ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Στ. Τζελέπης, ηθοποιός: «Παρά την οικονομική κρίση το θέατρο έχει μείνει όρθιο»

news room 1 λεπτό ανάγνωση
τζελεπης

«Στην κρίση άν­θι­σε το θέ­α­τρο. Στην Αθήνα πάνε καλά οι πα­ρα­στά­σεις. Σε δύ­σκο­λες πε­ριό­δους πα­ρου­σιά­ζο­νται καλά έργα. Όταν υπάρ­χει ευ­δαι­μο­νία κάπου το πράγ­μα μένει στά­σι­μο».

Στο γε­γο­νός ότι παρά την κρίση το θέ­α­τρο έμει­νε όρθιο για να δίνει δύ­να­μη στον κόσμο που δο­κι­μά­ζε­ται, ανα­φέ­ρε­ται με­τα­ξύ άλλων σε συ­νέ­ντευ­ξή του στη «δ», ο γνω­στός ηθο­ποιός κ. Στα­μά­της Τζε­λέ­πης που πρω­τα­γω­νι­στεί στην μαύρη κω­μω­δία του Λάκη Μι­χαη­λί­δη «Black Humor -Για γέλια και για κλά­μα­τα».

«Λίγοι έχουν αγ­γί­ξει το συ­γκε­κρι­μέ­νο θέμα δη­λα­δή την εμπο­ρευ­μα­το­ποί­η­ση του θα­νά­του. Το έργο ανα­φέ­ρε­ται σε όλα αυτά που έχου­με βιώ­σει όλοι σχε­δόν. Η πα­ρά­στα­ση πα­ρου­σιά­ζει αλή­θειες που ζούμε και σή­με­ρα», εξη­γεί ο κ. Τζε­λέ­πης.

Ο κα­τα­ξιω­μέ­νος ηθο­ποιός που έχει βρα­βευ­θεί για την ερ­μη­νεία του στο έργο «Πε­ρι­μέ­νο­ντας τον κοντό» του Μπέ­κετ, δεν δι­στά­ζει να δη­λώ­σει πως προ­τι­μά να σαρ­κά­ζει τις κα­τα­στά­σεις.

«Δεν έχω ει­δι­κευ­θεί πάρα πολύ στο Αρ­χαίο θέ­α­τρο γιατί η «φτια­ξιά» μου ήταν για την κω­μω­δία. Έχω παί­ξει όμως σε αρι­στο­φα­νι­κές κω­μω­δί­ες. Πα­λαιό­τε­ρα έπαι­ξα τον Τει­ρε­σία. Δεν έχω ει­δι­κευ­θεί δη­λα­δή τόσο πολύ στο αρ­χαίο δράμα. Δεν πήγα να παίξω σε αρ­χαί­ες τρα­γω­δί­ες στην Επί­δαυ­ρο», λέει ο κ. Τζε­λέ­πης.

Ο κ. Τζε­λέ­πης ανα­φέ­ρε­ται επί­σης στην πο­λι­τι­κή που εφαρ­μό­ζουν οι ιδιω­τι­κοί τη­λε­ο­πτι­κοί σταθ­μοί και στη με­γά­λη απή­χη­ση που έχουν οι τη­λε­ο­πτι­κές σει­ρές της γει­το­νι­κής χώρας, που προ­βάλ­λο­νται στην Ελ­λά­δα.

Με χαρά και εν­θου­σια­σμό ανα­φέ­ρε­ται και στο ρόλο που παί­ζει στην ται­νία «Ου­ζε­ρί ο Τσι­τσά­νης» που γυ­ρί­ζει αυτή την εποχή ο κ. Μα­νού­σος Μα­νου­σά­κης.

Η συ­νέ­ντευ­ξη του κ. Στα­μά­τη Τζε­λέ­πη, ανα­λυ­τι­κά:

• Ποιές είναι οι εντυ­πώ­σεις σας από την αντα­πό­κρι­ση του κοι­νού στο έργο;

Μέχρι τώρα έχου­με δώσει έξι πα­ρα­στά­σεις. Πέ­σα­με σε δύ­σκο­λη πε­ρί­ο­δο με τις εορ­τές και τις από­κριες. Η προ­σέ­λευ­ση πά­ντως του κοι­νού ήταν καλή αν και πε­ρι­μέ­να­με πε­ρισ­σό­τε­ρο κόσμο. Όσοι είχαν την ευ­και­ρία να πα­ρα­κο­λου­θή­σουν την πα­ρά­στα­ση έμει­ναν κα­τεν­θου­σια­σμέ­νοι γιατί το έργο βα­σί­ζε­ται σε πολύ καλά κεί­με­να . Με την πείρα μου και τις ηθο­ποιούς που εκ­παί­δευ­σε ο κ. Ζ. Αγ­γε­λά­κος δη­μιουρ­γή­σα­με μια δυ­να­τή πε­ντά­δα. Ελ­πί­ζου­με να έρ­θουν οι Ρο­δί­τες στις δύο τε­λευ­ταί­ες πα­ρα­στά­σεις.

• Είναι επί­και­ρο το θέμα της πα­ρά­στα­σης στην οποία πρω­τα­γω­νι­στεί­τε;

Λίγοι έχουν αγ­γί­ξει το συ­γκε­κρι­μέ­νο θέμα δη­λα­δή την εμπο­ρευ­μα­το­ποί­η­ση του θα­νά­του. Το έργο ανα­φέ­ρε­ται σε όλα αυτά που έχου­με βιώ­σει όλοι σχε­δόν. Η πα­ρά­στα­ση πα­ρου­σιά­ζει αλή­θειες που ζούμε και σή­με­ρα.

• Πόσο ση­μα­ντι­κό είναι το αρ­χαίο θέ­α­τρο για σας;

Δεν έχω ει­δι­κευ­θεί πάρα πολύ στο Αρ­χαίο θέ­α­τρο γιατί η «φτια­ξιά» μου ήταν για την κω­μω­δία. Έχω παί­ξει όμως σε αρι­στο­φα­νι­κές κω­μω­δί­ες. Πα­λαιό­τε­ρα έπαι­ξα τον Τει­ρε­σία. Δεν έχω ει­δι­κευ­θεί δη­λα­δή τόσο πολύ στο αρ­χαίο δράμα. Δεν πήγα να παίξω σε αρ­χαί­ες τρα­γω­δί­ες στην Επί­δαυ­ρο.

• Σας ενο­χλεί αυτό;

Όχι, δεν με ενο­χλεί. Ο κα­θέ­νας κάνει αυτό που μπο­ρεί. Ίσως να μην έχω τα προ­σό­ντα να παίξω, για πα­ρά­δειγ­μα, τον Κρέ­ο­ντα. Εδώ και 40 χρό­νια έχω ει­δι­κευ­θεί σε ένα σα­τυ­ρι­κό είδος. Έχω παί­ξει σε αρ­κε­τούς δρα­μα­τι­κούς ρό­λους και πήρα το πρώτο βρα­βείο για την ερ­μη­νεία μου στο έργο «Πε­ρι­μέ­νο­ντας τον κοντό», του Μπέ­κετ. Το αρ­χαίο δράμα θέλει ιδιαί­τε­ρα προ­σό­ντα και εξί­σου ιδιαί­τε­ρη εκ­παί­δευ­ση.

• Σαν ηθο­ποιός τι προ­τι­μά­τε;

Το κω­μι­κο­τρα­γι­κό δη­λα­δή μια μίξη. Αυτό είναι το στοι­χείο μου.

• Θέ­λε­τε να ανα­δει­κνύ­ε­τε τις αλή­θειες της ζωής;

Ναι, με σαρ­κα­σμό. Και εγώ αυ­το­σαρ­κά­ζο­μαι, κάνω κρι­τι­κή αυ­στη­ρή στον εαυτό μου.

• Σας προ­σελ­κύ­ει η τη­λε­ό­ρα­ση;

Ερ­γά­στη­κα στην τη­λε­ό­ρα­ση την κρα­τι­κή αλλά και στους ιδιω­τι­κούς σταθ­μούς. Κά­ποια στιγ­μή και εμείς οι ηθο­ποιοί με­γα­λώ­νου­με και τα κα­νά­λια θέ­λουν φρέ­σκο αίμα. Επι­πλέ­ον άρ­χι­σαν να προ­σαρ­μό­ζουν στα ελ­λη­νι­κά δε­δο­μέ­να ξένες σει­ρές. Δεν γυ­ρί­ζουν σί­ριαλ σει­ρές με ρό­λους για μας. Προ­σαρ­μό­ζουν σει­ρές από το εξω­τε­ρι­κό και «κα­τε­βά­ζουν» τις ηλι­κί­ες για να παί­ζουν νέοι ηθο­ποιοί.

• Έχει γίνει και στα ιδιω­τι­κά κα­νά­λια στρο­φή προς την κω­μω­δία καθώς ο κό­σμος έχει ανά­γκη το γέλιο στην κρίση;

Ναι, υπάρ­χουν τέ­τοιες σει­ρές.

Δεν έχει πάψει όμως η προ­τί­μη­ση των ιδιω­τι­κών τη­λε­ο­πτι­κών σταθ­μών και σε τη­λε­ο­πτι­κές σει­ρές της γει­το­νι­κής χώρας.

Είδα πως κά­νουν καλή δου­λειά οι γεί­το­νες. Πα­ρα­κο­λού­θη­σα επει­σό­δια από την τη­λε­ο­πτι­κή σειρά «Muhteşem Yüzyıl» δη­λα­δή τον «Σου­λει­μάν» που είχε με­γά­λη απή­χη­ση στη χώρα μας. Τον Σου­λει­μάν και ένα άλλο σί­ριαλ που δια­δρα­μα­τί­ζε­ται στην πόλη Χαλ­φέ­τι στα νο­τια­να­το­λι­κά της Τουρ­κί­ας. Δια­πί­στω­σα πως οι γεί­το­νες έχουν κα­λούς πα­ρα­γω­γούς, οπε­ρα­τέρ, σκη­νι­κά και αξιο­ποιούν τους χώ­ρους, όπου γί­νο­νται τα γυ­ρί­σμα­τα. Δα­πα­νούν πολλά χρή­μα­τα γιατί πω­λούν τις πα­ρα­γω­γές τους σε όλη την Ευ­ρώ­πη και την Ασία.

• Πι­στεύ­ε­τε πως συν­δυά­ζουν τις πα­ρα­γω­γές με τον του­ρι­σμό;

Ναι, γιατί ανα­δει­κνύ­ουν τους τό­πους, όπου γί­νο­νται τα γυ­ρί­σμα­τα και ει­δι­κά την Κων­στα­ντι­νού­πο­λη. Ακόμη και μικρά χωριά τα ανα­δει­κνύ­ουν. Εδώ στην Ελ­λά­δα τα γυ­ρί­σμα­τα γί­νο­νται σε εσω­τε­ρι­κούς χώ­ρους.

• Οι Έλ­λη­νες δη­λα­δή δεν έχουν προ­βλη­μα­τι­στεί από τις πα­ρα­γω­γές της γει­το­νι­κής χώρας;

Δεν ξέρω. Τα ιδιω­τι­κά κα­νά­λια στην Ελ­λά­δα εστιά­ζουν μόνο στη μεί­ω­ση του κό­στους. Δεν μπο­ρεί τα σκη­νι­κά να είναι τόσο πε­ριο­ρι­σμέ­να. Χρειά­ζο­νται και πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρα εξω­τε­ρι­κά γυ­ρί­σμα­τα για να προ­βλη­θεί και η Ελ­λά­δα. Αν δη­μιουρ­γή­σου­με μια καλή πα­ρα­γω­γή με ωραία ιστο­ρία, με προ­σεγ­μέ­να σκη­νι­κά, κα­λούς ηθο­ποιούς και το προ­ω­θή­σου­με στο εξω­τε­ρι­κό, θα πάμε καλά.

• Περνά κρίση το θέ­α­τρο;

Όχι, δεν πι­στεύω ότι περνά κρίση. Μπορώ να πω ότι στην κρίση άν­θι­σε το θέ­α­τρο. Στην Αθήνα πάνε καλά τα θέ­α­τρα. Σε δύ­σκο­λες πε­ριό­δους πα­ρου­σιά­ζο­νται καλά έργα. Όταν υπάρ­χει ευ­δαι­μο­νία κάπου το πράγ­μα μένει στά­σι­μο.

• Ποια είναι η άποψή σας για το κρα­τι­κό θέ­α­τρο;

Δεν μπορώ να το κρι­τι­κά­ρω. Πάει σύμ­φω­να με τη φι­λο­σο­φία του κάθε διευ­θυ­ντή. Πι­στεύω πως το κρα­τι­κό θέ­α­τρο πρέ­πει να είναι λαϊκό δη­λα­δή να προ­σελ­κύ­σει τον κόσμο και όχι μόνο την ελίτ. Τε­λευ­ταία το έχουν κα­τα­φέ­ρει αυτό.

• Θα παί­ξε­τε σε ται­νία για τον Β. Τσι­τσά­νη;

Ο τί­τλος της ται­νί­ας που γυ­ρί­ζει ο Μα­νού­σος Μα­νου­σά­κης είναι «Ου­ζε­ρί ο Τσι­τσά­νης». Εκεί παίζω τον πε­θε­ρό του Τσι­τσά­νη. Είναι ωραί­ος ρόλος. Το έργο ανα­φέ­ρε­ται στην εποχή 1941 -1943 τότε που ο με­γά­λος συν­θέ­της ήταν 25 χρο­νών. Εκεί πα­ρου­σιά­ζε­ται όλη η Ελ­λά­δα με τους μαυ­ρα­γο­ρί­τες, τη γκε­στά­πο, τους λα­δέ­μπο­ρους και τις πόρ­νες. Αφε­τη­ρία και κι­νη­τή­ριος μο­χλός είναι η μου­σι­κή του Τσι­τσά­νη.

Πα­ρου­σιά­ζε­ται η ιστο­ρία της Ελ­λά­δας μέσα από την ται­νία του Μα­νού­σου Μα­νου­σά­κη.

Ξε­δι­πλώ­νε­ται όλη η ιστο­ρία όλα όσα έγι­ναν τότε. Κα­το­χή, αντί­στα­ση, πα­τριώ­τες δο­σί­λο­γοι και Εβραί­οι. Όλο το φάσμα.

• Πότε θα πα­ρου­σια­στεί στο κοινό;

Τον Οκτώ­βριο. Θα λάβει μέρος στο Φε­στι­βάλ Θεσ­σα­λο­νί­κης και θα προ­βλη­θεί. Με έχει εν­θου­σιά­σει ο ρόλος. Επα­νέρ­χο­μαι στα γυ­ρί­σμα­τα από την 1η Μαρ­τί­ου. Πριν ξε­κι­νή­σου­με τη συ­νέ­ντευ­ξη μου έδω­σαν το πρό­γραμ­μα των γυ­ρι­σμά­των και μου ζή­τη­σαν να κάνω το ανά­λο­γο «κα­το­χι­κό κού­ρε­μα». Είναι και αυτό μέρος της ερ­γα­σί­ας και του ρόλου μου.

Σχολιασμός Άρθρου

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

Προσθέστε ένα σχόλιο

Το E-mail δεν θα δημοσιευτεί.
Πρέπει να συμπληρωθούν όλα τα πεδία για την υποβολή του σχολίου.