Ελένη Καρύδη: Μια ιέρεια κοινωνικής προσφοράς

Από τον πρώην δήμαρχο Ρόδου κ. Μάνο Κόκκινο ανα­κοι­νώ­θη­καν τα ακό­λουθα:

Με βαθιά θλίψη συμ­με­τέχω μαζί με την οικο­γέ­νεια του Ιδρύ­μα­τος Εμμα­νουήλ και Μαίρης Στα­μα­τίου στο βαρύ πένθος από την απώλεια της αεί­μνη­στης και αγα­πη­μέ­νης Ελένης Καρύδη.

Βαρύ το πλήγμα που δέχτηκε η ροδιακή κοι­νω­νία και μεγάλο το κενό που αφήνει πίσω του ο αδό­κη­τος θάνατός της.

Μια ανοικτή καρδιά που αιμο­δο­τούσε απλό­χερα με ψυχο­λο­γική στήριξη και οικο­νο­μική συν­δρομή όλα τα θύματα της ροδί­τι­κης ασφάλ­του έπαψε να λει­τουρ­γεί και να χαρίζει συμπό­νια σε κάθε μαυ­ρο­φο­ρε­μένη οικο­γέ­νεια που έχανε άδικα κάποιο από τα σπλάχνα της.

Από τα παιδικά της χρόνια σκίρ­τη­σαν στην ψυχή της έντονα τα αντα­να­κλα­στικά προ­σφο­ράς και συν­δρο­μής στην ανθρώ­πινη ζωή και υγεία και γι’ αυτό οπλί­στηκε στον επαγ­γελ­μα­τικό της προ­σα­να­το­λι­σμό με όλα εκείνα τα εφόδια που θα την καθι­στού­σαν στρα­τιώτη στη μάχη μιας εθε­λο­ντι­κής προ­σφο­ράς.

Κι όταν η μοίρα της κατά­φερε το βαρύ πλήγμα με τον άδικο και πρόωρο χαμό του νεαρού ακόμη σπλά­χνου της, του μονά­κρι­βου γιου της, η Ελένη δεν υπέκυψε στην ανθρώ­πινη αδυ­να­μία της εγκα­τά­λει­ψης. Όπλισε τον εαυτό της με τη μεγάλη απόφαση να κρα­τή­σει ζωντανή τη μνήμη του αδι­κο­χα­μέ­νου παιδιού της στρα­τευ­μένη σε όλη την υπό­λοιπη ζωή της και αφή­νο­ντας πίσω της μια βαριά παρα­κα­τα­θήκη βοή­θειας και προ­στα­σίας της ανθρώ­πι­νης ζωής.

Έτσι γεν­νή­θηκε η ΕΥΘΥΤΑ που για πολλά χρόνια απάλυνε τον πόνο από την μάστιγα των τρο­χαίων ατυ­χη­μά­των που μέχρι προχθές διεύ­θυνε και υπη­ρε­τούσε.

Όμως στην καρδιά όλης της ροδια­κής οικο­γέ­νειας, η Ελένη δεν πέθανε: ζει και θα ζει μέσα από το μεγάλο έργο της και το δημιούρ­γημά της, την ΕΥΘΥΤΑ, ένα έργο που δεν θα σβήσει με τον θάνατό της γιατί η ΕΥΘΥΤΑ θα παρα­μέ­νει πάντα στις καρδιές μας σαν φωτει­νός φάρος και θα μας οδηγεί στο δρόμο της ευθύνης, της αρετής και του καθή­κο­ντος.

Απο­χαι­ρε­τούμε την υπέροχη αυτή και χαρι­σμα­τική προ­σω­πι­κό­τητα με αισθή­ματα εκτί­μη­σης και ευγνω­μο­σύ­νης και στε­κό­μα­στε με αγάπη, στήριξη και συμπό­νια στην αγα­πη­μένη μας οικο­γέ­νειά της.

Μάνος Δ. Κόκ­κι­νος