Υπόθεση χρηματικών διαμεσολαβήσεων στο μικροσκόπιο των αρχών

Υπό­θε­ση φο­ρο­δια­φυ­γής απα­σχό­λη­σε χθες τον Β’ τα­κτι­κό Ανα­κρι­τή Ρόδου που με σύμ­φω­νη γνώμη της Ει­σαγ­γε­λέ­ως Υπη­ρε­σί­ας άφησε ελεύ­θε­ρο έναν ημε­δα­πό κα­τη­γο­ρού­με­νο με πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους και συ­γκε­κρι­μέ­να με εγ­γύ­η­ση 3.000 ευρώ, μη­νιαία εμ­φά­νι­ση στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα και απα­γό­ρευ­ση εξό­δου από τη χώρα.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος είναι υπό­λο­γος για το αδί­κη­μα της υπο­βο­λής ανα­κρι­βούς φο­ρο­λο­γι­κής δή­λω­σης με από­κρυ­ψη ει­σο­δη­μά­των για το φο­ρο­λο­γι­κό έτος 2016, με επί­δι­κο ποσό άνω των 150.000 ευρώ ανά έτος, κα­τη­γο­ρία την οποία αρ­νεί­ται στο σύ­νο­λό της.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος αυ­το­προσ­διο­ρί­ζε­ται ως ελεύ­θε­ρος επαγ­γελ­μα­τί­ας με πο­λυ­ε­τή πα­ρου­σία στο εμπό­ριο και διευ­ρυ­μέ­νο εύρος υπη­ρε­σιών χρη­μα­τι­κής δια­με­σο­λά­βη­σης, από κα­τα­θέ­σεις τρί­των και εί­σπρα­ξη ασφα­λί­στρων μέχρι πλη­ρω­μές λο­γα­ρια­σμών κοι­νής ωφέ­λειας, τη­λε­φω­νί­ας, δια­δι­κτύ­ου και ύδρευ­σης.

Κε­ντρι­κός ισχυ­ρι­σμός είναι ότι τα ποσά που πι­στώ­νο­νταν σε τρα­πε­ζι­κό λο­γα­ρια­σμό της επι­χεί­ρη­σής του δεν απο­τε­λού­σαν δικά του έσοδα, αλλά χρή­μα­τα εντο­λέ­ων τα οποία χρη­σι­μο­ποιού­νταν αμέ­σως για την εξό­φλη­ση υπο­χρε­ώ­σε­ων που οι ίδιοι υπε­δεί­κνυαν.

Για τη διεκ­πε­ραί­ω­ση κάθε συ­ναλ­λα­γής ανα­φέ­ρε­ται αμοι­βή της τάξης του ενός ευρώ και για πιο σύν­θε­τες πλη­ρω­μές δύο ευρώ, ποσά που πε­ριε­λάμ­βα­ναν και τρα­πε­ζι­κές προ­μή­θειες.

Πέραν των φο­ρο­λο­γι­κών στοι­χεί­ων, γί­νε­ται επί­κλη­ση άρσης τρα­πε­ζι­κού απορ­ρή­του από την οποία, κατά τον ισχυ­ρι­σμό του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου, προ­κύ­πτει ότι οι κα­τα­θέ­σεις του είναι μη­δε­νι­κές, καθώς και ότι δεν επήλ­θε αύ­ξη­ση πε­ριου­σια­κής κα­τά­στα­σης από το 2016 έως σή­με­ρα, με μόνο νέο πε­ριου­σια­κό στοι­χείο μια πα­λαιά οικία που κα­τα­σκευά­στη­κε το 1960.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, πα­ρου­σία του συ­νη­γό­ρου του κ. Κώστα Δια­κο­νή, υπο­στή­ρι­ξε ότι δεν πλη­ρού­νται ούτε η αντι­κει­με­νι­κή ούτε η υπο­κει­με­νι­κή υπό­στα­ση του αδι­κή­μα­τος της φο­ρο­δια­φυ­γής.

Κατά την υπε­ρα­σπι­στι­κή εκ­δο­χή, τα ποσά που κι­νή­θη­καν στους λο­γα­ρια­σμούς δεν ήταν δικά του ει­σο­δή­μα­τα, αλλά ποσά τρί­των τα οποία δεν πα­ρέ­μει­ναν στην κα­το­χή του και χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν άμεσα για πλη­ρω­μές προς τε­λι­κούς απο­δέ­κτες, με τους οποί­ους δη­λώ­νει ότι δεν είχε καμία συ­ναλ­λα­κτι­κή σχέση.