Ηλίας Καματερός: «Αναγκασθήκαμε σε μια συμφωνία με το πιστόλι στον κρόταφο»

«Αυτή τη δύ­σκο­λη στιγ­μή ο Πρω­θυ­πουρ­γός Αλέ­ξης Τσί­πρας, η κυ­βέρ­νη­ση και ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, προ­έ­τα­ξαν τα μα­κρό­πνοα συμ­φέ­ρο­ντα της χώρας και του λαού μας. Λει­τουρ­γή­σα­με ως εθνι­κή δύ­να­μη που δε σκέ­φτε­ται το πρό­σκαι­ρο κομ­μα­τι­κό συμ­φέ­ρον αλλά προ­τάσ­σει το να μεί­νου­με όρ­θιοι ώστε να έχου­με τη δυ­να­τό­τη­τα να πα­λέ­ψου­με στη συ­νέ­χεια για απο­κα­τά­στα­ση των αδι­κιών και εναλ­λα­κτι­κές λύ­σεις».

Τους λό­γους για τους οποί­ους η κυ­βέρ­νη­ση ανα­γκά­στη­κε να υπο­γρά­ψει μια κακή συμ­φω­νία με τους ευ­ρω­παί­ους εταί­ρους, εξη­γεί με­τα­ξύ άλλων, σε συ­νέ­ντευ­ξή του στη «δ», ο βου­λευ­τής του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ κ. Ηλίας Κα­μα­τε­ρός.

«Ανα­γκα­στή­κα­με σε μια συμ­φω­νία με το πι­στό­λι στον κρό­τα­φο, αλλά πα­ρό­λα αυτά απο­τε­λεί μόνο μια εν­διά­με­ση μάχη στο μακρύ αγώνα της αρι­στε­ράς να αλ­λά­ξει την κα­τά­στα­ση σε όφε­λος της πλειο­ψη­φί­ας του λαού μας. Δεν πρό­κει­ται να πα­ρα­δώ­σου­με τα όπλα και το λαό μας στις δυ­νά­μεις που μας έφε­ραν σε αυτή την κα­τά­στα­ση. Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ είναι ο εγ­γυ­η­τής του δί­καιου των αδύ­να­μων πο­λι­τών», υπο­γραμ­μί­ζει ο κ. Κα­μα­τε­ρός.

Για την κα­τάρ­γη­ση των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών του ΦΠΑ, ο κ. Κα­μα­τε­ρός δη­λώ­νει, πως θα ξε­κι­νή­σει από Μύ­κο­νο και Σα­ντο­ρί­νη, ενώ η πο­ρεία εφαρ­μο­γής της σχε­τι­κής πρό­βλε­ψης στα υπό­λοι­πα νησιά θα εξαρ­τη­θεί και από την ει­σπρα­ξι­μό­τη­τα του ΦΠΑ.

Η συ­νέ­ντευ­ξη του κ. Ηλία Κα­μα­τε­ρού, ανα­λυ­τι­κά:

• Πώς εί­δα­τε τη συμ­φω­νία που κα­τα­τέ­θη­κε για ψή­φι­ση στη Βουλή και ανα­μέ­νε­ται να επι­κυ­ρω­θεί από τα κοι­νο­βού­λια χωρών μελών της ΕΕ;

Όπως είπα και στην ομι­λία μου στη Βουλή πρό­κει­ται για μια συμ­φω­νία που προ­ήλ­θε από εκ­βια­στι­κή απαί­τη­ση των δα­νει­στών, με το πι­στό­λι στον κρό­τα­φο της χώρας και του λαού μας. Πα­ρό­λα αυτά, αν και πρό­κει­ται για μια κακή συμ­φω­νία, εκτός του προ­γράμ­μα­τός μας, χωρίς να θέλω να την ωραιο­ποι­ή­σω, εμπε­ριέ­χει το ανα­πτυ­ξια­κό κομ­μά­τι που είναι απα­ραί­τη­το για να βγει η οι­κο­νο­μία μας από το τέλμα και την ανα­διάρ­θρω­ση του χρέ­ους. Να δη­μιουρ­γη­θούν συν­θή­κες που θα μας δί­νουν βά­σι­μη ελ­πί­δα για την αντι­με­τώ­πι­ση των προ­βλη­μά­των του ελ­λη­νι­κού λαού. Δεν πρέ­πει να ξε­χνά­με ότι πα­ρα­λά­βα­με μια χώρα στο χεί­λος του γκρε­μού, με ένα λαό στο όριο της απελ­πι­σί­ας. Τώρα όμως μπο­ρού­με να έχου­με βά­σι­μες ελ­πί­δες ότι αν προ­σπα­θή­σου­με όλοι μαζί θα τα κα­τα­φέ­ρου­με.

• Ου­σια­στι­κά ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δι­χά­στη­κε εξαι­τί­ας της συμ­φω­νί­ας καθώς υπήρ­ξαν βου­λευ­τές του κόμ­μα­τος που δια­φο­ρο­ποι­ή­θη­καν. Ήταν ανα­με­νό­με­νο;

Το κύριο είναι πως αυτή τη δύ­σκο­λη στιγ­μή ο Πρω­θυ­πουρ­γός Αλέ­ξης Τσί­πρας, η κυ­βέρ­νη­ση και ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ προ­έ­τα­ξαν τα μα­κρό­πνοα συμ­φέ­ρο­ντα της χώρας και του λαού μας. Λει­τουρ­γή­σα­με ως εθνι­κή δύ­να­μη που δε σκέ­φτε­ται το πρό­σκαι­ρο κομ­μα­τι­κό συμ­φέ­ρον, αλλά προ­τάσ­σει το να μεί­νου­με όρ­θιοι ώστε να έχου­με τη δυ­να­τό­τη­τα να πα­λέ­ψου­με στη συ­νέ­χεια για απο­κα­τά­στα­ση των αδι­κιών και εναλ­λα­κτι­κές λύ­σεις. Τους συ­ντρό­φους μου που δια­φο­ρο­ποι­ή­θη­καν, φο­βού­με­νοι την απώ­λεια της συ­νέ­πειας και της ιδε­ο­λο­γι­κής κα­θα­ρό­τη­τας, δεν πρό­κει­ται να τους κα­τη­γο­ρή­σω αλλά να επι­ση­μά­νω ορι­σμέ­να βα­σι­κά ση­μεία που πρέ­πει να λά­βουν υπό­ψην τους. Αν η πρώτη κυ­βέρ­νη­ση της αρι­στε­ράς πα­ρα­δώ­σει την εξου­σία ου­σια­στι­κά θα επι­βε­βαιώ­σει τους αντι­πά­λους μας που λένε ότι η αρι­στε­ρά δεν είναι ικανή να κυ­βερ­νή­σει. Θα τους δια­ψεύ­σου­με. Επί­σης πρέ­πει να λά­βουν υπό­ψην ότι ανα­γκα­στή­κα­με σε μια συμ­φω­νία με το πι­στό­λι στον κρό­τα­φο, αλλά πα­ρό­λα αυτά απο­τε­λεί μόνο μια εν­διά­με­ση μάχη στο μακρύ αγώνα της αρι­στε­ράς να αλ­λά­ξει την κα­τά­στα­ση σε όφε­λος της πλειο­ψη­φί­ας του λαού μας. Δεν πρό­κει­ται να πα­ρα­δώ­σου­με τα όπλα και το λαό μας στις δυ­νά­μεις που μας έφε­ραν σε αυτή την κα­τά­στα­ση. Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ είναι ο εγ­γυ­η­τής του δί­καιου των αδύ­να­μων πο­λι­τών.

• Τι απα­ντά­τε σε εκεί­νους που ασκούν κρι­τι­κή στους βου­λευ­τές που ενέ­κρι­ναν με την ψήφο τους τη συ­γκε­κρι­μέ­νη συμ­φω­νία;

Είναι δύ­σκο­λη η θέση του βου­λευ­τή σε τέ­τοιες κρί­σι­μες στιγ­μές και πόσο πε­ρισ­σό­τε­ρο των βου­λευ­τών της αρι­στε­ράς που δια­πνε­ό­μα­στε από μια άλλη κουλ­τού­ρα. Ο βου­λευ­τής είναι ό,τι και ο κάθε πο­λί­της, αλλά με την μέ­γι­στη ευ­θύ­νη να απο­φα­σί­ζει όχι μόνο για τον εαυτό του και την οι­κο­γέ­νειά του αλλά για την τύχη της χώρας, τις τύχες των συ­μπα­τριω­τών του, για την πο­ρεία και την ιστο­ρία του τόπου εντέ­λει. Επι­πλέ­ον, λει­τουρ­γεί σε ένα συλ­λο­γι­κό σχήμα που φέρει βαριά την ευ­θύ­νη διά­σω­σης του λαού μας. Όσον αφορά στους βου­λευ­τές του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ είναι βέ­βαιο ότι όλοι, και πρώ­τος από όλους ο κ.Αλέ­ξης Τσί­πρας, βρε­θή­κα­με σε δύ­σκο­λη θέση. Να στη­ρί­ξου­με μια συμ­φω­νία που δεν πι­στεύ­ου­με ότι απο­τε­λεί τη λύση στα προ­βλή­μα­τα της χώρας και του λαού μας. Έπρε­πε όμως να απο­φα­σί­σου­με, υπό το βάρος του εκ­βια­σμού που δέ­χτη­κε η χώρα μας, αφή­νο­ντας στην άκρη ένα κομ­μά­τι της ιδε­ο­λο­γί­ας μας.

• Μπο­ρεί να δια­τη­ρη­θούν οι μειω­μέ­νοι συ­ντε­λε­στές του ΦΠΑ στα Δω­δε­κά­νη­σα ή είναι ορι­στι­κή η από­φα­ση για την κα­τάρ­γη­σή τους από τον Οκτώ­βριο;

Κα­ταρ­χήν να ξε­κα­θα­ρί­σου­με ότι δεν πρό­κει­ται να κα­ταρ­γη­θούν οι μειω­μέ­νοι συ­ντε­λε­στές στα μη ανα­πτυγ­μέ­να νησιά ενώ μέχρι το τέλος του 2016 θα κα­θο­ρι­στεί η κα­τά­τα­ξη κάθε νη­σιού. Αυτό το χρο­νι­κό πε­ρι­θώ­ριο μας δίνει την ευ­και­ρία να επι­σπεύ­σου­με το σχε­δια­σμό πο­λι­τι­κών και μέ­τρων στο πλαί­σιο της νη­σιω­τι­κό­τη­τας. Αν το δια­χει­ρι­στού­με σωστά μπο­ρού­με να βγού­με ωφε­λη­μέ­νοι. Εν τω με­τα­ξύ δεν πρέ­πει να ξε­χνά­με ότι, όπως έχει δη­λώ­σει ο Υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών Ευ­κλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος, η κα­τάρ­γη­ση των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών θα ξε­κι­νή­σει από Μύ­κο­νο και Σα­ντο­ρί­νη ενώ η πο­ρεία εφαρ­μο­γής της σχε­τι­κής πρό­βλε­ψης στα υπό­λοι­πα νησιά θα εξαρ­τη­θεί και από την ει­σπρα­ξι­μό­τη­τα του ΦΠΑ. Αν αυ­ξη­θούν οι ει­σπρά­ξεις θα δοθεί δυ­να­τό­τη­τα εκ νέου μεί­ω­σης των συ­ντε­λε­στών ή κα­τάρ­γη­σης άλλων μέ­τρων ως αντι­στάθ­μι­σμα.

• Η αύ­ξη­ση του ΦΠΑ στη δια­μο­νή και στην εστί­α­ση θα δη­μιουρ­γή­σει προ­βλή­μα­τα στις επι­χει­ρή­σεις; Πως μπο­ρεί το του­ρι­στι­κό προ­ϊ­όν να συ­νε­χί­σει να είναι αντα­γω­νι­στι­κό;

Δυ­στυ­χώς για τον του­ρι­σμό μέχρι σή­με­ρα δεν υπήρ­ξε κα­νέ­νας σχε­δια­σμός και κα­νέ­να σχέ­διο ανά­πτυ­ξης. Η έλ­λει­ψη χω­ρο­τα­ξι­κού σχε­δί­ου έχει δη­μιουρ­γή­σει πολλά προ­βλή­μα­τα, αφού ότι εκ­πο­νή­θη­κε κατά και­ρούς έμει­νε στα συρ­τά­ρια. Το του­ρι­στι­κό προ­ϊ­όν της Δω­δε­κα­νή­σου, αλλά και της χώρας μας στο σύ­νο­λό της για να είναι αντα­γω­νι­στι­κό έχει μόνο ένα δρόμο να ακο­λου­θή­σει, κατά τη γνώμη μου, αυτόν της ποιο­τι­κής ανα­βάθ­μι­σης. Σε αυτό έχου­με ευ­θύ­νη όλοι, αλλά πρέ­πει να ξε­κα­θα­ρί­σει και η ευ­θύ­νη κα­θε­νός. Προ­στα­σία του φυ­σι­κού και δο­μη­μέ­νου πε­ρι­βάλ­λο­ντος, ποιό­τη­τα προ­ϊ­ό­ντων και υπη­ρε­σιών, εκ­παί­δευ­ση και καλό ερ­γα­σια­κό πε­ρι­βάλ­λον για τους ερ­γα­ζό­με­νους, απο­τε­λούν τη βάση της συ­ζή­τη­σης. Μια τέ­τοια συ­ζή­τη­ση εάν πε­ριο­ρι­στεί μόνο στο ύψος του ΦΠΑ είναι χα­μέ­νη από χέρι.

• Πόσο ευ­νοϊ­κό θα είναι πλέον το τοπίο στην Ελ­λά­δα για να γί­νουν επεν­δύ­σεις και να δη­μιουρ­γη­θούν νέες θέ­σεις ερ­γα­σί­ας;

Η συ­ζή­τη­ση περί προσ­δο­κώ­με­νων επεν­δύ­σε­ων έχει κου­ρά­σει το λαό μας διότι δεν απέ­δω­σε. Η προσ­δο­κία των προη­γού­με­νων κυ­βερ­νή­σε­ων ότι θα γί­νουν επεν­δύ­σεις επει­δή μεί­ω­ναν το κό­στος ερ­γα­σί­ας απο­δει­κνύ­ε­ται με­γά­λη πλάνη. Για να γί­νουν επεν­δύ­σεις χρειά­ζε­ται βιώ­σι­μο χρέος, στα­θε­ρό φο­ρο­λο­γι­κό και οι­κο­νο­μι­κό πε­ρι­βάλ­λον, σύγ­χρο­νη διοί­κη­ση, υψη­λού επι­πέ­δου αν­θρώ­πι­νο δυ­να­μι­κό και άλλες πα­ρά­με­τροι. Γι αυτό αγω­νί­ζε­ται η κυ­βέρ­νη­σή μας, για αυτό λέμε ότι η συμ­φω­νία που μας επι­βλή­θη­κε δε μπο­ρεί να απο­δώ­σει αν δεν συν­δυά­ζει αυτές και άλλες προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Δυ­στυ­χώς η πο­λι­τι­κή που ακο­λου­θή­θη­κε τα προη­γού­με­να χρό­νια έχει οδη­γή­σει σε με­γά­λη οι­κο­νο­μι­κή κα­τα­στρο­φή και θα χρεια­στεί με­γά­λη προ­σπά­θεια για να αλ­λά­ξει αυτή η πο­ρεία. Μπορώ όμως να πω ότι είμαι αι­σιό­δο­ξος πως δια­μορ­φώ­νου­με κα­λύ­τε­ρες προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να δώ­σου­με αυτή τη με­γά­λη μάχη. Πρώτα από όλα γιατί λέμε την αλή­θεια στο λαό μας και δεν κρυ­βό­μα­στε.

• Σας ανη­συ­χεί η λει­τουρ­γία του τα­μεί­ου που θα δια­χει­ρί­ζε­ται τα δη­μό­σια ακί­νη­τα; Πόσο εύ­κο­λο θα είναι για την Ελ­λά­δα να δια­τη­ρή­σει τον έλεγ­χο και να μην χα­θούν ορι­στι­κά ακί­νη­τα –φι­λέ­τα;

Η δη­μό­σια πε­ριου­σία είναι πολλά πράγ­μα­τα και όχι μόνο τα δη­μό­σια ακί­νη­τα. Γε­νι­κό­τε­ρα είναι μια πολύ με­γά­λη συ­ζή­τη­ση αυτή περί αξιο­ποί­η­σης της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας. Εμείς αγω­νι­ζό­μα­στε για τη δη­μό­σια πε­ριου­σία που προ­στα­τεύ­ει πρώτα από όλα τα κοι­νω­νι­κά αγαθά, όπως ενέρ­γεια, νερό κλπ. Όσον αφορά στο εν λόγω Τα­μείο πρέ­πει να πούμε ότι ισχύ­ει για 30 χρό­νια. Τα μισά πε­ριου­σια­κά στοι­χεία του, αξίας πε­ρί­που 25 δισ. ευρώ, αφο­ρούν στην ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­ση των ελ­λη­νι­κών τρα­πε­ζών, τα οποία ίσως δεν χρεια­στούν εφό­σον είναι θε­τι­κές οι εξε­λί­ξεις. Πα­ράλ­λη­λα προ­βλέ­πε­ται ότι εφό­σον βρού­με ισο­δύ­να­μα μέτρα δε χρειά­ζε­ται να επι­κε­ντρώ­σου­με στη δη­μό­σια πε­ριου­σία.