Γολγοθάς για τους εποχικά εργαζόμενους μέχρι την καταβολή της επόμενης μισθοδοσίας

• Κάθε χρόνος που περνά χωρίς να επι­τυγ­χά­νε­ται η χρονική επέ­κταση του επι­δό­μα­τος ανερ­γίας, καθί­στα­ται ακόμα πιο δυσχε­ρής η θέση των επο­χιακά εργα­ζο­μέ­νων σε μια περιοχή που καταρ­ρί­πτει τα ρεκόρ των αφίξεων το ένα μετά το άλλο

• Οι αλλαγές που ανα­κοι­νώ­θη­καν στο θεσμικό πλαίσιο για την κατα­βολή του επι­δό­μα­τος ανερ­γίας δεν καλύ­πτουν τις ανάγκες των εποχικά εργα­ζό­με­νων, σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΕΚΡ

Στις αρχές Φεβρουα­ρίου θα κατα­βλη­θεί η τελευ­ταία δόση του επι­δό­μα­τος ανερ­γίας για τους περισ­σό­τε­ρους επο­χιακά εργα­ζό­με­νους της Ρόδου, ενώ μεγάλος αριθμός εργα­ζο­μέ­νων έλαβε την τελευ­ταία δόση στις αρχές Ιανουα­ρίου με το κενό που μεσο­λα­βεί μέχρι την κατα­βολή μισθού να είναι τερά­στιο.

Παρότι η προ­ε­τοι­μα­σία για τη σεζόν έχει ξεκι­νή­σει, αφού τον Μάρτιο ξεκι­νάει επι­σή­μως η του­ρι­στική περί­ο­δος οι πρώτοι μισθοί στους εργα­ζό­με­νους θα αρχί­σουν να κατα­βάλ­λο­νται από τον Μάιο και για έναν μικρό αριθμό από τον Απρίλιο.

Μέχρι τότε, που ουσια­στικά μεσο­λα­βεί ένα τρίμηνο και σε κάποιες περι­πτώ­σεις τετρά­μηνο, οι επο­χιακά εργα­ζό­με­νοι καλού­νται να φέρουν εις πέρας τις υπο­χρε­ώ­σεις τους με μηδε­νικό εισό­δημα.

Στα τελευ­ταία χρόνια που το επίδομα είναι κου­τσου­ρε­μένο οι τιμές στα βασικά είδη πρώτης ανάγκης και οι ανα­τι­μή­σεις σε μια σειρά από προ­ϊ­ό­ντα και υπη­ρε­σίες, μετα­τρέ­πουν την καθη­με­ρι­νό­τητα των εργα­ζο­μέ­νων σε Γολγοθά.

Όπως λέει στη «δ» ο πρό­ε­δρος του ΕΚΡ Πανα­γιώ­της Εγγλέ­ζος, κάθε χρόνος που περνά χωρίς να επι­τυγ­χά­νε­ται η χρονική επέ­κταση του επι­δό­μα­τος ανερ­γίας, καθί­στα­ται ακόμα πιο δυσχε­ρής η θέση των επο­χιακά εργα­ζο­μέ­νων σε μια περιοχή που καταρ­ρί­πτει τα ρεκόρ των αφίξεων το ένα μετά το άλλο.

Για τον λόγο αυτό, όπως επι­ση­μαί­νει ο πρό­ε­δρος, το Εργα­τικό Κέντρο Ρόδου θα εντεί­νει τις προ­σπά­θειές του σε συνερ­γα­σία με τα Εργα­τικά Κέντρα Κρήτης για την επί­τευξη της επέ­κτα­σης του επι­δό­μα­τος. «Αν κάποιοι το έχουν ξεχάσει ή τους βολεύει να το ξεχά­σουν, τους δια­βε­βαιώνω ότι εμείς κρατάμε ψηλά τη σημαία του επι­δό­μα­τος ανερ­γίας», λέει ο κ. Π. Εγγλέ­ζος.

Αξίζει να σημειω­θεί ότι το Εργα­τικό Κέντρο Ρόδου και τα Εργα­τικά Κέντρα Κρήτης, εκπρο­σω­πούν το 40% και πλέον των εργα­ζο­μέ­νων της χώρας στα του­ρι­στικά και επι­σι­τι­στικά επαγ­γέλ­ματα.

Οι διοι­κή­σεις των πέντε Εργα­τι­κών Κέντρων (Ηρα­κλείου, Λασι­θίου, Ρεθύ­μνου, Χανίων και Ρόδου) συντο­νί­ζουν τις ενέρ­γειές τους, προ­κει­μέ­νου να ασκή­σουν συντο­νι­σμένα πιέσεις για την επί­τευξη του βασικού αιτή­μα­τος που αφορά στον εκσυγ­χρο­νι­σμό της κατα­βο­λής του επι­δό­μα­τος ανερ­γίας, καθώς είναι ο μόνος τρόπος για να επι­στρέ­ψουν οι εργα­ζό­με­νοι στα εποχικά επαγ­γέλ­ματα και να καλυ­φθούν οι χιλιά­δες κενές θέσεις εργα­σίας που προ­κα­λούν αρρυθ­μίες.

Η καλή συνερ­γα­σία που έχει ανα­πτυ­χθεί στα τελευ­ταία χρόνια ανάμεσα στα πέντε Εργα­τικά Κέντρα, έχει φέρει απο­τε­λέ­σματα σε μια σειρά σημα­ντικά από ζητή­ματα γι΄αυτό και απο­φα­σί­στηκε να ενωθούν οι δυνά­μεις και στο ζήτημα της επέ­κτα­σης του επο­χι­κού επι­δό­μα­τος.

Η συνερ­γα­σία των Εργα­τι­κών Κέντρων Ρόδου και Κρήτης που εκπρο­σω­πούν συνο­λικά περισ­σό­τε­ρους από 150.000 εργα­ζό­με­νους εκτι­μά­ται ότι θα προ­κα­λέ­σει την κινη­το­ποί­ηση των Εργα­τι­κών Κέντρων και άλλων του­ρι­στι­κών περιο­χών της χώρας.

Όπως λέει ο πρό­ε­δρος του ΕΚΡ, οι αλλαγές που ανα­κοι­νώ­θη­καν στο θεσμικό πλαίσιο για την κατα­βολή του επι­δό­μα­τος ανερ­γίας δεν καλύ­πτουν τις ανάγκες των εποχικά εργα­ζό­με­νων.

Το κοστο­λό­γιο, με βάση τους υπο­λο­γι­σμούς του Εργα­τι­κού Κέντρου Ρόδου, για την επέ­κταση ανέρ­χε­ται σε περίπου 69 εκατ. ευρώ για 250.000 εποχικά απα­σχο­λού­με­νους το μεγα­λύ­τερο μέρος των οποίων απα­σχο­λεί­ται σε ξενο­δο­χεία και που η αλλαγή καθε­στώ­τος στην κατα­βολή του επι­δό­μα­τος ανερ­γίας έχει υπο­βαθ­μί­σει σημα­ντικά την ποιό­τητα της καθη­με­ρι­νό­τη­τάς τους.

Όπως εκτι­μά­ται οι δύο αυτές αλλαγές είναι κομ­βι­κές για να επι­στρέ­ψουν οι εργα­ζό­με­νοι στα του­ρι­στικά επαγ­γέλ­ματα και να αντι­με­τω­πι­στεί το σοβαρό πρό­βλημα των κενών θέσεων εργα­σίας που ταλα­νί­ζει ολό­κληρο το οικο­δό­μημα του του­ρι­σμού, καθώς μέσω αυτής της δια­δι­κα­σίας θα ενι­σχυ­θεί το εισό­δημά τους.

Σε συν­δυα­σμό με το κύμα ακρί­βειας που έχει φέρει τα νοι­κο­κυ­ριά στα νησιά σε πλήρη από­γνωση η ικα­νο­ποί­ηση των αιτη­μά­των αυτών καθί­στα­ται πιο επι­βε­βλη­μένη από ποτέ.

Η επέ­κταση του επι­δό­μα­τος ανερ­γίας αφορά σε περίπου 48.000 εποχικά απα­σχο­λού­με­νους στο νησί, δηλαδή περίπου το 85% του εργα­τι­κού δυνα­μι­κού εκτός από τους δημό­σιους και δημο­τι­κούς υπαλ­λή­λους στο νησί.

Στόχος του Εργα­τι­κού Κέντρου Ρόδου είναι η δια­μόρ­φωση ενός νέου εθνικού πλαι­σίου που θα ορίζει την επο­χι­κό­τητα με βάση τη φύση του επαγ­γέλ­μα­τος και την περιοχή απα­σχό­λη­σής του, περιο­ρί­ζο­ντας στις στρε­βλώ­σεις και λύνο­ντας τα χέρια εργο­δο­τών και εργα­ζο­μέ­νων.

Να σημειω­θεί ότι ως επο­χιακή θεω­ρεί­ται, σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις του άρθρου 31 του Ν. 3144/2013, η εργασία που παρέ­χε­ται σε επι­χει­ρή­σεις, εκμε­ταλ­λεύ­σεις, υπο­κα­τα­στή­ματα ή παραρ­τή­ματα επι­χει­ρή­σεων οι οποίες από τη φύση τους, τις και­ρι­κές ή ιδιαί­τε­ρες συν­θή­κες ή λόγω των χρη­σι­μο­ποιού­με­νων πρώτων υλών λει­τουρ­γούν κατά ημε­ρο­λο­γιακό έτος για χρονικό διά­στημα μεγα­λύ­τερο από δύο και μικρό­τερο από εννέα μήνες, κατά το υπό­λοιπο δε χρονικό διά­στημα του ημε­ρο­λο­για­κού έτους δεν απα­σχο­λούν προ­σω­πικό που υπερ­βαί­νει το 25% του μέσου όρου του προ­σω­πι­κού, το οποίο απα­σχο­λούν κατά την περίοδο αιχμής της δρα­στη­ριό­τη­τάς τους.

Η εποχική εργασία, ως μορφή ευέ­λι­κτης απα­σχό­λη­σης είναι η απα­σχό­ληση του εργα­ζο­μέ­νου για συγκε­κρι­μέ­νους μήνες του έτους. Η εποχική απα­σχό­ληση εξυ­πη­ρε­τεί κυρίως, επι­χει­ρή­σεις με αμιγώς εποχική δρα­στη­ριό­τητα, όπως για παρά­δειγμα επι­χει­ρή­σεις, κατα­στή­ματα και ξενο­δο­χεία που λει­τουρ­γούν μόνο στη διάρ­κεια της του­ρι­στι­κής σεζόν.

Επίσης, χρη­σι­μο­ποιεί­ται και από επι­χει­ρή­σεις που καίτοι λει­τουρ­γούν καθ’ όλη τη διάρ­κεια του έτους, ορι­σμέ­νες χρο­νι­κές περιό­δους έχουν αυξη­μένο φόρτο εργα­σίας και άρα αυξη­μένη ανάγκη για εργα­τικό δυνα­μικό.

Αξίζει, να σημειω­θεί ότι συνήθως οι επο­χι­κοί εργα­ζό­με­νοι δεν θεω­ρού­νται μερικώς εργα­ζό­με­νοι, παρά μόνο στις περι­πτώ­σεις που ισχύουν γι’ αυτούς και οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για τη μερική απα­σχό­ληση, δηλαδή η παροχή της επο­χια­κής εργα­σίας λιγό­τε­ρες ώρες τη μέρα.

Η ετήσια περί­ο­δος παροχής της επο­χι­κής απα­σχό­λη­σης δεν μπορεί να είναι μικρό­τερη από δύο, ούτε μεγα­λύ­τερη από εννέα μήνες.

Από τους 52.000 περίπου εργα­ζό­με­νους της Ρόδου που απο­τε­λούν το εργα­τικό δυνα­μικό της περιο­χής, οι 48.000 είναι εποχικά εργα­ζό­με­νοι.