“Η μαύρη πληγή στο κορμί της Ρόδου δεν θα μείνει ανοιχτή. Θα επουλωθεί.”

«Η άμεση απο­τί­μη­ση και απο­κα­τά­στα­ση των ζη­μιών, η ανα­δά­σω­ση και εφαρ­μο­γή μέ­τρων για την προ­στα­σία του ελα­φιού, είναι η προ­τε­ραιό­τη­τά μας μετά την κα­τά­σβε­ση της πυρ­κα­γιάς στη Νότια Ρόδο»

«Στην τρα­γω­δία της φυ­σι­κής κα­τα­στρο­φής στη Νότια Ρόδο, απα­ντά­με με την ελ­πί­δα ότι την επό­με­νη ημέρα θα εί­μα­στε πιο προ­ε­τοι­μα­σμέ­νοι να αντι­με­τω­πί­σου­με τα ακραία φυ­σι­κά φαι­νό­με­να: Με τη δη­μιουρ­γία μιας ολο­κλη­ρω­μέ­νης και κα­τάλ­λη­λα εξο­πλι­σμέ­νης δομής πο­λι­τι­κής προ­στα­σί­ας – από φυ­σι­κές κα­τα­στρο­φές – στη Δω­δε­κά­νη­σο.

Σε μια τόσο δύ­σκο­λη κα­τά­στα­ση, είναι ση­μα­ντι­κό να εκτι­μή­σου­με όλους τους πα­ρά­γο­ντες που προ­κά­λε­σαν την ανεί­πω­τη φυ­σι­κή κα­τα­στρο­φή που έπλη­ξε το νησί μας. Πρω­τί­στως όμως, θα πρέ­πει να ευ­χα­ρι­στή­σου­με όλους όσους έδω­σαν τη μάχη με αυ­τα­πάρ­νη­ση και αυ­το­θυ­σία με τις φλό­γες, τους πυ­ρο­σβέ­στες, τους άν­δρες της ΕΜΑΚ, της ΕΤΑΙ­ΠΡΟ­ΦΥ­ΚΑ, τις ομά­δες εθε­λο­ντών, τις αρ­μό­διες κρα­τι­κές, δη­μο­τι­κές και πε­ρι­φε­ρεια­κές αρχές και υπη­ρε­σί­ες που κι­νη­το­ποι­ή­θη­καν άμεσα, τους εκα­το­ντά­δες κα­τοί­κους της πε­ριο­χής που συ­νει­σέ­φε­ραν με προ­σω­πι­κή δου­λειά και με υλι­κο­τε­χνι­κά μέσα στην κα­τά­σβε­ση της με­γά­λης δα­σι­κής φω­τιάς στην Απο­λακ­κιά.

Η άμεση κι­νη­το­ποί­η­ση του κρα­τι­κού μη­χα­νι­σμού και η προ­σφο­ρά του Ρο­δια­κού λαού για την κα­τά­σβε­ση της πυρ­κα­γιάς στη Νότια Ρόδο μας εμπνέ­ει όλους για να συ­νει­σφέ­ρου­με ου­σια­στι­κά στην προ­στα­σία των κα­τα­πρά­σι­νων δασών του νη­σιού.

Ταυ­τό­χρο­να, είναι υπο­χρέ­ω­ση όλων μας να αντι­με­τω­πί­σου­με έγκαι­ρα τις συ­νέ­πειες και να ενερ­γο­ποι­ή­σου­με τις δομές και τους μη­χα­νι­σμούς πρό­λη­ψης από φυ­σι­κές κα­τα­στρο­φές. Η άμεση αντί­δρα­ση της Πο­λι­τεί­ας, μέσω του αρ­μό­διου υπουρ­γού Αγρο­τι­κής Ανά­πτυ­ξης και Τρο­φί­μων, θα συ­νο­δευ­τεί – και αυτό είναι δέ­σμευ­σή μας – με πρω­το­βου­λί­ες σε όλα τα θε­σμι­κά επί­πε­δα, τόσο για την απο­κα­τά­στα­ση του δά­σους και των ζη­μιών από την πυρ­κα­γιά στις φυ­τι­κές καλ­λιέρ­γειες, όσο και για την προ­στα­σία του μο­να­δι­κού ελα­φιού της Ρόδου, που η ει­κό­να του, να περ­νά­ει μέσα από τα απο­κα­ΐ­δια, ανέ­δει­ξε διε­θνώς την ανά­γκη προ­στα­σί­ας του ευαί­σθη­του οι­κο­συ­στή­μα­τος της Ρόδου. Είναι οδυ­νη­ρό και θλι­βε­ρό να βλέ­πεις τις ει­κό­νες των κα­μέ­νων δασών, των κα­τα­στρεμ­μέ­νων καλ­λιερ­γειών και των πε­ρι­πλα­νώ­με­νων πλα­τω­νιών που έχα­σαν μο­νο­μιάς το φυ­σι­κό τους χώρο. Με ευ­θύ­νη και συ­ντο­νι­σμέ­νη δράση θα αξιο­λο­γή­σου­με την κα­τά­στα­ση και θα εξά­γου­με τα κα­τάλ­λη­λα συ­μπε­ρά­σμα­τα για να σχε­διά­σου­με όλοι οι εμπλε­κό­με­νοι φο­ρείς ένα ολο­κλη­ρω­μέ­νο πρό­γραμ­μα δρά­σε­ων προ­τε­ραιό­τη­τας για την ανά­κτη­ση του δα­σι­κού μας πλού­του και των υπο­δο­μών που κα­τα­στρά­φη­καν. Για να βοη­θή­σου­με τις το­πι­κές κοι­νό­τη­τες και τους πο­λί­τες που επλή­γη­σαν, για να δώ­σου­με ελ­πί­δα σω­τη­ρί­ας του πιο ση­μα­ντι­κού θη­σαυ­ρού του νη­σιού μας, του φυ­σι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος.

Σε αυτό το πλαί­σιο θα δου­λέ­ψου­με από σή­με­ρα κιό­λας. Δεν θα επι­τρέ­ψου­με να γίνει στη­λί­τευ­ση πάνω στα απο­κα­ΐ­δια της Απο­λακ­κιάς. Πρέ­πει να συ­νεν­νοη­θού­με πώς να ενώ­σου­με τις δυ­νά­μεις μας για να προ­στα­τεύ­σου­με τη φύση της Ρόδου.

Η «μαύρη πληγή στο κορμί της Ρόδου δεν θα μεί­νει ανοι­χτή. Θα επου­λω­θεί.»