Προς εκδίκαση η αγωγή Χατζηδιάκου – Κρεμαστινού κατά του Δήμου Ρόδου

Ομα­δι­κές αγω­γές, διεκ­δι­κώ­ντας ανα­δρο­μι­κά και κρα­τή­σεις, που όπως ισχυ­ρί­ζο­νται πα­ρα­κρα­τή­θη­καν πα­ρά­νο­μα από το 2014 υπέ­βα­λαν πρώην και νυν δή­μαρ­χοι, αντι­δή­μαρ­χοι και πρό­ε­δροι δη­μο­τι­κών επι­χει­ρή­σε­ων σε όλη τη χώρα.

Όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», στον Δήμο Ρόδου σχε­τι­κό αί­τη­μα είχε υπο­βά­λει αρ­μο­δί­ως στις οι­κο­νο­μι­κές υπη­ρε­σί­ες ο πρώην δή­μαρ­χος Ρόδου κ. Φώτης Χα­τζη­διά­κος, εκ­φρά­ζο­ντας μά­λι­στα την πρό­θε­σή του να προ­σφύ­γει δι­κα­στι­κώς για την διεκ­δί­κη­ση των κρα­τή­σε­ων που του έγι­ναν στην τε­τρα­ε­τία της θη­τεί­ας του, ενώ στην πο­ρεία όμοιο αί­τη­μα υπέ­βα­λε και η πρώην αντι­δή­μαρ­χος Πε­ρι­βάλ­λο­ντος, Πρα­σί­νου και Εμ­φά­νι­σης της Πόλης κ. Λίτσα Κρε­μα­στι­νού Ρο­δί­τη.

Αμ­φό­τε­ροι προ­σέ­φυ­γαν ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου κατά του Δήμου Ρόδου με αγωγή που εκ­δι­κά­ζε­ται την 23η Φε­βρουα­ρί­ου 2023 και διεκ­δι­κούν να ανα­γνω­ρι­στεί ότι νο­μι­μο­τό­κως από την ημε­ρο­μη­νία της πα­ρά­νο­μης πα­ρα­κρά­τη­σης, άλλως από της κα­τά­θε­σης της αι­τή­σε­ως, άλλως από της επι­δό­σε­ως της αγω­γής τους οφεί­λο­νται τα εξής ποσά:

-Στον ενά­γο­ντα κ. Φώτιο Χα­τζη­διά­κο ποσό 10.733,00 €.

-Στην ενά­γου­σα κ. Φλώρα Κρε­μα­στι­νού ποσό 5.028,24 €.

Θυ­μί­ζου­με ότι πολ­λοί είναι εκεί­νοι οι αυ­το­διοι­κη­τι­κοί σε όλη τη χώρα που έχουν ξε­κι­νή­σει τις δια­δι­κα­σί­ες προ­σφυ­γής ενώ­πιον των διοι­κη­τι­κών δι­κα­στη­ρί­ων για να διεκ­δι­κή­σουν κρα­τή­σεις της τάξης του 4,2% της απο­ζη­μί­ω­σης των δη­μάρ­χων, αντι­δη­μάρ­χων και προ­έ­δρων δη­μο­τι­κών επι­χει­ρή­σε­ων για την πε­ντα­ε­τία από 1 Σε­πτεμ­βρί­ου 2014 έως και την 31η Αυ­γού­στου 2019, οπότε και έληξε η προη­γού­με­νη αυ­το­διοι­κη­τι­κή πε­ρί­ο­δος.

Με το νόμο 3986 του 2011 και πιο συ­γκε­κρι­μέ­να με το άρθρο 38 -πρό­κει­ται ου­σια­στι­κά για το πρώτο μνη­μό­νιο επί κυ­βέρ­νη­σης Γιώρ­γου Πα­παν­δρέ­ου, με το οποίο έγι­ναν πε­ρι­κο­πές και στη μι­σθο­δο­σία των αι­ρε­τών- κα­θιε­ρώ­θη­κε ει­δι­κή ει­σφο­ρά αλ­λη­λεγ­γύ­ης για την κα­τα­πο­λέ­μη­ση της ανερ­γί­ας.

Η ει­σφο­ρά αυτή υπο­λο­γί­ζε­ται σε πο­σο­στό δύο τοις εκατό (2%) επί των τα­κτι­κών απο­δο­χών και πρό­σθε­των αμοι­βών και απο­ζη­μιώ­σε­ων όλων των μι­σθο­δο­τού­με­νων υπαλ­λή­λων του δη­μο­σί­ου, Ν.Π.Δ.Δ., Ο.Τ.Α., καθώς και των υπαλ­λή­λων όλων ανε­ξαι­ρέ­τως των δη­μο­σί­ων επι­χει­ρή­σε­ων και ορ­γα­νι­σμών και των Ν.Π.Ι.Δ., συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων και των τρα­πε­ζών και των θυ­γα­τρι­κών επι­χει­ρή­σε­ων των τρα­πε­ζών ή των συν­δε­δε­μέ­νων με αυτές εται­ρειών, που ανή­κουν στον ίδιο όμιλο με τις τρά­πε­ζες.

Επί­σης, με τον ίδιο νόμο υπήρ­ξε ει­σφο­ρά 1% υπέρ του ΟΑΕΔ και κρά­τη­ση πο­σο­στού 1% για φόρο χαρ­το­σή­μου και πο­σο­στό 20% επί του φόρου χαρ­το­σή­μου υπέρ ΟΓΑ.

Οπως υπο­στη­ρί­ζουν αι­ρε­τοί, οι πα­ρα­πά­νω ει­σφο­ρές πα­ρα­κρα­τή­θη­καν πα­ρα­νό­μως, καθώς θε­ω­ρή­θη­κε πως οι αι­ρε­τοί ήταν δη­μό­σιοι υπάλ­λη­λοι, κάτι που δεν ισχύ­ει.

Οι αι­ρε­τοί άλ­λω­στε, σύμ­φω­να με το άρθρο 29 του ιδίου νόμου, υπό­κει­νται σε ει­σφο­ρά αλ­λη­λεγ­γύ­ης της τάξης του 8% επί του συ­νο­λι­κού ει­σο­δή­μα­τός τους.

Η πα­ρα­κρά­τη­ση των ποσών σε πο­σο­στό 4,2% από τη μη­νιαία τα­κτι­κή αντι­μι­σθία, η οποία εξα­κο­λου­θεί να εφαρ­μό­ζε­ται, είναι πα­ρά­νο­μη γιατί αντι­λαμ­βά­νο­νται τον δή­μαρ­χο ως υπάλ­λη­λο. Μόνο που οι αι­ρε­τοί δεν είναι υπάλ­λη­λοι, γι’ αυτό άλ­λω­στε δεν έχουν μισθό, αλλά απο­ζη­μί­ω­ση.

Εν­δει­κτι­κά, όσοι διε­τέ­λε­σαν δή­μαρ­χοι σε δή­μους άνω των 100.000 κα­τοί­κων, μπο­ρούν να διεκ­δι­κή­σουν το ποσό των 10.000 ευρώ, σε δή­μους 20.000 – 100.000 κα­τοί­κων το ποσό των 9.000 ευρώ και σε δή­μους κάτω των 20.000, το ποσό των 6.000 ευρώ. Για τους αντι­δη­μάρ­χους για πε­ρί­ο­δο 2,5 χρό­νων τα ποσά ξε­κι­νούν από 1.600 ευρώ και ανε­βαί­νουν ανά­λο­γα με τον πλη­θυ­σμό της κάθε πε­ριο­χής.

Στην αγωγή τους οι κ.κ. Χα­τζη­διά­κος και Κρε­μα­στι­νού ανα­φέ­ρουν ει­σα­γω­γι­κά τα εξής:

«Αμ­φό­τε­ροι δια­τε­λέ­σα­με αι­ρε­τοί στον ενα­γό­με­νο Δήμο Ρόδου του νομού Δω­δε­κα­νή­σου, πλη­θυ­σμού 115.490 μο­νί­μων κα­τοί­κων, που υπά­γε­ται στην το­πι­κή αρ­μο­διό­τη­τα της πε­ρι­φέ­ρειας του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, σε χρο­νι­κά δια­στή­μα­τα από την 1-9-2014 μέχρι 31-8-2019. Ασκού­με την υπό κρίση αγωγή (άρθρα 71, 72 και 115 του Κώ­δι­κα Διοι­κη­τι­κής Δι­κο­νο­μί­ας) κατά του Δήμου όπου υπη­ρε­τή­σα­με υπό τις ιδιό­τη­τες του δη­μάρ­χου και αντι­δη­μάρ­χου, επει­δή από την κα­θο­ρι­ζό­με­νη από το νόμο αντι­μι­σθία αι­ρε­τών που λαμ­βά­να­με για την προ­φο­ρά μας, πα­ρα­κρα­τού­νταν πα­ρα­νό­μως και απο­δί­δο­νταν στις αντί­στοι­χες κρα­τι­κές υπη­ρε­σί­ες κάθε μήνα ποσά, τα οποία αξιώ­νου­με, σε πο­σο­στό 2% ως ει­δι­κή ει­σφο­ρά αλ­λη­λεγ­γύ­ης για τη κα­τα­πο­λέ­μη­ση της ανερ­γί­ας, σε πο­σο­στό 1% ει­σφο­ρά υπέρ του ΟΑΕΔ (άρθρο 38 § 2 του ν. 3986/2011), εκλαμ­βά­νο­ντας εσφαλ­μέ­να εμάς τους αι­ρε­τούς ως υπαλ­λή­λους, σε πο­σο­στό 1% για τέλος χαρ­το­σή­μου και σε πο­σο­στό 20% επί του τέ­λους αυτού υπέρ ΟΓΑ (άρθρα 15ε § 7 του Κώ­δι­κα τελών χαρ­το­σή­μου και 11 § 1 περ. γ’ του ν. 4169/1961), χωρίς όμως η αντι­μι­σθία αι­ρε­τού να εμπί­πτει στις πε­ρι­πτώ­σεις των οι­κεί­ων δια­τά­ξε­ων».