Ανοίγει ο δρόμος για την ανάρτηση των δασικών χαρτών

Σε τρο­χιά ορι­στι­κής ολο­κλή­ρω­σης μπαί­νει η δια­δι­κα­σία ανάρ­τη­σης των δα­σι­κών χαρ­τών, μετά τις δύο απο­φά­σεις της Ολο­μέ­λειας του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας (1364 και 1365/2021) που έκρι­ναν ότι το άρθρο 48 του ν. 4685/2020, σχε­τι­κά με τους υπό έγκρι­ση δα­σι­κούς χάρ­τες, είναι σύμ­φω­νο με τις δια­τά­ξεις του Συ­ντάγ­μα­τος.

Με τις απο­φά­σεις αυτές – όπως ανα­φέ­ρε­ται σε σχε­τι­κή ανα­κοί­νω­ση – της μεί­ζο­νος Ολο­μέ­λειας του ΣτΕ, ξε­κι­νά­ει η αντί­στρο­φη μέ­τρη­ση για την ολο­κλή­ρω­ση της με­γά­λης με­ταρ­ρύθ­μι­σης των δα­σι­κών χαρ­τών, προς όφε­λος της προ­στα­σί­ας του φυ­σι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος, της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας, αλλά και της προ­ά­σπι­σης των πε­ριου­σια­κών δι­καιω­μά­των των πο­λι­τών.

Το Ανώ­τα­το Διοι­κη­τι­κό Δι­κα­στή­ριο της χώρας, έκρι­νε ότι δεν υφί­στα­νται ζη­τή­μα­τα συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας όσον αφορά στα κυ­ρί­αρ­χα ση­μεία της δια­δι­κα­σί­ας απο­τύ­πω­σης των δα­σι­κών χαρ­τών, όπως αυτά ορί­ζο­νται στο άρθρο 48 του ν. 4685/2020.

Με­τα­ξύ αυτών, πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται τα εξής:

– Δα­σι­κό είναι ό,τι κα­λύ­πτε­ται από δα­σι­κή βλά­στη­ση όχι μόνο σή­με­ρα, αλλά και κατά το πα­ρελ­θόν, αρκεί να μην έχει εκ­δο­θεί διοι­κη­τι­κή πράξη που να αλ­λά­ζει τη χρήση του, κατά βάση πριν από το Σύ­νταγ­μα του 1975 και για όσο χρόνο συ­νε­χί­ζε­ται η επι­τρα­πεί­σα χρήση.

– Εκτά­σεις που έχουν αφιε­ρω­θεί στη γε­ωρ­γι­κή χρήση πριν από το Σύ­νταγ­μα του 1975, απο­συν­δέ­ο­νται από τη δα­σι­κή νο­μο­θε­σία, εφό­σον εξα­κο­λου­θούν να καλ­λιερ­γού­νται.

– Από τη δα­σι­κή νο­μο­θε­σία εξαι­ρού­νται οι πε­ριο­χές όπου έχουν εγκα­τα­στα­θεί βιο­μη­χα­νι­κές εγκα­τα­στά­σεις, ακόμα και μετά το Σύ­νταγ­μα του 1975. Βα­σι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση είναι η ίδρυ­σή τους να έχει επι­τρα­πεί βάσει διοι­κη­τι­κών πρά­ξε­ων.

– Το ίδιο ισχύ­ει και για τις πε­ριο­χές που κα­τα­λαμ­βά­νο­νται από εγκε­κρι­μέ­να σχέ­δια πό­λε­ων ή πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται εντός οι­κι­σμών.

Βα­σι­κά ση­μεία από­φα­σης της Ολο­μέ­λειας του ΣτΕ

– Η απο­τύ­πω­ση των δα­σι­κών εκτά­σε­ων στους δα­σι­κούς χάρ­τες πρέ­πει να είναι αξιό­πι­στη και να μην πε­ρι­λαμ­βά­νει εκτά­σεις, επί των οποί­ων δεν είναι νο­μι­κά δυ­να­τή η εφαρ­μο­γή της δα­σι­κής νο­μο­θε­σί­ας. Το ίδιο ισχύ­ει και για εκτά­σεις που δεν επι­τρέ­πε­ται να κη­ρυ­χθούν ως ανα­δα­σω­τέ­ες για να απο­κτή­σουν τη χα­μέ­νη τους βλά­στη­ση, διότι η βλά­στη­ση αυτή απο­μα­κρύν­θη­κε για κά­ποιο νό­μι­μο λόγο.

– Κατά το Δι­κα­στή­ριο, η εμ­φά­νι­ση τέ­τοιων εκτά­σε­ων ως δα­σι­κών θα προ­κα­λού­σε σύγ­χυ­ση ως προς το ποιος είναι ο δα­σι­κός πλού­τος της χώρας και θα εμπό­δι­ζε τη χά­ρα­ξη απο­τε­λε­σμα­τι­κής δη­μό­σιας πο­λι­τι­κής για τη σω­τη­ρία των δασών.

– Επι­πρό­σθε­τα, η εμ­φά­νι­ση αυτών των εκτά­σε­ων ως δα­σι­κών θα ναρ­κο­θε­τού­σε και την ανά­πτυ­ξη των γε­ωρ­γι­κών δρα­στη­ριο­τή­των, οι οποί­ες ιστο­ρι­κά συ­νέ­βα­λαν στη με­τα­πο­λε­μι­κή ανόρ­θω­ση της χώρας.

– Η εξαί­ρε­ση των εκτά­σε­ων που έχουν απο­δο­θεί σε άλλες χρή­σεις με διοι­κη­τι­κές πρά­ξεις, εξο­πλι­σμέ­νες με το τεκ­μή­ριο της νο­μι­μό­τη­τας, απο­σκο­πεί και στην ασφά­λεια δι­καί­ου.

«Με την πολύ ση­μα­ντι­κή από­φα­ση του Ανώ­τα­του Διοι­κη­τι­κού Δι­κα­στη­ρί­ου, ανοί­γει ο δρό­μος για την ανάρ­τη­ση των δα­σι­κών χαρ­τών που απο­τε­λεί μία από τις πλέον εμ­βλη­μα­τι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις στην ιστο­ρία της χώρας. Πρό­κει­ται για έργο εθνι­κής ση­μα­σί­ας, το οποίο θα επι­λύ­σει πολ­λές πα­θο­γέ­νειες που τα­λα­νί­ζουν το νε­ό­τε­ρο ελ­λη­νι­κό κρά­τος από την ίδρυ­σή του», δή­λω­σε ο υπουρ­γός Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας, Κώ­στας Σκρέ­κας, για την από­φα­ση της μεί­ζο­νος Ολο­μέ­λειας του ΣτΕ. Υπο­γράμ­μι­σε δε, ότι «με από­λυ­το σε­βα­σμό στις απο­φά­σεις του ΣτΕ και στις δια­τά­ξεις του Συ­ντάγ­μα­τος θα ολο­κλη­ρώ­σου­με την κύ­ρω­ση των δα­σι­κών χαρ­τών και θα διορ­θώ­σου­με τα σφάλ­μα­τα που ση­μειώ­θη­καν στη δια­δι­κα­σία, προ­κει­μέ­νου να κα­το­χυ­ρώ­σου­με την προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος, της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας και κυ­ρί­ως των νό­μι­μων ατο­μι­κών δι­καιω­μά­των των πο­λι­τών. Η ανάρ­τη­ση των δα­σι­κών χαρ­τών είναι εξαι­ρε­τι­κά ση­μα­ντι­κή και για την οι­κο­νο­μι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα, ιδίως για την προ­σέλ­κυ­ση επεν­δύ­σε­ων, δε­δο­μέ­νου ότι εφε­ξής θα υπάρ­χει ένα ξε­κά­θα­ρο πλαί­σιο για τις χρή­σεις γης. Επι­πρό­σθε­τα, θα επι­τρέ­ψει την ολο­κλή­ρω­ση του Κτη­μα­το­λο­γί­ου, το οποίο επί­σης απο­τε­λεί ση­μα­ντι­κή με­ταρ­ρύθ­μι­ση για την προ­στα­σία της πε­ριου­σί­ας των πο­λι­τών και τη δια­σφά­λι­ση του δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος».

O υφυ­πουρ­γός Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας, Γιώρ­γος Αμυ­ράς επι­σή­μα­νε ότι «η από­φα­ση του ΣτΕ μας επι­τρέ­πει να προ­χω­ρή­σου­με με γορ­γούς ρυθ­μούς στις απαι­τού­με­νες νο­μο­θε­τι­κές πα­ρεμ­βά­σεις ώστε να επι­λύ­σου­με τα εκ­κρε­μή ζη­τή­μα­τα των δα­σω­θέ­ντων αγρών και των εκ­χερ­σω­μέ­νων εκτά­σε­ων, όπως άλ­λω­στε πρά­ξα­με για την ανα­γνώ­ρι­ση του τεκ­μη­ρί­ου κυ­ριό­τη­τας υπέρ των ιδιω­τών στα Ιόνια νησιά, την Κρήτη, τη Λέσβο, Σάμο και Χίο, τις Κυ­κλά­δες, τα Δω­δε­κά­νη­σα, τα Κύ­θη­ρα-Αντι­κύ­θη­ρα και τη Μάνη, αλλά και για την εξαί­ρε­ση των ασπα­λά­θων από τα δα­σι­κά είδη. Δια­φυ­λάτ­του­με το δάσος σύμ­φω­να με τις επι­τα­γές του Συ­ντάγ­μα­τος και συγ­χρό­νως  δια­σφα­λί­ζου­με τα ιδιο­κτη­σια­κά δι­καιώ­μα­τα των πο­λι­τών μια για πάντα, χωρίς να τους βα­σα­νί­ζουν εκ­κρε­μό­τη­τες στο μέλ­λον».

Πηγή in.gr