«Να τερματιστεί η άνιση μεταχείριση της ακίνητης περιουσίας στα Δωδεκάνησα εις βάρος του Δημοσίου και των πολιτών»

Την αλ­λα­γή του άρ­θρου 3 του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κα­νο­νι­σμού Δω­δε­κα­νή­σου, που δια­μορ­φώ­θη­κε την πε­ρί­ο­δο της Ιτα­λι­κής Κα­το­χής και εμπο­δί­ζει την αξιο­ποί­η­ση δη­μό­σιας και ιδιω­τι­κής πε­ριου­σί­ας, ζή­τη­σε ο Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου, κ.Μάνος Κόν­σο­λας με ομι­λία του στη Βουλή.

Ο κ. Κόν­σο­λας επε­σή­μα­νε ότι το συ­γκε­κρι­μέ­νο άρθρο οδη­γεί σε ένα σο­βα­ρό πρό­βλη­μα που πρέ­πει να επι­λυ­θεί νο­μο­θε­τι­κά, αφού αντι­με­τω­πί­ζει με δια­φο­ρε­τι­κό τρόπο την ακί­νη­τη πε­ριου­σία του δη­μο­σί­ου και των ιδιω­τών στα Δω­δε­κά­νη­σα σε σχέση με την υπό­λοι­πη χώρα.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, στα Δω­δε­κά­νη­σα ο αι­για­λός κα­θο­ρί­ζε­ται σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του ν.2971/2001 και επι­πρό­σθε­τα προ­στί­θε­ται 12μετρη ζώνη για να προ­στε­θεί ως κοι­νό­χρη­στη πα­ρα­λία, γε­γο­νός που κα­νείς δεν αμ­φι­σβη­τεί.

Πέρα, όμως, από την κοι­νό­χρη­στη πα­ρα­λία, οι Ιτα­λοί κα­τα­κτη­τές όρι­σαν πρό­σθε­τη ζώνη δήθεν ως κοι­νό­χρη­στη που φτά­νει μέχρι τα όρια των ιδιο­κτη­σιών όπως οι ίδιοι τα κα­θό­ρι­σαν. Αυτή η ζώνη ονο­μά­στη­κε «θα­λάσ­σιαι πα­ρα­λί­αι» χωρίς να είναι πα­ρα­λί­ες σύμ­φω­να με το γράμ­μα και το πνεύ­μα του νόμου.

Ο κ. Κόν­σο­λας ζή­τη­σε να υπάρ­ξει νο­μο­θε­τι­κή ρύθ­μι­ση σε σχέση με το πρό­βλη­μα που δη­μιουρ­γεί το συ­γκε­κρι­μέ­νο άρθρο του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κα­νο­νι­σμού Δω­δε­κα­νή­σου.

Η ρύθ­μι­ση αυτή, πρέ­πει να δια­σφα­λί­ζει ότι οι εκτά­σεις αυτές, πέρα από την κα­θο­ρι­σμέ­νη γραμ­μή της πα­ρα­λί­ας, πρέ­πει να πε­ριέλ­θουν στην πε­ριου­σία του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου ως δη­μό­σια κτή­μα­τα και όχι ως κοι­νό­χρη­στος χώρος προ­κει­μέ­νου να είναι δυ­να­τή η αξιο­ποί­η­σή τους της από το δη­μό­σιο και να απο­φέ­ρει έσοδα εκα­το­ντά­δων εκα­τομ­μυ­ρί­ων.

Θα πρέ­πει, επί­σης, να εξε­τα­στεί και η από­δο­σή της σε αυ­τούς που απο­δε­δειγ­μέ­να είχαν εμπράγ­μα­τα πα­τρο­γο­νι­κά δι­καιώ­μα­τα και τα οποία σκο­πί­μως αγνο­ή­θη­καν.

Ο Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου χα­ρα­κτή­ρι­σε αντι­συ­νταγ­μα­τι­κή την ει­δι­κή με­τα­χεί­ρι­ση της Δω­δε­κα­νη­σια­κής πε­ριου­σί­ας εις βάρος του Δη­μο­σί­ου και των ιδιω­τών, από τη στιγ­μή που δια­τη­ρεί­ται αυτό το ει­δι­κό στρε­βλό κα­θε­στώς του άρ­θρου 3 του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κα­νο­νι­σμού που δια­μορ­φώ­θη­κε την πε­ρί­ο­δο της Ιτα­λι­κής Κα­το­χής.

Ανα­φέρ­θη­κε, επί­σης, σε θε­τι­κές ρυθ­μί­σεις και δια­τά­ξεις για το Κτη­μα­το­λό­γιο στα Δω­δε­κά­νη­σα, όπως:

1ον: Η έντα­ξη των ακι­νή­των των πε­ριο­χών ισχύ­ος του Κα­νο­νι­σμού Δω­δε­κα­νή­σου στο Εθνι­κό Κτη­μα­το­λό­γιο, η οποία ελ­πί­ζου­με να είναι πλέον απρό­σκο­πτη.

2ον: Το ενιαίο, πλέον, πλαί­σιο στην κα­τα­χώ­ρη­ση και πα­ρου­σί­α­ση των πλη­ρο­φο­ριών που αφο­ρούν σε ακί­νη­τα ή ει­δι­κά ιδιο­κτη­σια­κά αντι­κεί­με­να στις πε­ριο­χές ισχύ­ος του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κα­νο­νι­σμού Δω­δε­κα­νή­σου.

3ον: Η θε­σμο­θέ­τη­ση της δια­δι­κα­σί­ας με­τά­πτω­σης των κτη­μα­το­λο­γι­κών δε­δο­μέ­νων του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κα­νο­νι­σμού Δω­δε­κα­νή­σου στο σύ­στη­μα του Εθνι­κού Κτη­μα­το­λο­γί­ου.

4ον: Η ηλε­κτρο­νι­κή εξυ­πη­ρέ­τη­ση των πο­λι­τών σε ό, τι έχει σχέση με τα ακί­νη­τα των πε­ριο­χών ισχύ­ος του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κα­νο­νι­σμού στα Δω­δε­κά­νη­σα.

5ον: Η θέ­σπι­ση με­τα­βα­τι­κών δια­τά­ξε­ων για την κτήση και την απώ­λεια εμπράγ­μα­των δι­καιω­μά­των επί ακι­νή­των, ιδιαί­τε­ρα σε ότι αφορά στις προ­ϋ­πο­θέ­σεις κτή­σης ακι­νή­του με χρη­σι­κτη­σία.