Η ιστορία που αναδημοσίευσε ο Γεωργιάδης με αφορμή το έργο για το ακτινοθεραπευτικό τμήμα στο Νοσοκομείο Ρόδου

Μια ξε­χω­ρι­στή ιστο­ρία ανάρ­τη­σε ο υπουρ­γός Υγεί­ας, Αδω­νις Γε­ωρ­γιά­δης με αφορ­μή την άμεση έκ­δο­ση της οι­κο­δο­μι­κής αδεί­ας, για την έναρ­ξη των ερ­γα­σιών κα­τα­σκευ­ής του Ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κού Κέ­ντρου στο Νο­σο­κο­μείο Ρόδου.

Όπως ανέ­φε­ρε ο υπουρ­γός, η ιστο­ρία μιας ασθε­νούς δεί­χνει «τι είναι αυτό που τώρα γί­νε­ται επι­τέ­λους πραγ­μα­τι­κό­τη­τα στα Δω­δε­κά­νη­σα».

Η ανάρ­τη­ση, είναι της προ­έ­δρου του Συλ­λό­γου Καρ­κι­νο­πα­θών Μα­ρί­ας Κρη­τι­κού και ανα­φέ­ρει «Το ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κό στη Ρόδο δεν είναι απλώς υπο­δο­μή. Είναι μια αν­θρώ­πι­νη κα­τά­κτη­ση για εμάς, για τα νησιά μας, για τους αν­θρώ­πους που πα­λεύ­ουν κα­θη­με­ρι­νά. Κι όταν κά­ποιοι το χλευά­ζουν ή το πο­λε­μούν, νιώθω πως προ­σβάλ­λουν την ίδια την ανά­γκη μας να στα­θού­με με αξιο­πρέ­πεια απέ­να­ντι στη δυ­σκο­λία».

Η ανάρ­τη­ση του Άδωνι Γε­ωρ­γιά­δη: Χθες στα εγκαί­νια των κλι­νι­κών του Γ. Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου ανα­φέρ­θη­κα στην άμεση έκ­δο­ση της οι­κο­δο­μι­κής αδεί­ας, για την έναρ­ξη των ερ­γα­σιών κα­τα­σκευ­ής του Ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κού Κέ­ντρου στο Νο­σο­κο­μείο Ρόδου. Χάρη στις ενέρ­γειες του Πε­ρι­φε­ρειάρ­χου κ. Χα­τζη­μάρ­κου και την καλή μας συ­νερ­γα­σία, ένα αδρα­νές αί­τη­μα δε­κα­ε­τιών, γί­νε­ται πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Αμέ­σως μετά την ομι­λία μου και την ανάρ­τη­σή της στα το­πι­κά sites, άρ­χι­σαν κά­ποιοι την γνω­στή τους μι­ζέ­ρια. Σή­με­ρα μία ασθε­νής -άγνω­στη σε μένα- ανέ­βα­σε αυτή την συ­γκλο­νι­στι­κά αλη­θι­νή ανάρ­τη­ση. Σας την δεί­χνω για να κα­τα­λά­βε­τε τί είναι αυτό που τώρα γί­νε­ται επι­τέ­λους πραγ­μα­τι­κό­τη­τα στα Δω­δε­κά­νη­σα: https://facebook.com/share/19XaSr4LLX/?mibextid=wwXIfr

«Με πο­νά­ει βαθιά να ακούω αρ­νη­τι­κά και ει­ρω­νι­κά σχό­λια για τη δη­μιουρ­γία του ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κού τμή­μα­τος στη Ρόδο. Για κά­ποιους ίσως είναι απλά ‘ένα έργο’. Για εμένα – και για πολ­λούς άλ­λους – είναι κάτι πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο. Είναι ανάσα. Είναι αξιο­πρέ­πεια. Είναι ζωή.

Έχω ζήσει από κοντά τη μάχη με τον καρ­κί­νο. Ξέρω τι ση­μαί­νει να πρέ­πει να τα­ξι­δεύ­εις συ­νε­χώς στην Αθήνα για θε­ρα­πεί­ες, να είσαι μα­κριά από την οι­κο­γέ­νειά σου, από το σπίτι σου, εξα­ντλη­μέ­νος όχι μόνο σω­μα­τι­κά αλλά και ψυ­χι­κά. Να πα­λεύ­εις για να στα­θείς όρ­θιος, και ταυ­τό­χρο­να να πρέ­πει να βρί­σκεις χρή­μα­τα, χρόνο, αντο­χές.Το ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κό στη Ρόδο δεν είναι απλώς υπο­δο­μή. Είναι μια αν­θρώ­πι­νη κα­τά­κτη­ση για εμάς, για τα νησιά μας, για τους αν­θρώ­πους που πα­λεύ­ουν κα­θη­με­ρι­νά. Κι όταν κά­ποιοι το χλευά­ζουν ή το πο­λε­μούν, νιώθω πως προ­σβάλ­λουν την ίδια την ανά­γκη μας να στα­θού­με με αξιο­πρέ­πεια απέ­να­ντι στη δυ­σκο­λία.

Το να υπάρ­χει αυτή η δυ­να­τό­τη­τα στη Ρόδο δεν είναι πο­λυ­τέ­λεια. Είναι ανά­γκη, είναι δι­καί­ω­μα, είναι σε­βα­σμός προς τον άν­θρω­πο που δο­κι­μά­ζε­ται. Το ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κό δεν είναι ένα απλό έργο υπο­δο­μής. Είναι ένα έργο ζωής.

Αν δεν μπο­ρείς να βοη­θή­σεις, του­λά­χι­στον μην εμπο­δί­ζεις. Στη μάχη με τον καρ­κί­νο, η πρό­σβα­ση στη θε­ρα­πεία είναι ζή­τη­μα ζωής. Μην το ξε­χνά­τε.»

protothema.gr