Μια κάτοικος Ρόδου κατηγορείται για πλαστογράφηση ιδιόχειρης διαθήκης μιας 91χρονης

• Απο­λο­γή­θη­κε χθες για δεύ­τε­ρη φορά, χωρίς να της επι­βλη­θούν πρό­σθε­τοι πε­ριο­ρι­στι­κοί όροι

Ελεύ­θε­ρη χωρίς την επι­βο­λή πρό­σθε­των πε­ριο­ρι­στι­κών όρων αφέ­θη­κε χθες, μετά την απο­λο­γία της, με ομό­φω­νη από­φα­ση της τα­κτι­κής Ανα­κρί­τριας Ρόδου και της Ει­σαγ­γε­λέ­ως Υπη­ρε­σί­ας, μια κά­τοι­κος της Ρόδου, που κα­τη­γο­ρεί­ται για πλα­στο­γρά­φη­ση της ιδιό­χει­ρης δια­θή­κης μιας 91χρο­νης, άκλη­ρης, πρώην τρα­πε­ζι­κής υπαλ­λή­λου.

Η κα­τη­γο­ρού­με­νη είχε αφε­θεί ελεύ­θε­ρη με τον πε­ριο­ρι­στι­κό όρο της απα­γό­ρευ­σης εξό­δου της από τη χώρα σε εκτός Σέν­γκεν χώρες τον Μάιο του 2015 και χθες απο­λο­γή­θη­κε εκ νέου, αντι­μέ­τω­πη με την κα­τη­γο­ρία της τε­τε­λε­σμέ­νης απά­της, που συ­νί­στα­ται στο ό,τι εξέ­δω­σε από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου Ρόδου δυ­νά­μει της οποί­ας εγκρί­θη­κε η επί­μα­χη δια­θή­κη και εκ­δό­θη­κε κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο.

Η δίωξη κι­νή­θη­κε, όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», μετά την υπο­βο­λή σχε­τι­κής μη­νυ­τή­ριας ανα­φο­ράς ενός εκ των εξα­δέλ­φων της, τέως αστυ­νο­μι­κού.

Η γνη­σιό­τη­τα της δια­θή­κης, απο­τέ­λε­σε αντι­κεί­με­νο πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης, ει­δι­κού γρα­φο­λό­γου.

Η γρα­φο­λο­γι­κή εξέ­τα­ση που διε­νερ­γή­θη­κε κα­τα­λή­γει στο συ­μπέ­ρα­σμα ότι υπάρ­χουν εν­δεί­ξεις ότι η γραφή και η ημε­ρο­μη­νία επί της δια­θή­κης δεν έχουν γρα­φεί από την ίδια, ενώ το­νί­ζε­ται ότι για λό­γους επι­στη­μο­νι­κής δε­ο­ντο­λο­γί­ας το συ­μπέ­ρα­σμα αυτό εξά­γε­ται με την επι­φύ­λα­ξη εξέ­τα­σης πο­σο­τι­κά κα­τάλ­λη­λων πρω­το­τύ­πων εγ­γρά­φων με αδιαμ­φι­σβή­τη­της γνη­σιό­τη­τας γραφή της εκλι­πού­σης, ενώ τη­ρεί­ται και επι­φύ­λα­ξη εξέ­τα­σης και του πρω­το­τύ­που μιας εξου­σιο­δό­τη­σης. Κρί­θη­κε, ωστό­σο, ότι η υπο­γρα­φή στη δια­θή­κη είναι γνή­σια.

Η πλευ­ρά της κα­τη­γο­ρού­με­νης εξέ­θε­σε με επί­κλη­ση πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης τε­χνι­κού της συμ­βού­λου, ότι και το κεί­με­νο της δια­θή­κης έχει γρα­φεί από την 91χρονη.

Η κα­τη­γο­ρού­με­νη υπο­στή­ρι­ξε εξάλ­λου ότι όσα κα­τα­μαρ­τυ­ρού­νται σε βάρος της δεν είναι αληθή και ότι δεν είχε καμία σχέση με την σύ­ντα­ξη της δια­θή­κης.

Η υπό­θε­ση έχει απα­σχο­λή­σει ήδη το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, που ανέ­στει­λε την έκ­δο­ση από­φα­σης για την ακύ­ρω­ση της δια­θή­κης, μέχρι την έκ­δο­ση αμε­τα­κλή­του κρί­σε­ως επί του ποι­νι­κού σκέ­λους της υπό­θε­σης.

Σύμ­φω­να με την κα­ταγ­γε­λία, το πε­ριε­χό­με­νο της οποί­ας θα ελεγ­χθεί ως προς την αλή­θεια του αρ­μο­δί­ως, η 91χρονη, πρώην τρα­πε­ζι­κή υπάλ­λη­λος, άκλη­ρη και κά­το­χος με­γά­λης ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας αλλά και ρευ­στού σε τρα­πε­ζι­κούς λο­γα­ρια­σμούς, τα οποία απέ­κτη­σε και δια κλη­ρο­νο­μί­ας των αδελ­φών της, βρέ­θη­κε, καθώς αντι­με­τώ­πι­ζε σο­βα­ρά καρ­δια­κά προ­βλή­μα­τα, τρεις μέρες πριν το θά­να­τό της εκτός της κα­τοι­κί­ας της.

Προη­γου­μέ­νως η κα­ταγ­γελ­λό­με­νη, που είχε ανα­πτύ­ξει σχέ­σεις συ­μπά­θειας με την υπε­ρή­λι­κη, φέ­ρε­ται να είχε απο­μο­νώ­σει από το πε­ρι­βάλ­λον της τη σύ­ζυ­γο του βα­πτι­στι­κού του, που τη φρό­ντι­ζε.

Σύμ­φω­να πάντα με τη μή­νυ­ση συγ­γε­νής της εκλι­πού­σης ενη­με­ρώ­θη­κε από την τρά­πε­ζα, στην οποί­αν δια­τη­ρού­σε τους λο­γα­ρια­σμούς της ότι κά­ποια κυρία, άγνω­στη στον διευ­θυ­ντή, εν­δια­φέρ­θη­κε για τους λο­γα­ρια­σμούς της και προ­σπά­θη­σε να απο­σπά­σει πλη­ρο­φο­ρί­ες, επι­κα­λού­με­νη ότι είχε προς τούτο εξου­σιο­δό­τη­ση.

Η υπε­ρή­λι­κη απε­βί­ω­σε τον Μάιο του 2010 και λίγες μέρες μετά το θά­να­τό της πα­ρου­σιά­στη­κε ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου ιδιό­γρα­φη δια­θή­κη με την οποία κα­θι­στού­σε την κα­ταγ­γελ­λό­με­νη ως απο­κλει­στι­κή κλη­ρο­νό­μο της πε­ριου­σί­ας της, που πε­ρι­λαμ­βά­νει πέραν των τρα­πε­ζι­κών λο­γα­ρια­σμών δύο κα­τοι­κί­ες στο κέ­ντρο της πόλης της Ρόδου, συ­νο­λι­κού εμ­βα­δού άνω των 200 τ.μ., ένα προ­νο­μια­κό ακί­νη­το σε πα­νο­ρα­μι­κή πλα­γιά στις πα­ρυ­φές της πό­λε­ως Ρόδου και μια ακόμη κα­τοι­κία σε μια από τις κε­ντρι­κό­τε­ρες συ­νοι­κί­ες της Αθή­νας.

Εν πάση πε­ρι­πτώ­σει ο εξά­δελ­φος της απο­θα­νού­σης, αφού πλη­ρο­φο­ρή­θη­κε για την ύπαρ­ξη της ιδιό­χει­ρης δια­θή­κης προ­χώ­ρη­σε σε σχε­τι­κό έλεγ­χο και δια­τεί­νε­ται ότι τόσο ο γρα­φι­κός χα­ρα­κτή­ρας με τον οποίο έχει γρα­φεί όσο και η υπο­γρα­φή που έχει τεθεί είναι εξ’ ολο­κλή­ρου πλα­στοί.

Το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, που έχει επι­λη­φθεί της υπο­θέ­σε­ως, έχει διο­ρί­σει τους δύο οι­κεί­ους της εκλι­πού­σης ως με­σεγ­γυού­χους 4 ακι­νή­των της.

Την κα­τη­γο­ρού­με­νη εκ­προ­σω­πεί ο δι­κη­γό­ρος κ. Λ. Πε­ρί­δης.