Στο Κάιρο με απόρρητες προτάσεις για την ΑΟΖ

Συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις επί χάρ­του για την οριο­θέ­τη­ση Απο­κλει­στι­κής Οι­κο­νο­μι­κής Ζώνης (ΑΟΖ) με­τα­ξύ Ελ­λά­δας και Αι­γύ­πτου κα­τέ­θε­σε ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Νίκος Κο­τζιάς στον ομό­λο­γό του Σαμέχ Σού­κρι κατά την επί­σκε­ψή του στο Κάιρο την πε­ρα­σμέ­νη Πέμ­πτη. Το τα­ξί­δι-αστρα­πή του κ. Κο­τζιά στο Κάιρο προ­ε­τοι­μά­στη­κε υπό συν­θή­κες άκρας μυ­στι­κό­τη­τας, με εντο­λή του πρω­θυ­πουρ­γού Αλέξη Τσί­πρα, ο οποί­ος είχε προη­γου­μέ­νως συ­νεν­νοη­θεί με τον πρό­ε­δρο της Αι­γύ­πτου Αμπ­ντέλ Φατάχ αλ Σίσι. Σκο­πός του τα­ξι­διού του κ. Κο­τζιά ήταν να εκ­κι­νή­σουν εκ νέου οι ελ­λη­νο­αι­γυ­πτια­κές συ­νο­μι­λί­ες για το συ­γκε­κρι­μέ­νο θέμα, στις οποί­ες είχαν πα­ρα­τη­ρη­θεί σο­βα­ρές κα­θυ­στε­ρή­σεις σε υπη­ρε­σια­κό επί­πε­δο. Το­νί­ζε­ται, πά­ντως, ότι οι προ­τά­σεις που κα­τέ­θε­σε ο κ. Κο­τζιάς είναι απόρ­ρη­τες και προ­ε­τοι­μά­στη­καν κατά το προη­γού­με­νο χρο­νι­κό διά­στη­μα με τη συ­νερ­γα­σία ελα­χί­στων ει­δι­κών.

Η πι­θα­νό­τη­τα οριο­θέ­τη­σης ΑΟΖ με­τα­ξύ Ελ­λά­δας και Αι­γύ­πτου συ­να­ντά μια πολύ ση­μα­ντι­κή δυ­σκο­λία. Προ­ϋ­πό­θε­σή της είναι η ανα­γνώ­ρι­ση της «επιρ­ρο­ής» του Κα­στελ­λό­ρι­ζου από το Κάιρο. Κάτι τέ­τοιο θε­ω­ρεί­ται απα­ρά­δε­κτο από την Aγκυρα, η οποία θε­ω­ρεί ότι το Κα­στελ­λό­ρι­ζο δεν έχει απο­λύ­τως καμία επιρ­ροή στη δια­μόρ­φω­ση της ελ­λη­νι­κής ΑΟΖ. Προ­φα­νώς οι σχέ­σεις ανά­με­σα σε Αί­γυ­πτο και Τουρ­κία βρί­σκο­νται σε ιστο­ρι­κό ναδίρ, ωστό­σο ακόμη και για τον κ. Σίσι μια τέ­τοια από­φα­ση θα πε­ριεί­χε με­γά­λα πο­σο­στά γε­ω­πο­λι­τι­κού ρί­σκου. Hδη η Αί­γυ­πτος δια­τη­ρεί πολύ σο­βα­ρής και ου­σια­στι­κής φύσης στρα­τιω­τι­κή (ναυ­τι­κή και αε­ρο­πο­ρι­κή) συ­νερ­γα­σία με την Ελ­λά­δα, μέσω (με­τα­ξύ άλλων) κοι­νών ασκή­σε­ων στην Κε­ντρι­κή Με­σό­γειο, που κάθε χρόνο γί­νο­νται ακόμη πιο εκτε­τα­μέ­νες.

Διά­φο­ρα γε­γο­νό­τα που κα­τα­γρά­φη­καν στην πε­ριο­χή νότια του Κα­στελ­λό­ρι­ζου τις τε­λευ­ταί­ες εβδο­μά­δες δεν είναι –επί της αρχής– άσχε­τα με το ζή­τη­μα της ΑΟΖ. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται η NAVTEX 717/16 του Σταθ­μού της Υδρο­γρα­φι­κής Υπη­ρε­σί­ας Ατ­τά­λειας, με την οποία το Κα­στελ­λό­ρι­ζο «εγκλω­βι­ζό­ταν» στις 12 Νο­εμ­βρί­ου σε πεδίο βολής του τουρ­κι­κού πο­λε­μι­κού ναυ­τι­κού (και απο­σύρ­θη­κε έπει­τα από ελ­λη­νι­κή δια­μαρ­τυ­ρία), αλλά και η γε­νι­κό­τε­ρη ναυ­τι­κή πα­ρου­σία των Τούρ­κων προ­κει­μέ­νου να διεκ­δι­κή­σουν το δι­καί­ω­μα Eρευ­νας και Διά­σω­σης (SAR), αλλά και την πα­ρα­κο­λού­θη­ση ερευ­νη­τι­κών δρα­στη­ριο­τή­των. Επ’ αυτού, υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι με­τα­ξύ 21 και 23 Οκτω­βρί­ου μια τουρ­κι­κή φρε­γά­τα πα­ρα­κο­λου­θού­σε ελ­λη­νι­κό ερευ­νη­τι­κό «ξε­προ­βο­δί­ζο­ντάς» το μέχρι τα νότια της Ρόδου. Δεν θα πρέ­πει, τέλος, να υπο­βαθ­μί­ζει κα­νείς την ενό­χλη­ση των Τούρ­κων για το γε­γο­νός ότι το ρω­σι­κό αε­ρο­πλα­νο­φό­ρο «Κουζ­νε­τσόφ» ζή­τη­σε (και έλαβε) άδεια για στρα­τιω­τι­κές ασκή­σεις στον 30ό με­σημ­βρι­νό, στα νο­τιο­α­να­το­λι­κά του Κα­στελ­λό­ρι­ζου, από την Αθήνα.

Εάν υπο­τε­θεί ότι το Κάιρο και η Αθήνα κα­τέ­λη­γαν σε συμ­φω­νία για ΑΟΖ, ο 30ός με­σημ­βρι­νός μπο­ρεί να απο­δει­χθεί κρί­σι­μος, καθώς πρό­κει­ται για το ση­μείο που συ­να­ντώ­νται οι ΑΟΖ Ελ­λά­δας και Κυ­πρια­κής Δη­μο­κρα­τί­ας. Θα έληγε, εν ολί­γοις, μια εκ­κρε­μό­τη­τα με­τα­ξύ Αθή­νας και Λευ­κω­σί­ας, η οποία μετρά κά­ποιες δε­κα­ε­τί­ες και έχει «πα­γώ­σει» λόγω του πο­λι­τι­κού προ­βλή­μα­τος.

Ως εκ τού­του, στη συ­ζή­τη­ση για την οριο­θέ­τη­ση ΑΟΖ ει­σέρ­χε­ται, εκ των πραγ­μά­των, «από την πίσω πόρτα» και η πι­θα­νό­τη­τα επί­λυ­σης του Κυ­πρια­κού μέσα στο 2017. Και τούτο διότι σε ένα υπο­θε­τι­κό σε­νά­ριο δη­μιουρ­γί­ας ενιαί­ου κρά­τους, ένα από τα πρώτα ζη­τή­μα­τα που ανα­μέ­νε­ται να δι­χά­σει τις δύο συ­νι­στώ­σες πο­λι­τεί­ες είναι η επιρ­ροή του Κα­στελ­λό­ρι­ζου. Προ­φα­νώς, πρό­κει­ται για ζη­τή­μα­τα που συ­νι­στούν υπο­θέ­σεις.

Ωστό­σο, δεν θα πρέ­πει να υπο­βαθ­μί­ζε­ται το γε­γο­νός ότι ο αμε­ρι­κα­νι­κός πα­ρά­γο­ντας εκτι­μά ότι η ενο­ποι­η­μέ­νη Κύ­προς μπο­ρεί να απο­τε­λέ­σει ενερ­γεια­κό κόμβο στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο, κάτι που θα επέ­φε­ρε και την επί­λυ­ση των εκ­κρε­μο­τή­των στις ΑΟΖ των γει­το­νι­κών κρα­τών.

Πιο πρα­κτι­κού χα­ρα­κτή­ρα φαί­νε­ται ότι ήταν οι πρό­σφα­τες επα­φές των Κυ­πρί­ων με τη νέα λι­βα­νέ­ζι­κη κυ­βέρ­νη­ση. Μά­λι­στα, πριν από λίγες ημέ­ρες, οι υπουρ­γοί Εξω­τε­ρι­κών Ελ­λά­δας και Κύ­πρου, κ. Κο­τζιάς και Κα­σου­λί­δης, πήγαν στη Βη­ρυ­τό για ευ­ρεία γκάμα θε­μά­των. Ενα από τα ζη­τή­μα­τα που τέ­θη­καν είναι η οριο­θέ­τη­ση ΑΟΖ ανά­με­σα σε Κύπρο και Λί­βα­νο, κάτι που θα οδη­γού­σε σε άμεση απε­μπλο­κή των δια­δι­κα­σιών συ­νεκ­με­τάλ­λευ­σης των υδρο­γο­ναν­θρά­κων που βρί­σκο­νται στη θα­λάσ­σια πε­ριο­χή ανά­με­σα στις δύο χώρες. Κάτι τέ­τοιο θα πα­ρεί­χε στη Λευ­κω­σία μια ακόμη δέσμη «οι­κο­πέ­δων» προς εκ­με­τάλ­λευ­ση. Μένει απλώς να φανεί αν η νέα κυ­βέρ­νη­ση του Μισέλ Αούν στη Βη­ρυ­τό απο­δει­χθεί μα­κρό­πνοη. Καλό ήταν και το κλίμα των συ­νο­μι­λιών με τον Λι­βα­νέ­ζο ΥΠΕΞ Γκε­μπράν Μπα­σίλ, ο οποί­ος το επό­με­νο χρο­νι­κό διά­στη­μα θα με­τα­κι­νη­θεί από το συ­γκε­κρι­μέ­νο υπουρ­γείο προ­κει­μέ­νου να ανα­λά­βει κομ­βι­κής ση­μα­σί­ας ρόλο στο πλευ­ρό του κ. Αούν.

Κα­θη­με­ρι­νή