Ζισκάρ ντ’ Εσταίν: Ευρωζώνη με 9 χώρες – Εκτός η Ελλάδα

«Η Ευ­ρώ­πη πρέ­πει να κάνει μια νέα αρχή με μια συ­μπα­γή ομάδα: τις χώρες που ίδρυ­σαν την Ένωση, μαζί με Ισπα­νία, Πορ­το­γα­λία και Αυ­στρία», το­νί­ζει ο Γάλ­λος πρώην πρό­ε­δρος της Γαλ­λί­ας Βα­λε­ρί Ζι­σκάρ ντ’ Εσταίν σε συ­νέ­ντευ­ξή του στο ιτα­λι­κό πε­ριο­δι­κό L’ Espresso.

Ο Γάλ­λος κε­ντρο­δε­ξιός πο­λι­τι­κός -ο οποί­ος πρω­τα­γω­νί­στη­σε στην έντα­ξη της Ελ­λά­δας στην τότε ΕΟΚ, επί πρω­θυ­πουρ­γί­ας Κων­στα­ντί­νου Κα­ρα­μαν­λή- ση­μειώ­νει πως «οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τις πρώην κομ­μου­νι­στι­κές χώρες δεν έγι­ναν με τον πρέ­πο­ντα τρόπο, διότι δεν το­νί­σθη­κε ότι η Ευ­ρώ­πη απο­τε­λεί και ένα πο­λι­τι­κό σχέ­διο. Επι­τρέ­ψα­με να επι­διώ­ξουν και να πε­τύ­χουν μόνον πο­λι­τι­κά οφέλη», θε­ω­ρώ­ντας ότι πως οι χώρες αυτές έπρε­πε να έχουν εντα­χθεί στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση «πε­ρί­που δε­κα­πέ­ντε χρό­νια μετά την πτώση του Τεί­χους του Βε­ρο­λί­νου».

Κατά την άποψη του Βα­λε­ρί Ζι­σκάρ ντ΄Ε­σταίν, η ενω­μέ­νη Ευ­ρώ­πη θα μπο­ρού­σε να λει­τουρ­γή­σει απο­τε­λε­σμα­τι­κά αν πε­ριο­ρι­ζό­ταν στις έξι χώρες που την δη­μιούρ­γη­σαν, συν την Πορ­το­γα­λία, την Ισπα­νία και την Αυ­στρία.

Ο ίδιος θε­ω­ρεί ότι με το ευρώ «επε­τρά­πη στην Ιτα­λία, Ελ­λά­δα και Ισπα­νία να αυ­ξή­σουν υπερ­βο­λι­κά το χρέος τους, επει­δή τα επι­τό­κια ήταν πάρα πολύ χα­μη­λά». Προ­βλέ­πει, δε, ότι «τώρα που οι Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες θα αυ­ξή­σουν τα επι­τό­κια, θα πρέ­πει να το κάνει το ίδιο και η Ευ­ρώ­πη, και οι χώρες με το με­γα­λύ­τε­ρο χρέος θα υπο­στούν τις με­γα­λύ­τε­ρες συ­νέ­πειες».

Για το μέλ­λον της ζώνης του Ευρώ, ο Γάλ­λος συ­ντη­ρη­τι­κός πο­λι­τι­κός θε­ω­ρεί ότι η χώρα του, μαζί με την Γερ­μα­νία, θα πρέ­πει να ανα­λά­βουν μια νέα, κοινή πρω­το­βου­λία, μετά τις γαλ­λι­κές προ­ε­δρι­κές εκλο­γές. Εξη­γεί, δε, στο ιτα­λι­κό πε­ριο­δι­κό ότι η ιδέα του ονο­μά­ζε­ται «Ευ­ρώ­πη» για να την ξε­χω­ρί­σει από την «Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση». Πρό­κει­ται για συμ­φω­νία ανά­με­σα στις έξι χώρες του ιδρυ­τι­κού πυ­ρή­να της Ένω­σης (Γαλ­λία, Γερ­μα­νία, Ιτα­λία, Βέλ­γιο Ολ­λαν­δία και Λου­ξεμ­βούρ­γο) και στην Πορ­το­γα­λία, την Ισπα­νία και την Αυ­στρία.

Τα μέλη της «Ευ­ρώ­πης», σύμ­φω­να με τον ντ’ Εσταίν, θα πρέ­πει να ενο­ποι­ή­σουν το οι­κο­νο­μι­κό τους σύ­στη­μα: προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, φό­ρους και, στο τέλος, το δη­μό­σιο χρέος τους. Στον πο­λι­τι­σμό, όμως, στην παι­δεία, στην υγεία, θε­ω­ρεί ότι θα πρέ­πει να δια­τη­ρή­σουν αυ­τό­νο­μες πο­λι­τι­κές.

Σε ό,τι αφορά, ει­δι­κό­τε­ρα, την Ελ­λά­δα, ο Γάλ­λος πο­λι­τι­κός ανα­φέ­ρει: «H Eλλάδα έχει μια ζω­τι­κή πο­λι­τι­στι­κή ση­μα­σία για την Ευ­ρώ­πη. Δια­βά­ζω ένα βι­βλίο αφιε­ρω­μέ­νο στον Έκτο­ρα, που έγρα­ψε μια εξαι­ρε­τι­κή γαλ­λί­δα ακα­δη­μαϊ­κός, η Ζα­κλιν Ντε Ρο­μι­γί, από το οποίο προ­κύ­πτει ξε­κά­θα­ρα πόσο εμείς οι ευ­ρω­παί­οι εμπνε­ό­μα­στε από την με­σο­γεια­κή ιστο­ρία της επο­χής εκεί­νης. Πέ­ρυ­σι επι­σκέ­φθη­κα την Ρα­βέ­να, πρω­τεύ­ου­σα της ρω­μαϊ­κής αυ­το­κρα­το­ρί­ας και πα­νέ­μορ­φη πόλη. Δεν μπο­ρού­με να μι­λή­σου­με για Ευ­ρώ­πη χωρίς την Ιτα­λία και την Ελ­λά­δα. Αλλά η τε­λευ­ταία αυτή χώρα έχει τε­ρά­στια προ­βλή­μα­τα χρέ­ους, που πε­ρι­πλέ­κο­νται από τις μι­κρές δια­στά­σεις της οι­κο­νο­μί­ας της».

Ανα­φο­ρι­κά με τη δια­δι­κα­σία οι­κο­δό­μη­σης της νέας «Ευ­ρώ­πης» που ο ίδιος προ­τεί­νει, εξη­γεί:

«Η αρχή θα γίνει με την εναρ­μό­νι­ση των φόρων επί του ει­σο­δή­μα­τος, της ερ­γα­σί­ας και των πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων. Θα χρεια­σθούν δέκα χρό­νια αλλά η δια­δι­κα­σία μπο­ρεί να ξε­κι­νή­σει πολύ γρή­γο­ρα. Μόνον στην συ­νέ­χεια θα μπο­ρέ­σει να γίνει πράξη η κοινή ανά­λη­ψη του χρέ­ους. Το ση­με­ρι­νό ευρώ δεν λει­τουρ­γεί διότι από την μία οι έλ­λη­νες, και από την άλλη οι ιτα­λοί, απει­λού­νται από το χρέος. Με την αμοι­βαιο­ποί­η­ση του χρέ­ους, αυτό το θέμα θα στα­μα­τή­σει να τί­θε­ται. Σε μια τρίτη φάση θα τεθεί σε ισχύ ένα σύ­στη­μα χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κής αλ­λη­λεγ­γύ­ης για τις ασθε­νέ­στε­ρες χώρες της ζώνης του Ευρώ, τις οποί­ες θα μπο­ρού­σα­με να απο­κα­λέ­σου­με τις “δις Ευ­ρώ­πης”, όπως είναι η Ελ­λά­δα».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ