“Υποψίες απαξίωσης του Τουρισμού από την έκθεση Πισσαρίδη”-του Γιώργου Νικητιάδη

Τους προ­βλη­μα­τι­σμούς του για τις προ­θέ­σεις της κυ­βέρ­νη­σης σε σχέση με το μέλ­λον του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού, ανα­πτύσ­σει σε άρθρο του που δη­μο­σιεύ­ε­ται στον με­γά­λο ιστό­το­πο “The Caller”, ο τ. Υφυ­πουρ­γός Πο­λι­τι­σμού – Του­ρι­σμού και π. Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου Γ.Νι­κη­τιά­δης. Ο Γραμ­μα­τέ­ας του τομέα του­ρι­σμού του ΚΙΝΑΛ ισχυ­ρί­ζε­ται στο άρθρο του ότι ο Ελ­λη­νι­κός Του­ρι­σμός μπο­ρεί να συμ­βά­λει πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο απ’ ό,τι μέχρι σή­με­ρα στην εθνι­κή οι­κο­νο­μία, κάτι που η Έκ­θε­ση Πισ­σα­ρί­δη δεν μοιά­ζει να αντι­λαμ­βά­νε­ται εστιά­ζο­ντας πε­ρισ­σό­τε­ρο σε άλ­λους το­μείς της οι­κο­νο­μί­ας. Ακο­λου­θεί το άρθρο του κ. Νι­κη­τιά­δη.

«Η παν­δη­μία του COVID 19 ανέ­δει­ξε ανά­με­σα σε άλλες πα­θο­γέ­νειες της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας και το ση­μα­ντι­κό ζή­τη­μα της λε­γό­με­νης «μο­νο­καλ­λιέρ­γειας» της από τον ελ­λη­νι­κό του­ρι­σμό, γε­γο­νός που

ούτως ή άλλως ήταν γνω­στό και προ της εμ­φά­νι­σης του ιού. Δεν χρειά­ζε­ται άλ­λω­στε να δια­θέ­τει κά­ποιος νό­μπελ οι­κο­νο­μί­ας για να κα­τα­νο­ή­σει ότι οφεί­λου­με να δρα­στη­ριο­ποιού­μα­στε και να ανα­πτύσ­σου­με πε­ρισ­σό­τε­ρους κλά­δους της οι­κο­νο­μί­ας, έτσι ώστε αν κάτι δεν πάει καλά με τον ένα, οι υπό­λοι­ποι να μπο­ρούν να κα­λύ­ψουν τα κενά που θα προ­κλη­θούν .Η δια­πί­στω­ση αυτή ωστό­σο, χρή­ζει βα­θύ­τε­ρης ανά­λυ­σης και προ­σέγ­γι­σης δε­δο­μέ­νου ότι αφε­νός ο ελ­λη­νι­κός του­ρι­σμός δεν έχει συμ­βάλ­λει ούτε στο ήμισυ των πραγ­μα­τι­κών του δυ­να­το­τή­των μέχρι σή­με­ρα στην οι­κο­νο­μία, αφε­τέ­ρου δε, έχει επι­δεί­ξει τε­ρά­στιες αντο­χές που απο­δει­κνύ­ουν ότι θα ήταν πα­ρά­λο­γο, μια πηγή που πα­ρά­γει τόσο πλού­το, να την αφή­σεις για να ανα­πτύ­ξεις άλλες πηγές, που και άγνω­στο είναι και αβέ­βαιο πότε και τι θα πα­ρα­γά­γουν.

Η γνω­στή έκ­θε­ση Πισ­σα­ρί­δη με τον τίτλο «Σχέ­διο Ανά­πτυ­ξης για την Ελ­λη­νι­κή Οι­κο­νο­μία – Εν­διά­με­ση Έκ­θε­ση» που δό­θη­κε στη δη­μο­σιό­τη­τα προ­σφά­τως, φο­βά­μαι ότι δεν δεί­χνει να ασχο­λεί­ται σε βάθος με την πε­ραι­τέ­ρω ανά­πτυ­ξη του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού , αλλά απε­να­ντί­ας να κα­τευ­θύ­νε­ται κυ­ρί­ως, αν όχι απο­κλει­στι­κώς, σε άλ­λους κλά­δους της οι­κο­νο­μί­ας, που βε­βαί­ως είναι απα­ραί­τη­τη η ανά­πτυ­ξή τους, αλλά αυτό σε καμία πε­ρί­πτω­ση δεν θα πρέ­πει να γίνει σε βάρος του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού.

Ας γίνω όμως πιο συ­γκε­κρι­μέ­νος. Η έκ­θε­ση Πισ­σα­ρί­δη στις 120 σε­λί­δες της, ανα­φέ­ρε­ται ελά­χι­στες φορές στον του­ρι­σμό με εντε­λώς απο­σπα­σμα­τι­κό τρόπο και χωρίς καμία ιδιαί­τε­ρη ανα­φο­ρά στην ανά­γκη ενός στοι­χειώ­δους στρα­τη­γι­κού σχε­δια­σμού για την ανά­πτυ­ξη του. Ανα­γνω­ρί­ζε­ται η με­γά­λη συμ­βο­λή του του­ρι­σμού στην οι­κο­νο­μία αφού

γί­νε­ται λόγος για το εμπο­ρι­κό ισο­ζύ­γιο της χώρας και προ­φα­νώς δεν θα μπο­ρού­σε να μην γίνει ανα­φο­ρά στον αι­μο­δό­τη του που είναι ο του­ρι­σμός, κα­τα­γρά­φε­ται ο ση­μα­ντι­κός ρόλος του του­ρι­σμού για την άμ­βλυν­ση των επι­πτώ­σε­ων της κρί­σης κατά την 10ετή μνη­μο­νια­κή πε­ρί­ο­δο και τέλος ανα­φέ­ρε­ται ο του­ρι­σμός απο­σπα­σμα­τι­κώς ως «ση­μα­ντι­κή πηγή εσό­δων».

Που εντο­πί­ζει ο γρά­φων το πρό­βλη­μα; Οι εν­στά­σεις σχε­τί­ζο­νται με το γε­γο­νός ότι, οιε­πι­ση­μάν­σεις της έκ­θε­σης για τον του­ρι­σμό δεί­χνουν αφε­νός μια εντε­λώς πρό­χει­ρη αντι­με­τώ­πι­ση, αφε­τέ­ρου, μια ελ­λι­πέ­στα­τη άποψη για τα ου­σιώ­δη προ­βλή­μα­τα του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού. Γί­νε­ται για πα­ρά­δειγ­μα ανα­φο­ρά στις επι­πτώ­σεις που θα έχει η κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή στον του­ρι­σμό, «οι οποί­ες θα κα­τα­στή­σουν χώρες της Β. Ευ­ρώ­πης του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς κα­θό­τι θα επε­κτα­θεί η του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δος της χώρας μας» ( θα έχου­με μα­κρύ­τε­ρο κα­λο­καί­ρι προ­φα­νώς) χωρίς καμία άλλη επι­σή­μαν­ση. Το γε­γο­νός ότι την πε­ρί­ο­δο του κα­λο­και­ριού ( Ιού­νιος – Ιού­λιος – Αύ­γου­στος ) μπο­ρεί κατά την κρίση των συ­ντα­κτών της έκ­θε­σης να μειω­θεί αι­σθη­τώς ο του­ρι­σμός, απο­τε­λεί απλώς μια δια­πί­στω­ση που κα­τα­λή­γει αυ­θαι­ρέ­τως στο ότι θα επι­μη­κυν­θεί η σεζόν! Τρέχα γύ­ρευε, δη­λα­δή. Αυτή ωστό­σο η επι­σή­μαν­ση, θα μπο­ρού­σε να αγνοη­θεί αν η έκ­θε­ση, όταν κα­τα­γρά­φει κά­ποια στοι­χεία για την του­ρι­στι­κή ανά­πτυ­ξη, δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται σε ένα σχε­τι­κώς εκτε­νέ­στε­ρο τμήμα της ( για εννέα γραμ­μές μι­λά­με) στην προ­ο­πτι­κή του Ασια­τι­κού Του­ρι­σμού ως πο­λι­τι­στι­κού κυ­ρί­ως του­ρι­σμού που θα μπο­ρού­σε να λει­τουρ­γή­σει συ­μπλη­ρω­μα­τι­κώς προς τον ευ­ρω­παι­κό του­ρι­σμό. Καμία αντίρ­ρη­ση. Επι­τέ­λους και μια ιδέα (όχι και­νούρ­για) που βάζει μια θε­τι­κή προ­ο­πτι­κή για τον ελ­λη­νι­κό του­ρι­σμό. Πού είναι η έν­στα­ση; Στο ότι οι συ­ντά­κτες

της έκ­θε­σης, πά­σχουν από την αδυ­να­μία της έλ­λει­ψης ενός σο­βα­ρού στρα­τη­γι­κού σχε­δια­σμού από την κυ­βέρ­νη­ση, που θα τους οδη­γού­σε σε συ­γκε­κρι­μέ­νες και πιο ου­σια­στι­κές ανα­φο­ρές, πέραν του Ασια­τι­κού Του­ρι­σμού που απο­τε­λεί τη μόνη πρό­τα­ση μέχρι στιγ­μής της έκ­θε­σης για τον του­ρι­σμό. Αν δη­λα­δή οι συ­ντά­κτες της έκ­θε­σης εγνώ­ρι­ζαν ( ή γνω­ρί­ζουν;) ότι στρα­τη­γι­κός στό­χος του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού είναι, και πρέ­πει να είναι η επι­μή­κυν­ση της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου και η προ­σέλ­κυ­ση πλου­σιό­τε­ρων αγο­ρών και του­ρι­στών, τότε εκ των πραγ­μά­των πέραν της Ασια­τι­κής αγο­ράς θα ανα­φέ­ρο­νταν στην ανά­γκη, ενί­σχυ­σης του θα­λάσ­σιου του­ρι­σμού (κρουα­ζιέ­ρα – home ports – γιώτ – μα­ρί­νες) στην ενί­σχυ­ση του του­ρι­σμού γκόλφ, στην προ­ώ­θη­ση των εναλ­λα­κτι­κών μορ­φών του­ρι­σμού ( αναρ­ρη­χη­τι­κός – κα­τα­δυ­τι­κός – αλιευ­τι­κός – θρη­σκευ­τι­κός – γα­στρο­νο­μι­κός – οι­νι­κός – πο­λι­τι­στι­κός – πε­ρι­πα­τη­τι­κός- χιο­νο­δρο­μι­κός και τόσοι άλλοι) στην ανά­γκη ενός στρα­τη­γι­κού σχε­δί­ου της χώρας για τον του­ρι­σμό με ορί­ζο­ντα του­λά­χι­στον δε­κα­ε­τί­ας και πολλά άλλα. Ταυ­το­χρό­νως, έχει εν­δια­φέ­ρον το γε­γο­νός ότι το Υπουρ­γείο Του­ρι­σμού με πρω­το­βου­λία του Υφυ­πουρ­γού κ. Κόν­σο­λα, ανα­κά­λυ­ψε ξαφ­νι­κά την έκ­θε­ση Πισ­σα­ρί­δη, πολύ μετά την δη­μο­σί­ευ­σή της και έχει ξε­κι­νή­σει διά­λο­γο με τους φο­ρείς από τους οποί­ους ζη­τού­νται εσπευ­σμέ­νως συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις. Τους μήνες δη­λα­δή της προ­ε­τοι­μα­σί­ας της Έκ­θε­σης Πισ­σα­ρί­δη, προ­φα­νώς το Υπουρ­γείο Του­ρι­σμού, δεν είχε κλη­θεί να συμ­με­τά­σχει. Φθά­νου­με λοι­πόν στο ση­μείο, το Υπουρ­γείο Του­ρι­σμού, που προ­φα­νώς βλέ­πει τα κενά της έκ­θε­σης, να προ­σπα­θεί (αν ει­σα­κου­στεί) να μα­ζέ­ψει τα πράγ­μα­τα. Να προ­στε­θούν όσα δεν ανα­φέρ­θη­καν μέχρι σή­με­ρα στην έκ­θε­ση και εμ­φα­νώς λη­σμο­νή­θη­καν.

Ελ­πί­ζου­με ότι όσα προ­α­να­φέ­ρα­με πα­ρα­πά­νω λη­σμο­νή­θη­καν τυ­χαί­ως. Ελ­πί­ζου­με ότι δεν υπήρ­χε κά­ποια πρό­θε­ση που θέλει να προ­λειά­νει το έδα­φος για να απα­ξιω­θεί ο του­ρι­σμός. Θέ­λου­με να πι­στεύ­ου­με ότι στις προ­τά­σεις για κάθε κλάδο χω­ρι­στά που προ­βλέ­πει η έκ­θε­ση Πισ­σα­ρί­δη θα ακο­λου­θή­σουν και θα υπάρ­χουν πολύ πιο συ­γκε­κρι­μέ­νες και ρητές ανα­φο­ρές και κα­τευ­θύν­σεις για το μέλ­λον του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού. Προ­τά­σεις για ένα κλάδο, που όχι απλώς στή­ρι­ξε και θα στη­ρί­ζει την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία, αλλά ταυ­το­χρό­νως κα­λύ­πτει εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες θέ­σεις απα­σχό­λη­σης και έχει ακόμη να προ­σφέ­ρει αρ­κε­τά. Δια­φο­ρε­τι­κά, οι υπο­ψί­ες μας για απα­ξί­ω­ση του του­ρι­σμού θα κα­τα­στούν βά­σι­μες, αφού στην έκ­θε­ση ως φι­λο­σο­φία απα­ξιώ­νο­νται συ­νο­λι­κώς οι μι­κρές ατο­μι­κές οι­κο­γε­νεια­κές επι­χει­ρή­σεις και αφού ο του­ρι­σμός στην έκ­θε­ση δεν φαί­νε­ται να απο­τε­λεί προ­τε­ραιό­τη­τα. Προ­φα­νώς, μια πα­ρό­μοια πο­λι­τι­κή θα βρει απέ­να­ντι την συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία της του­ρι­στι­κής αγο­ράς που δεν είναι, όπως πια γνω­ρί­ζουν όλοι, κα­θό­λου ευ­κα­τα­φρό­νη­τη. Δεν θα πρέ­πει άλ­λω­στε να ξε­χνά­με το πρό­σφα­το πα­ρελ­θόν μας. Ας δούμε ξανά πόσες βιο­μη­χα­νί­ες που ενι­σχύ­θη­καν σο­βα­ρά, πα­ρέ­μει­ναν στην Ελ­λά­δα, και ας δούμε αν με­τα­νά­στευ­σε ή μπο­ρεί να φύγει για αλλού, ένα ξε­νο­δο­χείο…Και ο νοών νο­εί­το.»