Μία και μόνον μία αποδεκτή στάση

Το μαύρο ρεκόρ των 130 νεκρών μια μέρα πριν δημο­σιευ­θεί η επι­στη­μο­νική  εργασία του επί­κου­ρου καθη­γητή, Θεό­δω­ρου Λύτρα, και του καθη­γητή, Σωτήρη Τσιόδρα,  η  διάχυτη η αίσθηση ότι κάτι τρέχει με τις νοση­λείες εκτός ΜΕΘ, έστω κι αν δεν μπο­ρούσε κανείς να το τεκ­μη­ριώ­σει, ήταν ανα­με­νό­μενο ότι θα έφερνε ανα­πό­φευ­κτο  θόρυβο με τη δημο­σιο­ποί­ησή της. Ουδείς μπο­ρούσε να αμφι­σβη­τή­σει την αξιο­πι­στία της μελέτης, δεδο­μέ­νου ότι δημο­σιεύ­τηκε σε έγκυρο επι­στη­μο­νικό περιο­δικό, και προ­φα­νώς την επι­στη­μο­νική επάρ­κεια των δύο συγ­γρα­φέων. Έτσι επελέγη η γνωστή τακτική:  ξαφνικά τους την «πέφτουν» από διά­φο­ρες μεριές, ότι σαμπο­τά­ρουν την κυβέρ­νηση, ότι είναι παρά­ξενο, που μίλησαν τώρα και όχι νωρί­τερα κ.ο.κ. Από την άλλη  ξαφνικά απο­θε­ώ­νο­νται από κόσμο, που είχε βαφτί­σει τον κ. Τσιόδρα  ψεύτη, ανυ­πό­λη­πτο επι­στή­μονα, επι­κίν­δυνο και “τσιράκι του Κούλη”. Κάποιοι κρίνουν μόνο με ιδε­ο­λο­γικό και κομ­μα­τικό πρίσμα τους πάντες. Και εγκρί­νουν μόνο όσους θεωρούν οτι εξυ­πη­ρε­τούν τις ιδε­ο­λη­ψίες ή και τις μικρο­κομ­μα­τι­κές τους λογικές Σε αυτό το κλίμα ο κ. Τσιό­δρας δήλωσε πως αισθά­νε­ται «Θλίψη που χρη­σι­μο­ποιεί­ται η επι­στήμη ως μέσο πολι­τι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης.»  Προ­φα­νώς είναι απα­ρά­δε­κτη η εργα­λειο­ποί­ηση της επι­στη­μο­νι­κής έρευνας και γνώσης και η εκμε­τάλ­λευσή της στον πολι­τικό αντα­γω­νι­σμό. Αλλά και η επι­στη­μο­νική κοι­νό­τητα, οφείλει να οριο­θε­τή­σει τη σχέση της με το πολι­τικό σύστημα και να περι­φρου­ρή­σει το συλ­λο­γικό της κύρος και την αξιο­πι­στία της. Υπάρχει μία και μόνον μία απο­δε­κτή στάση απέ­να­ντι στη μελέτη των Λύτρα και Τσιόδρα. Αν όντως εντο­πί­ζει σοβαρά υπαρκτά προ­βλή­ματα στο σύστημα της υγείας, το επόμενο βήμα είναι πώς θα τα αντι­με­τω­πί­σουμε. Παρα­πο­λι­τι­κής τάξεως ερμη­νείες απλώς κου­κου­λώ­νουν το πρό­βλημα, και μόνο ως ορθο­λο­γική σκέψη δεν μπορούν να πλα­σά­ρο­νται.