Τα όμορφα χωριά

Τα όμορ­φα χωριά, όμορ­φα πω­λού­νται…

Aυτό μου έρ­χε­ται στο μυαλό σαν τί­τλος, δια­βά­ζο­ντας σε κατά και­ρούς ρε­πορ­τάζ, αλλά και ακού­γο­ντας συ­ζη­τή­σεις για την εξόρ­μη­ση Ελ­λή­νων και ξένων και στα χωριά της Ρόδου, οι οποί­οι αγο­ρά­ζουν παλιά σπί­τια, ακόμη και χα­λα­τά, αντί πι­να­κί­ου φακής, από αν­θρώ­πους αγρό­τες με πε­νι­χρό ει­σό­δη­μα. Και για να φτά­σει ο άλλος να πουλά το σπίτι του 5.000 ευρώ, το πουλά, για να στη­ρί­ξει πι­θα­νόν άνερ­γα παι­διά, να πλη­ρώ­σει το ενοί­κιο τους γιατί σπου­δά­ζουν σε άλλη πόλη, να βοη­θή­σει όσο μπο­ρεί και με όσο φτά­σουν αυτά τα χρή­μα­τα την οι­κο­γέ­νειά του. ‘ Ισως να τα που­λούν και νε­α­ροί κλη­ρο­νό­μοι που σε πεί­σμα της ανερ­γί­ας που καλ­πά­ζει προ­τι­μούν ένα ει­σι­τή­ριο με­τα­νά­στευ­σης ή ελ­πί­δες δου­λειάς στην πόλη . Ποια αγρο­τι­κή πο­λι­τι­κή θα μπο­ρέ­σει να κρα­τή­σει νέους αν­θρώ­πους στον τόπο τους; Ποιο νέο ζευ­γά­ρι θα συ­νε­χί­σει να ζει στα χωριά χωρίς σχο­λείο, χωρίς για­τρούς, χωρίς ζωή; Στα χνά­ρια της Ισπα­νί­ας κι εμείς που όχι μόνον σπί­τια, αλλά χωριά ολό­κλη­ρα που­λιού­νται. Χωριά που ξέ­μει­ναν από κα­τοί­κους στην εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νη ύπαι­θρο. Εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­να από τους κα­τοί­κους τους εδώ και δε­κα­ε­τί­ες -μετά την έντο­νη αστι­κο­ποί­η­ση της δε­κα­ε­τί­ας του 50- πε­ρί­που 3.000 χωριά και χω­ριου­δά­κια έχουν βγει στο σφυρί, σε εξευ­τε­λι­στι­κές τιμές, που σε ορι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις αρ­χί­ζουν από τα 200.000 ευρώ. Οι αγο­ρα­στές είναι εδώ και πε­ρι­μέ­νουν την κα­τάλ­λη­λη στιγ­μή στις χώρες του Νότου με τον ζη­λευ­τό ήλιο.