Εμπόριο οργάνων με το όνειρο μιας καλύτερης ζωής στην Ευρώπη

Πέ­ρα­σαν μόλις με­ρι­κοί μήνες από την ημέρα που τρεις άν­δρες άρ­πα­ξαν τον Ιμπρα­ήμ στα­μα­τώ­ντας δίπλα του με ένα αυ­το­κί­νη­το. Ο 57χρο­νος πρό­σφυ­γας από την Ερυ­θραία είχε ακού­σει ιστο­ρί­ες για πτώ­μα­τα που εντο­πί­ζο­νταν μετά από μέρες δίπλα σε κά­δους σκου­πι­διών χωρίς τα όρ­γα­νά τους, τα οποία είχαν αφαι­ρε­θεί. Οι απα­γω­γείς οδή­γη­σαν τον Ιμπρα­ήμ σε ένα δια­μέ­ρι­σμα και τον έδε­σαν χει­ρο­πό­δα­ρα ακι­νη­το­ποιώ­ντας τον σε ένα κρε­βά­τι. Εκεί επρό­κει­το να γίνει η αφαί­ρε­ση των ορ­γά­νων. Ωστό­σο, όταν έμει­νε για λίγο μόνος στον χώρο, με κά­ποιο τρόπο κα­τά­φε­ρε να κόψει τα δεσμά του. Χωρίς να κοι­τά­ξει πίσω του κα­τευ­θύν­θη­κε προς το πα­ρά­θυ­ρο και απλά πή­δη­ξε κάτω για να ξε­φύ­γει. Για τις πολ­λές συμ­μο­ρί­ες της αι­γυ­πτια­κής πρω­τεύ­ου­σας άν­θρω­ποι σαν τον Ιμπρα­ήμ έχουν αξία μόνο για τα όρ­γα­νά τους, τα οποία μπο­ρούν να πω­λη­θούν με υψηλό αντί­τι­μο. Πε­ρι­πτώ­σεις σαν του Ιμπρα­ήμ υπάρ­χουν πολ­λές στο Κάιρο.

Κα­νείς δεν μι­λά­ει όμως ανοι­χτά για αυτό το πρό­βλη­μα στην Αί­γυ­πτο. Όσοι το κά­νουν, συχνά συ­κο­φα­ντού­νται ως ψεύ­τες. Πά­ντως δεν είναι μόνο οι συμ­μο­ρί­ες που επο­φθαλ­μιούν τα νεφρά ή το ήπαρ απελ­πι­σμέ­νων και άπο­ρων αν­θρώ­πων. Ένα ολό­κλη­ρο σύ­μπλεγ­μα για­τρών, νο­σο­κο­μεί­ων και με­σα­ζό­ντων συν­θέ­τει τη δομή ενός εγκλη­μα­τι­κού συ­στή­μα­τος. Ο Πα­γκό­σμιος Ορ­γα­νι­σμός Υγεί­ας είχε χα­ρα­κτη­ρί­σει την Αί­γυ­πτο πριν από λίγα χρό­νια ως ένα από τα σταυ­ρο­δρό­μια του διε­θνούς εμπο­ρί­ου ορ­γά­νων. Τα θύ­μα­τα είναι συχνά πρό­σφυ­γες και με­τα­νά­στες, για πα­ρά­δειγ­μα από το Σου­δάν. Η σου­δα­νέ­ζι­κη κοι­νό­τη­τα στο Κάιρο αριθ­μεί εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες άτομα. Έχει τα δικά της κα­τα­στή­μα­τα, τα δικά της στέ­κια. Αυτά γί­νο­νται συχνά πεδίο εγκλη­μα­τι­κής δρά­σης

Σε μια σου­δα­νέ­ζι­κη κα­φε­τέ­ρια είχε βρε­θεί πριν από λί­γους μήνες ο Χαϊ­ντάρ. Ο σου­δα­νός πρό­σφυ­γας είχε μόλις φτά­σει στο Κάιρο και δεν είχε χρή­μα­τα ούτε στέγη. Ένας συ­μπα­τριώ­της του τού έπια­σε κου­βέ­ντα. Του πρό­σφε­ρε να κοι­μη­θεί στο δια­μέ­ρι­σμά του. Και αρ­γό­τε­ρα τον ρώ­τη­σε αν θέλει να δώσει ένα από τα νεφρά του ένα­ντι 7.000 δο­λα­ριων. Ο 30χρο­νος δεν είχε ποτέ τόσα χρή­μα­τα. Άρ­χι­σε να φα­ντά­ζε­ται το εν­δε­χό­με­νο να πάει με την οι­κο­γέ­νειά του στην Ευ­ρώ­πη μέσω θα­λάσ­σης. Οι ελ­πί­δες για μια κα­λύ­τε­ρη ζωή με­γά­λω­ναν. Θα έδινε ένα κομ­μά­τι του σώ­μα­τός του αν είχε τη δυ­να­τό­τη­τα να πάει στην Ευ­ρώ­πη. Όταν ξύ­πνη­σε αργά από τη νάρ­κω­ση σε ένα νο­σο­κο­μείο σε μια γει­το­νι­κή πόλη του Κα­ΐ­ρου, νιώ­θει ότι το σώμα του έχει αλ­λά­ξει και είναι μόνος. Μια νο­ση­λεύ­τρια του απα­ντά ότι ο γνω­στός του κά­λε­σε ταξί για να τον με­τα­φέ­ρει σπίτι.

«Κα­νείς δεν μπο­ρεί να κάνει κάτι απέ­να­ντι στο σύ­στη­μα», λέει ο Μο­χά­μεντ Με­ναλ­λά, διευ­θυ­ντής της αι­γυ­πτια­κής ορ­γά­νω­σης για τα δι­καιώ­μα­τα των προ­σφύ­γων Tadamon. Ο ίδιος γνω­ρί­ζει το δί­κτυο των με­σα­ζό­ντων, για­τρών και νο­σο­κο­μεί­ων που εμπλέ­κο­νται. Στην Αί­γυ­πτο απα­γο­ρεύ­ε­ται μεν η πώ­λη­ση ορ­γά­νων, ωστό­σο επι­τρέ­πε­ται υπό συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις η δωρεά. Αυτό εκ­με­ταλ­λεύ­ο­νται τα εγκλη­μα­τι­κά δί­κτυα. Με­σά­ζο­ντες ανα­ζη­τούν πρό­θυ­μους δω­ρη­τές και τους πα­ρα­πέ­μπουν στα νο­σο­κο­μεία. Τα θύ­μα­τα είναι συ­νή­θως με­τα­ξύ 20 και 40 και ελ­πί­ζουν να λά­βουν ως αντί­τι­μο από 5.000 έως 7.000 δο­λά­ρια. Οι δυ­νη­τι­κοί πα­ρα­λή­πτες -συ­νή­θως πλού­σιοι Άρα­βες του Κόλ­που- απευ­θύ­νο­νται στα εμπλε­κό­με­να νο­σο­κο­μεία, τα οποία εν μέρει είναι και κρα­τι­κά. Στα χαρ­τιά γί­νε­ται λόγος για δωρεά ορ­γά­νων και όχι για αγο­ρα­πω­λη­σία. Τα με­γα­λύ­τε­ρο κέρ­δος απο­κο­μί­ζουν οι για­τροί και διευ­θυ­ντές των νο­σο­κο­μεί­ων. Η αστυ­νο­μία κάνει ευ­και­ρια­κές έρευ­νες και ενί­ο­τε συλ­λαμ­βά­νει πι­θα­νούς συ­νερ­γούς. Ωστό­σο, η δια­δι­κα­σία αυτή συ­νε­χί­ζε­ται και πάλι.

Ο Χαι­ντάρ και η οι­κο­γέ­νειά του δεν θα κα­τα­φέ­ρουν μάλ­λον ποτέ να επι­βι­βα­στούν σε κά­ποια βάρκα για την Ευ­ρώ­πη. Το ταξί που υπο­τί­θε­ται ότι θα τον πα­ρα­λάμ­βα­νε από το νο­σο­κο­μείο δεν εμ­φα­νί­στη­κε ποτέ. Ο σου­δα­νός πρό­σφυ­γας έφυγε μόνος. Ο συ­μπα­τριώ­της που τον είχε προ­σεγ­γί­σει και του είχε υπο­σχε­θεί τα χρή­μα­τα ως αντί­τι­μο εξα­φα­νί­στη­κε. Το δια­μέ­ρι­σμά του ήταν άδειο. Ακόμη και σή­με­ρα δεν μπο­ρεί να πι­στέ­ψει πως έπεσε θύμα τέ­τοιας απά­της. Μέχρι να πε­θά­νει θα ζει με σο­βα­ρούς πε­ριο­ρι­σμούς. Η βαριά χει­ρω­να­κτι­κή ερ­γα­σία δεν κάνει για αυτόν. Ωστό­σο, ο Χαϊ­ντάρ αυ­το­πα­ρη­γο­ρεί­ται λέ­γο­ντας ότι «αν έχω έναν ανε­μι­στή­ρα το κα­λο­καί­ρι και καλό φα­γη­τό, θα είμαι καλά».

Πηγή: DW