Νέα πολιτική κίνηση: Προοδευτική ενότητα για το μέλλον-Ποιοι υπογράφουν

Με τίτλο “Προ­ο­δευ­τική ενότητα για το μέλλον” 19 πολίτες που ακο­λού­θη­σαν “δια­φο­ρε­τι­κές δια­δρο­μές, ιδιαί­τερα τα τελευ­ταία χρόνια” αλλά “κοινή συνι­στα­μένη την προ­σή­λωση στα δημο­κρα­τικά προ­τάγ­ματα, τη διαρκή σύγκρουση με τη δημα­γω­γία, την ιδιο­τέ­λεια, τον παλαιο­κομ­μα­τι­σμό και το ευκαι­ριακό πολι­τικό θέαμα”, υπο­γρά­φουν κοινή διακήρυξη-πρόσκληση.

Στόχος τους -όπως αναφέρουν- “να χτί­σουμε μια νέα πολι­τική εμπι­στο­σύνη μέσα σε μία συγκρο­τη­μένη κοι­νω­νία με αυτο­πε­ποί­θηση, με τη δική μας αυτό­φωτη και τεκ­μη­ριω­μένη στρα­τη­γική ανά­πτυ­ξης, θεμε­λιω­μένη στην αλήθεια, την κοινή λογική και τις προ­ο­δευ­τι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις. Να στα­θούμε στα πόδια μας, κινη­το­ποιώ­ντας και στη­ρί­ζο­ντας τις παρα­γω­γι­κές και δημιουρ­γι­κές μας δυνά­μεις στο δημόσιο και στον ιδιω­τικό τομέα, όχι το παρα­σι­τικό είδωλο αυτής της χώρας”.

Οι 19 απευ­θύ­νουν πρό­σκληση δια­λό­γου για την ερχό­μενη Κυριακή, στην αίθουσα του Επαγ­γελ­μα­τι­κού επι­με­λη­τη­ρίου, αφή­νο­ντας ανοιχτό το ενδε­χό­μενο η πρω­το­βου­λία αυτή να μετε­ξε­λι­χθεί σε πολι­τική κίνηση, αφού -όπως επισημαίνουν- “τώρα, δεν απο­μέ­νει σε κανέναν καμιά δικαιο­λο­γία για αποχή. Τώρα, η πολι­τική δράση είναι πατριω­τικό καθήκον”.

Η δια­κή­ρυξη της “Προ­ο­δευ­τι­κής ενό­τη­τας για το μέλλον”

Η Ελλάδα σε κίνδυνο, η κοι­νω­νία σε πανικό, η οικο­νο­μία κακο­ποι­η­μένη και η πολι­τική ζωή επι­κυ­ριαρ­χού­μενη από δημα­γω­γούς.

Η χώρα ενώ ήταν προ­γραμ­μα­τι­σμένο να έχει κλείσει τον επώδυνο κύκλο των μνη­μο­νίων από το 2014, καλεί­ται ξανά να κατα­βά­λει ένα υπέ­ρο­γκο εθνικό κόστος, οικο­νο­μικό και κοι­νω­νικό. Βυθί­ζε­ται σε ένα νέο τριετές μνη­μό­νιο, απο­λύ­τως αδι­καιο­λό­γητο, έχοντας φτάσει στο χείλος της κατα­στρο­φής.

Η εθνική, οικο­νο­μική και κοι­νω­νική ζημιά που έγινε ιδιαί­τερα τους τελευ­ταί­ους μήνες είναι ανυ­πο­λό­γι­στη και μακάρι να απο­δει­χτεί δια­χει­ρί­σιμη.

Οι εξαι­ρε­τι­κές περι­στά­σεις, απαι­τούν απ’ όλους μας ενερ­γο­ποί­ηση, απο­φά­σεις, δράσεις.

Πρέπει να χτί­σουμε μια νέα πολι­τική εμπι­στο­σύνη μέσα σε μία συγκρο­τη­μένη κοι­νω­νία με αυτο­πε­ποί­θηση, με τη δική μας αυτό­φωτη και τεκ­μη­ριω­μένη στρα­τη­γική ανά­πτυ­ξης, θεμε­λιω­μένη στην αλήθεια, την κοινή λογική και τις προ­ο­δευ­τι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις.

Να στα­θούμε στα πόδια μας, κινη­το­ποιώ­ντας και στη­ρί­ζο­ντας τις παρα­γω­γι­κές και δημιουρ­γι­κές μας δυνά­μεις στο δημόσιο και στον ιδιω­τικό τομέα, όχι το παρα­σι­τικό είδωλο αυτής της χώρας.

Να επα­νορ­θώ­σουμε τις αδικίες των Μνη­μο­νίων και να επου­λώ­σουμε τα βαθιά τραύ­ματα της δημα­γω­γίας των αντι-Μνημονίων και του λαϊ­κι­σμού της μετα­πο­λί­τευ­σης.

Να δια­μορ­φώ­σουμε τους όρους της ισό­τι­μης συνύ­παρ­ξής και σύμπρα­ξής μας με τους άλλους λαούς για να εδραιώ­σουμε ένα ευρω­παϊκό οικο­δό­μημα που θα βασί­ζε­ται στην πραγ­μα­τική σύγκλιση, την ισόρ­ροπη ανά­πτυξη, την αλλη­λεγ­γύη, την εμβά­θυνση των δημο­κρα­τι­κών θεσμών και παρα­δό­σεων της Ευρώπης.

Τελικά, να θεμε­λιώ­σουμε μια πραγ­μα­τική κι όχι εικο­νική ελπίδα για τους νέους και τους ανέρ­γους.

Υπάρ­χουν άραγε οι κοι­νω­νι­κές και πολι­τι­κές δυνά­μεις που θα επω­μι­στούν αυτόν τον ιστο­ρικό ρόλο;

Απα­ντούμε, ναι υπάρ­χουν.

Τώρα, δεν απο­μέ­νει σε κανέναν καμιά δικαιο­λο­γία για αποχή .

Τώρα, η πολι­τική δράση είναι πατριω­τικό καθήκον.

Πλέον και πάνω από όλα, είναι πρω­ταρ­χική, υπαρ­ξιακή ανάγκη, ο ελλη­νι­κός λαός να πει ένα μεγάλο ΟΧΙ στα ασύ­στολα ψέματα, στις ιδε­ο­λη­ψίες και τη διγλωσ­σία, στην κολα­κεία της αδρά­νειας, στον φόβο της αλλαγής, στις δεξιές κι αρι­στε­ρές πελα­τεια­κές πρα­κτι­κές.

Να αρνη­θούμε την καλ­λιερ­γού­μενη απα­ξί­ωση της πολι­τι­κής συλ­λή­βδην αλλά να συγκρου­στούμε με τις “σκο­τει­νές πλευρές” της.

Για να υπη­ρε­τή­σουμε παντού τη δια­φά­νεια και την αξιο­κρα­τία, το γενικό συμ­φέ­ρον κι όχι μικρές ή μεγάλες ολι­γαρ­χίες, παλιές και νέες συντε­χνίες. Για να απο­κα­τα­στα­θεί το κοινό περί δικαίου αίσθημα και να απο­κα­τα­στή­σουμε τη συντε­τριμ­μένη αξιο­πρέ­πειά μας.

Όσες και όσοι υπο­γρά­φουμε την παρούσα πρό­σκληση δια­νύ­σαμε δια­φο­ρε­τι­κές δια­δρο­μές, ιδιαί­τερα τα τελευ­ταία χρόνια. Όμως, έχουμε κοινή συνι­στα­μένη την προ­σή­λωση στα δημο­κρα­τικά προ­τάγ­ματα, τη διαρκή σύγκρουση με τη δημα­γω­γία, την ιδιο­τέ­λεια, τον παλαιο­κομ­μα­τι­σμό και το ευκαι­ριακό πολι­τικό θέαμα.

Κυρίως, πάντοτε ό,τι λέγαμε το εννο­ού­σαμε και πρω­τί­στως το πράτ­ταμε.

Πιστεύ­ουμε στην ενότητα των προ­ο­δευ­τι­κών Ελλήνων,

αλλά σε μια νέα ενότητα που θα κοιτά στο μέλλον.

Όσες και όσοι λοιπόν θέλουν να συζη­τή­σουμε και να συν­δια­μορ­φώ­σουμε τις επό­με­νες πρω­το­βου­λίες, είναι καλε­σμέ­νοι την Κυριακή 26 Ιουλίου, στις 11.30, στην αίθουσα του Επαγ­γελ­μα­τι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Αθηνών στην οδό Πανε­πι­στη­μίου 44 και Χαρ.Τρι­κούπη.

Όποια και όποιος θέλει να επι­κοι­νω­νή­σει μπορεί να στείλει μήνυμα στο [email protected] .

Θέλουμε να στη­ρι­χτούμε μόνο στις δυνά­μεις μας, ξεκι­νάμε καθαρά.

Μόνο μαζί πάμε μπροστά.

Ποιοί υπο­γρά­φουν την δια­κή­ρυξη

Γιώργος Ανα­γνώ­στου, οδο­ντί­α­τρος.

Αλέ­ξαν­δρος Θεο­δω­ρά­κος, πολ. μηχα­νι­κός Τ.Ε.

Ελίνα Κανελοπούλου-Στεφάνου, νομικός.

Ηλίας Καρα­νί­κας, γιατρός-πρώην Βου­λευ­τής.

Θόδωρος Καρού­νος, ερευ­νη­τής ΕΜΠ.

Αλέκος Καρ­πο­δί­νης, επι­χει­ρη­μα­τίας του­ρι­σμού.

Ανα­στα­σία Κατσα­ντούλα, οδο­ντί­α­τρος.

Αχιλ­λέας Μανού­ρας, γεωπόνος-επιχειρηματίας.

Λίλιαν Μήτρου, πανε­πι­στη­μια­κός.

Χρήστος Μπούρας, καθη­γη­τής Παν/μίου.

Αρι­στεί­δης Μπουρ­δά­ρας, δικη­γό­ρος.

Γιώργος Ντόλιος, πρώην Υφυ­πουρ­γός.

Αχιλ­λέας Οικο­νό­μου, ψυχί­α­τρος.

Μιχάλης Παπα­δά­κης, συντα­ξιού­χος.

Γιώργος Πίτσος, πολ. μηχα­νι­κός.

Γιάννης Ραγκού­σης, πρώην Υπουρ­γός.

Ντίνα Σπυ­ρο­πού­λου, γεω­πό­νος.

Πέτρος Σφη­κά­κης, δικη­γό­ρος.

Φανή Τσι­κρι­κτσή, ιδιω­τική υπάλ­λη­λος.