Τα πολυπρόσωπα Δωδεκάνησα

Απέ­να­ντι από τις ακτές της Τουρ­κί­ας, κεί­τε­ται ένα σύ­μπλεγ­μα νη­σιών πο­λυ­πρό­σω­πο, που προ­σφέ­ρει στον τα­ξι­διώ­τη μια μο­να­δι­κή όψη του ελ­λη­νι­κού κα­λο­και­ριού!

Ανυ­πέρ­βλη­τα φυ­σι­κά τοπία, μα­γευ­τι­κές πα­ρα­λί­ες, πλού­σια πο­λι­τι­στι­κή κλη­ρο­νο­μιά και πα­ρα­δο­σια­κός τρόπο ζωής, αυτά συν­θέ­τουν τον χα­ρα­κτή­ρα του πο­λυ­πρό­σω­που συ­μπλέγ­μα­τος.

Είναι τα Δω­δε­κά­νη­σα, με ιστο­ρία που χά­νε­ται στα βάθη των αιώ­νων, με τοπία απα­ρά­μιλ­λης ομορ­φιάς και με φα­να­τι­κούς πα­ρα­θε­ρι­στές, που σπεύ­δουν κάθε κα­λο­καί­ρι να τα επι­σκε­φτούν, για να «μα­ζέ­ψουν» ει­κό­νες και οσμές!

Κάθε λι­μά­νι και μια δια­φο­ρε­τι­κή ει­κό­να, κάθε κά­τοι­κος και μια και­νού­ρια ιστο­ρία, είναι οι προ­ο­ρι­σμοί που όσοι τους επι­σκέ­φθη­καν ζουν με τις ωραιό­τε­ρες ανα­μνή­σεις και την ελ­πί­δα να επι­στρέ­ψουν σύ­ντο­μα στις γει­το­νιές που λά­τρε­ψαν!

Σας προει­δο­ποιού­με, αν «ρί­ξε­τε» άγκυ­ρα σε αυτά τα νησιά μην πε­ρι­μέ­νε­τε να την ση­κώ­σε­τε σύ­ντο­μα, οι ακρο­για­λιές και ο τρό­πος ζωής των άξιων κα­τοί­κων θα σας δέ­σουν για πάντα εκεί!

Το νησί των Ιπ­πο­τών, τη μα­γευ­τι­κή Ρόδο. Το νησί του Ιπ­πο­κρά­τη, την πα­νέ­μορ­φη Κω. Το νησί της Απο­κά­λυ­ψης, την ατμο­σφαι­ρι­κή Πάτμο. Το νησί των σφουγ­γα­ρά­δων, τη γοη­τευ­τι­κή Κά­λυ­μνο. Την αρ­χο­ντι­κή Σύμη, τη γρα­φι­κή Αστυ­πά­λαια,το ακρι­τι­κό Κα­στε­λό­ρι­ζο, τη Χάλκη, την Τήλο, τη Νί­συ­ρο, τη Λέρο, τη Κάρ­πα­θο, την Κάσο, τους Λει­ψούς και τα μικρά νη­σά­κια Τέ­λεν­δο, Ψέ­ρι­μο, Αρ­κούς και Αγα­θο­νή­σι.

Ας γνω­ρί­σου­με με­ρι­κά από αυτά!

Ρόδος

Η κο­σμο­πο­λί­τι­κη Ρόδος συ­γκε­ντρώ­νει πλήθη επι­σκε­πτών που έρ­χο­νται από όλα τα μέρη του κό­σμου για να θαυ­μά­σουν την ασύ­γκρι­τη ομορ­φιά της. Ση­μείο ανα­φο­ράς η Παλιά πόλη, άρι­στα δια­τη­ρη­μέ­νη, μνη­μείο της Πα­γκό­σμιας Πο­λι­τι­στι­κής Κλη­ρο­νο­μιάς της UNESCO από το 1988. Η Οδός των Ιπ­πο­τών, το Πα­λά­τι του Με­γά­λου Μα­γί­στρου, το Αρ­χαιο­λο­γι­κό Μου­σείο, το Μαν­δρά­κι είναι ορι­σμέ­να μόνο από τα αξιο­θέ­α­τα της πόλης με τα στενά δρο­μά­κια, τα μικρά σπί­τια και τα εντυ­πω­σια­κά ιπ­πο­τι­κά κτί­σμα­τα, πλαι­σιω­μέ­να από πε­ρί­που 200 με­σαιω­νι­κές εκ­κλη­σί­ες.

Κά­λυ­μνος

Η Κά­λυ­μνος, το νησί των σφουγ­γα­ρά­δων, είναι ανα­γνω­ρι­σμέ­νος προ­ο­ρι­σμός εναλ­λα­κτι­κών δια­κο­πών για δρα­στη­ριό­τη­τες όπως η αναρ­ρί­χη­ση, η κα­τά­δυ­ση, η ορει­νή πε­ζο­πο­ρία και σπη­λαιο­λο­γία. Στην εν­δο­χώ­ρα της Κα­λύ­μνου, σε από­στα­ση ασφα­λεί­ας από τη θά­λασ­σα, βρί­σκε­ται κτι­σμέ­νη η παλιά πρω­τεύ­ου­σα του νη­σιού, το Χωριό όπου δε­σπό­ζει η βυ­ζα­ντι­νή εκ­κλη­σία της Πα­να­γί­ας Χα­ρι­τω­μέ­νης με το πε­ρί­φη­μο ξυ­λό­γλυ­πτο τέ­μπλο και το Με­γά­λο Κά­στρο.

Κάρ­πα­θος

Νησί με αντι­θέ­σεις και συ­ναρ­πα­στι­κές εναλ­λα­γές το­πί­ων. Ει­κό­νες από βουνό και θά­λασ­σα που δια­δέ­χο­νται η μία την άλλη, με τις κα­τά­φυ­τες εκτά­σεις να πρω­τα­γω­νι­στούν. Αυτό το στε­νό­μα­κρο νησί, που δε­σπό­ζει ανά­με­σα στη Ρόδο και την Κρήτη, χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται από τα του­ρι­στι­κά ανό­θευ­τα τοπία, τους γρα­φι­κούς οι­κι­σμούς, τη φι­λο­ξε­νία των κα­τοί­κων και την άρ­ρη­κτη σχέση του με τα ήθη και τα έθιμα.

Κα­στε­λό­ρι­ζο

Το όνομα «Κα­στε­λό­ρι­ζο» είναι δυ­τι­κής προ­έ­λευ­σης και ση­μαί­νει κόκ­κι­νο φρού­ριο. Ο μο­να­δι­κός οι­κι­σμός με τα παλιά αρ­χο­ντι­κά γύρω από το λι­μά­νι απο­τε­λεί­ται από τις συ­νοι­κί­ες Πη­γά­δια, Χω­ρά­φια και Μαν­δρά­κι. Τα σπί­τια, αμ­φι­θε­α­τρι­κά χτι­σμέ­να γύρω από τη θά­λασ­σα, έχουν μία αξιο­θαύ­μα­στη ομοιο­μορ­φία: είναι όλα τους από ντό­πια πέτρα, σι­δε­ριές και κε­ρα­μί­δια από Ατ­τά­λεια και Μασ­σα­λία και ξύλο από τα πα­ρά­λια της Μι­κρα­σί­ας. Αυτό που κάνει το νησί να ξε­χω­ρί­ζει είναι η απου­σία δρό­μων. Οι ντό­πιοι περ­πα­τά­νε μέσα από τα «χα­λα­τά».

Λέρος

Η θά­λασ­σα σμί­λε­ψε με πε­ρίσ­σεια χάρη τα ήρεμα ακρο­γιά­λια της και της χά­ρι­σε δα­ντε­λω­τές ακτές και απά­νε­μα λι­μά­νια. Με ει­κό­νες απα­ρά­μιλ­λης ομορ­φιάς και αμ­μου­δε­ρές πα­ρα­λί­ες, η Λέρος σαν μια «ξε­λο­γιά­στρα» γυ­ναί­κα θέλει τον τα­ξι­διώ­τη για πάντα δικό της!

Η Λέρος κατά τη μυ­θο­λο­γία ήταν νησί της Άρ­τε­μης, της θεάς των δασών και του κυ­νη­γιού. Κα­θό­λου άδικα, καθώς προ­στα­τευ­μέ­νοι όρμοι, λόφοι, πευ­κώ­νες και ελαιώ­νες, χα­μη­λές πε­δι­νές εκτά­σεις με άφθο­να νερά συν­θέ­τουν την ει­κό­να της. Ιδα­νι­κή για ήσυ­χες δια­κο­πές, η Λέρος εντυ­πω­σιά­ζει με την ιτα­λι­κή αρ­χι­τε­κτο­νι­κή της, τις πε­ντα­κά­θα­ρες πα­ρα­λί­ες και το επι­βλη­τι­κό κά­στρο της Πα­να­γιάς στο λόφο Απι­τύ­κι.

Η λέξη «λερός» ση­μαί­νει λείος, επί­πε­δος – το νησί είναι πε­δι­νό, με απέ­ρα­ντους κά­μπους που φτά­νουν ως την ακρο­θα­λασ­σιά και χα­μη­λά βουνά κα­τά­φυ­τα από πεύκα, βε­λα­νι­διές και μια πλού­σια ποι­κι­λία λου­λου­διών.

Νί­συ­ρος

Η Νί­συ­ρος είναι από τα πιο όμορ­φα νησιά του Αι­γαί­ου, άθι­κτο ακόμη από την του­ρι­στι­κή ανά­πτυ­ξη. Όλο το νησί θα μπο­ρού­σε να χα­ρα­κτη­ρι­στεί «υπαί­θριο γε­ω­λο­γι­κό μου­σείο», καθώς η Νί­συ­ρος είναι ένας ηφαι­στεια­κός κώνος που ανα­δύ­θη­κε από τη θά­λασ­σα 150.000 χρό­νια πριν.

Πά­τμος

Η Πά­τμος είναι ένα θρη­σκευ­τι­κό κέ­ντρο με πα­γκό­σμιο εν­δια­φέ­ρον χάρη στο Σπή­λαιο της Απο­κά­λυ­ψης και την Μονή της Πά­τμου, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Η Πά­τμος είναι και ένας εν­δια­φέ­ρον τα­ξι­διω­τι­κός προ­ο­ρι­σμός για δια­κο­πές δια­φο­ρε­τι­κές από αυτές που προ­σφέ­ρουν συ­νή­θως τα νησιά του Αι­γαί­ου, καθώς συν­δυά­ζει ένα πα­νέ­μορ­φο φυ­σι­κό πε­ρι­βάλ­λον και ήπια του­ρι­στι­κή ανά­πτυ­ξη.

Αστυ­πά­λαια

Η Αστυ­πά­λαια είναι το δυ­τι­κό­τε­ρο νησί του συ­μπλέγ­μα­τος και βρί­σκε­ται ακρι­βώς εκεί όπου τα Δω­δε­κά­νη­σα συ­να­ντούν τις Κυ­κλά­δες. Έτσι, μοι­ρά­ζε­ται κάτι από την ομορ­φιά και των δύο νη­σιώ­τι­κων συ­νό­λων στο τοπίο και την αρ­χι­τε­κτο­νι­κή της.

Πηγή: http://www.newsbomb.gr