Η Ελένη Βιτάλη στη Ρόδο

Η Ελένη Βι­τά­λη είναι μια με­γά­λη τρα­γου­δί­στρια που έχει γρά­ψει τη δική της ιστο­ρία στο ελ­λη­νι­κό τρα­γού­δι. Από μου­σι­κή οι­κο­γέ­νεια -συ­γκε­κρι­μέ­να ο πα­τέ­ρας της Τάκης Λα­βί­δας, έπαι­ζε σα­ντού­ρι, ενώ η μη­τέ­ρα της Λούση Κα­ρα­γε­ωρ­γί­ου τρα­γου­δού­σε σε πα­νη­γύ­ρια -. γνώ­ρι­σε τον κόσμο της μου­σι­κής και του τρα­γου­διού από πολύ μικρή ηλι­κία ,ενώ άρ­χι­σε να τρα­γου­δά­ει και η ίδια στα πα­νη­γύ­ρια όπου πή­γαι­ναν οι δικοί της και να έρ­χε­ται σε επαφή με τους δη­μο­τι­κούς τρα­γου­δι­στές και τους ορ­γα­νο­παί­χτες της επο­χής.

Έλαβε μέρος στο φε­στι­βάλ τρα­γου­διού Θεσ­σα­λο­νί­κης ερ­μη­νεύ­ο­ντας το κομ­μά­τι «Χωρίς Δε­κά­ρα». Όλοι μι­λού­σαν για ένα κο­ρί­τσι-θαύμα, το οποίο θα διέ­γρα­φε τη δική του ση­μα­ντι­κή πο­ρεία στο ελ­λη­νι­κό τρα­γού­δι. Με μια φωνή που έχει ιδιαί­τε­ρα με­γά­λη έκτα­ση, οι συ­νά­δελ­φοί της την ξε­χω­ρί­ζαν και ζη­τού­σαν για μια συ­νερ­γα­σία στις με­γά­λες πί­στες της επο­χής.

Η Ελένη Βι­τά­λη έκανε την πρώτη της εμ­φά­νι­ση στη δι­σκο­γρα­φία το 1973 μαζί με την Σω­τη­ρία Μπέλ­λου. Μά­λι­στα, το τρα­γού­δι «Αι γα­ρού­φα­λό μου» είναι αυτό που ση­μά­δε­ψε το ξε­κί­νη­μα της , όπως επί­σης και το «Δεν πε­ρισ­σεύ­ει υπο­μο­νή». Τη δε­κα­ε­τία του ’80, η κα­ριέ­ρα της εκτο­ξεύ­τη­κε στην κο­ρυ­φή! Συ­νερ­γά­στη­κε με με­γά­λα ονό­μα­τα της Ελ­λη­νι­κής μου­σι­κής όπως ο Τάκης Σού­κας, ο Στα­μά­της Κρα­ου­νά­κης, ο Χρή­στος Νι­κο­λό­που­λος, ο Νίκος Πορ­το­κά­λο­γλου ,ο Στα­μά­της Σπα­νου­δά­κης ,ο Διο­νύ­σης Σαβ­βό­που­λος κ.α.

Έχει κάνει πολ­λές εμ­φα­νί­σεις σε ολό­κλη­ρη την Ελ­λά­δα και την Κύπρο, ενώ από τα πρώτα χρό­νια της πο­ρεί­ας της κάνει συ­ναυ­λί­ες στο εξω­τε­ρι­κό τρα­γου­δώ­ντας για τον από­δη­μο ελ­λη­νι­σμό. Το 1975 πα­ντρεύ­τη­κε το μου­σι­κό Βαγ­γέ­λη Ξύδη και το 1976 γέν­νη­σε τον γιο τους Νίκο Ξύδη, γνω­στό τρα­γου­δο­ποιό και πα­ρα­γω­γό της ελ­λη­νι­κής μου­σι­κής και δι­σκο­γρα­φί­ας με τον οποίο συ­νερ­γά­ζε­ται τα τε­λευ­ταία χρό­νια ..

Η Ελένη Βι­τά­λη απα­ντά σε 5 ερω­τή­σεις της Ζα­φει­ρί­ας Βα­σι­λο­πού­λου στο Με­λω­δία Ρόδου συ­νο­ψί­ζο­ντας τα συ­μπε­ρά­σμα­τα της με­γά­λης πο­ρεί­ας στη μου­σι­κή ..

ΜΙ­ΚΡΕΣ ΣΚΗ­ΝΕΣ Η ΜΕ­ΓΑ­ΛΑ ΣΤΑ­ΔΙΑ? ΕΛ­ΛΑ­ΔΑ Η ΕΛ­ΛΗ­ΝΕΣ ΤΟΥ ΕΞΩ­ΤΕ­ΡΙ­ΚΟΥ? ΠΟΥ Η ΕΛΕΝΗ ΒΙ­ΤΑ­ΛΗ ΝΙΩ­ΘΕΙ ΚΑ­ΛΥ­ΤΕ­ΡΑ ?

Όπως όλοι μας στους μι­κρούς χώ­ρους νιώ­θου­με σα στο σπίτι μας .Κάθε χώρος έχει τους κρα­δα­σμούς του και απ όλους τους χώ­ρους μπο­ρεί να πάρει κα­νείς .Δεν είναι ο χώρος είναι οι άν­θρω­ποι που δη­μιουρ­γούν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις .

 

ΤΙ ΘΑ ΘΕ­ΛΑ­ΤΕ ΝΑΧΕ ΜΕΙ­ΝΕΙ ΙΔΙΟ ΑΠΟ ΕΚΕΙ­ΝΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΤΩΝ ΠΑ­ΝΗ­ΓΥ­ΡΙΏΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΥ­ΧΤΑΣ ?

 

Όλα αλ­λά­ζουν τί­πο­τα δε μένει το ίδιο – αυτό είναι η ζωή – Από τους χώ­ρους του τότε αυτό που θυ­μά­μαι είναι οι ανα­μνή­σεις ενός μι­κρού κο­ρι­τσιού με τα μάτια του μι­κρού κο­ρι­τσιού .όλα έμοια­ζαν αθώα και και­νούρ­για .

Το έν­στι­κτο του Έλ­λη­να έχει μεί­νει ίδιο – αυτό θα μας κρα­τή­σει – , το φι­λό­τι­μο που έχου­με και η βαριά πο­λι­τι­στι­κή κλη­ρο­νο­μιά από τον Ηρά­κλει­το μέχρι τον Τσι­τσά­νη και τον Σαβ­βό­που­λο .

 

ΑΝ ΞΕ­ΧΩ­ΡΙ­ΖΑ­ΤΕ 3 ΣΥ­ΝΕΡ­ΓΑ­ΣΙΕΣ ΑΠ ΤΗ ΜΑΚΡΑ ΠΟ­ΡΕΙΑ ΣΑΣ ΣΤΗ ΜΟΥ­ΣΙ­ΚΗ ΠΟΙΕΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΥΤΕΣ? ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ?

Τον Διο­νύ­ση Σαβ­βό­που­λο . Ένα με­γά­λο δά­σκα­λο ζωής , συ­ναρ­πα­στι­κό και στην τέχνη του

Τον Στα­μά­τη Σπα­νου­δά­κη .Πολύ με­γά­λος συν­θέ­της και υπέ­ρο­χος άν­θρω­πος

ΜΑΜΑ ΚΑΙ ΓΙΟΣ ΜΑΖΙ ΣΤΗ ΣΚΗΝΗ ..ΔΙΕΥ­ΚΟ­ΛΥ­ΝΕΙ ΤΗΝ ΣΥ­ΝΕΡ­ΓΑ­ΣΙΑ Η ΣΧΕΣΗ ΑΥΤΗ Η ΤΗΝ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΔΥ­ΣΚΟ­ΛΗ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ?

Όσο ένας δι­κη­γό­ρος με το γιο του ή ένας για­τρός με το γιο του τί­πο­τα πα­ρα­πά­νω

 

ΜΠΟ­ΡΕΙ­ΤΕ ΝΑ ΦΑ­ΝΤΑ­ΣΤΕΙ­ΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ ΧΩΡΙΣ ΜΟΥ­ΣΙ­ΚΗ? ΜΠΟ­ΡΕΙ­ΤΕ ΝΑ ΠΕΙΤΕ ΤΟΤΕ ΜΕ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΒΑΖΩ ΤΕ­ΛΕΙΑ ?

Όχι η μου­σι­κή είναι ένα με­γά­λο κομ­μά­τι της ζωής μου που μου χει δώσει χαρές, λύπες ,όλα όσα μα­γεύ­ουν τη ζωή ενός αν­θρώ­που .

 

Την Ελένη Βι­τά­λη μπο­ρεί­τε να απο­λαύ­σε­τε παρέα με τον Νίκο Ξύδη και το συ­γκρό­τη­μα Τζουμ για δυο αξέ­χα­στες βρα­διές στη μου­σι­κή σκηνή Principato Di Rodi στην Με­σαιω­νι­κή Πόλη ,την Πα­ρα­σκευή 24 και το Σάβ­βα­το 25 Μαρ­τί­ου . Για πλη­ρο­φο­ρί­ες 6942-236-864