ΕΕ: Οι εκλογές πρέπει να περιμένουν

Ο πρό­ε­δρος της Κομι­σιόν Ζ.Κ.Γιούν­κερ και ο πρό­ε­δρος του Εurogroup Γ. Ντάι­σελ­μπλουμ, δηλαδή οι δύο βασικοί δια­πραγ­μα­τευ­τές του ελλη­νι­κού πακέτου, αλλά και της συμ­φω­νίας που επε­τεύ­χθη στην μαρα­θώ­νια σύνοδο της 13ής Ιουλίου, στέλ­νουν το μήνυμα στην Αθήνα πως «οι εκλογές στην Ελλάδα πρέπει να περι­μέ­νουν», καθώς «δεν υπάρχει ούτε λεπτό για χάσιμο μέσα στο 2015».

Η κυβέρ­νηση και η παρούσα Βουλή, πρέπει να ολο­κλη­ρώ­σουν στις επό­με­νες 2 εβδο­μά­δες το μνη­μό­νιο με τον ESM, να εκτα­μιευ­θεί από εκεί η πρώτη δόση και μέσω αυτής να πλη­ρω­θούν οι υπο­χρε­ώ­σεις του Αυγού­στου. Στη συνέ­χεια πρέπει να νομο­θε­τη­θεί όλο το πακέτο για την ολο­κλή­ρωση της πρώτης αξιο­λό­γη­σης και να ληφθεί η απόφαση για την ανα­διάρ­θρωση του χρέους.

Αμέσως μετά να εκτε­λε­στεί η απόφαση, να μειω­θούν τα επι­τό­κια, να απο­φα­σι­στεί η νέα διάρ­κεια ωρί­μαν­σης των ομο­λό­γων και να εκτα­μιευ­θεί η σχετική δόση του τρι­μή­νου. Τότε τελικώς και το ΔΝΤ θα μπει και χρη­μα­τικά στο νέο πακέτο.

Την ίδια ώρα, πρέπει σε συν­θή­κες από­λυ­της ηρεμίας να κυλήσει ο έλεγχος του Κοινού Μηχα­νι­σμού Επο­πτείας της ΕΚΤ στις τρά­πε­ζες και να προ­χω­ρή­σει η ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ησή τους πριν βγει το τρίμηνο του πρώτου ελέγχου.

Οι τρά­πε­ζες να ανοί­ξουν πλήρως, να απο­κτή­σουν κανο­νική πρό­σβαση στην ΕΚΤ και όχι μόνο μέσω του ΕLA και να αρχί­σουν να αίρο­νται οι κεφα­λαια­κοί περιο­ρι­σμοί προς το εξω­τε­ρικό – διότι τότε και μόνο τότε θα διευ­κο­λυν­θεί η προ­σέλ­κυση ξένων επεν­δύ­σεων.

Όλα αυτά μας πάνε κανο­νικά μέχρι τα τέλη Οκτω­βρίου – Νοεμ­βρίου και ως τότε δεν θα πρέπει να έχει απο­στα­θε­ρο­ποι­η­θεί η κατά­σταση από την προ­κή­ρυξη πρόωρων εκλογών.

Μετά θεω­ρη­τικά η κυβέρ­νηση μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, όμως αυτό δεν σημαί­νει πως η επιλογή των εκλογών είναι και πάλι η καλύ­τερη επιλογή.

Ο ESM περι­μέ­νει πως η χώρα θα πρέπει το επόμενο καλο­καίρι να αρχίσει να χτυπά την πόρτα των αγορών με ετήσια ομόλογα, ώστε σιγά σιγά να χτίσει καμπύλη απο­δό­σεων. Η θητεία της Βουλής εξάλλου, για όλους τους άλλους πλην των Ελλήνων κανο­νικά είναι τεσ­σά­ρων ετών.

Οι δύο πρό­ε­δροι, Ντάι­σελ­μπλουμ και Γιούν­κερ, που δια­τη­ρούν στενές επαφές και οι μεταξύ τους σχέσεις έχουν εξε­λι­χθεί προς το καλύ­τερο, ακριβώς λόγω του ελλη­νι­κού ζητή­μα­τος, εκτι­μούν ότι ο αριθμός των 229 βου­λευ­τών, αλλά και γενικώς οποιοσ­δή­ποτε αριθμός βου­λευ­τών πάνω από τα 2/3 (180) είναι «επαρ­κέ­στα­τος για να στείλει το σαφές μήνυμα της ιδιο­κτη­σίας του προ­γράμ­μα­τος και της επι­κρά­τη­σης του μεταρ­ρυθ­μι­στι­κού τόξου»

«Δεν θα ζητή­σουμε από τον κ. Α. Τσίπρα να πιστέ­ψει στην φιλε­λεύ­θερη οικο­νο­μία, θέλουμε όμως να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει την υψηλή του δημο­τι­κό­τητα για να πετύχει εκεί που απέ­τυ­χαν όλοι οι άλλοι, στο να γίνουν δηλαδή τομές στην ελλη­νική οικο­νο­μία προς όφελος της στα­θε­ρο­ποί­η­σης της παρα­μο­νής της Ελλάδας στην ευρω­ζώνη», λένε στο Real.gr κύκλοι της Κομι­σιόν.

Πλειο­ψη­φία από την ίδια Βουλή

Είναι πολύ δύσκολο να εξη­γη­θεί στους κοι­νο­τι­κούς και τους εταί­ρους πως ένα εκλεγ­μένο κοι­νο­βού­λιο (μόλις 7 μηνών) χρειά­ζε­ται να προ­σφύ­γει στους πολίτες για να ανα­νε­ω­θεί η “εντολή”. Τα ερω­τή­ματα των εταίρων και των κοι­νο­τι­κών είναι πολλά:

– ποια ήταν η εντολή της 25ης Ιανουα­ρίου; η ρήξη ή η κανο­νι­κό­τητα

– πέραν του πρώτου συνα­σπι­σμού ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, δεν υπάρχει νομι­μο­ποί­ηση για οτι­δή­ποτε άλλο;

– η ακραία αρι­στερή τάση του ΣΥΡΙΖΑ είναι υπέρ­τερη των άλλων; και αν ναι γιατί εκφρά­ζε­ται από 40 μόνο βου­λευ­τές,

– γιατί θεω­ρεί­ται στην Ελλάδα ταμπού μια μεγάλη συνερ­γα­σία όλων των πολι­τι­κών χώρων που επι­θυ­μούν τη διάσωση της χώρας;

– ποιο θα είναι το βασικό πολι­τικό ερώτημα των επό­με­νων εκλογών;

– και αν είναι η ρήξη και η δραχμή ποιο θα είναι το μέλλον της χώρας;

Γιούν­κερ, Ντάι­σελ­μπλου, Ολάντ και Ρέντζι θεωρούν ότι δεν θα μπο­ρέ­σουν να ξανα­σώ­σουν την ελλη­νική υπόθεση μετά από μια παρα­τε­τα­μένη περίοδο εσω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής ανα­τα­ρα­χής.

Στα διπλω­μα­τικά γραφεία επι­κρα­τούσε από το 2014 η άποψη πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα τα έβαζε με τα εδραιω­μένα συμ­φέ­ρο­ντα και θα εκπρο­σω­πούσε την αλλαγή, συνο­δεία της απα­ραί­τη­της προ­σαρ­μο­γής. Η «εμπει­ρία Βαρου­φάκη στο Εurogroup» έκανε πολλούς να υπο­στη­ρί­ξουν πως «τελικά άλλος ήταν ο στόχος».

Η εμπι­στο­σύνη, λένε κοι­νο­τι­κές πηγές, «δεν χάθηκε απλά γιατί πήγατε στο δημο­ψή­φι­σμα, αλλά γιατί η πράξη αναί­ρεσε μήνες παρα­σκη­νια­κών υπο­σχέ­σεων και διερ­γα­σιών» πριν από τις εκλογές του 2014.

Του­λά­χι­στον ένας υπουρ­γός και του­λά­χι­στον δύο στελέχη της τότε αντι­πο­λί­τευ­σης είχαν ανα­λά­βει να μετα­φέ­ρουν το μήνυμα της συνερ­γα­σίας ήδη από τα μέσα του 2014, κάτι που είχε τότε κατα­γρά­ψει η Realnews.

Η Κομι­σιόν ουδέ­ποτε υπο­στή­ριξε μάλιστα την καμπά­νια της Νέας Δημο­κρα­τίας και του ΠΑΣΟΚ περί κατα­στρο­φής πριν από τις κάλπες του Ιανουα­ρίου. Τώρα πολλοί είναι αυτοί που ανα­θε­ω­ρούν.

Οι 18 εταίροι της χώρας στην Ευρω­ζώνη κατα­λο­γί­ζουν στο τελευ­ταίο εξάμηνο την ευθύνη για την κατάρ­ρευση της οικο­νο­μίας και στην Σύνοδο έδωσαν ουσια­στικά μια τελευ­ταία, αλλά δύσκολη ευκαι­ρία σε όλο τον πολι­τικό σύστημα, όχι μόνο στην κυβέρ­νηση.

Περι­μέ­νουν τώρα να δουν να εφαρ­μό­ζε­ται αυτό που ζητά ο Γιούν­κερ «βάλτε την πατρίδα πάνω από το κόμμα» (ομιλία της 29.06.2015).

Πηγή real.gr