ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Αφιέρωμα στον «Μπρούνο»

Δαμιανός Αθανασίου 8 λεπτά ανάγνωση
bruno
Flashback στο θρυλικό «καμάκι» της Ρόδου και την cult φιγούρα των «4.500 ερω­τι­κών συνευ­ρέ­σεων», Ηλία Φανούρη. Πώς τα σπαστά αγγλικά και το ανοιχτό που­κά­μισο ανέ­βα­σαν τη λίμπι­ντο χιλιά­δων του­ρι­στριών.
Από τις ταινίες «Η Παρι­ζιάνα» ή τα «Κορί­τσια για Φίλημα» μέχρι το σήριαλ «Εδώ και σήμερα»(απα­γο­ρεύ­τηκε από την Μαρ­γα­ρίτα Παπαν­δρέου στα 3 πρώτα λεπτά προ­βο­λής του) και το πιο σύγ­χρονο «άσμα» του Γιώργου Μαζω­νάκη «Come to Greece για να τη βρεις», ο παρο­νο­μα­στής είναι κοινός: Ο ύμνος στο «Greek Kamaki» που έκανε την πρώτη του εμφά­νιση στα τέλη της δεκα­ε­τίας του ’60 και η απο­θέ­ωση του Greek Lover που σήκωσε το «λάβαρο της επα­νά­στα­σης» στον ελλη­νικό του­ρι­σμό κατά τη Μετα­πο­λί­τευση.Στην Ελλάδα της δεκα­ε­τίας του ’80 που το κιτσο­ποπ άρχιζε δειλά δειλά να γίνεται συνώ­νυμο της ανδρι­κής γοη­τείας, το ανοιχτό που­κά­μισο, το παντε­λόνι – καμπάνα, η τσα­τσάρα στην τσέπη, η καδένα στο λαιμό και τα σπαστά αγγλικά έγιναν απα­ραί­τητα προ­σό­ντα για να ρίξεις μία ηλιο­καμ­μένη του­ρί­στρια στο κρεβάτι, ο Ηλίας Φανού­ρης είχε ήδη απο­κτή­σει δια­συ­νο­ριακή φήμη ως πρω­το­μά­στο­ρας ενός από τα ποικίλα ελλη­νικά ταμπε­ρα­μέ­ντα που ακούει στο όνομα «καμάκι».Πολύ πριν εμφα­νι­στούν οι έννοιες του all inclusive του­ρι­σμού, ο Πόρος, η Ρόδος, η Κως και η Κρήτη απο­τέ­λε­σαν για πολλά χρόνια, το καλο­και­ρινό «γαϊ­τα­νάκι» της Ευρώπης. Του­ρί­στες από κάθε γωνιά της Γηραιάς Ηπείρου και των ΗΠΑ συνέρ­ρεαν ανά χιλιά­δες για να ζήσουν την ατμό­σφαιρα της μπο­έ­μι­κης ανε­με­λιάς και του γνωστού τρί­πτυ­χου «sea, sun and sex». Και σε αυτό το βασί­λειο του «λίγο μουσακά, λίγο Ζορμπά και το κορίτσι μου», ο Ροδίτης Ηλίας Φανού­ρης, γνωστός στις «αιθέ­ριες» του­ρί­στριες της εποχής ως «Μπρούνο», ανα­δεί­χτηκε ο από­λυ­τος άρχο­ντας.

Μόνο που τα ξημε­ρώ­ματα της περα­σμέ­νης Παρα­σκευής (13/6), ο Ηλίας με την αστεί­ρευτη μαγκιά και το άφθονο χιούμορ του, έκλεισε για πάντα τα μάτια του, σφρα­γί­ζο­ντας ταυ­τό­χρονα το πιο αθώο κεφά­λαιο της σύγ­χρο­νης ελλη­νι­κής ιστο­ρίας. Στις 03.30 τα ξημε­ρώ­ματα, ο «άνδρας των 4.500 ερω­τι­κών συνευ­ρέ­σεων», εντο­πί­στηκε από τους άνδρες της Πυρο­σβε­στι­κής απαν­θρα­κω­μέ­νος στο σπίτι του στην Παλιά Πόλη της Ρόδου, προ­κα­λώ­ντας (σχεδόν) εθνική θλίψη.

Κι αν αυτή η πλευρά του «Live your Myth in Greece» χωρίς Μνη­μό­νια, αριθ­μούς και μέτρα λιτό­τη­τας φαί­νε­ται πλέον μακρινή, το WE του NEWS 247 επι­χει­ρεί να σάς φέρει πιο κοντά σε εκείνες τις «αθώες» εποχές και να ρίξει φως στην πιο cult φυσιο­γνω­μία των δεκα­ε­τιών του ’70 και ’80. Ποια η ιστορία του 64χρονου άνδρα που μέχρι και τις παρα­μο­νές του θανάτου του, εξα­κο­λου­θούσε να «καμα­κώ­νει» αλλο­δα­πές; Και ποιες οι ανα­μνή­σεις που μετα­φέ­ρουν στο WE οι συνερ­γά­τες του στην παρα­γωγή του βρα­βευ­μέ­νου ντο­κι­μα­ντέρ «Οι Κολοσ­σοί της Ρόδου»;

Ποιος ο Ηλίας Φανού­ρης που έκανε το «καμάκι» εθνικό brand;

«Έχω κοι­μη­θεί με περίπου 4.500 γυναί­κες,. Μπορεί να πήγαινα και με 6 – 7 γυναί­κες ημε­ρη­σίως. Έχω κάνει και μαθή­ματα σεξ. Ήθελα μία γυναίκα πριν κοι­μη­θεί μαζί μου, να ξέρει τα κόλπα του δικού μου στυλ στο κρεβάτι. Έχω κάνει έρωτα με μία Γερ­μα­νίδα και με έστειλε σε αγωγή. Δεν μπο­ρούσα να σηκώσω τα πόδια μου. Με έστειλε αδιά­βα­στο. Αντί να πάω τουα­λέτα, πήγαινα στην κουζίνα. Τόσο πολύ. Είδα το Χάρο από πάνω μου», σχο­λί­αζε με αυθορ­μη­τι­σμό ο Ηλίας στο ντο­κι­μα­ντέρ «Κολοσ­σοί της Ρόδου» με θέμα το ελλη­νικό καμάκι που συμπρω­τα­γω­νί­στησε με επι­τυ­χία μαζί με άλλους Greek Lovers της περιο­χής.

Ο Ηλίας Φανού­ρης ή «Μπρούνο» ή αλλιώς «Master of Greek Kamaki» είχε μέχρι το τέλος της ζωής του, ασυμ­βί­βα­στο χαρα­κτήρα. Ζούσε σαν παιδί. Μόνιμη δουλειά δεν διέθετε, αλλά ζούσε κυρίως από ευκαι­ριακά μερο­κά­ματα (τελευ­ταία δούλευε ως πωλητής αλόης σε παρα­λίες), θεω­ρούσε ανέ­κα­θεν απα­γο­ρευ­τι­κές τις εφ” “όρου ζωής δεσμεύ­σεις και μέχρι τα 64 του χρόνια, εξα­κο­λου­θούσε να κυνη­γάει αλλο­δα­πές σε αερο­δρό­μια και λιμάνια του νησιού με «όπλο» τη γοητεία του και τα σπαστά αγγλικά του. Αν και δημο­φι­λής, δεν είχε κοντά του δικούς του ανθρώ­πους και οι μόνοι του συγ­γε­νείς ήταν ένας στην Αθήνα και ακόμη ένας, στη βόρεια Ελλάδα.

«Ο Ηλίας προ­τι­μούσε πάντα να διάγει έντονη ζωή. Αν και κάποια στιγμή, θέλησε να παντρευ­τεί μία Φιλαν­δέζα, τελικά κατά­λαβε ότι δεν μπορεί. Ασυμ­βί­βα­στη προ­σω­πι­κό­τητα. Δούλευε πότε ως πορ­τιέ­ρης σε μπαρ και πότε ως μικρο­πω­λη­τής σε παρα­λίες. Παλιό­τερα έβγαζε καλά μερο­κά­ματα, άλλα ο ίδιος όπως και άλλοι Greek Lovers ξόδευαν όλα τους τα χρήματα. Ο Ηλίας ήταν πάντα ανήσυχο αγόρι, να το πω έτσι. Μέχρι και σήμερα, ήθελε να ζει το τότε. Να περι­μέ­νει κορί­τσια έξω από τα τσάρτερ και να τα ρωτάει από πού είναι και πόσο θα κάτσουν στο νησί. Στόχος ήταν πάντα, η εφήμερη σχέση και τίποτα παρα­πάνω. Και όλα τα γνωστά “καμάκια” ξεχει­μω­νιά­ζανε σε Γερ­μα­νία, Φιλαν­δία, παντού. Τα κορί­τσια δηλαδή που γνώ­ρι­ζαν το καλο­καίρι, συνή­θι­ζαν να τους παίρ­νουν μαζί τους στις χώρες κατα­γω­γής τους. Αυτό δεν το έκανε μόνο ο Μπρούνο, αλλά οι περισ­σό­τε­ροι. Δεν του άξιζε σίγουρα αυτό το τέλος», περι­γρά­φει στο WE ο σκη­νο­θέ­της της διε­θνούς επι­τυ­χίας «Οι Κολοσ­σοί της Ρόδου» που έτυχε να γνω­ρί­σει τον Μπρούνο προ­σω­πικά και να συνερ­γα­στούν για τα γυρί­σματα του βρα­βευ­μέ­νου ντο­κι­μα­ντέρ για περισ­σό­τερα από 2 χρόνια.

«Ας μην ξεχνάμε ότι η εποχή που ο Μπρούνο έκανε χρυσές δου­λειές, συνέ­πεσε με το τέλος της Χούντας και την αύξηση του του­ρι­σμού στην Ελλάδα. Ήταν τότε που ο ανδρι­κός πλη­θυ­σμός αντι­με­τώ­πιζε σεξουα­λική πείνα. Και έτσι, εκτός από το sea and sun, οι δίμε­τρες ξανθές του­ρί­στριες, έρχο­νταν στη χώρα μας και για το sex και έκαναν τη δική τους επα­νά­σταση. Το ίδιο συνέ­βαινε και σε Ιταλία και Ισπανία. Απλώς στα ελλη­νικά νησιά, οι περισ­σό­τε­ρες γνω­ρι­μίες κατέ­λη­γαν σε γάμους. Γι” αυτό στη Ρόδο, στην Κω και την Κρήτη υπάρ­χουν ακόμη διεθνή σχολεία, στα οποία οι μαθητές διδά­σκο­νται έως και 12 γλώσσες. H Στερεά Ελλάδα για παρά­δειγμα πήρε χαμπάρι τι παίζει στα νησιά, πολλά χρόνια αργό­τερα. Όπως και να το κάνουμε, το ελλη­νικό καμάκι έγινε μόδα και καθό­ρισε την εθνική μας ταυ­τό­τητα για πολλές δεκα­ε­τίες. Υπάρ­χουν παιδιά που ακόμη και σήμερα δεν ξέρουν ποιος είναι ο πατέρας τους», συμπλη­ρώ­νει ο κος Μιστριώ­της.

«“Όπου και να πηγαί­ναμε, μάς ακο­λου­θού­σαν», θυμάται η ξεναγός με κατα­γωγή από τη Φιλαν­δία που επίσης εμφα­νί­ζε­ται στο «Colossi of Love», καθώς το πρώτο βράδυ που έφτασε στη Ρόδο, γνώρισε και τον άντρα της ζωής της. «Και μάς προ­τι­μού­σαν από τις ντόπιες», προ­σθέ­τει, ενώ και το γνωστό ροδί­τικο καμάκι και φίλος του Μπρούνο, Γιάννης Κλούβας εξηγεί ότι: «Δεν θέλαμε να βγούμε με Ελλη­νί­δες, γιατί δεν θέλαμε μπλε­ξί­ματα. Και να σου πω και το άλλο: Έβγαινα ενάμιση χρόνο με ντόπια και κατά­φερα, μόνο να την φιλήσω. Οπότε κατα­λα­βαί­νεις».

Ο Ηλίας δεν περιέ­γραφε ποτέ τον εαυτό του ως συνοδό κυριών, αλλά περισ­σό­τερο ως του­ρι­στικό αξιο­θέ­ατο για τις μονα­χι­κές γυναί­κες που ήθελαν να συν­δυά­σουν δια­κο­πές στον ήλιο με μια σύντομη καλο­και­ρινή περι­πέ­τειά. Μάλιστα, οι «μετρ του είδους είχαν επι­νο­ή­σει τετρά­στιχα που σιγο­τρα­γου­δού­σαν σε κάθε έναρξη της του­ρι­στι­κής σεζόν. «16 του Φλεβάρη, δέστε όλοι το ζωνάρι. Έρχο­νται τα χελι­δό­νια, στο­λι­σμένα σαν τ” αηδόνια», ήταν ένα από αυτά.

«Αλλά το καμάκι ήταν πάντα αθώο. Όλα ήταν τότε αθώα», συμπλη­ρώ­νει ο κατα­ξιω­μέ­νος σκη­νο­θέ­της και διευ­κρι­νί­ζει ότι «η επιλογή της Ρόδου για τα γυρί­σματα του ντο­κι­μα­ντέρ έγινε γιατί στη ντίσκο Hi Way υπήρχαν ολο­κλη­ρω­μέ­νες ανθρώ­πι­νες ιστο­ρίες. Ο Μπρούνο, ο Γιάννης Κλούβας που ήταν και ο ιδιο­κτή­της του θρυ­λι­κού κατα­στή­μα­τος και από το πολύ καμάκι κατέ­ληξε να παντρευ­τεί Φιλαν­δέζα, ο Τάκης ο Χρυ­σο­βέρ­γης ήταν ο dj και παντρεύ­τηκε και αυτός αλλο­δαπή, ο Γιώργος που ήταν για χρόνια θαμώνας παντρεύ­τηκε Δανέζα στρι­πτι­ζέζ πήγε στη Δανία, αλλά τελικά χώρισε και επέ­στρεψε Ρόδο, ο Τάκης που ως τεχνι­κός διευ­θυ­ντής της ντίσκο παντρεύ­τηκε Νορ­βη­γίδα και υπήρχε και η ξεναγός Τάρζα που έφερνε του­ρί­στες στη ντίσκο – ναό του έρωτα και τελικά παντρεύ­τηκε Έλληνα από το πρώτο βράδυ του ερχομού της στην Ελλάδα, με τον οποίο παρα­μέ­νει ακόμα μαζί.

Να σημειω­θεί ότι τα γυρί­σματα του ντο­κι­μα­ντέρ «Colossi of Love» ξεκί­νη­σαν το 2009 και ολο­κλη­ρώ­θη­καν το 2011, με την συγ­χρη­μα­το­δό­τηση ευρω­παϊ­κών κρα­τι­κών κανα­λιών, σε σκη­νο­θε­σία Νίκου Μιστριώτη και δημο­σιο­γρα­φική έρευνα/σενάριο της Μαρίας Κου­φο­πού­λου. Το 2012 η ταινία με θέμα το ελλη­νικό καμάκι και την ιστορία του απέ­σπασε το πρώτο βραβείο στο Los Angeles Greek Festival και το πρώτο βραβείο στο Φεστι­βάλ Ντο­κι­μα­ντέρ της Αγγλίας, ενώ έφτασε στον τελικό του Pre – Europa το 2013. «Ακόμα και σήμερα να φαντα­στείς, παί­ζε­ται στη ΝΕΡΙΤ», λένε οι δημιουρ­γοί του.

Tο καμάκι σίγησε και η Ρόδος βυθί­στηκε σε ανα­πά­ντητα ερω­τη­μα­τικά

Ακόμη και τη στιγμή που γρά­φο­νται αυτές οι γραμμές, το θάνατο του Μπρούνο καλύ­πτει «πέπλο μυστη­ρίου», καθώς δεν έχουν ακόμα διευ­κρι­νι­στεί τα αίτια πυρ­κα­γιάς που ξέσπα­σαν στο σπίτι του 64χρονου Ροδίτη, στην οδό Πισ­σάν­δρου 10, στην Παλιά Πόλη.

Η φωτιά εκδη­λώ­θηκε περίπου στη 01.30 τα ξημε­ρώ­ματα της περα­σμέ­νης Παρα­σκευής. Οι γεί­το­νες στις πρώτες κατα­θέ­σεις στους αρμό­διους αξιω­μα­τι­κούς είπαν ότι άκουσαν πρώτα τα ουρ­λια­χτά του 64χρονου που καλούσε σε βοήθεια και στη συνέ­χεια, δια­πί­στω­σαν ότι το σπίτι του είχε τυλι­χτεί στις φλόγες. Αμέσως ειδο­ποί­η­σαν την Πυρο­σβε­στική Υπη­ρε­σία, όπου κατά­φε­ραν πολύ γρήγορα να σβήσουν τη φωτιά, ωστόσο, το μέγεθος της τρα­γω­δίας ήταν ανεί­πωτο. Το απαν­θρα­κω­μένο πτώμα του Μπρούνο βρέθηκε σε ένα από τα κρε­βά­τια της κατοι­κίας του και μάλιστα, σε πολύ κακή κατά­σταση.

Την έρευνα ανέ­λα­βαν οι άνδρες της Υπο­διεύ­θυν­σης Ασφα­λείας Ρόδου και το Ανα­κρι­τικό Τμήμα της Πυρο­σβε­στική Υπη­ρε­σίας, ενώ τα σημάδια που έφερε στο σώμα του ο Ηλίας απο­κά­λυ­ψαν πως η πυρ­κα­γιά δεν ήταν τυχαίο γεγονός.

Σύμφωνα με τις τελευ­ταίες εξε­λί­ξεις, στο στό­χα­στρο της αστυ­νο­μίας μπήκαν δύο αλλο­δα­ποί αλλο­δα­ποί βουλ­γα­ρι­κής κατα­γω­γής, ένας άνδρας και μία γυναίκα, με την οποία μάλιστα ο Μπρούνο φαί­νε­ται να δια­τη­ρούσε σχέση το τελευ­ταίο διά­στημα. Στο σπίτι του 64χρονου βρέθηκε μεγάλο χρη­μα­τικό ποσό και κοσμή­ματα αξίας που πιθανόν οι αλλο­δα­ποί να έβαλαν «στο μάτι».

Ακριβές απα­ντή­σεις στα δεκάδες ερω­τή­ματα που προ­κύ­πτουν για το πώς και το γιατί δολο­φο­νή­θηκε ο 64χρονος δεν έχουν ακόμη δοθεί και αυτό ανα­μέ­νε­ται να γίνει μετά τον εντο­πι­σμό των δύο φερο­μέ­νων ως εμπλε­κο­μέ­νων στην υπόθεση, αλλά και από τα απο­τε­λέ­σματα της άρσης του τηλε­φω­νι­κού απορ­ρή­του του 64χρονου και τη συλλογή γενε­τι­κού υλικού από το σπίτι του.

Πάντως, όπως όλα δεί­χνουν, ο φάκελος της τρα­γω­δίας του Ηλία Φανούρη, δεν πρό­κει­ται να κλείσει εύκολα και σίγουρα είναι πολλοί οι φίλοι που ζητούν ακόμη και σήμερα, εξη­γή­σεις.

Πηγή : news247.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.