Έφτασε στην Αθήνα ο πρόξενος της Μαριούπολης – «Ήρωες είναι οι άνθρωποι που έμειναν πίσω για να φτιάξουν τη ζωή τους από το μηδέν»

Λίγο μετά τις 18:00 της Κυρια­κής, έφτασε στην Αθήνα, ο Έλληνας πρό­ξε­νος στη Μαριού­πολη, Μανώλης Ανδρου­λά­κης, ο οποίος για μέρες ήταν εγκλω­βι­σμέ­νος στην πολιορ­κη­μένη πόλη της Ουκρα­νίας.

Εκεί, τον περί­με­ναν η οικο­γέ­νειά του, η σύζυγός του με τον επτά μηνών γιο τους και ο πατέρας του. «Είμαι πολύ ευτυ­χι­σμένη, σας ευχα­ρι­στώ όλους», είπε η σύζυγός του, η οποία κρα­τούσε αγκαλιά τον γιο τους.

Εμφανώς συγκι­νη­μέ­νος ο κ. Ανδρου­λά­κης χαρα­κτή­ρισε ήρωες τους ανθρώ­πους που έχουν μείνει πίσω στη Μαριού­πολη.  «Αν μου επι­τρέ­πετε δυο λόγια… Δεν είχα κατα­λά­βει τη διά­σταση που πήρε το ζήτημα γιατί δεν είχα επι­κοι­νω­νίες. Ήρωες είναι οι άνθρω­ποι που έμειναν πίσω για να φτιά­ξουν τη ζωή τους από το μηδέν» είπε στο ξεκί­νημα των δηλώ­σεών του

Ο Μανώλης Ανδρου­λά­κης έκανε λόγο για τρα­γω­δία και ζήτησε να ενώσουν όλοι τις δυνά­μεις τους για να υπάρξει κατά­παυση του πυρός, καθώς όπως είπε σκο­τώ­νο­νται άμαχοι. Ο Μανώλης Ανδρου­λά­κης ανα­φέρ­θηκε στα όσα δύσκολα έζησε ο ίδιος αλλά και χιλιά­δες πολίτες σε μία πόλη που δεν θυμίζει τίποτα από αυτό που ήταν η Μαριού­πολη.

Εμφανής ήταν η η συναι­σθη­μα­τική φόρτιση στη διάρ­κεια της ομιλίας του κ. Ανδρου­λάκη, ο οποίος έκανε εκτενή αναφορά στη σχέση του με τη Ρωσία και τον πολι­τι­σμό της για να κατα­δεί­ξει ότι ο πόλεμος δεν έχει σχέση με τη γενι­κό­τερη ρωσική παιδεία που εκείνος γνώρισε.

«Ασχο­λού­μαι με τη Ρωσία εδώ και 20 χρόνια. Πολλοί με ρώτησαν πώς ένιωθα τις βραδιές που δεν μπο­ρούσα να κοιμηθώ. Σκε­φτό­μουν τα δια­βά­σματά μου και τα ακού­σματά μου. Αυτό που συμ­βαί­νει είναι τρα­γω­δία. Είναι ένα τραύμα που δύσκολα θα επου­λω­θεί. Δεν θα δώσω συνέ­χεια. Να ενώ­σουμε τις φωνές μας κατά­παυση πυρός. Προ­σπα­θή­σαμε να σώσουμε όσους περισ­σό­τε­ρους ομο­γε­νείς μπο­ρού­σαμε»

Ο Μανώλης Ανδρου­λά­κης, συναι­σθη­μα­τικά φορ­τι­σμέ­νος, τόνισε πως στη Μαριού­πολη υπάρ­χουν χιλιά­δες άμαχοι νεκροί και πως στην πόλη, μόλις σε 24 ώρες κατα­στρά­φη­καν όλες οι υπο­δο­μές. «Η Μαριού­πολη θα μπει στον κατά­λογο των κατε­στραμ­μέ­νων χωρών από πολέ­μους, όπως η Γκου­έρ­νικα, το Χαλέπι, το Λένιν­κραντ».

Δήλωσε ακόμα ότι έγινε μάρ­τυ­ρας συλ­λο­γής ανθρώ­πι­νων μελών. Απηύ­θυνε έκκληση για κατά­παυση του πυρός, προ­στα­σία της ανθρώ­πι­νης ζωής και απο­μά­κρυνση των αμάχων.

Για τους ομο­γε­νείς, ο Μανώλης Ανδρου­λά­κης είπε ότι «προ­σπα­θή­σαμε να βγά­λουμε όσους περισ­σό­τε­ρους μπο­ρού­σαμε». Υπο­γράμ­μισε ότι «αυτή τη στιγμή περνάνε δύσκολα». Ανέφερε, επίσης, ότι το μονα­δικό τμήμα Φιλο­λο­γίας και Γλώσσας δεν υπάρχει πια στη Μαριού­πολη.

Ευχα­ρί­στησε την ΠτΔ, τον πρω­θυ­πουργό, το ΥΠΕΞ, τον πρόεδρο Ζελέν­σκι που βοήθησε όσο μπο­ρούσε στη διαφυγή του, αλλά και για τις δύο άγνω­στες οικο­γέ­νειες που τον φιλο­ξέ­νη­σαν.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι ο κύριος Ανδρου­λά­κης ήταν ο τελευ­ταίος Ευρω­παίος διπλω­μά­της που εγκα­τέ­λειψε την εμπό­λεμη ζώνη της Ουκρα­νίας. Αρχικά κατά­φερε να φύγει από τη Μαριού­πολη μαζί με τα 10 άτομα που βρί­σκο­νταν εγκλω­βι­σμένα στο κτίριο του ΟΑΣΕ. Αρχικά η ελλη­νική απο­στολή μετα­φέρ­θηκε κοντά στη Ζαπο­ρί­ζια και από εκεί στο Βου­κου­ρέ­στι.