Φ. Γεννηματά: «Παιχνίδια μικροπολιτικής και οριακών πλειοψηφιών είναι αυτή τη στιγμή παιχνίδια με τη φωτιά»

Συ­νέ­ντευ­ξη στον

Δα­μια­νό Αθα­να­σί­ου

«Δεν πρό­κει­ται να ψη­φί­σου­με μέτρα που οδη­γούν τη χώρα σε ύφεση αντί σε ανά­πτυ­ξη».

Τα πα­ρα­πά­νω το­νί­ζει, σε συ­νέ­ντευ­ξή της προς την «δη­μο­κρα­τι­κή», η πρό­ε­δρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της Δη­μο­κρα­τι­κής Συ­μπα­ρά­τα­ξης κ. Φώφη Γεν­νη­μα­τά και ταυ­τό­χρο­να σπεύ­δει να επα­να­λά­βει ότι «η μόνη ελ­πί­δα για να βγει η χώρα από το τέλμα, είναι μια κυ­βέρ­νη­ση συ­νερ­γα­σί­ας όλων των φι­λο­ευ­ρω­παϊ­κών δυ­νά­με­ων».

Και ότι «παι­χνί­δια μι­κρο­πο­λι­τι­κής και ορια­κών πλειο­ψη­φιών με δε­κα­νί­κια, είναι αυτή τη στιγ­μή παι­χνί­δια με τη φωτιά».

Η κ. Φώφη Γεν­νη­μα­τά προ­χω­ρεί, όμως, και λίγο πιο πέρα, το­νί­ζο­ντας με έμ­φα­ση: «Με δήθεν προ­σκλή­σεις για συ­νεν­νό­η­ση, που υπο­νο­μεύ­ο­νται την επο­μέ­νη από τον ίδιο τον πρω­θυ­πουρ­γό, με δη­μα­γω­γία και ανα­ζή­τη­ση συ­νε­νό­χων, δεν χα­ράσ­σε­ται εθνι­κό σχέ­διο πλεύ­σης για τα μεί­ζο­να θέ­μα­τα, όπως είναι η έξο­δος της χώρας από την ύφεση και την κρίση, καθώς και η πα­ρα­γω­γι­κή ανα­συ­γκρό­τη­σή της».

Ανα­φε­ρό­με­νη η κ. Φώφη Γεν­νη­μα­τά στη δια­χεί­ρι­ση του προ­σφυ­γι­κού και με­τα­να­στευ­τι­κού ρεύ­μα­τος και την πίεση που δέ­χο­νται τα Δωδ/νησα, το­νί­ζει: «Είναι αλή­θεια ότι τα Δω­δε­κά­νη­σα υπερ­βαί­νουν τις δυ­να­τό­τη­τές τους για να αντε­πε­ξέλ­θουν σε πρω­τό­γνω­ρες και τρα­γι­κές συν­θή­κες», γι’ αυτό και προ­τεί­νει: «Ο δια­χω­ρι­σμός των προ­σφύ­γων από τους με­τα­νά­στες θα πρέ­πει να γί­νε­ται στην Τουρ­κία, στο Λί­βα­νο και στην Ιορ­δα­νία, αυτό είναι και το ασφα­λέ­στε­ρο για τους με­τα­κι­νού­με­νους προ­σφυ­γι­κούς πλη­θυ­σμούς».

Ανα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξη της κ. Φώφης Γεν­νη­μα­τά, προς την «δη­μο­κρα­τι­κή»:

• Το ΠΑΣΟΚ το κα­λο­καί­ρι ψή­φι­σε νέο ννη­μό­νιο. Γιατί αρ­νεί­ται τώρα να ψη­φί­σει τους εφαρ­μο­στι­κούς νό­μους;

Το ΠΑΣΟΚ το κα­λο­καί­ρι ψή­φι­σε ΝΑΙ για να πα­ρα­μεί­νει η χώρα στην Ευ­ρώ­πη και στην Ευ­ρω­ζώ­νη γιατί, με την αλ­λο­πρό­σαλ­λη πο­λι­τι­κή του και τους ατυ­χείς χει­ρι­σμούς του, ο κ. Τσί­πρας οδή­γη­σε τη χώρα ένα βήμα πριν το Grexit. Έκλει­σαν τις τρά­πε­ζες με τα capital controls και έφε­ραν το 3ο και επα­χθέ­στε­ρο μνη­μό­νιο. Τότε απώ­λε­σαν την πλειο­ψη­φία στη Bουλή, οπότε η κα­τα­ψή­φι­σή του θα σή­μαι­νε έξοδο από την Ευ­ρω­ζώ­νη. Ο κ. Τσί­πρας επέ­στρε­ψε στους Ευ­ρω­παί­ους τα 11 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια, που τα εί­χα­με backup για να υπο­στη­ρι­χθεί η χώρα στην προ­σπά­θειά της να ξα­να­βγεί στις αγο­ρές και ανα­γκά­στη­κε να πάρει λεφτά από οπου­δή­πο­τε υπήρ­χαν στο δη­μό­σιο για να μπο­ρέ­σει να πλη­ρώ­σει τους μι­σθούς και τις συ­ντά­ξεις, αφυ­δα­τώ­νο­ντας έτσι τα νο­σο­κο­μεία και τα πα­νε­πι­στή­μια. Δεν πρό­κει­ται να ψη­φί­σου­με μέτρα που οδη­γούν τη χώρα σε ύφεση αντί σε ανά­πτυ­ξη.

• Μήπως η στάση αυτή της Δη­μο­κρα­τι­κής Συ­μπα­ρά­τα­ξης τη­ρεί­ται ως πίεση με στόχο να συμ­με­τά­σχει σε κυ­βέρ­νη­ση συ­νερ­γα­σί­ας;

Η πίεση που ασκού­με είναι να κυ­βερ­νή­σουν επι­τέ­λους, πράγ­μα που ο πρω­θυ­πουρ­γός και το επι­τε­λείο του φαί­νε­ται να απο­φεύ­γουν ή να μην μπο­ρούν να κά­νουν. Και πίσω από την πίεση βρί­σκε­ται η πε­ποί­θη­σή μας ότι ακόμα και σε αυτήν τη δυ­σχε­ρή κα­τά­στα­ση στην οποία βρί­σκε­ται η χώρα, μπο­ρούν οι πο­λι­τι­κές να είναι κοι­νω­νι­κά δι­καιό­τε­ρες, να μην τσα­κί­ζουν τα νοι­κο­κυ­ριά και τις επι­χει­ρή­σεις και να ωθή­σουν τη χώρα στην ανά­πτυ­ξη. Σε πο­λι­τι­κό επί­πε­δο αυτό μπο­ρεί να γίνει μόνο με έμπρα­κτη συ­νεν­νό­η­ση, πάνω σε ένα πρό­γραμ­μα ανα­συ­γκρό­τη­σης της χώρας όχι στα λόγια, όπως κάνει ο κ. Τσί­πρας. Έχω απε­ρί­φρα­στα δη­λώ­σει ότι η μόνη ελ­πί­δα να βγει η χώρα από το τέλμα είναι με κυ­βέρ­νη­ση συ­νερ­γα­σί­ας όλων των φι­λο­ευ­ρω­παϊ­κών δυ­νά­με­ων. Παι­χνί­δια μι­κρο­πο­λι­τι­κής και ορια­κών πλειο­ψη­φιών με δε­κα­νί­κια είναι αυτή τη στιγ­μή παι­χνί­δια με τη φωτιά.

• Σχε­τί­ζε­ται αυτή η επι­δί­ω­ξή σας με την αλ­λα­γή του εκλο­γι­κού νόμου;

Αν ο εκλο­γι­κός νόμος ήταν ανα­λο­γι­κό­τε­ρος και αντι­προ­σω­πευ­τι­κό­τε­ρος της βού­λη­σης των πο­λι­τών, σή­με­ρα –μετά τις τε­λευ­ταί­ες εκλο­γές- θα εί­χα­με εκ των πραγ­μά­των μια κυ­βέρ­νη­ση πολύ κοντά σε αυτό που προ­τεί­νου­με –δη­λα­δή την εθνι­κή συ­νεν­νό­η­ση- και πι­στεύω ότι η χώρα θα είχε ήδη μπει σε μια θε­τι­κή τρο­χιά. Εί­χα­με προ­τεί­νει αλ­λα­γή του εκλο­γι­κού νόμου το κα­λο­καί­ρι, αλλά ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ αρ­νή­θη­κε. Και από τις εξε­λί­ξεις των πρώ­των μηνών, είναι φα­νε­ρό ότι χά­νε­ται πο­λύ­τι­μος χρό­νος για τη χώρα. Με δήθεν προ­σκλή­σεις για συ­νεν­νό­η­ση, που υπο­νο­μεύ­ο­νται την επο­μέ­νη από τον ίδιο τον πρω­θυ­πουρ­γό, με δη­μα­γω­γία και με ανα­ζή­τη­ση συ­νε­νό­χων, δεν χα­ράσ­σε­ται εθνι­κό σχέ­διο πλεύ­σης για τα μεί­ζο­να θέ­μα­τα. Όπως είναι η έξο­δος της χώρας από την ύφεση και την κρίση καθώς και η πα­ρα­γω­γι­κή ανα­συ­γκρό­τη­σής της .

• Τα Δω­δε­κά­νη­σα δί­νουν μια άνιση μάχη για να αντε­πε­ξέλ­θουν στο κύμα προ­σφύ­γων και με­τα­να­στών. Πώς βλέ­πε­τε τη δια­χεί­ρι­ση του προ­σφυ­γι­κού και με­τα­να­στευ­τι­κού ρεύ­μα­τος από πλευ­ράς κυ­βέρ­νη­σης και τη στάση της Ευ­ρώ­πης;

Είναι αλή­θεια ότι τα Δω­δε­κά­νη­σα υπερ­βαί­νουν τις δυ­να­τό­τη­τές τους για να αντε­πε­ξέλ­θουν σε πρω­τό­γνω­ρες και τρα­γι­κές συν­θή­κες. Πρώ­τοι εμείς εί­χα­με επι­ση­μά­νει με ερώ­τη­σή μας στη Βουλή από τον Απρί­λιο ότι η έλ­λει­ψη προ­ε­τοι­μα­σί­ας στα θα­λάσ­σια σύ­νο­ρα θα οδη­γή­σει σε αδιέ­ξο­δα εάν οι ευ­ρω­παϊ­κές χώρες κλεί­σουν τα σύ­νο­ρά τους. Από τα στοι­χεία της ΕΕ προ­κύ­πτει ότι από τον Οκτώ­βριο πέ­ρα­σαν από την Ελ­λά­δα προς την Ευ­ρώ­πη 216.000 με­τα­νά­στες ενώ από την Ιτα­λία 8.000, καί­τοι η Ιτα­λία κα­λεί­ται να δια­φυ­λά­ξει αντί­στοι­χα με­γά­λες θα­λάσ­σιες συ­νο­ρια­κές γραμ­μές. Δυ­στυ­χώς ο πρω­θυ­πουρ­γός και η κυ­βέρ­νη­σή του με την πο­λι­τι­κή και την στάση τους δεν απέ­τρε­ψαν την μα­ζι­κή με­τα­φο­ρά όλων αυτών των δυ­στυ­χι­σμέ­νων αν­θρώ­πων από την Τουρ­κία στην Ελ­λά­δα. Είναι προ­φα­νές ότι ο δια­χω­ρι­σμός των προ­σφύ­γων από τους με­τα­νά­στες θα πρέ­πει να γί­νε­ται στην Τουρ­κία, στο Λί­βα­νο και στην Ιορ­δα­νία. Αυτό είναι και το ασφα­λέ­στε­ρο για τους με­τα­κι­νού­με­νους προ­σφυ­γι­κούς πλη­θυ­σμούς. Αυτό τό­νι­σα και στην σύ­νο­δο των Σο­σια­λι­στών ηγε­τών στην Μάλτα, όμως η κυ­βέρ­νη­ση έχει δε­σμευ­τεί για την δη­μιουρ­γία hotspots στην Ελ­λά­δα. Είναι ευαί­σθη­το θέμα η υλο­ποί­η­ση αυτών που έχει υπο­σχε­θεί η κυ­βέρ­νη­ση για την αξιο­πι­στία της χώρας. Αφορά, με έναν έμ­με­σο τρόπο, την ασφά­λεια της Ευ­ρώ­πης και τη θέση μας στη Σέν­γκεν. Η δια­φο­ρε­τι­κή με­τα­χεί­ρι­ση των προ­σφύ­γων από τους με­τα­νά­στες θα δώσει τα μη­νύ­μα­τα που απαι­τού­νται σύμ­φω­να με την εθνι­κή και κοι­νο­τι­κή νο­μο­θε­σία. Όσοι δεν δι­καιού­νται προ­στα­σία θα πρέ­πει να συ­νει­δη­το­ποι­ή­σουν ότι η Ελ­λά­δα δεν είναι χώρα transit. Οι πρό­σφυ­γες θα πρέ­πει να επι­με­ρί­ζο­νται και στα άλλα κράτη μέλη σύμ­φω­να με μό­νι­μους μη­χα­νι­σμούς με­τε­γκα­τά­στα­σης και επα­νε­γκα­τά­στα­σης. Τώρα η κυ­βέρ­νη­ση πρέ­πει να δια­σφα­λί­σει την ανά­πτυ­ξη επαρ­κών υπο­δο­μών για τους νε­οει­σερ­χό­με­νους σε όλα τα επί­πε­δα και τη γρή­γο­ρη με­τα­φο­ρά τους στην εν­δο­χώ­ρα. Έτσι δεν θα ξα­να­ζή­σου­με ζο­φε­ρές κα­τα­στά­σεις και θα απο­φευ­χθούν υπαρ­κτοί κίν­δυ­νοι για τον του­ρι­σμό και την κοι­νω­νι­κή συ­νο­χή στα νησιά. Το προη­γού­με­νο κα­λο­καί­ρι ο πρω­θυ­πουρ­γός δή­λω­σε ότι η κυ­βέρ­νη­ση αιφ­νι­διά­στη­κε. Τώρα δεν υπάρ­χει καμία δι­καιο­λο­γία. Η Ευ­ρώ­πη τώρα κι­νη­το­ποιεί­ται αλλά σί­γου­ρα μπο­ρού­σε και μπο­ρεί να κάνει πε­ρισ­σό­τε­ρα. Και πε­ρι­μέ­νου­με πιο πολλά. Όμως σκέ­φτε­ται κα­νέ­νας τι θα γι­νό­ταν αν κα­λού­μα­σταν να δια­χει­ρι­στού­με αυτό το ζή­τη­μα μόνοι μας έξω από την Ευ­ρω­ζώ­νη από την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση . Στη σύ­νο­δο των Σο­σια­λι­στών ηγε­τών στη Μάλτα, ενη­μέ­ρω­σα τους ομο­λό­γους μου για την κα­τά­στα­ση στην Ελ­λά­δα και ζή­τη­σα τη στή­ρι­ξή τους από όποιο πόστο βρί­σκο­νται. Είναι αδια­νό­η­το να πνί­γο­νται παι­διά και ενή­λι­κοι στο Αι­γαίο, όταν γνω­ρί­ζου­με ότι αυτό μπο­ρεί να απο­φευ­χθεί. Πρό­τει­να μά­λι­στα πρό­γραμ­μα απευ­θεί­ας με­τα­κί­νη­σής τους από την Τουρ­κία και δη­μιουρ­γία δι­κτύ­ου πό­λε­ων αλ­λη­λεγ­γύ­ης που θα ελα­φρύ­νει το βάρος που κα­λού­νται να δια­χει­ρι­στούν λίγα αστι­κά κέ­ντρα, βοη­θώ­ντας στην κα­λύ­τε­ρη κα­τα­νο­μή των ει­σερ­χο­μέ­νων. Και, για να επα­νέλ­θω στη θέση μου για τον κίν­δυ­νο που δια­τρέ­ξα­με ως χώρα το κα­λο­καί­ρι και τη ση­μα­σία του ευ­ρω­παϊ­κού κε­κτη­μέ­νου, υπήρ­χε πε­ρί­πτω­ση να λά­βου­με την πα­ρα­μι­κρή βο­ή­θεια ή να πιέ­σου­με για αυτό το τε­ρά­στιο διε­θνές ζή­τη­μα που κα­λού­μα­στε να δια­χει­ρι­στού­με, εάν εί­χα­με φύγει από το Ευρώ και την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση;