Η «µαύρη βίβλος» των ανισοτήτων-Γυναίκες κι ΑμΕΑ «χτυπάει» η κοινωνία

Tις δια­κρί­σεις που συνε­χί­ζουν να ισχύουν σε διάφορα επίπεδα του δηµόσιου βίου δηµοσίευσε ο Συνή­γο­ρος του Πολίτη, βασιζόµενος σε 738 συγκεκριµένες ανα­φο­ρές και παρά­πονα που υπο­βλή­θη­καν σε αυτόν µέσα στο 2017.

Dιακρίσεις µεταξύ ανδρών και γυναι­κών, δια­κρί­σεις µε κρι­τή­ριο την εθνική ή τη φυλε­τική κατα­γωγή, τις θρη­σκευ­τι­κές ή άλλες πεποι­θή­σεις, την ανα­πη­ρία ή τη χρόνια πάθηση, την ηλικία, την κοι­νω­νική ή την οικο­γε­νειακή κατά­σταση, τον σεξουα­λικό προσανατολισµό, την ταυ­τό­τητα φύλου ή τα χαρα­κτη­ρι­στικά φύλου. Η  Ειδική Εκθεση για την Ιση Μετα­χεί­ριση βασί­ζε­ται στην ανάλυση των 738 ανα­φο­ρών, µεταξύ των οποίων,  το 40% αφορά δια­κρι­τική µεταχείριση εις βάρος των γυναι­κών αλλά και των ανδρών, το 19% δια­κρί­σεις λόγω ανα­πη­ρίας ή χρόνιας πάθησης και το 12% δια­κρί­σεις λόγω οικο­γε­νεια­κής κατά­στα­σης.

Ακο­λου­θούν οι δια­κρί­σεις λόγω ηλικίας (9%), λόγω εθνικής ή εθνο­τι­κής κατα­γω­γής (8%) και λόγω φυλής ή χρώµατος (5%).

Στον ιδιω­τικό τοµέα κυριαρ­χούν οι καταγ­γε­λίες συµβάσεων εργα­σίας εγκύων ή µητέρων και οι µεθοδεύσεις οικειο­θε­λών απο­χω­ρή­σεων εκ µέρους της εργο­δο­τι­κής πλευράς

Στο 69% των βάσιµων ανα­φο­ρών το πρόβληµα του προ­σφεύ­γο­ντος στον Συνή­γορο επι­λύ­θηκε επι­τυ­χώς. Σε πολλές περι­πτώ­σεις, όπου η διά­κριση αφο­ρούσε εργα­τική διαφορά, η επι­τυ­χής έκβαση αφο­ρούσε υπο­θέ­σεις στις οποίες επήλθε τελικά συµβιβασµός µεταξύ εργο­δότη και εργαζoµένου/ης.

62% των ανα­φο­ρών στρέ­φο­νται κυρίως κατά δήµων και ασφα­λι­στι­κών ταµείων

Βέβαια σε ποσοστό 20% η διαµεσολάβηση του Συνη­γό­ρου δεν είχε θετική έκβαση είτε διότι η διοί­κηση ή ο ιδιώτης δεν απο­δέ­χτηκε τις προ­τά­σεις της Αρχής, είτε για λόγους που σχε­τί­ζο­νται µε το ισχύον νοµοθετικό πλαίσιο ή µε οργα­νω­τι­κές δυσλει­τουρ­γίες.

Σε πολλές περι­πτώ­σεις, όπου η διά­κριση αφο­ρούσε εργα­τική διαφορά, µε την παρέµβαση του Συνη­γό­ρου επήλθε τελικά συµβιβασµός µεταξύ εργο­δότη και εργαζoµένου

Τέλος, εκκρεµεί η έκβαση 232 ανα­φο­ρών που κατα­τέ­θη­καν εντός του 2017, η διε­ρεύ­νηση των οποίων θα εξα­κο­λου­θή­σει κατά το επόµενο έτος. Το 62% των ανα­φο­ρών στρέ­φο­νται κατά του ∆ηµοσίου και συγκεκριµένα αφορούν κυρίως δήµους, τα ασφα­λι­στικά ταµεία και άλλους οργανισµούς εποπτευόµενους από το υπουρ­γείο Εργα­σίας, νοσοκοµεία και υπη­ρε­σίες των υπουρ­γείων Εργα­σίας, Υγείας, Παι­δείας και ∆ιοι­κη­τι­κής Ανα­συ­γκρό­τη­σης.

Σε ποσοστό 11% επί του συνόλου των βάσιµων υπο­θέ­σεων, που αφορούν εργα­τική διαφορά, µε την εισή­γηση του Συνη­γό­ρου προς την Επι­θε­ώ­ρηση Εργα­σίας επι­βλή­θηκε πρόστιµο στον εργο­δότη

Το 38% των ανα­φο­ρών αφορούν δια­κρί­σεις στον ιδιω­τικό τοµέα και συνήθως φθάνουν στον Συνή­γορο µετά τη δια­βί­βασή τους από τις αρµόδιες Επι­θε­ω­ρή­σεις Εργα­σίας.

19% των καταγ­γε­λιών αφορά δια­κρί­σεις λόγω ανα­πη­ρίας ή χρόνιας πάθησης

Ενδει­κτικά:

• Υπο­ψή­φιος σε διαγωνισµό του ΑΣΕΠ προ­σέ­φυγε ζητώ­ντας να µη συνυ­πο­λο­γι­στεί ως χρόνος προ­ϋ­πη­ρε­σίας το διάστηµα αδειών λοχείας και µητρότητας άλλης υπο­ψή­φιας. Το ΑΣΕΠ απο­δέ­χθηκε το αίτηµα και ο Συνή­γο­ρος επε­λή­φθη τονί­ζο­ντας ότι αυτό συνιστά έµµεση διά­κριση λόγω φύλου. Το ΑΣΕΠ απο­δέ­χθηκε ότι υπάρχει ζήτηµα, αλλά εκτίµησε ότι πρέπει να αντιµετωπιστεί µε νοµοθετική ρύθµιση.
• Εµµεση διά­κριση σε βάρος γυναι­κών υπο­ψη­φίων για την εισα­γωγή στις Σχολές της Ελλη­νι­κής Αστυνοµίας και του Πυρο­σβε­στι­κού Σώµατος απο­τε­λεί η θέσπιση ενιαίου κατώ­τα­του ύψους 1,70 µ. και για τα δύο φύλα. Το θέµα είχε θέσει από το 2008 ο Συνή­γο­ρος, χωρίς αντα­πό­κριση από τα αρµόδια αρχη­γεία. Το ∆ικα­στή­ριο της Ευρω­παϊ­κής Ενωσης, έκρινε µε την από 18.10.2017 απόφασή του, ότι ο καθορισµός ελά­χι­στου αναστήµατος απο­τε­λεί έµµεση διά­κριση, δεδοµένου ότι θέτει σε µειονεκτική θέση ένα πολύ µεγαλύτερο ποσοστό γυναι­κών παρά ανδρών.
• Εργαζόµενες σε θέσεις ευθύνης που επι­στρέ­φουν στην υπη­ρε­σία τους έπειτα από άδεια µητρότητας δικαιού­νται, σύµφωνα µε τη νοµοθεσία, κατά την επι­στροφή τους να κατα­λά­βουν είτε την ίδια θέση είτε ισοδύναµη, µε όχι λιγό­τερο ευνοϊ­κούς όρους και συν­θή­κες, και να επω­φε­λη­θούν από οποια­δή­ποτε βελ­τί­ωση των συν­θη­κών εργα­σίας τους που θα δικαιού­νταν κατά την απουσία τους. Ωστόσο, στην πράξη παρα­τη­ρεί­ται σοβαρό έλλειµµα.
• Στον ιδιω­τικό τοµέα ενδει­κτική είναι η περί­πτωση εγκύου εργαζοµένης, της οποίας τις υπη­ρε­σίες έπαυσε να απο­δέ­χε­ται ο εργο­δό­της όταν έληξε η αναρ­ρω­τική άδεια. Ο εργο­δό­της κατήγ­γειλε τη σύµβασή της µε την αιτιο­λο­γία ότι η επι­χεί­ρηση διέκοψε τη λει­τουρ­γία της. ∆εδοµένου πως ανα­γνω­ρί­στηκε ότι η διακοπή ενδεχοµένως υπέ­κρυ­πτε µεταβίβαση επι­χεί­ρη­σης, συµφωνήθηκε µεταξύ των εµπλεκόµενων µερών, µε τη διαµεσολάβηση του Συνη­γό­ρου, ότι η απα­σχό­ληση της εργαζοµένης θα συνε­χι­ζό­ταν από τη νέα επι­χεί­ρηση.

πηγή ethnos.gr

Συντά­κτης Αρης Χατζη­γε­ωρ­γίου