Πώς η κρίση άλλαξε τον πληθυσμιακό χάρτη της Ελλάδας-Aνυπολόγιστη Η ζημιά στο «ανθρώπινο κεφάλαιο»

H Ελ­λά­δα βγαί­νει από τα μνη­μό­νια γιατί κα­τά­φε­ρε να ελέγ­ξει το έλ­λειμ­μα της γε­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης και το έλ­λειμ­μα τρε­χου­σών συ­ναλ­λα­γών αλλά και γιατί βρήκε έναν τρόπο –σε συ­νερ­γα­σία με τους δα­νει­στές της- να εξα­σφα­λί­σει τη χρη­μα­το­δό­τη­ση του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους για τα επό­με­να 2-3 χρό­νια.

Αυτό όμως δεν ση­μαί­νει ότι κα­τόρ­θω­σε να αντι­με­τω­πί­σει όλα της τα προ­βλή­μα­τα. Η ζημιά στο «αν­θρώ­πι­νο κε­φά­λαιο» κατά τη διάρ­κεια της μνη­μο­νια­κής πε­ριό­δου είναι ανυ­πο­λό­γι­στη ενώ η απο­κα­τά­στα­σή της θα χρεια­στεί απο­τε­λε­σμα­τι­κές πο­λι­τι­κές και πολλά χρό­νια υπο­μο­νής. Τα στα­τι­στι­κά στοι­χεία απο­κα­λύ­πτουν το μέ­γε­θος του προ­βλή­μα­τος:

1. Ναι μεν οι άνερ­γοι μειώ­θη­καν από τα 1,3 εκα­τομ­μύ­ρια που είχαν φτά­σει το 2013, στο ένα εκα­τομ­μύ­ριο, αλλά από αυ­τούς, το 70% δεν έχει ερ­γα­στεί κα­θό­λου για του­λά­χι­στον 12 μήνες ενώ πο­σο­στό άνω του 50% δεν έχει δει… με­ρο­κά­μα­το για του­λά­χι­στον δύο χρό­νια. Η μα­κρο­χρό­νια ανερ­γία… θε­ρί­ζει. Η επα­νέ­ντα­ξη αν­θρώ­πων που έμει­ναν εκτός αγο­ράς ερ­γα­σί­ας για δύο χρό­νια, προ­ϋ­πο­θέ­τει εκ νέου εκ­παί­δευ­ση και κα­τάρ­τι­ση κάτι που ση­μαί­νει ότι η πε­ραι­τέ­ρω μεί­ω­ση της ανερ­γί­ας δεν θα είναι τόσο εύ­κο­λη.

3. O πλη­θυ­σμός της χώρας μειώ­νε­ται. Τα άτομα ηλι­κί­ας άνω των 15 ετών είναι πλέον 9,177 εκα­τομ­μύ­ρια ένα­ντι 9,435 εκα­τομ­μυ­ρί­ων που ήταν το 2008. Αυτό οφεί­λε­ται και στο αρ­νη­τι­κό ισο­ζύ­γιο γεν­νή­σε­ων-θα­νά­των (τα νέα ζευ­γά­ρια απο­φεύ­γουν το δεύ­τε­ρο ή ακόμη και το πρώτο παιδί λόγω της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης με την ανα­λο­γία των γεν­νή­σε­ων ανά μη­τέ­ρα να μειώ­νε­ται συ­νε­χώς) αλλά και στην με­τα­κί­νη­ση εξει­δι­κευ­μέ­νου ερ­γα­τι­κού δυ­να­μι­κού στο εξω­τε­ρι­κό για ανα­ζή­τη­ση μιας κα­λύ­τε­ρης θέσης ερ­γα­σί­ας. Και μόνο η επί­λυ­ση του συ­γκε­κρι­μέ­νου προ­βλή­μα­τος φα­ντά­ζει πραγ­μα­τι­κός «γολ­γο­θάς» καθώς:

α. Μεί­ω­ση πα­ρα­τη­ρεί­ται και στα άτομα ηλι­κί­ας κάτω των 15 ετών κάτι που ση­μαί­νει ότι το πρό­βλη­μα θα επι­δει­νω­θεί τα επό­με­να χρό­νια

β. Όσοι έφυ­γαν στο εξω­τε­ρι­κό δη­λώ­νουν απρό­θυ­μοι –όπως προ­κύ­πτει από τις σχε­τι­κές έρευ­νες- να επι­στρέ­ψουν στην Ελ­λά­δα και λόγω των χα­μη­λών απο­δο­χών που προ­σφέ­ρο­νται αλλά και λόγω της ελ­λι­πούς αξιο­κρα­τί­ας που επι­κρα­τεί στην αγορά ερ­γα­σί­ας. Όταν η ICAP διε­νήρ­γη­σε έρευ­να για το Brain drain και ζή­τη­σε από ερω­τώ­με­νους που έχουν απο­χω­ρή­σει στο εξω­τε­ρι­κό να πουν υπό ποιες προ­ϋ­πο­θέ­σεις θα επέ­στρε­φαν στην Ελ­λά­δα, η απά­ντη­ση του 83% των ερω­τη­θέ­ντων ήταν ότι δεν πρό­κει­ται να επι­στρέ­ψουν μέσα στην επό­με­νη 3ετία (του­λά­χι­στον) και ότι σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, απα­ραί­τη­τη προ­ϋ­πό­θε­ση για την επι­στρο­φή, είναι οι αμοι­βές να φτά­σουν του­λά­χι­στον στα 30-50.000 ευρώ ετη­σί­ως.

4. Τα πο­σο­στά της φτώ­χειας, παρά τα κοι­νω­νι­κά επι­δό­μα­τα που δό­θη­καν ει­δι­κά τα τε­λευ­ταία χρό­νια, δια­τη­ρού­νται στο ύψος τους ενώ ου­σια­στι­κά, το ένα τρίτο του πλη­θυ­σμού της χώρας ζει στα όρια της φτώ­χειας. Τα επι­μέ­ρους στοι­χεία δεί­χνουν ότι υπάρ­χουν πε­ραι­τέ­ρω δο­μι­κά προ­βλή­μα­τα όπως είναι ο αυ­ξη­μέ­νος κίν­δυ­νος φτώ­χειας στις τά­ξεις των ερ­γα­ζο­μέ­νων. Αυτό ση­μαί­νει ότι ο πο­λί­της κα­τα­φέρ­νει να βρει δου­λειά αλλά παρ’ όλα αυτά δεν ξε­φεύ­γει από το φάσμα της φτώ­χειας. Και πώς να συμ­βεί αυτό όταν οι μι­σθοί εξα­κο­λου­θούν να μειώ­νο­νται. Η αμοι­βή της εξαρ­τη­μέ­νης ερ­γα­σί­ας ανά μι­σθω­τό εξε­λισ­σό­ταν με αρ­νη­τι­κό ρυθμό μέχρι και το 2016 ενώ και το 2017, η με­τα­βο­λή ήταν πρα­κτι­κά μη­δε­νι­κή. Αυτό ση­μαί­νει ότι οι μι­σθοί υπο­χω­ρού­σαν επί οκτώ συ­να­πτά έτη και προς το παρόν δεν έχουν φανεί ση­μά­δια ανά­καμ­ψης.

Πηγή thetoc.gr