Πουαρό

Aκούω υπουργό , γνωστόν για τα «όχι» του και την δυσθυ­μία του, να  παρι­στά­νει το μεγά­θυμο, για να μαλα­κώ­σει και να δικαιο­λο­γή­σει την συμπε­ρι­φορά του φερό­με­νου ως χει­ρι­στή του ταχύ­πλοου, που εμβό­λισε προχθές σκάφος στην Αίγινα οδη­γώ­ντας στο θάνατο τέσ­σε­ρις ανθρώ­πους μεταξύ των οποίων και ένα μικρό παιδί. Μέχρι να συνέλ­θεις από την έκπληξη σκε­πτό­με­νος τι δουλειά έχει ο υπουρ­γός να μετα­τρέ­πε­ται σε ανα­κριτή, να’ σου στο χορό και το λοιπό πολι­τικό προ­σω­πικό να παρι­στά­νει τον Πουαρό. Ακόμα και ένα τέτοιο τραγικό περι­στα­τικό, κάποιοι το βλέπουν σαν ευκαι­ρία για κόντρες, πολι­τική εκμε­τάλ­λευση, συγκρού­σεις και φασαρία με σκο­πι­μό­τη­τες. Τίποτε δεν ξεφεύ­γει από την μικρο­πο­λι­τική τους. Ούτε ο θάνατος. Εχει πιο κάτω;