ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Σενάρια τρέλας! Απειλές και κίνδυνοι για την Ελλάδα στην εποχή του Τραμπ

news room 6 λεπτά ανάγνωση
Τραμπ

Καρα­κού­σης Αντώνης

«Τα πράγ­ματα θα είναι δύσκολα τα επόμενα χρόνια, η εκλογή Τραμπ αλλάζει τα δεδο­μένα και ο κόσμος θα εισέλ­θει σε τροχιά μη ορατών εξε­λί­ξεων». Η εκτί­μηση ανήκει σε παρά­γο­ντα της αμε­ρι­κα­νι­κής διπλω­μα­τίας που θέλει να δια­τη­ρή­σει την ανω­νυ­μία του και είναι ενδει­κτική των ανη­συ­χιών που συνο­δεύ­ουν την επι­κρά­τηση της πιο συντη­ρη­τι­κής εκδοχής στην αμε­ρι­κα­νική πολι­τική.
«Τα ονόματα που ακού­γε­ται ότι θα επαν­δρώ­σουν τη δια­κυ­βέρ­νηση του Ντό­ναλντ Τραμπ προ­κα­λούν φρίκη» ακόμη και στην αμε­ρι­κα­νική διπλω­μα­τία. Μια άλλη Αμερική, θρη­σκό­λη­πτων, ακτι­βι­στών ενα­ντίον των αμβλώ­σεων, οπαδών της οπλο­κα­το­χής και του στρατιωτικο-βιομηχανικού κατε­στη­μέ­νου, ετοι­μά­ζε­ται να εισβά­λει στην πολι­τική ζωή της υπερ­δύ­να­μης προ­κα­λώ­ντας ρίγη ανη­συ­χίας παντού στον κόσμο.
«Η Αμερική είναι βέβαιο ότι θα μπει σε περι­δί­νηση», δηλώνει η ίδια πηγή, επε­ξη­γώ­ντας ότι «θα αρχίσει να ξανα­συ­ζη­τάει προ­βλή­ματα που είχε επι­λύ­σει από τη δεκα­ε­τία του ’70».
Εθνο­τι­κές και φυλε­τι­κές δια­φο­ρές
Κοινή είναι η πεποί­θηση ότι ήδη έρχο­νται στο προ­σκή­νιο δια­φο­ρές εθνο­τι­κές και φυλε­τι­κές όπως και ζητή­ματα ταυ­τό­τη­τας. Συν­δυα­ζό­με­νες μάλιστα οι παρα­πάνω τριβές με τις γενι­κό­τε­ρες πολι­τι­κές επι­λο­γές του Ντό­ναλντ Τραμπ είναι πολύ πιθανό να εξε­λι­χθούν δρα­μα­τικά γεγο­νότα στις ΗΠΑ.
Οσο για τα θεσμικά αντί­βαρα του αμε­ρι­κα­νι­κού πολι­τι­κού συστή­μα­τος που πολλοί επι­κα­λού­νται προ­κει­μέ­νου να δια­σκε­δά­σουν τις παρα­πάνω ανη­συ­χίες, οι γνω­ρί­ζο­ντες επι­ση­μαί­νουν ότι ιστο­ρικά ο κάθε αμε­ρι­κα­νός πρό­ε­δρος αφήνει το στίγμα του.
Μπορεί όντως να μην κάνει όλα όσα κατά καιρούς έχει πει αλλά είναι βέβαιο ότι η ομάδα Τραμπ είναι ιδιό­μορφη και συγκρο­τεί­ται από πρόσωπα που ορί­ζο­νται από ακραίες απόψεις όχι μόνο για τις ΗΠΑ αλλά για τον κόσμο όλον. Πολύ περισ­σό­τερο μάλιστα όταν είναι σε όλους γνωστό ότι η γενι­κό­τερη τάση του Ρεπου­μπλι­κα­νι­κού Κόμ­μα­τος είναι συντη­ρη­τική και δια­κρί­νε­ται για τον απο­μο­νω­τι­σμό του όσον αφορά τις διε­θνείς υπο­θέ­σεις.
Οι ίδιοι οι αμε­ρι­κα­νοί διπλω­μά­τες ανα­μέ­νουν ότι η δια­κυ­βέρ­νηση Τραμπ θα κόψει στο μισό τις διπλω­μα­τι­κές υπη­ρε­σίες του αμε­ρι­κα­νι­κού κράτους, κάτι που στην πράξη μπορεί να σημαί­νει το κλεί­σιμο προ­ξε­νείων και μικρό­τε­ρης σημα­σίας πρε­σβειών. Ακόμη εκτι­μούν ότι η σχέση των ΗΠΑ με το ΝΑΤΟ θα τεθεί σε νέα βάση.
Ο νέος αμε­ρι­κα­νός πρό­ε­δρος έχει δηλώσει ότι τα συμ­βαλ­λό­μενα μέρη του ΝΑΤΟ θα πρέπει να συνει­σφέ­ρουν ανα­λο­γι­κό­τερα για την ασφά­λειά τους στην Ατλα­ντική Συμ­μα­χία. Δεν είναι τυχαίο ότι ο γενικός γραμ­μα­τέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλ­τεν­μπεργκ ήταν από τους πρώτους που τοπο­θε­τή­θηκε μετά την εκλογή Τραμπ, ζητώ­ντας επί της ουσίας επι­βε­βαί­ωση της αμε­ρι­κα­νι­κής ευθύνης απέ­να­ντι στη Συμ­μα­χία.
Οι δια­στά­σεις της γεω­στρα­τη­γι­κής
Οπως σημειώ­νουν διπλω­μα­τι­κές πηγές, ο Ντό­ναλντ Τραμπ δεν ανα­γνω­ρί­ζει ή, κατά μια εκδοχή, ακόμη χει­ρό­τερα δεν απο­δέ­χε­ται καν το γεω­στρα­τη­γικό όφελος των ΗΠΑ ως δύναμης που εγγυά­ται την παγκό­σμια ασφά­λεια. Σύμφωνα με τη δική του αντί­ληψη «όποια χώρα έχει πρό­βλημα ασφά­λειας οφείλει να πλη­ρώ­νει».
Αντι­λαμ­βά­νε­ται ο καθείς τι θα συμβεί στον κόσμο αν οι ΗΠΑ υιο­θε­τή­σουν τον κανόνα Τραμπ. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύ­ουν ότι στο πλαίσιο αυτών των αντι­λή­ψεων θα περιο­ρι­σθεί και η στρα­τιω­τική παρου­σία των ΗΠΑ στον κόσμο. Αυτή την ώρα υπάρ­χουν αμε­ρι­κα­νι­κές βάσεις παντού και απου­σιά­ζουν μόνο από 43 χώρες επί συνόλου περίπου 200.
Ο νέος αμε­ρι­κα­νός πρό­ε­δρος, πέραν της πάγιας ρεπου­μπλι­κα­νι­κής τάσης προς τον απο­μο­νω­τι­σμό, αδυ­να­τεί να κατα­νο­ή­σει τις δια­στά­σεις της γεω­στρα­τη­γι­κής και κατ’ ορι­σμέ­νους δεν τις ανα­γνω­ρί­ζει καν. Και ο Ρίγκαν ορι­ζό­ταν από ελλείμ­ματα κατα­νό­η­σης  αλλά πλαι­σιώ­θηκε από πρόσωπα ξεχω­ρι­στά, με δυνα­τό­τη­τες και κάλυψε τα κενά του. Η δια­νοη­τική συγκρό­τηση όμως του περί­γυ­ρου του Τραμπ δεν έχει καμία σχέση με εκείνον του Ρίγκαν.
«Ενας περί­ερ­γος κόσμος» αναρ­ρι­χά­ται στην κορυφή των Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών της Αμε­ρι­κής, με ό,τι αυτό συνε­πά­γε­ται για τον κόσμο.
Η συμπά­θεια προς τον Πούτιν είναι ενδει­κτική, όπως και η εμμονή με την κινε­ζική απειλή, όπως αντι­με­τω­πί­ζει ο Ντό­ναλντ Τραμπ τη διείσ­δυση των κινε­ζι­κών προ­ϊ­ό­ντων στην πανα­με­ρι­κα­νική αγορά, ιδιαι­τέ­ρως στην απο­βιο­μη­χα­νο­ποι­η­μένη ζώνη των μεσο­δυ­τι­κών πολι­τειών, όπου ο Τραμπ σάρωσε στην κυριο­λε­ξία τη Χίλαρι Κλίντον.
Στην προ­ε­κλο­γική περίοδο έφθασε να υπό­σχε­ται δασμούς της τάξης του 45% στα κινε­ζικά προ­ϊ­ό­ντα για να προ­κα­λέ­σει την αντί­δραση των Ασιατών, οι οποίοι απει­λούν ότι δεν θα μπει ούτε ένα iPhone στην κινε­ζική αγορά αν επι­βλη­θούν συν­θή­κες εμπο­ρι­κού πολέμου. Πράγμα που προ­κά­λεσε μεγάλη ανη­συ­χία στις αμε­ρι­κα­νι­κές πολυ­ε­θνι­κές, ιδιαι­τέ­ρως την Αpple.
Αλλά η παρα­δο­ξό­της των απόψεων του περί­γυ­ρου του Τραμπ δεν σταματά στην Κίνα. Αντί­στοιχα αρνη­τική είναι η στάση του απέ­να­ντι σε υπε­ρε­θνικά σύνολα όπως αυτό της Ευρώπης. Για τον Τραμπ θα ήταν ευχής έργον να δια­λυ­θεί η Ευρω­παϊκή Ενωση. Αυτό δηλώνει άλλωστε και η ευθεία εμπλοκή και υπο­στή­ριξη της καμπά­νιας υπέρ του Brexit.
Είναι φανερό ότι η επι­κρά­τηση Τραμπ είναι δυνατόν να «κου­νή­σει» όλον τον κόσμο και να δημιουρ­γή­σει συν­θή­κες από­λυ­της απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύ­ουν ότι θα ευνο­ή­σει συγγενή πολι­τικά σχήματα στην Ευρώπη. Ηδη ο Ρέντσι απει­λεί­ται στο δημο­ψή­φι­σμα του Δεκεμ­βρίου, η Ακρο­δε­ξιά στην Αυστρία ήδη πανη­γυ­ρί­ζει, στην Ολλαν­δία οι συγ­γε­νείς του Τραμπ υπο­λο­γί­ζουν ότι θα κερ­δί­σουν τις εκλογές της προ­σε­χούς άνοιξης και ακο­λου­θεί η κρίσιμη μάχη της Γαλλίας, όπου η Μαρίν Λεπέν φιλο­δο­ξεί να ηγηθεί της χώρας. Για να ακο­λου­θή­σει το φθι­νό­πωρο του 2017 η μεγάλη εκλο­γική ανα­μέ­τρηση της Γερ­μα­νίας, η οποία θα έχει εν τω μεταξύ δεχθεί όλη την πίεση απρό­βλε­πτων γεγο­νό­των και συν­θη­κών.
Το κρίσιμο είναι ότι παντού στη Δύση ανα­δύ­ο­νται δυνά­μεις με άλλη ατζέντα από τη σημε­ρινή. Το καλο­καίρι του 2017 μπορεί να έχει έλθει τούμπα όλος ο κόσμος και να εισέλ­θει σε περίοδο μη ορατών εξε­λί­ξεων. Οπως λένε χαρα­κτη­ρι­στικά αμε­ρι­κα­νοί παρά­γο­ντες, στην περί­πτωση αυτή η ασφά­λεια και τα τρόφιμα θα ανα­δει­χθούν σε μείζονα αγαθά στην εποχή του Τραμπ.
Η θέση της Ελλάδας
Ενδε­χό­μενη απο­στα­θε­ρο­ποί­ηση ίσως να βρει την Ελλάδα απρο­ε­τοί­μα­στη. Εχει ενδια­φέ­ρον πάντως το γεγονός ότι ο πρω­θυ­πουρ­γός κ. Αλ. Τσίπρας απέφυγε επι­με­λώς να κατα­φερ­θεί ενα­ντίον του Ντό­ναλντ Τραμπ, παρότι σε ανύ­πο­πτο χρόνο είχε εκφρά­σει σχεδόν τον απο­τρο­πια­σμό του. Παρό­ντος του Μπαράκ Ομπάμα έχτισε γέφυρες προς τον Τραμπ και είναι ίσως από τους λίγους ευρω­παί­ους ηγέτες που έπραξαν κάτι τέτοιο. Είναι φανερό ότι η αντι­συ­στη­μική ελλη­νική κυβέρ­νηση ανα­μέ­νει πολι­τι­κές ανα­τρο­πές στην Ευρώπη και προ­ε­τοι­μά­ζε­ται ανα­λό­γως. Οι κ.κ. Τσίπρας και Καμ­μέ­νος είναι πιθανόν να εκτι­μούν ότι η Ευρώπη θα κιν­δυ­νεύ­σει στην εποχή του Τραμπ και ανα­ζη­τούν διε­ξό­δους. Επι­χει­ρούν να στήσουν σχέδια διεύ­ρυν­σης στο εσω­τε­ρικό, προ­σπα­θούν να ελέγ­ξουν τις κινή­σεις στο Κέντρο και στον εθνο­πα­τριω­τικό χώρο και μαζί να περι­χα­ρα­κώ­σουν τη Νέα Δημο­κρα­τία, να περιο­ρί­σουν τον Κυριάκο Μητσο­τάκη στην, ηττη­μένη κατ’ αυτούς, νεο­φι­λε­λεύ­θερη ζώνη. Προ­σπα­θούν με άλλα λόγια να δια­μορ­φώ­σουν ένα νέο δίπολο, μια νέα αντί­θεση δηλαδή, με την ελπίδα ότι θα είναι αυτοί που θα καβα­λή­σουν το ανερ­χό­μενο αντι­συ­στη­μικό κύμα στην Ευρώπη και έτσι να μακροη­με­ρεύ­σουν στην εξουσία.
Πιστεύ­ουν βαθιά πως αν δια­μορ­φω­θούν συν­θή­κες απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης στην Ευρώπη η Ελλάδα θα είναι υπο­χρε­ω­μένη να επι­τύ­χει ταχεία ανα­συ­γκρό­τηση σε περι­βάλ­λον περιο­ρι­σμέ­νων πόρων και γενι­κευ­μέ­νης κρίσης. Και για να γίνει κάτι τέτοιο θα χρεια­στεί, πάντα κατά την άποψή τους, ένα ευρύ­τερο σχήμα πολι­τι­κών και κοι­νω­νι­κών συμ­μα­χιών.
Σε κάθε περί­πτωση κοινή είναι η πεποί­θηση ότι η Ελλάδα οφείλει να προ­ε­τοι­μά­ζε­ται για τα χει­ρό­τερα, αν όντως επι­κρα­τή­σουν στην Ευρώπη δυνά­μεις συγ­γε­νείς προς την υπερ­συ­ντη­ρη­τική ομάδα του Ντό­ναλντ Τραμπ.


ΤΑ ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ

«Ενας περί­ερ­γος κόσμος» αναρ­ρι­χά­ται στην κορυφή των Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών της Αμε­ρι­κής με ό,τι αυτό συνε­πά­γε­ται για τον κόσμο

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου 3 σχόλια

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

  1. George

    Καιρος ειναι η Αμερικη να κοιταξη την Αμερικη. Οσο για τον Τσιπρα να παη στη Βενεζουελα που είναι ο φιλος του. Γιατι να τον βοηθησει ο Τραμπ, γιατι να βοηθησει έναν κουμουνιστη?

  2. Σαββας Καβαδιας

    Πολυ καλο και ενδιαφερον αρθρο .Η Ελλαδα ισως βρεθει σε πολυ δυσκολη θεση λογω της οικονομικης της ασταθεια και πρεπει να παρει καταλληλα μετρα για να λιγοστεψει τους κινδυνους της.
    Δεν αρκει η Ευροπαικη ενωσης και η πανγκοσμια Ελληνικη Ομογενεια α εχει καινουργια καθηκοντα και πρεπει να παρει προτωβουλειες για να βοηθηση οσο μπορει την πατριδα οπιος και να ειναι ο κυβερνωντας στην Ελλαδα .
    Γενικως δεν επιτρεπεται (Ισως απαγορευεται )να αφησουν οι Ελληνες τα ηνια μονο στον Τσιπρα και τους συνοδους του

  3. Savvas Athanassiadis

    Οι Τσιπροκαμμένοι το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η ΚΑΡΕΚΛΑ και η νομή της εξουσίας. Τίποτα άλλο.!!!