Αρ. Καϊκης: «Είναι τραγική η κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα νοσοκομεία του νομού μας»

«Η υπο­στε­λέ­χω­ση του νο­σο­κο­μεί­ου μας απο­τε­λεί το κε­ντρι­κό πρό­βλη­μα που εμπο­δί­ζει κάθε προ­σπά­θεια για ανά­πτυ­ξη και βελ­τί­ω­ση των υπη­ρε­σιών που αυτό πα­ρέ­χει».

Αυτό το­νί­ζει σε συ­νέ­ντευ­ξή του στην «δ» ο κ. Αρι­στεί­δης Κα­ΐ­κης – πα­θο­λό­γος, στην Α’ Πα­θο­λο­γι­κή Κλι­νι­κή και Μο­νά­δα Ει­δι­κών Λοι­μώ­ξε­ων ΓΝ Ρόδου και αντι­πρό­ε­δρος Ένω­σης Νο­σο­κο­μεια­κών Για­τρών ΓΝ Ρόδου με αφορ­μή την άσχη­μη κα­τά­στα­ση που επι­κρα­τεί στο νο­ση­λευ­τι­κό μας ίδρυ­μα. Ακόμη, μι­λά­ει για την εντο­λή που απέ­στει­λε η 2η ΥΠΕ σχε­τι­κά με τα χει­ρουρ­γεία καθώς και για τα προ­βλή­μα­τα στα νο­σο­κο­μεία του νομού μας.

• Κύριε Καϊκη, επα­νέρ­χο­νται στην επι­και­ρό­τη­τα τα προ­βλή­μα­τα με την έλ­λει­ψη προ­σω­πι­κού στο Νο­σο­κο­μείο Ρόδου. Πε­ρι­γράψ­τε μας την κα­τά­στα­ση μέχρι σή­με­ρα και για ποιον λόγο δεν μπο­ρεί να βρε­θεί ορι­στι­κή λύση, κατά την άποψή σας;

Όντως, η υπο­στε­λέ­χω­ση του νο­σο­κο­μεί­ου μας απο­τε­λεί το κε­ντρι­κό πρό­βλη­μα που εμπο­δί­ζει κάθε προ­σπά­θεια για ανά­πτυ­ξη και βελ­τί­ω­ση των υπη­ρε­σιών που αυτό πα­ρέ­χει.

Ενώ η σύγ­χρο­νη πραγ­μα­τι­κό­τη­τα της παν­δη­μί­ας του κο­ρω­νοϊ­ού και η «σιω­πη­λή» πα­γκό­σμια απει­λή των αν­θε­κτι­κών νο­σο­κο­μεια­κών πα­θο­γό­νων πιέ­ζουν τα συ­στή­μα­τα υγεί­ας και ωθούν τις κυ­βερ­νή­σεις να ανα­θε­ω­ρή­σουν το κυ­ρί­αρ­χο νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρο μο­ντέ­λο της συ­μπί­ε­σης του κό­στους, στο νο­σο­κο­μείο μας εξα­κο­λου­θού­με να λει­τουρ­γού­με με το νο­ση­λευ­τι­κό προ­σω­πι­κό που με­τα­φέρ­θη­κε από το παλιό νο­σο­κο­μείο χωρίς να έχει γίνει έκτο­τε μα­ζι­κή πρό­σλη­ψη μό­νι­μου προ­σω­πι­κού.

Από τις 494 ορ­γα­νι­κές θέ­σεις νο­ση­λευ­τών είναι κα­λυμ­μέ­νες οι 247, τα χρω­στού­με­να ρεπό έχουν φτά­σει τα 12000, ενώ κά­ποια κενά μπα­λώ­νο­νται προ­σω­ρι­νά με επι­κου­ρι­κό προ­σω­πι­κό και εκ­παι­δευό­με­νους οι οποί­οι κα­λού­νται να απο­χω­ρή­σουν μόλις έχουν κα­τα­κτή­σει τις γνώ­σεις και τις δε­ξιό­τη­τες για να είναι πα­ρα­γω­γι­κοί στην ερ­γα­σία τους.

Η κα­τά­στα­ση δεν είναι κα­θό­λου δια­φο­ρε­τι­κή όσον αφορά στο λοιπό επι­στη­μο­νι­κό, διοι­κη­τι­κό και τε­χνι­κό προ­σω­πι­κό.

Εν­δει­κτι­κό της κα­τά­στα­σης είναι το γε­γο­νός πως μετά την ασθέ­νεια του μο­να­δι­κού φαρ­μα­κο­ποιού αντι­με­τω­πί­ζου­με κα­θη­με­ρι­νά τον κίν­δυ­νο να μεί­νουν οι ασθε­νείς μας χωρίς τα απα­ραί­τη­τα φάρ­μα­κα.

Όσον αφορά στους για­τρούς, οι βάρ­διες κρί­σι­μων τμη­μά­των εξα­κο­λου­θούν να βγαί­νουν με την υπέρ­βα­ση του ήδη εξα­ντλη­τι­κού ωρα­ρί­ου (πράγ­μα το οποίο τεκ­μη­ριω­μέ­να και με βάση τις οδη­γί­ες της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης απο­τε­λεί πηγή ια­τρι­κών λαθών) και με με­τα­κι­νή­σεις συ­να­δέλ­φων από τα κέ­ντρα υγεί­ας, ενώ πολ­λές φορές ει­δι­κευό­με­νοι για­τροί κα­λού­νται να κα­λύ­ψουν το Τμήμα Επει­γό­ντων Πε­ρι­στα­τι­κών χωρίς την πα­ρου­σία ει­δι­κού για­τρού.

Συ­νέ­πεια αυτής της κα­τά­στα­σης είναι και το γε­γο­νός πως στο νο­σο­κο­μείο της Ρόδου δεν ανα­πτύ­χθη­κε ποτέ Μο­νά­δα Εντα­τι­κής Θε­ρα­πεί­ας για τα πε­ρι­στα­τι­κά COVID-19, με απο­τέ­λε­σμα οι δια­σω­λη­νω­μέ­νοι συ­μπο­λί­τες μας είτε να δια­κο­μί­ζο­νται σε άλλα νο­σο­κο­μεία είτε να πα­ρα­μέ­νουν επί μα­κρόν εκτός ΜΕΘ, με όλες τις δυ­σμε­νείς συ­νέ­πειες που έχουν αυτά σε εξαι­ρε­τι­κά ευά­λω­τους, βα­ρέ­ως πά­σχο­ντες ασθε­νείς.

Τα πα­ρα­πά­νω δυ­στυ­χώς απο­τε­λούν αντι­κί­νη­τρο για νέους συ­να­δέλ­φους από το να ερ­γα­στούν στο νο­σο­κο­μείο του νη­σιού μας. Δη­μιουρ­γεί­ται έτσι ένας φαύ­λος κύ­κλος υπο­στε­λέ­χω­σης, καθώς και οι λίγες θέ­σεις που προ­κη­ρύσ­σο­νται συχνά πα­ρα­μέ­νουν ορ­φα­νές, ενώ το φαι­νό­με­νο συ­νά­δελ­φοι που διο­ρί­ζο­νται, σύ­ντο­μα να οδη­γού­νται στην πα­ραί­τη­ση δεν είναι σπά­νιο.

Η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είναι πως η αγορά ερ­γα­σί­ας στον χώρο της υγεί­ας είναι πλέον εξαι­ρε­τι­κά αντα­γω­νι­στι­κή, όχι μόνο για τους ερ­γα­ζό­με­νους αλλά και για τους ερ­γο­δό­τες.

Οι νέοι υγειο­νο­μι­κοί είναι πε­ρισ­σό­τε­ρο κα­ταρ­τι­σμέ­νοι και με την ανά­γκη της συ­νε­χούς επα­νεκ­παί­δευ­σης στο εξε­λισ­σό­με­νο γνω­στι­κό αντι­κεί­με­νο, έχουν όμως και με­γα­λύ­τε­ρες προσ­δο­κί­ες από την ερ­γα­σία τους.

Όλο και πε­ρισ­σό­τε­ροι συ­νά­δελ­φοι επι­λέ­γουν να ερ­γα­στούν στο εξω­τε­ρι­κό, η επι­λο­γή της ερ­γα­σί­ας στον ιδιω­τι­κό τομέα δίνει την προ­ο­πτι­κή της αύ­ξη­σης του ει­σο­δή­μα­τος κατά τρόπο ανά­λο­γο με την αύ­ξη­ση του χρό­νου και της έντα­σης της ερ­γα­σί­ας, ενώ ακόμα και οι για­τροί που επι­θυ­μούν να δου­λέ­ψουν σε ένα δη­μό­σιο νο­σο­κο­μείο βρί­σκουν στην Αθήνα και σε άλλα κε­ντρι­κά νο­σο­κο­μεία (πα­νε­πι­στη­μια­κά και μη) μια πιο ορ­γα­νω­μέ­νη και με με­γα­λύ­τε­ρες δυ­να­τό­τη­τες επι­στη­μο­νι­κής εξέ­λι­ξης κα­τά­στα­ση (παρά το ό,τι η κρίση αφορά εν πολ­λοίς στο σύ­νο­λο του ΕΣΥ).

Το πολ­λα­πλό αυτό brain drain που βιώ­νου­με στο νο­σο­κο­μείο του νη­σιού μας δεν μπο­ρεί να λυθεί με επι­κλή­σεις στην «κα­τα­πλη­κτι­κή ποιό­τη­τα ζωής» μας ούτε να επα­φί­ε­ται απο­κλει­στι­κά στον πα­τριω­τι­σμό των ντό­πιων για­τρών, νο­ση­λευ­τών κλπ.

Με συ­στη­μα­τι­κό τρόπο έχει υπο­τι­μη­θεί στα προη­γού­με­να χρό­νια το δη­μό­σιο σύ­στη­μα υγεί­ας και οι ερ­γα­ζό­με­νοι σε αυτό, με αλ­λε­πάλ­λη­λες μειώ­σεις μι­σθών και με με­τα­τρο­πή τους σε λά­στι­χο που θα κα­λύ­ψει όλα τα κενά.

Η ση­με­ρι­νή κα­τά­στα­ση είναι το απο­τέ­λε­σμα αυτών των πο­λι­τι­κών και τα νο­σο­κο­μεία της επαρ­χί­ας, όπως το δικό μας, είναι πε­ρισ­σό­τε­ρο ευά­λω­τα στις προ­κλή­σεις που φέρ­νει η σύγ­χρο­νη εποχή.

Απαι­τού­νται άμεσα γεν­ναία κί­νη­τρα προς τους νέους για να ερ­γα­στούν στα δη­μό­σια νο­σο­κο­μεία προ­τού η κα­τά­στα­ση ξε­πε­ρά­σει το ση­μείο της μη επι­στρο­φής, αν θέ­λου­με το νο­σο­κο­μείο μας να γίνει όχι μόνο ελ­κυ­στι­κό για τους ερ­γα­ζό­με­νους σε αυτό αλλά και απο­τε­λε­σμα­τι­κό στην πα­ρο­χή υψη­λής ποιό­τη­τας πε­ρί­θαλ­ψης στους κα­τοί­κους του νη­σιού και στους επι­σκέ­πτες μας.

• Πολύς λόγος έγινε για την γρα­πτή εντο­λή που απέ­στει­λε η 2η ΥΠΕ σχε­τι­κά με τα χει­ρουρ­γεία. Τε­λι­κά πόσο εφι­κτό είναι αυτό; Μπο­ρεί να εφαρ­μο­στεί στην πράξη;

Η εντο­λή της 2ης ΥΠΕ προς τους για­τρούς του νο­σο­κο­μεί­ου μας να χει­ρουρ­γούν ασθε­νείς από τη λίστα χει­ρουρ­γεί­ων στην ιδιω­τι­κή κλι­νι­κή του νη­σιού είναι εν­δει­κτι­κή του τρό­που με τον οποίο η κυ­βέρ­νη­ση και το υπουρ­γείο Υγεί­ας σκο­πεύ­ουν να «λύ­σουν» την κα­τά­στα­ση: χωρίς να αυ­ξή­σουν την χρη­μα­το­δό­τη­ση για την στή­ρι­ξη του νο­σο­κο­μεί­ου, με «επι­δό­τη­ση» των ιδιω­τι­κών κλι­νι­κών με κον­δύ­λια του ΕΟΠΥΥ, επι­τεί­νο­ντας την ήδη υπάρ­χου­σα ανι­σό­τη­τα στην πα­ρο­χή πε­ρί­θαλ­ψης και «κλεί­νο­ντας το μάτι» προς τους για­τρούς του νο­σο­κο­μεί­ου πως μπο­ρούν να ανα­ζη­τή­σουν αύ­ξη­ση των ει­σο­δη­μά­των τους από τους ίδιους τους ασθε­νείς.

Στο τε­λευ­ταίο έχει ση­μα­σία να στα­θού­με, καθώς όλοι στην Ελ­λά­δα γνω­ρί­ζου­με πως δια­χρο­νι­κά οι κυ­βερ­νή­σεις «κά­νουν τα στρα­βά μάτια» στον χρη­μα­τι­σμό για­τρών του ΕΣΥ σαν ένα κί­νη­τρο για να ερ­γα­στούν σε αυτό και για να επι­λύ­σουν την ανι­σό­τη­τα των αμοι­βών με­τα­ξύ δη­μό­σιου και ιδιω­τι­κού τομέα, με­τα­κυ­λί­ο­ντας το κό­στος στον ίδιο τον ασθε­νή.

Αυτή η de facto δια­μορ­φω­μέ­νη κα­τά­στα­ση έρ­χε­ται τώρα να νο­μι­μο­ποι­η­θεί τυ­πι­κά και να επε­κτα­θεί, με οδη­γί­ες σαν την πα­ρα­πά­νω αλλά και με τις εξαγ­γε­λί­ες για τα «κί­νη­τρα» που σκο­πεύ­ουν να δώ­σουν στους για­τρούς για να δου­λέ­ψουν στα νο­σο­κο­μεία, με τη δυ­να­τό­τη­τα να ερ­γά­ζο­νται και ιδιω­τι­κά εντός ή και εκτός αυτών.

Για να απα­ντή­σω λοι­πόν στην ερώ­τη­σή σας, εκτι­μώ πως η εντο­λή αυτή της 2ης ΥΠΕ θα πα­ρα­μεί­νει ανε­φάρ­μο­στη όχι για τε­χνι­κούς λό­γους, αλλά γιατί η με­γά­λη πλειο­ψη­φία των για­τρών του νο­σο­κο­μεί­ου δεν επι­θυ­μεί την με­τα­τρο­πή της θε­ρα­πευ­τι­κής σχέ­σης της με τους ασθε­νείς σε οι­κο­νο­μι­κή συ­ναλ­λα­γή, όπως εκ­φρά­ζε­ται και από την ομό­φω­νη ενα­ντί­ω­ση της Ένω­σης Νο­σο­κο­μεια­κών Για­τρών του νο­σο­κο­μεί­ου μας και από την μη πρό­θε­ση της Ια­τρι­κής Υπη­ρε­σί­ας να συ­ναι­νέ­σει στην εφαρ­μο­γή της.

Η υπό­θε­ση λοι­πόν της λει­τουρ­γί­ας και εν γένει της φυ­σιο­γνω­μί­ας του νο­σο­κο­μεί­ου μας δεν μπο­ρεί να αφορά απο­κλει­στι­κά στους ερ­γα­ζό­με­νους σε αυτό, πόσω δε μάλ­λον μόνο εμάς τους για­τρούς, καθώς στους κόλ­πους μας η κυ­βέρ­νη­ση ανα­ζη­τά – και συχνά βρί­σκει -«πρό­θυ­μους» στην υλο­ποί­η­ση των σχε­δί­ων της. Αντί­θε­τα, πρέ­πει να απο­τε­λεί αντι­κεί­με­νο διεκ­δί­κη­σης για όλη την το­πι­κή κοι­νω­νία που εξυ­πη­ρε­τεί­ται σε αυτό.

• Το Νο­σο­κο­μείο Ρόδου πα­ρέ­μει­νε αρ­κε­τό καιρό χωρίς διοί­κη­ση μαζί με τα Νο­σο­κο­μεία Κα­λύ­μνου και Καρ­πά­θου. Υπάρ­χει τάση υπο­βάθ­μι­σης της δη­μό­σιας υγεί­ας και κυ­ρί­ως στα νησιά;

Οι προ­θέ­σεις του Υπουρ­γεί­ου Υγεί­ας για τα δη­μό­σια νο­σο­κο­μεία γί­νο­νται φα­νε­ρές από δη­λώ­σεις όπως οι πρό­σφα­τες της κ. Γκά­γκα πως «δεν είναι δυ­να­τόν στα νησιά να πλη­ρώ­νου­με τους για­τρούς για να ερ­γά­ζο­νται για με­ρι­κούς μήνες».

Ο κ. Πλεύ­ρης από την πρώτη στιγ­μή της ανά­λη­ψης των κα­θη­κό­ντων του ως υπ. Υγεί­ας δή­λω­νε σε ρα­διο­φω­νι­κή συ­νέ­ντευ­ξη πως «δεν είναι ανά­γκη σε πε­ριο­χές όπως η Ρόδος, όπου υπάρ­χει και ιδιω­τι­κή κλι­νι­κή, το δη­μό­σιο νο­σο­κο­μείο να κάνει τα πάντα». Φαί­νε­ται να θε­ω­ρούν τους για­τρούς στα νο­σο­κο­μεία των νη­σιών «του­ρι­στο­για­τρούς» και τον ντό­πιο πλη­θυ­σμό «ιθα­γε­νείς»…

Η τρα­γι­κή κα­τά­στα­ση στην οποία βρί­σκο­νται στα νο­σο­κο­μεία του νομού μας είναι δυ­στυ­χώς αλ­λη­λο­δια­πλε­κό­με­νη, καθώς για πα­ρά­δειγ­μα το γε­γο­νός πως το νο­σο­κο­μείο της Κω έχει μεί­νει χωρίς πα­θο­λό­γο ση­μαί­νει πως οι δια­κο­μι­δές προς το νο­σο­κο­μείο μας είναι πλέον πολύ συ­χνές. Αντί οι διοι­κη­τές των νο­σο­κο­μεί­ων να κι­νη­θούν προς την κα­τεύ­θυν­ση της ου­σια­στι­κής και ορι­στι­κής επί­λυ­σης των προ­βλη­μά­των που όλα τα νη­σιω­τι­κά νο­σο­κο­μεία αντι­με­τω­πί­ζουν, επι­δό­θη­καν σε ένα ιδιό­τυ­πο «πα­ζά­ρι» για­τρών με­τα­ξύ των νο­σο­κο­μεί­ων («να σου στεί­λω πα­θο­λό­γο να μου στεί­λεις αναι­σθη­σιο­λό­γο») με τις προ­βλε­πό­με­νες σε μια τέ­τοια δια­δι­κα­σία με­τα­ξύ τους εξυ­πη­ρε­τή­σεις, ίσως και πα­ρε­ξη­γή­σεις. Άν­θρω­ποι κατά τεκ­μή­ριο ικα­νοί, οι οποί­οι διοί­κη­σαν τα νο­σο­κο­μεία μας στα τε­λευ­ταία χρό­νια, είμαι σί­γου­ρος πως γνω­ρί­ζουν πολύ καλά τα προ­βλή­μα­τα που αυτά αντι­με­τω­πί­ζουν. Θα ήταν λοι­πόν εξαι­ρε­τι­κά χρή­σι­μο, σαν απο­λο­γι­σμός της έως τώρα θη­τεί­ας τους, να μι­λή­σουν για τα θέ­μα­τα αυτά δη­μο­σί­ως με τρόπο κα­θα­ρό, και όχι με υπαι­νιγ­μούς.

Εμείς ως Ένωση Για­τρών νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου σχε­διά­ζου­με για το αμέ­σως επό­με­νο διά­στη­μα σύ­σκε­ψη με τους συ­να­δέλ­φους μας από τα άλλα νο­σο­κο­μεία του νομού μας για να κι­νη­θού­με με τρόπο κοινό προς την αντι­με­τώ­πι­ση των κοι­νών προ­βλη­μά­των που αντι­με­τω­πί­ζου­με.