Δ. Κρεμαστινός – Ευκλ. Τσακαλώτος: Συζήτηση στη Βουλή για την επαναλειτουργία της Οικονομίας σε φόντο … εκλογών

Στη συζή­τηση στη Βουλή της επί­και­ρης ερώ­τη­σης που υπέβαλε ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός προς τον Υπουργό Οικο­νο­μι­κών Ευκλείδη Τσα­κα­λώτο, Ο Δ. Κρε­μα­στι­νός ρώτησε τον Υπουργό εάν υπάρχει σχέδιο της Κυβέρ­νη­σης για την επα­να­λει­τουρ­γία του τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος και της Οικο­νο­μίας, ιδίως για την επι­στροφή των δισε­κα­τομ­μυ­ρίων που έφυγαν από τις τρά­πε­ζες κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους λόγω των χει­ρι­σμών της κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ κατά τη δια­πραγ­μά­τευση. Για να απο­κα­τα­στα­θεί το κλίμα εμπι­στο­σύ­νης στις τρά­πε­ζες, είπε ότι δεν αρκεί η προ­ο­δευ­τική καθη­με­ρινή λει­τουρ­γία των τρα­πε­ζών – θα πρέπει οι πολίτες να είναι σίγου­ροι για τις κατα­θέ­σεις τους. Για να επι­στρέ­ψουν, δηλαδή, στις τρά­πε­ζες τα χρήματα από το εξω­τε­ρικό ή που κρα­τού­νται στα σπίτια από τους πολίτες χρειά­ζε­ται η Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα να δια­βε­βαιώ­σει ότι εγγυά­ται πλήρως τις κατα­θέ­σεις που θα επα­νέλ­θουν. Δεν αρκεί η απλή δια­βε­βαί­ωση του Eurogroup, γιατί το Eurogroup είναι πολι­τικό όργανο, είπε.

Ο Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών δεν απά­ντησε επί της συγκε­κρι­μέ­νης πρό­τα­σης του Δημήτρη Κρε­μα­στι­νού για εγγύηση από πλευράς Ευρω­παϊ­κής Κεντρι­κής Τρά­πε­ζας. Είπε ότι η ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση των τρα­πε­ζών θα δημιουρ­γή­σει ασφά­λεια στο σύστημα και κάλεσε από τώρα τους πολίτες που έχουν τα χρήματά τους στο εξω­τε­ρικό να τα επα­να­φέ­ρουν στην Ελλάδα.

Ο κ. Κρε­μα­στι­νός άσκησε επίσης κριτική στην Κυβέρ­νηση για την καθυ­στέ­ρηση – με τερά­στιες συνέ­πειες – της ολο­κλή­ρω­σης της συμ­φω­νίας και αμφι­σβή­τησε ευθέως τις εκλογές ως «σωτηρία» της χώρας και μάλιστα για τέταρτη φορά μέσα σε τέσσερα χρόνια! Όπως τόνισε, το παρά­δειγμα του ΠΑΣΟΚ το 2010 με 44% εκλο­γικό απο­τέ­λε­σμα απο­δει­κνύει ότι η αυτο­δυ­να­μία δε σημαί­νει και ικα­νό­τητα εφαρ­μο­γής της συμ­φω­νίας. Στη δευ­τε­ρο­λο­γία του, είπε χαρα­κτη­ρι­στικά:

«…η προ­σω­πική μου θέση, την οποία είχα απευ­θύ­νει το 2010 στον τότε Πρω­θυ­πουργό, τον Γιώργο Παπαν­δρέου, ήταν να κάνει κυβέρ­νηση εθνικής ενό­τη­τας, για να απο­φύ­γει τα δεινά. Όταν μιλούσα τότε στον Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, είχαν όλοι παρα­ξε­νευ­τεί και έλεγαν «τι λέει αυτός; Είναι δυνατόν με εκατόν εξήντα Βου­λευ­τές και 44% το πρώτο κόμμα να κάνει συγκυ­βέρ­νηση;».

Σήμερα ούτε εκατόν εξήντα Βου­λευ­τές υπάρ­χουν ούτε 44%. Γιατί αυτές οι εκλογές θα βελ­τιώ­σουν την οικο­νο­μική κατά­σταση της χώρας; Αυτό το ερώτημα πρέπει να απα­ντή­σει η Κυβέρ­νηση και ο Πρω­θυ­πουρ­γός.»

Ο Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών δεν απά­ντησε στο συγκε­κρι­μένο ερώτημα για τον τρόπο εφαρ­μο­γής του Μνη­μο­νίου από μια κυβέρ­νηση αυτο­δυ­να­μίας την οποία επι­διώ­κει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ειδι­κό­τερα, όσον αφορά τα capital controls των τρα­πε­ζών ο κ. Κρε­μα­στι­νός ρώτησε για ποιο λόγο δεν έλαβε η Κυβέρ­νηση κανένα μέτρο ενώ έβλεπε να φεύγουν τα δισε­κα­τομ­μύ­ρια από τις τρά­πε­ζες και για ποιο λόγο δεν υπέ­γραψε αυτή τη συμ­φω­νία νωρί­τερα για να μην δημιουρ­γη­θεί ούτε τρα­πε­ζικό πρό­βλημα ούτε η οικο­νο­μία να καταρ­ρεύ­σει. Οι τρά­πε­ζες έκλει­σαν με υπαι­τιό­τητα της Κυβέρ­νη­σης γιατί δεν έλαβε τα απα­ραί­τητα μέτρα, τόνισε.

Ακο­λου­θεί η πλήρης συζή­τηση:

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ: Κύριε Υπουργέ, η ερώτησή μου αφορά κυρίως το αν υπάρχει σχέδιο για το πώς μπορεί να απο­κα­τα­στα­θεί η εμπι­στο­σύνη των πολιτών προς τις τρά­πε­ζες, η οποία έχει δια­τα­ρα­χθεί. Η επα­να­λει­τουρ­γία ήδη έχει αρχίσει και συν τω χρόνω θα βελ­τιώ­νε­ται. Αυτό, όμως, δεν είναι το ζητού­μενο. Το ζητού­μενο είναι πώς μπορεί ο πολίτης να απο­κτή­σει ξανά εμπι­στο­σύνη στις τρά­πε­ζές του, πώς μπορούν οι πολίτες που έχουν βγάλει τα λεφτά τους είτε στο εσω­τε­ρικό είτε στο εξω­τε­ρικό να τα επα­να­φέ­ρουν στις τρά­πε­ζες, ποιο θα είναι το σχέδιο που κατά κάποιο τρόπο θα τους δελε­ά­σει να ξανα­φέ­ρουν τα λεφτά τους.

Μια απλή σκέψη θα ήταν, παρα­δείγ­μα­τος χάριν, η Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα να εγγυ­η­θεί δημόσια και αξιό­πι­στα τις κατα­θέ­σεις που θα επα­νέλ­θουν από το εξω­τε­ρικό. Αυτό θα έφερνε μία πραγ­μα­τική –αν θέλετε- επα­να­στα­τική ανα­τροπή σε αυτό που λέμε «απο­κα­τά­σταση της εμπι­στο­σύ­νης των πολιτών προς τις τρά­πε­ζες». Αν το τρα­πε­ζικό σύστημα δεν λει­τουρ­γή­σει με εμπι­στο­σύνη για ένα μεγάλο χρονικό διά­στημα, δεν θα είναι εύκολο για κάποιον που θέλει να κατα­θέ­σει σήμερα τα λεφτά του να το κάνει. Δεν είναι αυτά που λέει η τηλε­ό­ραση, τα 400 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Αυτά είναι η δια­κί­νηση που γίνεται τώρα λόγω της του­ρι­στι­κής περιό­δου. Μιλάμε για τα δισε­κα­τομ­μύ­ρια, τα οποία δεν πρό­κει­ται να επα­νέλ­θουν χωρίς να επα­νέλ­θει το αίσθημα της εμπι­στο­σύ­νης προς το τρα­πε­ζικό σύστημα. Και αυτό πρέπει να γίνει όχι με την πάροδο του χρόνου και σιγά-σιγά, γιατί θα «φάει» πάρα πολύ χρόνο. Πρέπει να γίνει με κάποιες –αν θέλετε- απο­φά­σεις ή κινή­σεις της Κυβέρ­νη­σης ή της Ευρω­παϊ­κής Κεντρι­κής Τρά­πε­ζας.

Θα ήθελα, παρα­καλώ, τον επι­πλέον χρόνο που υπάρχει στη διάθεσή μου να τον έχω στην επα­να­το­πο­θέ­τησή μου. Ευχα­ρι­στώ.

ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ (Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών): Ευχα­ρι­στώ για την ερώτηση, κύριε συνά­δελφε.

Νομίζω ότι δεν είναι η ώρα να συζη­τή­σουμε σε βάθος το γιατί φθάσαμε στα capital controls και για τις ευθύνες που έχουν και πολι­τι­κοί, αλλά και τρα­πε­ζι­κοί παρά­γο­ντες που από το προη­γού­μενο καλο­καίρι μιλού­σαν για bank run, για έξοδο από το ευρώ, για το «αν βγει η Κυβέρ­νηση του ΣΥΡΙΖΑ, εγώ θα βγάλω τα λεφτά μου έξω» ή για ξένους παρά­γο­ντες που μίλαγαν συνεχώς για το GREXIT. Αυτό θα έχουμε τον καιρό να το συζη­τή­σουμε με πιο ήρεμο τρόπο. Ίσως δεν είναι και της ώρας.

Θα ήθελα να αρχίσω με δύο καλά νέα. Το πρώτο καλό νέο είναι ότι το είδος των capital controls που επι­βλή­θη­καν δεν ήταν εκείνο που έχει την πλήρη γκάμα των capital controls. Δηλαδή το γεγονός ότι υπήρχε το e-banking, ότι μπο­ρούσε κάποιος να πλη­ρώ­σει με πιστω­τική κάρτα, ότι μπο­ρού­σες να βγάλεις κάποια λεφτά έξω, ότι μπο­ρού­σες να φέρεις τα λεφτά σου ξεχω­ρί­ζει την ελλη­νική περί­πτωση από άλλες περι­πτώ­σεις.

Αυτό γιατί το λέω; Γιατί η απο­κα­τά­σταση της εμπι­στο­σύ­νης –που είναι αυτό που ενδια­φέ­ρει πιο πολύ εσάς- γίνεται πιο εύκολη, γιατί εάν είχαμε και όλα τα άλλα, δηλαδή εάν δεν υπήρχε e-banking, αν δεν υπήρχαν και πιστω­τι­κές κάρτες θα ήταν πιο δύσκολη η απο­κα­τά­σταση.

Το δεύτερο καλό νέο είναι ότι η απόφαση του Εurogroup, όσον αφορά τη συγκε­κρι­μένη ερώτηση που κάνατε, εγγυά­ται όλες τις κατα­θέ­σεις. Εάν δείτε με προσοχή την απόφαση του Εurogroup της προη­γού­με­νης Παρα­σκευής λέει ότι «εξα­σφα­λί­ζουμε όλους τους κατα­θέ­τες και δεν κιν­δυ­νεύ­ουν». Αφήνει ένα ερω­τη­μα­τικό για τους ομο­λο­γιού­χους, που είναι ένα άλλο θέμα που θέτετε εσείς, που είναι αυτοί οι άνθρω­ποι που επεν­δύ­ουν στο τρα­πε­ζικό σύστημα, όχι που κατα­θέ­τουν στο τρα­πε­ζικό σύστημα. Νομίζω, όμως, ότι είναι μια ξεκά­θαρη δήλωση γι’ αυτό το θέμα.

Και επειδή ανα­λά­βαμε και εμείς και οι «Θεσμοί» μια δέσμευση στις συζη­τή­σεις που έγιναν πριν από την απόφαση του Eurogroup και το κλεί­σιμο της Συμ­φω­νίας, ότι η ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση των τρα­πε­ζών θα γίνει πριν από την 1η Ιανουα­ρίου 2016 -αυτή δηλαδή είναι η δέσμευση και της ελλη­νι­κής Κυβέρ­νη­σης και των «Θεσμών»-, ότι θα τελειώ­σει, δηλαδή, πριν από την εφαρ­μογή του bail in των κατα­θε­τών, που αρχίζει για πάνω από 100 χιλιά­δες ευρώ την 1η Ιανουα­ρίου 2016, νομίζω ότι ο κόσμος μπορεί και για τη φύση των capital controls που έχουμε και για την ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση που νομί­ζουμε ότι θα έχει τελειώ­σει την 1η Ιανουα­ρίου 2016 να αντι­με­τω­πί­ζει το τρα­πε­ζικό σύστημα με μεγα­λύ­τερη ασφά­λεια. Νομίζω ότι από τώρα ο ελλη­νι­κός λαός είτε έχει χρήματα «κάτω από το στρώμα» που λένε είτε έχει χρήματα στο εξω­τε­ρικό μπορεί να τα επα­να­φέ­ρει στην Ελλάδα.

Και όπως έγινε, κατά κάποιον τρόπο, αυτο­εκ­πλη­ρού­μενη προ­φη­τεία ότι θα γίνει bank run στην προη­γού­μενη περίοδο, τώρα με τη συμ­με­τοχή και τη συμβολή όλων μπορεί να γίνει αυτο­εκ­πλη­ρού­μενη προ­φη­τεία η επι­στροφή χρη­μά­των στο ελλη­νικό τρα­πε­ζικό σύστημα.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ: Αυτό που είπατε, κύριε Τσα­κα­λώτε, είναι σωστό, αλλά το Eurogroup, όπως ξέρετε, είναι κατά κάποιον τρόπο πολι­τικό όργανο. Είναι άλλο μια απόφαση του Εurogroup να επι­βε­βαιώ­νε­ται από την Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα με μία ανα­κοί­νωση και άλλο είναι να παρα­μέ­νει στο επίπεδο του Εurogroup. Άρα θετικό το νέο, αλλά όχι τόσο δυνατό που να επι­φέ­ρει αυτό για το οποίο σας ρώτησα, δηλαδή το απο­τέ­λε­σμα.

Επειδή ανα­φερ­θή­κατε στο πώς έγινε ο χει­ρι­σμός γενι­κό­τερα του τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος και ποιος είναι υπεύ­θυ­νος και αν ένας έκανε δήλωση και άλλος δεν έκανε δήλωση και ποιος φταίει πιο πολύ κ.λπ., νομίζω ότι όλα αυτά είναι λεπτο­μέ­ρειες.

Η ουσία είναι ότι όλοι βλέπαμε ότι έφευγαν δισε­κα­τομ­μύ­ρια από τις τρά­πε­ζες στο χρόνο της δια­πραγ­μά­τευ­σης, το πεντά­μηνο αυτό, και κανένας δεν έπαιρνε κανένα μέτρο, εκτός από το ότι παίρ­ναμε λεφτά από τον ELA και καλύ­πταμε τις απώ­λειες. Αυτό ήταν σαφές ότι θα οδη­γούσε σε αδιέ­ξοδο.

Και το ερώτημα του απλού ανθρώ­που είναι το εξής: Αφού κατα­λή­ξαμε σε αυτήν τη Συμ­φω­νία που κατα­λή­ξαμε –την καλή, την κακή, όπως θέλετε πείτε το- εκείνο που έχει σημασία είναι το γιατί δεν κατα­λή­γαμε έναν μήνα πιο πριν για να απο­φύ­γουμε όλα αυτά τα δεινά. Ποιος ήταν ο λόγος;

Το δεύτερο θέμα είναι αυτό που λένε οι Ευρω­παίοι. Εάν παρα­κο­λου­θή­σατε από την τηλε­ό­ραση τα κοι­νο­βού­λιά τους, θα το δια­πι­στώ­σατε. Εχθές στο ολλαν­δικό κοι­νο­βού­λιο έγινε πρόταση μομφής στον πρω­θυ­πουργό διότι, λέει, είπε ψέματα, ότι δεν θα ξανα­δώ­σουν λεφτά οι Ολλαν­δοί στους Έλληνες και οι Ολλαν­δοί τους ξανα­δί­νουν. Η απά­ντησή του ήταν ότι «ναι, δεν είπα ψέματα, η κατά­σταση βελ­τιω­νό­ταν σιγά σιγά, αλλά το τελευ­ταίο εξάμηνο επε­κρά­τησε χάος». Χρη­σι­μο­ποί­ησε τη λέξη «χάος», χάος για τη δική μας οικο­νο­μία. Αυτή ήταν μία θέση του πρω­θυ­πουρ­γού προς την αντι­πο­λί­τευση η οποία του έκανε πρόταση μομφής. Την ίδια άποψη –και το ξέρετε καλά- έχουν όλοι οι Ευρω­παίοι. Άρα έχουν γίνει λάθη στρα­τη­γικά, μεγάλα, τερά­στια. Δεν είναι όμως τώρα ο κατάλ­λη­λος χρόνος και η κατάλ­ληλη ερώτηση για να απο­τι­μη­θούν.

Εκείνο όμως που θέλω να πω είναι το κλασικό –και εσείς ο ίδιος το είπατε- ότι μπήκαμε σε μια δια­πραγ­μά­τευση με τα χέρια ψηλά, δηλαδή δεν είχαμε λεφτά, δεν εξα­σφα­λί­σαμε την κατά κάποιον τρόπο χρη­μα­τική κάλυψη αυτού του χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος. Είχαμε την υπο­χρέ­ωση να είμαστε μέσα στο προη­γού­μενο μνη­μό­νιο, αλλά δεν μας έδινε κανένας λεφτά. Πώς μπήκαμε; Το είπατε και εσείς και είχατε δίκιο. Επίσης, το να αλλάξει η Κυβέρ­νηση τον Υπουργό Οικο­νο­μι­κών στο διά­στημα της δια­πραγ­μά­τευ­σης των πέντε μηνών δείχνει –η ίδια η Κυβέρ­νηση αναγνωρίζει- ότι κάποιο σοβαρό λάθος υπάρχει.

Για όλα αυτά λοιπόν δεν είναι σήμερα ο κατάλ­λη­λος χρόνος να κάνουμε απο­τί­μηση, αλλά πρέπει όλοι να αντι­λη­φθούμε το εξής: Επειδή γίνεται συζή­τηση περί εκλογών κάποια στιγμή πρέπει όλοι να αντι­λη­φθούμε την υπευ­θυ­νό­τητα που έχουμε απέ­να­ντι σε αυτό τον τόπο.

Μην ξεχνάτε ότι αυτή θα είναι η τέταρτη εκλο­γική ανα­μέ­τρηση μέσα στην τετρα­ε­τία, γεγονός που δεν υπάρχει, παγκό­σμια. Όλοι ξέρουμε ότι κάθε εκλο­γική ανα­μέ­τρηση επι­βα­ρύ­νει την οικο­νο­μία. Το γνω­ρί­ζουν όλοι. Το 2012 μάλιστα έφερναν με αερο­πλάνα τα ευρώ στην προ­ε­κλο­γική περίοδο. Τι θα συμβεί λοιπόν τώρα; Πώς θα απο­κα­τα­στα­θεί αυτό το οικο­νο­μικό σύστημα;

Υπάρ­χουν ευθύνες της Κυβέρ­νη­σης. Η Κυβέρ­νηση έχει ευθύνες γιατί το 2012 δεν ήθελε να μπει στη συγκυ­βέρ­νηση του Μαΐου και κάναμε τις εκλογές του Ιουνίου. Μετά δεν μπήκε στη συγκυ­βέρ­νηση των τριών κομ­μά­των. Έπειτα έχουμε πάλι την αμφι­σβή­τηση του εκλο­γι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος των Ευρω­ε­κλο­γών. Μετά για να σώσουμε τη χώρα, δεν εκλέ­γουμε Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας και πάμε σε εκλογές. Μετά από τις αλλε­πάλ­λη­λες αυτές εκλογές, σώσαμε τη χώρα; Ερωτώ, τη σώσαμε; Και το ερώτημα είναι τώρα που θα γίνουν νέες εκλογές θα σωθεί η χώρα; Πώς θα σωθεί, αφού ξέρουμε τι συνέβη με τις τρεις προη­γού­με­νες εκλογές;

Επα­να­λαμ­βάνω βέβαια ότι η ερώτηση αυτή δεν απευ­θύ­νε­ται σε εσάς, αλλά στον Πρω­θυ­πουργό. Επειδή όμως εκπρο­σω­πείτε την Κυβέρ­νηση, είναι σωστό να κάνω την ερώτηση αυτή τη στιγμή στην Αίθουσα, για να ξέρουμε όλοι τι θα συμβεί από αυτή την περι­πέ­τεια των νέων εκλογών. Ποιος εγγυά­ται ότι δεν θα υπάρχει ένα καθε­στώς του Ιουνίου του 2012 μετά τις εκλογές; Ποιος ξέρει να προ­βλέ­ψει το απο­τέ­λε­σμα;

Άρα, η προ­σω­πική μου θέση, την οποία είχα απευ­θύ­νει το 2010 στον τότε Πρω­θυ­πουργό, τον Γιώργο Παπαν­δρέου, ήταν να κάνει κυβέρ­νηση εθνικής ενό­τη­τας, για να απο­φύ­γει τα δεινά. Όταν μιλούσα τότε στον Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, είχαν όλοι παρα­ξε­νευ­τεί και έλεγαν «τι λέει αυτός; Είναι δυνατόν με εκατόν εξήντα Βου­λευ­τές και 44% το πρώτο κόμμα να κάνει συγκυ­βέρ­νηση;».

Σήμερα ούτε εκατόν εξήντα Βου­λευ­τές θα υπάρ­χουν ούτε 44%. Γιατί αυτές οι εκλογές θα βελ­τιώ­σουν την οικο­νο­μική κατά­σταση της χώρας; Αυτό το ερώτημα πρέπει να απα­ντή­σει η Κυβέρ­νηση και ο Πρω­θυ­πουρ­γός.

ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ (Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών): Δεν θέσατε μια ερώτηση, αλλά εννιά, δέκα ερω­τή­σεις και κατα­λα­βαί­νετε ότι όλα αυτά χρειά­ζο­νται πολύ μεγάλη συζή­τηση.

Δεν υπάρχει αμφι­βο­λία -και νομίζω ότι θα το έχετε ακούσει και από εμένα- ότι και αυτή η Κυβέρ­νηση έκανε λάθη και οποιοσ­δή­ποτε δια­πραγ­μα­τεύ­ε­ται σκληρά θα έκανε λάθη. Νομίζω όμως ότι είχε μια απο­φα­σι­στι­κό­τητα και ό,τι και να γίνει στις εκλογές, αυτό θα έχει αφήσει. Ό,τι και να γίνει στην ιστορία τα δυο επόμενα χρόνια, υπάρχει μια παρα­κα­τα­θήκη.

Θα μου επι­τρέ­ψετε να πω ότι βοήθησε και την ευρω­παϊκή σοσιαλ­δη­μο­κρα­τία, δηλαδή το δικό σας κόσμο να ξυπνή­σει και να κατα­λά­βει ότι εδώ παί­ζο­νται σημα­ντικά πράγ­ματα. Τολμάω να πω εκ μέρους σας ότι ένα κομμάτι της σοσιαλ­δη­μο­κρα­τίας κατά­λαβε ότι εδώ παί­ζο­νται πολύ σημα­ντικά παι­χνί­δια για το μέλλον της Ευρώπης και πως αν η Ευρω­ζώνη πρό­κει­ται να σωθεί πρέπει να αλλάξει πολι­τική σε διάφορα επίπεδα και άρα νομίζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βοήθησε τη γενική συζή­τηση στην Ευρώπη.

Τώρα, αυτές οι εκλογές, που από ό,τι ακούω και εγώ και εσείς μάλλον έρχο­νται, νομίζω ότι δεν είναι το ίδιο με το 2012, γιατί το 2012 δεν υπήρχε συμ­φω­νία. Πήγαμε στις εκλογές για να δούμε ποιος θα δια­χει­ρι­στεί και ποιος θα δια­πραγ­μα­τευ­τεί μια συμ­φω­νία. Τώρα αυτή η συμ­φω­νία υπάρχει.

Υπάρχει η δια­δρομή, το πλαίσιο για το πώς θα γίνει η ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση των τρα­πε­ζών. Υπάρχει το πλαίσιο ότι θα γίνει με την έμμεση μέθοδο. Υπάρ­χουν τα 10 συν 15, που είναι έτοιμα σαν «μαξι­λάρι» είτε να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν πιο άμεσα για την ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση των τρα­πε­ζών.

Υπάρχει η στα­διακή απο­κα­τά­σταση των capital controls, όπου τώρα ταλαι­πω­ρεί­ται λιγό­τερο ο κόσμος γιατί μπορεί να βγάλει σωρευ­τικά τα λεφτά. Υπάρ­χουν επι­τρο­πές μέσα σε κάθε χρη­μα­το­πι­στω­τικό ίδρυμα που λύνουν προ­βλή­ματα για το ποιος χρειά­ζε­ται χρήματα και ποιον μπο­ρούμε να βοη­θή­σουμε.

Υπάρ­χουν και­νούρ­γιες απο­φά­σεις για τα παιδιά που σπου­δά­ζουν στο εξω­τε­ρικό. Δηλαδή βλέ­πουμε μια στα­διακή απο­κα­τά­σταση.

Βλέ­πουμε ότι και η ΕΚΤ -που ήταν και η αρχική ερώτηση στο δεύτερο γύρο- έχει κάνει τα πρώτα βήματα και συζητά σοβαρά ακόμη και την απο­κα­τά­σταση του waiver. Θεω­ρούμε ότι η ΕΚΤ πάντα παίρνει σήμα από το EUROGROUP. Ξέραμε από την πρώτη στιγμή, από τον Γενάρη, ότι για να αλλάξει στάση η ΕΚΤ πρέπει να πάρει μια πολι­τική απόφαση ότι υπάρχει συμ­φω­νία, ότι η Ελλάδα βαδίζει σε έναν δρόμο και θα βγει τελικά στις αγορές.

Άρα, νομίζω ότι κάτω από την οποια­δή­ποτε Κυβέρ­νηση, μετά από τις επό­με­νες εκλογές, αν αυτή η Κυβέρ­νηση είναι σταθερή και μπορεί να αντι­με­τω­πί­σει, έτσι όπως έχει συμ­φω­νη­θεί, την ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση των τρα­πε­ζών και τα «κόκκινα δάνεια», ο ελλη­νι­κός λαός δεν έχει κανέναν λόγο είτε για να μη φέρει τα λεφτά του από το εξω­τε­ρικό είτε για να μη τα βάλει στις τρά­πε­ζες.

Μπορεί όλο το πολι­τικό σύστημα σε αυτό να είναι ενωμένο, γιατί δεν βλέπω κανέναν λόγο, δεν βλέπω να υπάρχει κάποιο κίνητρο ούτε στη μια μεριά ούτε στην άλλη, που να στο­χεύει στο να μην έχουμε σταθερό χρη­μα­το­πι­στω­τικό σύστημα ανε­ξαρ­τή­τως τού ποιες είναι οι άλλες δια­φο­ρές, προ­τε­ραιό­τη­τες κοι­νω­νι­κές, πολι­τι­κές και περι­βαλ­λο­ντο­λο­γι­κές και οποιεσ­δή­ποτε άλλες δια­φω­νίες έχουμε.