Γ. Χατζημάρκος: « Η Δημοκρατία και η ελευθεροτυπία, αντιστέκονται στον πόλεμο της λάσπης»

Δήλωση του Περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου

Η ελευ­θε­ρία του Τύπου κερ­δή­θηκε με αγώνες. Με αγώνες κερ­δή­θηκε και το δικαί­ωμα της ατο­μι­κής αξιο­πρέ­πειας, που απε­τέ­λεσε και θεμε­λιώδη στόχο για την κατά­κτηση της Δημο­κρα­τίας.  Και όπως όλες οι ελευ­θε­ρίες, έτσι και η ελευ­θε­ρία του Τύπου, υπό­κει­ται στον περιο­ρι­σμό που θέτει ο σεβα­σμός στην ατομική αξιο­πρέ­πεια.

Η αυστηρή δημο­σιο­γρα­φική κριτική σε κάθε μορφή εξου­σίας είναι επι­βε­βλη­μένη, υπό τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις της προ­ά­σπι­σης του δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος, της διε­ρεύ­νη­σης, της τεκ­μη­ρί­ω­σης και κυρίως της Αλή­θειας. Όταν αυτά τα “συστα­τικά” απου­σιά­ζουν, είναι ανα­φαί­ρετο δικαί­ωμα του εκά­στοτε θιγό­με­νου, να προ­στα­τεύ­σει με κάθε ενδε­δειγ­μένο τρόπο την ατομική του αξιο­πρέ­πεια, αλλά και την αξιο­πρέ­πεια του θεσμού που υπη­ρε­τεί.

Ο Περι­φε­ρειάρ­χης και η Περι­φε­ρειακή αρχή, επα­νει­λημ­μέ­νως και κατ’ εξα­κο­λού­θηση έχουν βρεθεί στο στό­χα­στρο της δημο­σιο­λό­γου, Τζίνας Δαβιλά, με δημο­σιεύ­ματα που βρίθουν ανα­κρι­βειών, ψευδών, αυθαι­ρέ­των συμπε­ρα­σμά­των και υβρι­στι­κών προ­σω­πι­κών χαρα­κτη­ρι­σμών. Η οφει­λό­μενη προ­ά­σπιση της αξιο­πρέ­πειας ατόμων και θεσμών από τέτοιου είδους επα­να­λαμ­βα­νό­μενα φαι­νό­μενα, δεν συνι­στούν φίμωση της ελευ­θε­ρίας του Τύπου, ούτε ποι­νι­κο­ποιούν το λει­τούρ­γημα της δημο­σιο­γρα­φίας. Απε­να­ντίας, θωρα­κί­ζουν την ποιό­τητα της Δημο­κρα­τίας, όταν αυτή κατα­πα­τεί­ται και δια­στρε­βλώ­νε­ται από συμπε­ρι­φο­ρές που ξεπερ­νούν και τα πλέον ακραία όρια της ελευ­θε­ρίας του Τύπου.

Η δια­σφά­λιση και νομική κατο­χύ­ρωση της ελευ­θε­ρο­τυ­πίας, ως θεσμού και ως δικαιώ­μα­τος, δεν συνε­πά­γε­ται την χωρίς όρια και συνεί­δηση κατά­χρηση των προ­νο­μίων που αυτή παρέχει.

Σε όσους ανα­ρω­τώ­νται ή αδυ­να­τούν να αντι­λη­φθούν τα όρια της ελευ­θε­ρίας του Τύπου, επι­πλέον δικλείδα ασφα­λείας για την προ­ά­σπιση τόσο της Δημο­κρα­τίας, όσο και του λει­τουρ­γή­μα­τος της δημο­σιο­γρα­φίας,  συνιστά η προ­σω­πική αίσθηση της ηθικής.