήταν, περίπου, 350.000 επί συνόλου 17,9 εκ. του­ρι­στών που επι­σκέ­φτη­καν την χώρα. Αξίζει δε να σημειω­θεί ότι η όποια υστέ­ρηση παρα­τη­ρη­θεί από τη ρωσική αγορά (και η οποία ανα­μέ­νε­ται να υπερ­κα­λυ­φθεί από τις υπό­λοι­πες αγορές), οφεί­λε­ται κατά κύριο λόγο στη διο­λί­σθηση του ρου­βλίου και όχι στην ουκρα­νική κρίση.

• Ποιες αγορές ξεχω­ρί­ζουν ήδη για τον μεγάλο αριθμό των αφίξεων που δίνουν; Πώς εξε­λίσ­σε­ται φέτος ο εσω­τε­ρι­κός του­ρι­σμός και ποιες είναι οι προ­ο­πτι­κές του;

Η γερ­μα­νική, η βρε­τα­νική και η γαλλική αγορά παρου­σιά­ζουν αξιο­ση­μεί­ωτη ανά­πτυξη. Ο εσω­τε­ρι­κός του­ρι­σμός, παρά το γεγονός ότι ο μέσος Έλληνας εξα­κο­λου­θη­τικά πλήτ­τε­ται από την κρίση, δείχνει κάποια πρώτα «σημάδια ζωής». Αυτό το είδαμε και τους χει­με­ρι­νούς μήνες, που ύστερα από χρόνια, από αρκετές ενώσεις ξενο­δό­χων, πήραμε κάποια πρώτα αισιό­δοξα μηνύ­ματα. Δεν περι­μέ­νουμε, ωστόσο, αξιο­ση­μεί­ωτη θετική μετα­βολή από την εσω­τε­ρική αγορά. Οι προ­ο­πτι­κές του εσω­τε­ρι­κού του­ρι­σμού είναι άρρηκτα συν­δε­δε­μέ­νες με την αγο­ρα­στική δυνα­τό­τητα του Έλληνα.

• Πόσο σημα­ντι­κές μπορούν να αποβούν και για τον του­ρι­σμό οι επι­σκέ­ψεις του πρω­θυ­πουρ­γού και του προ­έ­δρου της Κίνας; Μπορεί να αξιο­ποι­η­θεί η συγκε­κρι­μένη αγορά και από προ­ο­ρι­σμούς, όπως π.χ. η Ρόδος;

Έχουμε κατά καιρούς ακούσει πολλά και έχουμε, δυστυ­χώς, δει λίγα, σχετικά. Ελπί­ζουμε αυτή η κατά­σταση να αλλάξει. Ήδη, δρο­μο­λο­γή­θη­καν κάποιες πρώτες απευ­θείας πτήσεις, αλλά είναι καθαρά επο­χι­κές. Για να έχουμε απτά απο­τε­λέ­σματα θα πρέπει να υπάρξει συνέ­χεια και μάλιστα σε δωδε­κά­μηνη βάση. Τότε και με στο­χευ­μέ­νες δράσεις – πρέπει και η ίδια η αγορά να προ­σαρ­μο­στεί καλύ­τερα στις απαι­τή­σεις και στις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες των Κινέζων του­ρι­στών – πολλές περιο­χές της χώρας, προ­φα­νώς και η Ρόδος, έχουν να ωφε­λη­θούν από την ενί­σχυση του του­ρι­στι­κού ρεύ­μα­τος από την Κίνα.

• Κατα­φέ­ραμε στα δύσκολα χρόνια της κρίσης να μειώ­σουμε τις τιμές», δήλωσε η υπουρ­γός Του­ρι­σμού και κατη­γό­ρησε τους «λίγους» που σπεύ­δουν να επω­φε­λη­θούν από την αύξηση της του­ρι­στι­κής ροής τη στιγμή που ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός οδεύει για χρονιά ρεκόρ. Ποια είναι η απά­ντηση της ΠΟΞ;

Οι μειώ­σεις των τιμών σε όλο το κατα­λυ­μα­τικό δυνα­μικό της χώρας απο­τέ­λε­σαν, τα χρόνια της κρίσης, το μόνο εργα­λείο marketing προ­κει­μέ­νου να πειστεί ο πελάτης – του­ρί­στας να επι­βι­βα­στεί στο αερο­πλάνο με προ­ο­ρι­σμό τη χώρα μας. Μόνοι και σχεδόν αβο­ή­θη­τοι, κρα­τή­σαμε τον κλάδο ζωντανό, όταν οι υπό­λοι­ποι κλάδοι κατέρ­ρεαν (σύμφωνα και με τις επί­ση­μες δηλώ­σεις των προ­έ­δρων των φορέων που τους εκπρο­σω­πούν). Τώρα που η ζήτηση αυξή­θηκε, ήταν ανα­με­νό­μενο και μας χαρο­ποιεί που ανα­κτή­σαμε κάποιο από το χαμένο έδαφος στο επίπεδο των τιμών. Τούτο θα έπρεπε να ικα­νο­ποιεί και την κεντρική πολι­τική σκηνή, καθώς, αφενός μεν τα του­ρι­στικά έσοδα συνει­σφέ­ρουν πάνω από 16% στο ΑΕΠ, αφε­τέ­ρου δε, το του­ρι­στικό προϊόν μας, ανακτά μέρος της χαμένης αξίας του. Από κει και πέρα, αν υπάρ­χουν μεμο­νω­μένα περι­στα­τικά αδι­καιο­λό­γη­των αυξή­σεων που επη­ρε­ά­ζουν δυσμε­νώς τη σχέση ποιό­τη­τας / τιμής (value for money), εμείς πρώτοι τα κατα­δι­κά­ζουμε και καλούμε τους ελεγ­κτι­κούς μηχα­νι­σμούς της πολι­τείας να πράξουν τα δέοντα. Ωστόσο, μιλάμε για μεμο­νω­μένα περι­στα­τικά που δε θα πρέπει να προ­τάσ­σο­νται ως γενική κατά­σταση και να αλλοιώ­νε­ται η εικόνα για την πραγ­μα­τική σχέση ποιό­τη­τας / τιμής σε επίπεδο επι­κρά­τειας. Αυτό και άδικο είναι και δρα αρνη­τικά στην εικόνα μας προς τα έξω.

Κάνω έκκληση να μην μεγα­λο­ποιούμε κατα­στά­σεις και να μην, άθελά μας, τρο­φο­δο­τούμε την επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία των αντα­γω­νι­στών μας. Με άλλα λόγια, μην πυρο­βο­λούμε ξανά τα πόδια μας!

• Πόσο μπορεί να βοη­θή­σει τον του­ρι­σμό η συνεχής βελ­τί­ωση των υπο­δο­μών και της ποιό­τη­τας των υπη­ρε­σιών που παρέ­χο­νται;

Η απά­ντηση είναι αυτο­νό­ητη. Και για το πόσο βοηθά, αλλά πιστέψτε με και για το πόσο κοστί­ζει. Και αυτή είναι μια παρά­με­τρος που πρέπει να λαμ­βά­νε­ται υπόψη από την κυβέρ­νηση και τους χρη­μα­το­πι­στω­τι­κούς ομίλους που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στη χώρα και είναι πλέον επαρκώς κεφα­λαιο­ποι­η­μέ­νοι σύμφωνα με τα λεγό­μενα των επι­κε­φα­λής τους, όταν ζητεί­ται η ανα­γκαία ρευ­στό­τητα για να βελ­τιώ­νο­νται οι υπη­ρε­σίες και το προϊόν, συνο­λικά.

• Η ανοδική πορεία του τομέα επη­ρε­ά­ζει θετικά και την απα­σχό­ληση καθώς έχουν φου­ντώ­σει οι καταγ­γε­λίες για μη εφαρ­μογή της σύμ­βα­σης εργα­σίας;

Την απα­σχό­ληση, αδιαμ­φι­σβή­τητα! Γνω­ρί­ζετε άλλο κλάδο ή τομέα της οικο­νο­μίας που να κάνει προ­σλή­ψεις ή και επα­να­προ­σλή­ψεις στο βαθμό που το κάνουν οι ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις; Το αν ορι­σμέ­νοι, κάνο­ντας χρήση των δικαιω­μά­των που τους παρέχει ο νόμος, αμεί­βουν τους εργα­ζο­μέ­νους τους με βάση τα όσα ορίζει π.χ. μια επι­χει­ρη­σιακή σύμβαση, δε νομίζω πως είναι μια κολά­σιμη πράξη. Αν υπάρ­χουν παρα­βά­σεις της εργα­τι­κής νομο­θε­σίας, τις οποίες πρώτοι κατα­δι­κά­ζουμε, τότε είναι υπο­χρέ­ωση των ελεγ­κτι­κών μηχα­νι­σμών του κράτους να επι­λη­φθούν. Σε κάθε περί­πτωση, δεν θα πρέπει οι περι­πτώ­σεις μη εφαρ­μο­γής, κάποιων κανο­νι­στι­κών όρων της σύμ­βα­σης, να μας κάνουν να ξεχνάμε πως η κλαδική της ΠΟΞ και οι τοπικές κλα­δι­κές κάποιων περιο­χών, είναι οι μόνες μεγάλες κλα­δι­κές συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις εργα­σίας σε ισχύ. Με άλλα λόγια, βάλαμε τις υπο­γρα­φές μας σε κλα­δι­κές συμ­βά­σεις όταν ο ένας μετά τον άλλο, άλλοι τομείς άφησαν τις δικές τους στη μετε­νέρ­γεια με τα γνωστά επα­κό­λουθα! Αυτό πρέπει να μην το λησμο­νούμε!

• Ποια είναι η άποψή σας για το σχέδιο νόμου “Οριο­θέ­τηση, δια­χεί­ριση και προ­στα­σία αιγια­λού και παρα­λίας”;

Καταρ­χήν ακόμη δεν υπάρχει τελικό προς αξιο­λό­γηση κείμενο. Το λέω αυτό διότι οι αλλαγές πάνε και έρχο­νται άρα τα σχόλια, αυτή τη στιγμή, είναι παρα­κιν­δυ­νευ­μένα. Πόσω μάλλον δε που έως ότου εκδο­θούν οι εφαρ­μο­στι­κές του νόμου δια­τά­ξεις, είναι αμφί­βολο αν μπο­ρούμε να δούμε σε ποια κατεύ­θυνση οδη­γεί­ται η παρέμ­βαση αυτή. Όμως, επειδή ακού­στη­καν πολλά σχετικά τους τελευ­ταί­ους δύο μήνες, θέλω να απευ­θύνω εγώ ένα ρητο­ρικό ερώτημα. Μας αρέσει η κατά­σταση που έχει δημιουρ­γη­θεί σήμερα; Ο άναρχος τρόπος ανά­πτυ­ξης, το γεγονός πως κάνει όποιος θέλει, ό,τι θέλει, όπου θέλει ατι­μω­ρητί;

Η ασυ­δο­σία, η αυθαι­ρε­σία, η παρα­νο­μία, η κακο­γου­στιά; Εμείς λέμε όχι στο “παντού” αλλά όχι και στο “πουθενά”! Έχει έρθει η ώρα να συμ­φω­νή­σουμε στα αυτο­νό­ητα, προ­φα­νώς με σεβασμό στο μεγα­λύ­τερο στοι­χείο του ενερ­γη­τι­κού του του­ρι­στι­κού μας προ­ϊ­ό­ντος, του περι­βάλ­λο­ντος και του βασικού του­ρι­στι­κού μας αγαθού, της παρα­λίας; Αυτά προς το παρόν και επι­φυ­λασ­σό­μα­στε για περισ­σό­τερα όταν υπάρξει τελικό κείμενο και οι εφαρ­μο­στι­κές δια­τά­ξεις.

• Με αφορμή τον πρό­σφατο ανα­σχη­μα­τι­σμό ποια είναι τα ζητού­μενα των ξενο­δό­χων από τους αρμο­δί­ους υπουρ­γούς και κυρίως από τον υπουργό Οικο­νο­μίας;

Προ­φα­νώς οι ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις έκαναν το χρέος τους, τόσο τα τελευ­ταία τρία χρόνια της πρω­το­φα­νούς κρίσης όσο και φέτος. Για μια ακόμη χρονιά, τα ξενο­δο­χεία βάφτη­καν, πραγ­μα­το­ποί­η­σαν τις απα­ραί­τη­τες εργα­σίες, ανα­και­νί­σεις, προ­σέ­λα­βαν τους εργα­ζο­μέ­νους και άνοιξαν. Ουδείς, για μια ακόμη χρονιά, ρώτησε τον ξενο­δόχο αν είχε δια­θέ­σιμα χρήματα για όλα αυτά, αλλά και για να εξυ­πη­ρε­τεί τις δανεια­κές του υπο­χρε­ώ­σεις!

Αν στα παρα­πάνω προ­στε­θεί και το γεγονός πως τα τελευ­ταία χρόνια οι προ­κα­τα­βο­λές των ταξι­διω­τι­κών οργα­νι­σμών (Tour Operators) έχουν μειωθεί στο ελά­χι­στο, εύκολα αντι­λαμ­βά­νε­ται κανείς πως το κυριό­τερο πρό­βλημα των ξενο­δο­χεια­κών επι­χει­ρή­σεων, αυτήν την περίοδο, είναι αυτό της ρευ­στό­τη­τας. Τώρα δε που ολο­κλη­ρώ­θη­καν οι επα­να­κε­φα­λαιο­ποι­ή­σεις των τρα­πε­ζών -με πολλά, μάλιστα, δις-, ήρθε η ώρα να δώσουν στον υγιή κλάδο της ξενο­δο­χίας, τη ρευ­στό­τητα που δικαιού­ται αλλά και να οδη­γη­θεί σε μια δίκαιη λύση στο ζήτημα των ρυθ­μί­σεων απο­πλη­ρω­μής των δανεια­κών υπο­χρε­ώ­σεων τους. Περαι­τέρω, άξιο ανα­φο­ράς είναι το πρό­βλημα που έχει δημιουρ­γη­θεί από την αύξηση του ενερ­γεια­κού κόστους, κυρίως του κόστους θέρ­μαν­σης. Η αύξηση της τιμής του πετρε­λαίου κυριο­λε­κτικά κράτησε πολλά ξενο­δο­χεία κλειστά και οδήγησε εργα­ζό­με­νους στην ανεργία. Καλούμε την κυβέρ­νηση να κάνει το λογα­ρια­σμό, να δει τί χάνει και τί κερ­δί­ζει (που δεν κερ­δί­ζει!) και να απο­φα­σί­σει με γνώμονα τη λογική και το καλό του τόπου.

Με την ευκαι­ρία της συνέ­ντευ­ξης αυτής, να πω πως είναι καλά τα σχέδια για μεγάλες επεν­δύ­σεις ξένων στο ελλη­νικό ξενο­δο­χειακό γίγνε­σθαι, αλλά πρώτα ας προ­σε­χθεί ο Έλληνας ξενο­δό­χος, ο οποίος δια­χρο­νικά απο­τε­λεί έναν από τους κύριους στυ­λο­βά­τες της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας και απα­σχό­λη­σης. Και προσοχή, μην, λόγω αδυ­να­μίας και αστο­χιών του κράτους “αφελ­λη­νι­σθεί” η Ξενο­δο­χία. Τότε οι συνέ­πειες θα είναι κατα­στρο­φι­κές για την οικο­νο­μία και την κοι­νω­νία της χώρας. Αρκεί να δείτε τι συνέβη και ποια ήταν τα επα­κό­λουθα τέτοιων αστο­χιών σε άλλους κλάδους της οικο­νο­μίας (αγρο­τική παρα­γωγή, μετα­ποί­ηση) και τώρα ασκεί­ται παντα­χό­θεν κριτική αλλά είναι πλέον αργά!