ΔΕΥΑΡ: Από τον λογαριασμό «μαμούθ» για τις νησίδες στο «εργαλείο» των συμψηφισμών

Το πό­τι­σμα που έγινε σχέ­διο πί­ε­σης και ο λο­γα­ρια­σμός που ζη­τού­σε να πε­ρά­σει • Η υπό­θε­ση της ΔΕΥΑ Ρόδου με το πρό­στι­μο 8.046.255,17 ευρώ και τα νέα τι­μο­λό­για 9.468.838,05 ευρώ απέ­να­ντι στην Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου ξε­κί­νη­σε σαν «αστείο» στην κοινή συ­ζή­τη­ση, αλλά κα­τέ­λη­ξε να πε­ρι­γρά­φε­ται ως με­θό­δευ­ση απο­δο­χής ει­κο­νι­κών χρε­ώ­σε­ων, με φόντο πα­λιές οι­κο­νο­μι­κές δια­φο­ρές, το myDATA και έναν μη­χα­νι­σμό συμ­ψη­φι­σμών που πλέον πι­θα­νο­λο­γεί­ται ότι επι­χει­ρεί­ται και για τις οφει­λές της επι­χεί­ρη­σης προς τον Δήμο

Ορι­σμέ­νες ιστο­ρί­ες στην αυ­το­διοί­κη­ση ξε­κι­νούν με το γνω­στό νεύμα, αυτό το «έλα μωρέ, δεν γί­νε­ται» που συ­νο­δεύ­ει τις πρώ­τες διαρ­ρο­ές, τα πρώτα νού­με­ρα και τις πρώ­τες απο­ρί­ες. Κάπως έτσι αντι­με­τω­πί­στη­κε αρ­χι­κά και ο λο­γα­ρια­σμός μα­μούθ που εξέ­δω­σε η ΔΕΥΑ Ρόδου προς την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, για υπο­τι­θέ­με­νη οφει­λή από πό­τι­σμα νη­σί­δων, κόμ­βων και πρα­νών.

Για πολ­λούς, η ει­κό­να ήταν σχε­δόν καρτ πο­στάλ, λίγα φυτά στη νη­σί­δα, ένα βυτίο που περνά, ένας σω­λή­νας που «φαί­νε­ται» και ξαφ­νι­κά, στα χαρ­τιά, προ­κύ­πτουν 3.005.288 κυ­βι­κά μέτρα, πρό­στι­μο «υδρο­κλο­πής» και ποσό 8.046.255,17 ευρώ.

Το «αστείο» όμως κρά­τη­σε λίγο. Γιατί όταν το αστείο έρ­χε­ται με πρω­τό­κολ­λα, υπο­γρα­φές, myDATA, ΦΠΑ 1.227.307,57 ευρώ και με δια­δι­κα­σί­ες που τρέ­χουν στο τέλος του μήνα, παύει να είναι ανέκ­δο­το και με­τα­τρέ­πε­ται σε ερ­γα­λείο πί­ε­σης. Και όταν στην πο­ρεία εμ­φα­νί­ζε­ται ότι η ίδια υπό­θε­ση ακου­μπά ευ­θέ­ως μια εκ­κρε­μή οι­κο­νο­μι­κή δια­φο­ρά 6.384.094,10 ευρώ από την προ­γραμ­μα­τι­κή σύμ­βα­ση του 2022 για το φράγ­μα Γα­δου­ρά, τότε η συ­ζή­τη­ση αλ­λά­ζει κλίμα.

Όχι γιατί απο­δει­κνύ­ε­ται κάτι τε­λε­σί­δι­κα, αλλά γιατί σχη­μα­τί­ζε­ται ένα μο­τί­βο κι­νή­σε­ων που, από την Πε­ρι­φέ­ρεια, πε­ρι­γρά­φε­ται ως πο­λι­τι­κά στο­χευ­μέ­νο και από πρό­σω­πα που έχουν συμ­με­τά­σχει στα όρ­γα­να της ΔΕΥΑΡ πα­ρου­σιά­ζε­ται πια ως από­πει­ρα να «πε­ρά­σουν» λο­γα­ρια­σμοί ώστε να στη­ρι­χθούν συμ­ψη­φι­σμοί.

Η στιγ­μή που ο λο­γα­ρια­σμός έπαψε να μοιά­ζει αστείο

Στις 2 Ιου­λί­ου 2025 κοι­νο­ποι­ή­θη­κε στην Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, με δια­βι­βα­στι­κό έγ­γρα­φο του προ­έ­δρου της ΔΕΥΑΡ κ. Σω­τή­ρη Βα­για­νού, η πράξη επι­βο­λής προ­στί­μου. Η πράξη φέρει την υπο­γρα­φή του Διευ­θυ­ντή Διοι­κη­τι­κών και Οι­κο­νο­μι­κών Υπη­ρε­σιών κ. Ανέ­στη Α. Μαυ­ρου­δή και απο­δί­δει στην Πε­ρι­φέ­ρεια 38 πε­ρι­πτώ­σεις «πα­ρά­νο­μων συν­δέ­σε­ων υδρο­λη­ψί­ας», που χα­ρα­κτη­ρί­στη­καν ως «υδρο­κλο­πή».

Η Πε­ρι­φέ­ρεια αντέ­δρα­σε με έν­στα­ση που επι­δό­θη­κε επί­ση­μα ενώ­πιον του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου της ΔΕΥΑΡ, με δι­κα­στι­κό επι­με­λη­τή, στις 9 Ιου­λί­ου 2025, κα­ταγ­γέλ­λο­ντας αυ­θαι­ρε­σία, αο­ρι­στία και πο­λι­τι­κή σκο­πι­μό­τη­τα. Η κε­ντρι­κή γραμ­μή της έν­στα­σης ήταν ότι η πράξη δεν πε­ρι­γρά­φει με σα­φή­νεια ούτε τις θέ­σεις των 38 συν­δέ­σε­ων, ούτε το χρο­νι­κό διά­στη­μα ανα­φο­ράς, ούτε τη με­θο­δο­λο­γία υπο­λο­γι­σμού, ούτε το πώς προ­κύ­πτει το ποσό των 8.046.255,17 ευρώ, πα­ρό­τι βα­σί­ζε­ται στον ισχυ­ρι­σμό περί κα­τα­νά­λω­σης 3.005.288 κυ­βι­κών μέ­τρων.

Ακόμη πιο αιχ­μη­ρό ήταν το ση­μείο στο οποίο η Πε­ρι­φέ­ρεια συ­νέ­δε­σε ευ­θέ­ως τη χρο­νι­κή επι­λο­γή της ενέρ­γειας με την εκ­κρε­μή αντι­δι­κία για τα 6.384.094,10 ευρώ.

Στο κεί­με­νο δια­τυ­πώ­νε­ται ότι η επι­βο­λή του προ­στί­μου έγινε «προ­φα­νώς εκ­δι­κη­τι­κά» και με σκοπό να επη­ρε­α­στεί η κοινή γνώμη ενό­ψει της οι­κο­νο­μι­κής δια­φο­ράς για την προ­γραμ­μα­τι­κή σύμ­βα­ση του 2022. Εκεί είναι που το θέμα άρ­χι­σε να ξε­φεύ­γει από το επί­πε­δο της τε­χνι­κής δια­φω­νί­ας για το πό­τι­σμα και να απο­κτά τη μορφή σύ­γκρου­σης στρα­τη­γι­κών.

Από τα βυτία στα 3.005.288 κυ­βι­κά, η από­στα­ση που ζητά εξή­γη­ση

Στην έν­στα­ση πε­ρι­γρά­φε­ται ότι σε με­γά­λα τμή­μα­τα, όπως οι νη­σί­δες από τον κόμβο Λα­δι­κού έως τα Κο­λύ­μπια, δεν υπήρ­ξαν ενερ­γές συν­δέ­σεις στο δί­κτυο και το πό­τι­σμα γι­νό­ταν με βυτία. Η Πε­ρι­φέ­ρεια υπο­στη­ρί­ζει ότι αυτό θα ήταν προ­φα­νές εάν είχαν γίνει πραγ­μα­τι­κές επι­τό­πιες αυ­το­ψί­ες. Πα­ράλ­λη­λα επι­κα­λεί­ται ότι πολ­λές από τις συν­δέ­σεις είχαν πραγ­μα­το­ποι­η­θεί από την ίδια τη ΔΕΥΑΡ, ύστε­ρα από επα­νει­λημ­μέ­να αι­τή­μα­τα ήδη από το 2011 έως και το 2023, ενώ γί­νε­ται ανα­φο­ρά και σε δη­μό­σιες δη­λώ­σεις του προ­έ­δρου του Σω­μα­τεί­ου Ερ­γα­ζο­μέ­νων της ΔΕΥΑΡ κ. Λευ­τέ­ρη Κα­ρα­νι­κό­λα, οι οποί­ες πα­ρου­σιά­ζο­νται ως επι­βε­βαί­ω­ση συ­νερ­γα­σί­ας για τη συ­γκε­κρι­μέ­νη υδρο­δό­τη­ση.

Το επί­δι­κο δεν έμει­νε μόνο στο «πόσο νερό». Πέ­ρα­σε στο «τι εί­δους νερό» και «με τι τι­μο­λό­γη­ση». Η Πε­ρι­φέ­ρεια απορ­ρί­πτει το τι­μο­λό­γιο στο myDATA ως πα­ρά­τυ­πο, ση­μειώ­νο­ντας ότι δεν ανα­φέ­ρει χρο­νι­κή πε­ρί­ο­δο, χρη­σι­μο­ποιεί τιμές ύδρευ­σης αντί άρ­δευ­σης και πε­ρι­λαμ­βά­νει χρε­ώ­σεις όπως τέλη έργων και τέλη υπο­νό­μων, που, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της, δεν επι­τρέ­πε­ται να επι­βλη­θούν για άρ­δευ­ση.

Στο ίδιο πλαί­σιο ζη­τή­θη­κε η έκ­δο­ση πι­στω­τι­κού, ώστε να μην επι­βα­ρυν­θεί με ΦΠΑ 1.227.307,57 ευρώ στο τέλος του μήνα, μια λε­πτο­μέ­ρεια που πρα­κτι­κά με­τα­τρέ­πει τον χρόνο σε πίεση και την πίεση σε μοχλό.

Το Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο απορ­ρί­πτει την έν­στα­ση, αλλά η ιστο­ρία δεν κλεί­νει εκεί

Στις 23 Ιου­λί­ου 2025 το Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο της ΔΕΥΑΡ συ­νε­δρί­α­σε και απο­φά­σι­σε κατά πλειο­ψη­φία να απορ­ρί­ψει την έν­στα­ση της Πε­ρι­φέ­ρειας. Ο εκ­πρό­σω­πος των ερ­γα­ζο­μέ­νων κ. Λευ­τέ­ρης Κα­ρα­νι­κό­λας δή­λω­σε «παρών» και ο κ. Στέρ­γος Στά­γκας μειο­ψή­φη­σε.

Η από­φα­ση αυτή ήταν το ση­μείο όπου η υπό­θε­ση έμοια­ζε να μπαί­νει σε στα­θε­ρή τρο­χιά δι­κα­στι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης. Η Πε­ρι­φέ­ρεια έδει­χνε απο­φα­σι­σμέ­νη να κι­νη­θεί νο­μι­κά, η ΔΕΥΑΡ εμ­φα­νι­ζό­ταν να στη­ρί­ζει τη θέση της σε νέα στοι­χεία και αυ­το­ψί­ες της Διεύ­θυν­σης Υδά­των και της Υπη­ρε­σί­ας Υδρο­μέ­τρων, ενώ το πεδίο της δια­φω­νί­ας διευ­ρυ­νό­ταν, από το αν υπάρ­χουν συν­δέ­σεις, στο αν υπήρ­ξαν αι­τή­μα­τα, σε ποιους φο­ρείς απευ­θύν­θη­καν και αν υπήρ­ξε νό­μι­μη δια­δι­κα­σία σύ­να­ψης συμ­βά­σε­ων.

Από την πλευ­ρά της ΔΕΥΑΡ, κα­τα­γρά­φη­κε ότι αμ­φι­σβη­τεί­ται το ιστο­ρι­κό των εγ­γρά­φων που επι­κα­λεί­ται η Πε­ρι­φέ­ρεια, με τον ισχυ­ρι­σμό ότι αι­τή­μα­τα είχαν απο­στα­λεί σε φο­ρείς που δεν ήταν αρ­μό­διοι, όπως η κα­ταρ­γη­μέ­νη ΔΕΥΑ Καλ­λι­θέ­ας ή ο Δήμος Ρο­δί­ων. Επί­σης, ιδιαί­τε­ρη βα­ρύ­τη­τα δό­θη­κε από τη ΔΕΥΑΡ στην πε­ριο­χή Λάρ­δου και Ασκλη­πιού, όπου υπο­στη­ρί­χθη­κε ότι έγι­ναν αυ­θαί­ρε­τες συν­δέ­σεις σε πε­ρί­ο­δο που η επι­χεί­ρη­ση δεν είχε δυ­να­τό­τη­τα υδρο­δό­τη­σης λόγω απω­λειών δι­κτύ­ων μετά τις πυρ­κα­γιές του 2023 και έλ­λει­ψης επάρ­κειας νερού.

Η σύ­γκρου­ση είχε ήδη όλα τα υλικά ενός μα­κρού θε­σμι­κού επει­σο­δί­ου. Αυτό που άλ­λα­ξε τις ισορ­ρο­πί­ες ήταν ότι, ενώ τυ­πι­κά η έν­στα­ση απορ­ρί­φθη­κε, στην πράξη ακο­λού­θη­σε μια αλ­λη­λου­χία κι­νή­σε­ων που, στα μάτια της Πε­ρι­φέ­ρειας, έμοια­ζε να επι­βε­βαιώ­νει την κα­ταγ­γε­λία περί με­θό­δευ­σης.

Το «πρω­το­φα­νές» πι­στω­τι­κό και τα νέα τι­μο­λό­για που εκτό­ξευ­σαν το ποσό

Το στοι­χείο που πε­ρι­γρά­φε­ται ως αντι­φα­τι­κό είναι ότι, την ίδια πε­ρί­ο­δο, εκ­δό­θη­κε πι­στω­τι­κό τι­μο­λό­γιο με αριθ­μό 1196 – 31 Ιου­λί­ου 2025 που ακυ­ρώ­νει το αρ­χι­κό τι­μο­λό­γιο 350 2 Ιου­λί­ου 2025, ενώ στη συ­νέ­χεια εκ­δό­θη­καν νέα τι­μο­λό­για συ­νο­λι­κού ποσού 9.468.838,05 ευρώ. Η Πε­ρι­φέ­ρεια πα­ρου­σιά­ζει αυτή την ακο­λου­θία ως εν­δει­κτι­κή μιας πρα­κτι­κής που δεν εξη­γεί­ται πει­στι­κά, ει­δι­κά όταν από τη μία απορ­ρί­πτε­ται η έν­στα­σή της ως αβά­σι­μη και από την άλλη ακυ­ρώ­νε­ται το τι­μο­λό­γιο που απο­τε­λού­σε την καρ­διά της δια­φω­νί­ας.

Η νέα τι­μο­λό­γη­ση, όπως απο­τυ­πώ­θη­κε, πε­ρι­λαμ­βά­νει πρό­στι­μα 5.000 ευρώ ανά σύν­δε­ση, συ­νο­λι­κά 185.000 ευρώ για 37 πε­ρι­πτώ­σεις και χρε­ώ­σεις κα­τα­νά­λω­σης που υπο­λο­γί­στη­καν σε 3.553.041 κυ­βι­κά μέτρα, με ανα­δρο­μι­κή έκτα­ση που σε ορι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις φέ­ρε­ται να ξε­κι­νά από το 2005. Η Πε­ρι­φέ­ρεια μιλά για πα­ρα­γρα­φή, αμ­φι­σβη­τεί τη με­θο­δο­λο­γία και επι­ση­μαί­νει ότι στη­ρί­ζε­ται σε ανα­γω­γές και στα­τι­στι­κές προ­σεγ­γί­σεις από ένα μόνο υδρό­με­τρο, το οποίο σε 20 χρό­νια κα­τέ­γρα­ψε πε­ρί­που 70.000 κυ­βι­κά μέτρα, δε­δο­μέ­νο που στη συ­νέ­χεια χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε ως βάση για υπο­λο­γι­σμούς πολ­λα­πλα­σια­σμού και γε­νί­κευ­σης.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια φέ­ρε­ται επί­σης να απέρ­ρι­ψε και τα νέα τι­μο­λό­για στο myDATA. Το απο­τέ­λε­σμα ήταν μια κλι­μά­κω­ση όχι μόνο στο ποσό, αλλά και στη θε­σμι­κή έντα­ση, αφού πλέον το ερώ­τη­μα δεν ήταν μόνο «ποιος χρω­στά τι», αλλά «πώς επι­χει­ρεί­ται να κα­το­χυ­ρω­θεί ως οφει­λή κάτι που ο άλλος φο­ρέ­ας χα­ρα­κτη­ρί­ζει ει­κο­νι­κό».

Η δι­κα­στι­κή μάχη για τα 6,3 εκατ. ευρώ και το πα­ράλ­λη­λο μέ­τω­πο πί­ε­σης

Το οι­κο­νο­μι­κό υπό­βα­θρο δεν έμει­νε στη θε­ω­ρία. Η δια­φο­ρά 6.384.094,10 ευρώ από την προ­γραμ­μα­τι­κή σύμ­βα­ση του 2022 για το φράγ­μα Γα­δου­ρά εξε­λί­χθη­κε σε ενερ­γές δια­δι­κα­σί­ες, με τη Πε­ρι­φέ­ρεια να προ­χω­ρά σε βε­βαί­ω­ση οφει­λής στην ΑΑΔΕ στις 8 Μαΐου, επι­λο­γές δι­κα­στι­κής οδού στις 17 Μαΐου, αί­τη­ση ανα­κο­πής στις 13 Ιου­νί­ου και επι­βο­λή κα­τα­σχέ­σε­ων στις 18 Ιου­νί­ου, ενώ στις 20 Ιου­νί­ου η ΔΕΥΑΡ προ­χώ­ρη­σε σε ρύθ­μι­ση οφει­λής με την ΑΑΔΕ.

Σε αυτό το διπλό σκη­νι­κό, από τη μία κα­τα­σχέ­σεις και βε­βαιώ­σεις, από την άλλη «υδρο­κλο­πή» και τι­μο­λό­για, η Πε­ρι­φέ­ρεια υπο­στή­ρι­ξε ότι το πρό­στι­μο και οι χρε­ώ­σεις για τις νη­σί­δες εντάσ­σο­νται σε μια προ­σπά­θεια να δη­μιουρ­γη­θεί κλίμα και να πιε­στεί να απο­δε­χτεί λο­γα­ρια­σμούς που χα­ρα­κτη­ρί­ζει ει­κο­νι­κούς, ώστε να διευ­κο­λυν­θεί ένας συμ­ψη­φι­σμός, ή του­λά­χι­στον να υπο­νο­μευ­τεί η θέση της στην κύρια οι­κο­νο­μι­κή αντι­δι­κία.

Όταν ο συμ­ψη­φι­σμός γί­νε­ται «κε­ντρι­κή πο­λι­τι­κή»

Την Πα­ρα­σκευή το θέμα των συμ­ψη­φι­σμών επα­νήλ­θε με άλλη έντα­ση και με άλλο ακρο­α­τή­ριο. Στις 20 Μαρ­τί­ου 2026, ο κ. Στέρ­γος Στά­γκας, πρώην λαϊκό μέλος στο Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο της ΔΕΥΑΡ, μι­λώ­ντας στον RV και στη δη­μο­σιο­γρά­φο κ. Ρένα Παυ­λά­κη, έδωσε μια κα­θα­ρή προει­δο­ποί­η­ση, αυτή τη φορά όχι προς την Πε­ρι­φέ­ρεια, αλλά προς τις Οι­κο­νο­μι­κές Υπη­ρε­σί­ες του Δήμου Ρόδου. Το σκε­πτι­κό του ήταν απλό στη δια­τύ­πω­ση και βαρύ στις προ­ε­κτά­σεις, ότι όταν η ΔΕΥΑΡ χρειά­ζε­ται διέ­ξο­δο για τα δικά της χρέη, εμ­φα­νί­ζε­ται να ανα­ζη­τά συμ­ψη­φι­σμούς με άλ­λους φο­ρείς, πα­ρου­σιά­ζο­ντας τι­μο­λό­για «πα­ρεμ­φε­ρών ποσών», όπως έγινε με τα 9,5 εκατ. ευρώ για τις νη­σί­δες. Μέσα σε αυτό το πλαί­σιο, ο κ. Στά­γκας συ­νέ­στη­σε να γίνει εξο­νυ­χι­στι­κός έλεγ­χος στα τι­μο­λό­για που εν­δέ­χε­ται να προ­βλη­θούν προς συμ­ψη­φι­σμό, την ώρα που η οφει­λή της ΔΕΥΑΡ προς τον Δήμο υπο­λο­γί­ζε­ται σε του­λά­χι­στον 8,5 εκατ. ευρώ.

Η ει­ρω­νεία εδώ δεν χρειά­ζε­ται ιδιαί­τε­ρη σκη­νο­θε­σία. Διότι η δη­μό­σια συ­ζή­τη­ση με­τα­κι­νή­θη­κε από το «πώς πο­τί­ζο­νται οι νη­σί­δες» στο «πώς πο­τί­ζε­ται ένας συμ­ψη­φι­σμός». Και οι αριθ­μοί, όσο ψυ­χροί κι αν είναι, δεν αφή­νουν εύ­κο­λα χώρο για πα­ρε­ξη­γή­σεις όταν μπαί­νουν στο ίδιο κάδρο, 9.468.838,05 ευρώ προς την Πε­ρι­φέ­ρεια, του­λά­χι­στον 8,5 εκατ. ευρώ ως οφει­λή προς τον Δήμο, μια δέ­σμευ­ση ΑΦΜ της ΔΕΥΑΡ και του ίδιου του προ­έ­δρου της κ. Σω­τή­ρη Βα­για­νού από τις 3 Δε­κεμ­βρί­ου 2025 που δη­μιουρ­γεί πρό­σθε­τη πίεση, και μια πα­ρα­δο­χή από την ίδια τη δη­μό­σια συ­ζή­τη­ση ότι «ανα­ζη­τεί­ται λύση».

Η ατάκα της πα­λιάς ται­νί­ας και το χιού­μορ που λει­τουρ­γεί σαν διά­γνω­ση

Στην ίδια γραμ­μή, ο κ. Θα­νά­σης Μπα­ρά­κας, μέλος της δη­μο­τι­κής πα­ρά­τα­ξης του κ. Νίκου Γε­ρο­νι­κό­λα, σχο­λί­α­σε σκω­πτι­κά τους συμ­ψη­φι­σμούς με την ατάκα από παλιά ελ­λη­νι­κή κω­μω­δία, «έχεις να μου δα­νεί­σεις 2 χι­λιά­ρι­κα», «έχω μόνο 1 χι­λιά­ρι­κο, πάρτα», «ωραία, 1 χι­λιά­ρι­κο μου έδω­σες, 1 χι­λιά­ρι­κο μου χρω­στάς γιατί 2 σου ζή­τη­σα, εί­μα­στε πάτσι».

Το χιού­μορ, εδώ, λει­τουρ­γεί σαν διά­γνω­ση του μη­χα­νι­σμού που φο­βού­νται όσοι πα­ρα­κο­λου­θούν την υπό­θε­ση. Όχι επει­δή απο­δει­κνύ­ει κάτι δι­κα­στι­κά, αλλά επει­δή συ­μπυ­κνώ­νει την αγω­νία για μια λο­γι­κή όπου οι αριθ­μοί δεν εμ­φα­νί­ζο­νται μόνο ως απο­τύ­πω­μα κα­τα­νά­λω­σης ή υπη­ρε­σί­ας, αλλά ως ερ­γα­λείο δια­πραγ­μά­τευ­σης, συμ­ψη­φι­σμού και πο­λι­τι­κής άμυ­νας.

Ο κ. Μπα­ρά­κας μί­λη­σε και για το πώς ανα­δεί­χθη­καν στοι­χεία μέσα από τη δια­δι­κα­σία λο­γο­δο­σί­ας, ενώ έθεσε την άποψη ότι υπάρ­χει «κε­ντρι­κή πο­λι­τι­κή» συμ­ψη­φι­σμών, ώστε είτε να μην πλη­ρω­θεί τί­πο­τα είτε να απο­μεί­νει μικρό ποσό. Στο ίδιο πλαί­σιο, χα­ρα­κτή­ρι­σε «αστεία πράγ­μα­τα» τη συ­ζή­τη­ση για «νε­ρο­κλο­πή» όταν, όπως υπο­στή­ρι­ξε, δεν κι­νή­θη­καν δια­δι­κα­σί­ες μη­νύ­σε­ων για ένα ποι­νι­κό αδί­κη­μα που επι­κα­λεί­ται ο χα­ρα­κτη­ρι­σμός. Και η πα­ρα­τή­ρη­ση αυτή, ανε­ξάρ­τη­τα από την πο­λι­τι­κή της στό­χευ­ση, επι­στρέ­φει στον πυ­ρή­να του προ­βλή­μα­τος, ότι όταν χρη­σι­μο­ποιείς βα­ριές λέ­ξεις, όπως «υδρο­κλο­πή», οφεί­λεις να τις στη­ρί­ξεις με πρά­ξεις, δια­φο­ρε­τι­κά μοιά­ζουν πε­ρισ­σό­τε­ρο με ετι­κέ­τα που εξυ­πη­ρε­τεί μια σκο­πι­μό­τη­τα παρά με δια­πί­στω­ση που αντέ­χει.

Το μο­τί­βο και η σκιά που πέ­φτει στον Δήμο

Σή­με­ρα, αυτό που πε­ρι­γρά­φε­ται από την πλευ­ρά που αμ­φι­σβη­τεί τις χρε­ώ­σεις δεν είναι απλώς μια δια­φω­νία για το αν υπήρ­ξαν 38 συν­δέ­σεις, αν ήταν νό­μι­μες, αν υπήρ­χαν υδρό­με­τρα ή αν έπρε­πε να τι­μο­λο­γη­θεί άρ­δευ­ση ή ύδρευ­ση. Πε­ρι­γρά­φε­ται ως προ­σπά­θεια να δη­μιουρ­γη­θεί ένα σύ­νο­λο πα­ρα­στα­τι­κών που, εάν γί­νουν απο­δε­κτά έστω σιω­πη­ρά, μπο­ρούν να λει­τουρ­γή­σουν ως αντι­στάθ­μι­σμα απέ­να­ντι σε πραγ­μα­τι­κές, βε­βαιω­μέ­νες ή διεκ­δι­κού­με­νες οφει­λές της ΔΕΥΑΡ. Αυτό ήταν το πρώτο συ­μπέ­ρα­σμα που άρ­χι­σε να σχη­μα­τί­ζε­ται όταν ο «αστεί­ος» λο­γα­ρια­σμός εξε­λί­χθη­κε σε πράξη προ­στί­μου, σε απόρ­ρι­ψη έν­στα­σης, σε πι­στω­τι­κό που ακυ­ρώ­νει το αρ­χι­κό τι­μο­λό­γιο, σε νέα τι­μο­λό­για με­γα­λύ­τε­ρου ποσού, σε myDATA απορ­ρί­ψεις και σε δι­κα­στι­κές ημε­ρο­μη­νί­ες που με­τα­κι­νού­νται.

Το δεύ­τε­ρο συ­μπέ­ρα­σμα, πιο πρό­σφα­το, είναι ότι η ίδια λο­γι­κή πι­θα­νο­λο­γεί­ται πως επι­χει­ρεί­ται και απέ­να­ντι στον Δήμο Ρόδου. Η προει­δο­ποί­η­ση του κ. Στέρ­γου Στά­γκα προς τις Οι­κο­νο­μι­κές Υπη­ρε­σί­ες του Δήμου να «κά­νουν φύλλο και φτερό» ό,τι τους πα­ρου­σια­στεί για συμ­ψη­φι­σμό δεν είναι απλώς μια ατάκα. Είναι μια υπό­μνη­ση ότι το προη­γού­με­νο της Πε­ρι­φέ­ρειας υπάρ­χει, είναι φρέ­σκο, έχει ποσά, πρω­τό­κολ­λα και δια­δι­κα­σί­ες, και μπο­ρεί να λει­τουρ­γή­σει ως πρό­τυ­πο.