Ανοικτή επιστολή Κορκίδη σε Αλέξη Τσίπρα

Ανοικτή επι­στολή στην οποία ανα­φέ­ρει πως η ελλη­νική οικο­νο­μία έχει γυρίσει στο 2010 και πως η ύφεση το 2015 θα είναι στο 4% απηύ­θυνε σήμερα Δευτέρα στον πρω­θυ­πουργό Αλέξη Τσίπρα ο Πρό­ε­δρος της ΕΣΕΕ και του ΕΒΕΠ Βασίλης Κορ­κί­δης.

Η επι­στολή έχει ως εξής:

«Κύριε Πρω­θυ­πουργέ,

»Η αρχική συμ­φω­νία που επήλθε και που ελπί­ζουμε ότι τελικά θα ολο­κλη­ρω­θεί και θα υπο­γρα­φεί, έχει ήδη χαρα­κτη­ρι­στεί από εσάς, ως «κακή και με πολύ σκληρά μέτρα». Οι απρό­σμε­νες εξε­λί­ξεις που προ­κλή­θη­καν από τα λάθη που προη­γή­θη­καν, είχαν ως απο­τέ­λε­σμα το κλεί­σιμο των τρα­πε­ζών επί τρεις εβδο­μά­δες, την απειλή ενός Grexit με σενάρια “ευρω­δραχ­μής”, αλλά κυρίως τις ταπει­νω­τι­κές συμπε­ρι­φο­ρές στις δια­βου­λεύ­σεις των Βρυ­ξελ­λών, προς μια νέα ελλη­νική Κυβέρ­νηση, που όμως εκπρο­σω­πούσε ένα κράτος-μέλος απο­λύ­τως ισότιμο με όλα τα υπό­λοιπα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

»Η συμ­φω­νία για “δάνειο γέφυρα” 7,16 δις ευρώ από τον μηχα­νι­σμό EFSM και η έγκριση έναρξης του 3ου προ­γράμ­μα­τος από τον ESM, περι­θω­ριο­ποί­ησε κάθε ίχνος ευρω­παϊ­κής αντί­στα­σης στην ακραία νεο­φι­λε­λεύ­θερη ιδε­ο­λο­γία. Το πρότυπο που προ­ω­θεί­ται είναι να επι­βλη­θεί το δίκαιο του ισχυ­ρό­τε­ρου, ενώ του­λά­χι­στον επί του παρό­ντος, αυτό υπα­γο­ρεύει στην περί­πτωση της Ελλάδας, μόνο μια υφε­σιακή και τιμω­ρη­τική λιτό­τητα. Είναι προ­φα­νές ότι οι ακραίες φωνές της Ευρώπης που συμ­μά­χη­σαν στον εκβια­σμό για τον διωγμό της Ελλάδος από την Ευρω­ζώνη, βρήκαν άλλοθι να εκδη­λώ­σουν την επι­θυ­μία τους για μια δια­φο­ρε­τική Ένωση κρατών.

»Στον αντί­ποδα η μόνη παρα­κα­τα­θήκη ίσως που αφήνει η επίπονη δια­πραγ­μά­τευση της ελλη­νι­κής Κυβέρ­νη­σης είναι ότι πλέον όλοι, εντός και εκτός Ελλάδος, βρι­σκό­μα­στε σε μία τροχιά ευρω­παϊ­κής και εθνικής συνει­δη­το­ποί­η­σης. Στο πλαίσιο αυτό καλω­σο­ρί­ζουμε τη δια­φο­ρο­ποί­ηση ορι­σμέ­νων κρατών- μελών και τη συμβολή τους στην υπο­στή­ριξη της ελλη­νι­κής θέσης κάτι που μπορεί να οδη­γή­σει στην δημιουρ­γία ενός μετώπου ανα­ζή­τη­σης του ιστο­ρι­κού ρόλου της ΕΕ όπως τον είχαν σχε­διά­σει οι ιδρυτές της.

»Σύμφωνα με τη τρόικα ή τους θεσμούς, εξα­κο­λου­θούν να θεω­ρού­νται, αντα­γω­νι­στι­κές οικο­νο­μίες για την Ελλάδα, μόνο οι Βαλ­κα­νι­κές χώρες. Χρη­σι­μο­ποιούν μάλιστα την κρίση χρέους, για να προ­ω­θή­σουν μεταρ­ρυθ­μί­σεις που θεωρούν ότι μπορούν να αυξή­σουν την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα, χωρίς να συνυ­πο­λο­γί­ζουν τις κοι­νω­νι­κές, πολι­τι­σμι­κές, ιστο­ρι­κές και θρη­σκευ­τι­κές ακόμη δια­φο­ρές που υπάρ­χουν ανάμεσα στους λαούς της Ευρώπης. Η σφο­δρό­τητα και μαζι­κό­τητα της φτω­χο­ποί­η­σης στην κοι­νω­νική πλειο­ψη­φία, ίσως δικαιο­λο­γη­μένα οδηγεί, μεγάλο μέρος του ελλη­νι­κού λαού να μη συνει­δη­το­ποιεί ή να αψηφά τους οικο­νο­μι­κούς, κοι­νω­νι­κούς, πολι­τι­κούς αλλά και γεω­πο­λι­τι­κούς κιν­δύ­νους μιας εξόδου μας από το ευρώ. Η υπεύ­θυνη στάση σας είναι να απο­τρέ­ψετε τη βουτιά στο χάος, τη στιγμή μάλιστα που οι τρά­πε­ζες θα υπο­λει­τουρ­γούν, η αγορά είναι νεκρή και το κράτος σε “καρα­ντίνα”. Το συμπέ­ρα­σμα των ευρω­παϊ­κών θεσμών, έστω και εάν δεν το ομο­λο­γούν, νομίζω ότι κατα­λή­γει στο γεγονός ότι οι Έλληνες πολίτες δεν μπορούν να εκφο­βι­στούν άλλο. Όμως, το δικό σας συμπέ­ρα­σμα πρέπει να είναι ότι οι Έλληνες πολίτες μπορούν να δημιουρ­γή­σουν και να δου­λέ­ψουν μέσα από ένα συγκε­κρι­μένο πρό­γραμμα εθνικής στρα­τη­γι­κής, που δεν υπάρχει, ακο­λου­θώ­ντας ένα καλο­σχε­δια­σμένο ανα­πτυ­ξιακό μοντέλο της Χώρας μας, που θα έπρεπε να είχε αρχίσει να υλο­ποιεί­ται, αντί να συζη­τεί­ται ακόμα. Για παρά­δειγμα, η βελ­τί­ωση του δείκτη εξα­γω­γών του εμπο­ρι­κού και γεωρ­γι­κού τομέα, υπο­λο­γί­ζε­ται από την αξία των εξα­γω­γών ανά τετρα­γω­νικό χιλιό­με­τρο έκτασης μιας χώρας και είναι κρί­σι­μος για τον προσ­διο­ρι­σμό της εξω­στρέ­φειας της γεωρ­γι­κής παρα­γω­γής μας. Δυστυ­χώς, οι ελλη­νι­κές επι­δό­σεις είναι ιδιαί­τερα χαμηλές με μόνο 16.000 ευρώ ανά τετρα­γω­νικό χιλιό­με­τρο γης σε σύγκριση με άλλες χώρες ανά­λο­γης έκτασης όπως η Δανία με 181.000 ευρώ, το Λου­ξεμ­βούργο με 186.000 ευρώ, η Μάλτα με 216.000 ευρώ, το Βέλγιο 508.000 ευρώ και με πρω­τα­θλή­τρια την Ολλαν­δία με 850.000 ευρώ.

»Ως γνωστό οι θυσίες που έχουν γίνει μέχρι σήμερα από όλους μας είναι τερά­στιες, ενώ είναι πολλά τα κεκτη­μένα που έχουν αμφι­σβη­τη­θεί υπό το βάρος των μνη­μο­νίων. Αρκεί μόνο να σκεφτεί κανείς ότι στην αγορά όλοι εμείς οι μικρο­με­σαίοι Έλληνες επι­χει­ρη­μα­τίες είδαμε τον τζίρο μας να κατρα­κυλά, τα ταμεία μας να αδειά­ζουν από τους φόρους, τους συνερ­γά­τες μας να απο­λύ­ο­νται, τους συνα­δέλ­φους μας να πτω­χεύ­ουν και χιλιά­δες επι­χει­ρή­σεις να κλεί­νουν. Είδαμε το ΑΕΠ της χώρας να μειώ­νε­ται κατά ένα τέταρτο, βιώσαμε την κατά 45% μείωση του μέσου κύκλου εργα­σιών που από μ.ο. 425.000 ευρώ το 2009 έφτασε σήμερα να αγγίζει τις 232.000 ευρώ, την απώλεια περίπου 85.000 εμπο­ρι­κών επι­χει­ρή­σεων και 220.000 θέσεων απα­σχό­λη­σης στο εμπόριο, την υπε­ρί­σχυση των ασυ­νε­πών, την απώλεια της συναλ­λα­κτι­κής εμπι­στο­σύ­νης και υπο­χρε­ω­θή­καμε στην κατα­βολή αλλε­πάλ­λη­λων και άδικων φόρων μέσα σε ένα ασφυ­κτικό περι­βάλ­λον με πολύ έντονο το πρό­βλημα της ρευ­στό­τη­τας. Παρ’ όλα αυτά δου­λέ­ψαμε κάτω από αντί­ξοες συν­θή­κες για να στη­ρί­ξουμε την πατρίδα και την οικο­γέ­νειά μας, ώστε να δημιουρ­γή­σουμε έναν προ­στα­τευ­τικό θώρακα εργα­σίας. Άμεσα απαι­τεί­ται να δημιουρ­γη­θούν 100.000 νέες, βιώ­σι­μες μικρο­με­σαίες ελλη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις, ώστε να συγκρα­τή­σουμε τα παιδιά μας, τους νέους επι­στή­μο­νες και τις ευά­λω­τες κοι­νω­νι­κές ομάδες σε όλους τους κλάδους της οικο­νο­μίας, που απο­τε­λούν πύλη εισόδου στην αγορά εργα­σίας των νέων μας.

»Σήμερα, όμως, οικο­νο­μικά, γυρί­σαμε στα επίπεδα του 2010, κάτι που επι­βε­βαιώ­νε­ται από την πρό­βλεψη για ύφεση -4% το 2015 και το οποίο μας προει­δο­ποιεί για περισ­σό­τερα λουκέτα στο εμπόριο. Οφεί­λουμε να ξαναρ­χί­σουμε πιο αδύ­να­μοι πλέον, ψυχικά και οικο­νο­μικά, μια νέα προ­σπά­θεια τριε­τίας από το μηδέν. Σε μισή σελίδα, σας έχουμε στείλει τη λίστα των δια­τρο­φι­κών προ­ϊ­ό­ντων αξίας πάνω από 5 δις ευρώ που εισά­γουμε και κάποτε ήμασταν εξα­γω­γείς. Αυτή η μισή σελίδα μπορεί να είναι η αρχή της ανα­πτυ­ξια­κής προ­σπά­θειας, πριν η Χώρα μας βρεθεί μετά το “bank run”, αντι­μέ­τωπη με το “business run” και χωρίς καμία δυνα­τό­τητα περιο­ρι­σμού της φυγής επι­χει­ρή­σεων, όπως τα “capital controls” για τη φυγή των κατα­θέ­σεων.

»Γι’ αυτό, λοιπόν, τώρα, η εργα­λειο­θήκη του ΟΟΣΑ είναι δευ­τε­ρευού­σης σημα­σίας για την αγορά. Το μείζον είναι να παλέ­ψουμε όλοι μαζί για να αντέ­ξουμε στο ευρώ ώστε να συνε­χί­σουν να υπάρ­χουν μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις στο ελλη­νικό εμπόριο. Η αγορά άλλωστε έχει την ικα­νό­τητα να αυτο­ρυθ­μί­ζε­ται ανα­λό­γως, όπως έκανε και στο παρελ­θόν στο θέμα των Κυρια­κών. Βεβαίως, και δεν αλλά­ζουμε θέση και άποψη για τη “σκου­ρια­σμένη” εργα­λειο­θήκη, όμως στόχος μας είναι να αλλά­ξουμε την τακτική αντι­με­τώ­πι­σης του θέματος, όπως και όταν πρέπει, για το καλό της ελλη­νι­κής αγοράς.

»Είναι κρίσιμο αμέσως μετά τη δια­σφά­λιση της χρη­μα­το­δό­τη­σης της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, οι παρα­γω­γι­κοί φορείς της χώρας σε συνερ­γα­σία με την πολι­τική ηγεσία να επε­ξερ­γα­στούν κάποια ισο­δύ­ναμα μέτρα που θα ανα­κου­φί­ζουν τη μικρο­με­σαία επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα από τα πολ­λα­πλά χτυ­πή­ματα. Το τελευ­ταίο διά­στημα οι Έλληνες επι­χει­ρη­μα­τίες με την επιβολή περιο­ρι­σμών δια­χεί­ρι­σης κεφα­λαίων, τα γνωστά ως “capital controls”, αντι­με­τω­πί­ζουν τερά­στια και δυσε­πί­λυτα προ­βλή­ματα. Αφενός, κλο­νί­στηκε η πίστη μας στο εγχώριο τρα­πε­ζικό σύστημα, αφε­τέ­ρου δοκι­μά­στη­καν οι συναλ­λα­κτι­κές σχέσεις μεταξύ μας, αλλά κυρίως με προ­μη­θευ­τές του εξω­τε­ρι­κού. Μια αγορά, όμως, δεν μπορεί να λει­τουρ­γή­σει χωρίς πίστη. Γι’ αυτό και στις συνα­ντή­σεις της ΕΣΕΕ με τους αρμό­διους Υπουρ­γούς, ανα­λύ­θη­καν όλα τα γνωστά και άγνωστα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζουμε με το συγκε­κρι­μένο μέτρο και προ­τά­θηκε ένα σχέδιο για τη δημιουρ­γία σε κάθε Τράπεζα υπο­ε­πι­τρο­πών αξιο­λό­γη­σης αιτη­μά­των εξαι­ρέ­σεων, προ­κει­μέ­νου να διευ­κο­λυν­θεί η λει­τουρ­γία της αγοράς για το μεγάλο διά­στημα που θα δια­τη­ρη­θούν έστω και με χαλά­ρωση τα capital controls.

»Είναι εθνική ανάγκη όλοι μαζί να προ­σπα­θή­σουμε να αντα­πο­κρι­θούμε στην εφαρ­μογή του 3ου σκληρού προ­γράμ­μα­τος. Είναι καθήκον να προ­τά­ξουμε μαζί τη συλ­λο­γική ευη­με­ρία, απο­τρέ­πο­ντας μια κατα­στρο­φική χρε­ο­κο­πία και την επι­στροφή στο Grexit που θα ανοίξει τον δρόμο σε διά­φο­ρους ανθέλ­λη­νες κερ­δο­σκό­πους. Σ’ αυτήν την προ­σπά­θεια αναμ­φί­βολα θα χρεια­στεί να κατα­θέ­σουμε την ψυχή μας και μικρά ιδιω­τικά «προ­νό­μια». Αντί­στοιχα, αντί για πολι­τική προ­στα­σία θέλουμε οικο­νο­μική στήριξη και στα­θε­ρό­τητα. Έχουμε όλοι χρέος στις επό­με­νες γενιές να οδη­γή­σουμε την χώρα πάλι στην ανά­πτυξη και την ευη­με­ρία, αρκεί να μας το επι­τρέ­ψουν οι συν­θή­κες που θα δια­μορ­φω­θούν, ώστε επι­τέ­λους, να δου­λέ­ψουμε ανα­πό­σπα­στα. Για εμάς τους μικρο­με­σαί­ους της αγοράς είναι ώρα οικο­νο­μι­κού πατριω­τι­σμού, για εσάς τους πολι­τι­κούς, είναι ώρα εθνικής ευθύνης και για τους εταί­ρους μας, είναι ώρα ευρω­παϊ­κής αλλη­λεγ­γύης.

»Κύριε Πρω­θυ­πουργέ,

»Κάθε φορά που οι φορείς της αγοράς τοπο­θε­τού­νται και επι­ση­μαί­νουν προ­βλή­ματα, ούτε κιν­δυ­νο­λο­γούν ούτε προ­πα­γαν­δί­ζουν πολι­τι­κές θέσεις. Άλλωστε είναι πάγια η θέση μας η εκά­στοτε Κυβέρ­νηση να εξα­ντλεί την τετρα­ε­τία. Καλέστε τους θεσμο­θε­τη­μέ­νους κοι­νω­νι­κούς εταί­ρους εργο­δο­τών και εργα­ζο­μέ­νων και μιλήστε μαζί μας, ακούστε τις προ­τά­σεις μας, αξιο­λο­γή­στε τις και απο­φα­σί­στε το ανα­πτυ­ξιακό σχέδιο της χώρας βάσει του οποίου θα προ­χω­ρή­σουμε. Έχετε το προ­νό­μιο της επι­λο­γής, αλλά και την ευθύνη.

Σας ευχα­ρι­στώ πολύ,

Βασίλης Κορ­κί­δης

Πρό­ε­δρος ΕΣΕΕ & ΕΒΕΠ»

ΑΠΕ-ΜΠΕ